Lista artykułów

W związku ze zbliżającym się terminem ogłoszenia nominowanych dzieł i kompozytorów do naszych portalowych nagród Filmmuzy, spróbujmy w nieco humorystyczny sposób przyjrzeć się jak owa wykreowana przez nas młodsza siostra antycznych muz, może stanowić natchnienie dla kompozytora muzyki filmowej. Zapraszamy na krótką historyjkę w obrazkach autorstwa naszego redakcyjnego kolegi – Łukasza Koperskiego.

Trzeciego, ostatniego dnia krakowskiego Festiwalu Muzyki Filmowej nastąpiło wydarzenie kulminacyjne, czyli plenerowy pokaz Władcy Pierścieni Petera Jacksona z muzyką Howarda Shore wykonaną na żywo pod batutą dyrygenta Ludwiga Wickiego. Zapraszamy do zapoznania się z naszą relacją z tego wydarzenia...

Festiwal Muzyki Filmowej w Krakowie trwa, drugiego dnia na krakowskich Błoniach odbył się koncert francuskiego kompozytora Erica Serry i jego zespołu RXRA Group, w trakcie którego widzowie mieli okazję usłyszeć nasłynniejsze tematy filmowe artysty. Zapraszamy do zapoznania się z naszą relacją z tego wydarzenia...

Rozpoczął się trzydniowy Festiwal Muzyki Filmowej w Krakowie. Na jego otwarcie odbył się w krakowskiej Filharmonii koncert poświęcony najsłynniejszym tematom filmowym, w wykonaniu Sinfonietty Cracovia pod batutą szwajcarskiego dyrygenta Kaspara Zehndera. Zapraszamy do zapoznania się z naszą relacją z tego wydarzenia...

Jakiś czas temu przy okazji premiery filmu Hanny Slak "Teah", mieliśmy okazję porozmawiać z niezwykle ciekawym kompozytorem młodego pokolenia Bartłomiejem Gliniakiem. Zadaliśmy mu jednak pytania nie tylko dotyczące jego kompozycji do Teah, ale wypytaliśmy o wiele innych intrygujących rzeczy, także tych dotyczące kulis powstawania muzyki filmowej w naszym kraju. Zapraszamy serdecznie do lektury

"Nie lubi\u0119 komponowa\u0107 przed obejrzeniem filmu. Mog\u0119 zainspirowa\u0107 si\u0119 scenariuszem, mog\u0119 rozmy\u015bla\u0107 nad scenariuszem i mie\u0107 pomys\u0142y we wczesnej fazie, ale wol\u0119 pisa\u0107 gdy ju\u017c zaznajomi\u0119 si\u0119 z filmem. Jest on w\u0142a\u015bciwie moj\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 inspiracj\u0105, i my\u015bl\u0119, \u017ce je\u015bli kto\u015b zmusi Ci\u0119 do masywnego komponowania, nie b\u0119dzie to zbyt korzystne."

To musiało w końcu nastąpić. Dziesiątki rozsianych po światowych festiwalach i stronach internetowych rankingów, zestawień i nagród branżowych tworzą obłędny wir, w który daliśmy się – nie bez satysfakcji – wciągnąć. Idea wirtualnej statuetki Filmmuzy wykiełkowała w naszych głowach już dobre kilkanaście miesięcy temu, jednak obmyślenie i realizacja projektu, wykraczającego w tym przypadku poza rokroczne rozdawnictwo wyróżnień, okazały się czasochłonne. W końcu jednak jesteśmy blisko celu, a dzisiejsze nominacje za rok 2007 są tylko uwerturą do dalszych atrakcji, jakie dla Was przygotowaliśmy. Zapraszamy więc do zapoznania się z naszym zestawieniem, którego zwycięzców wyłonimy już za kilka dni – tak na potrzeby sztucznego wykreowania napięcia przed finałem

Twórca oprawy muzycznej stając przed zadaniem zilustrowania końcowego aktu filmu, nie raz i nie dwa musi opracować wcześniej i pogłowić się nad konspektem partytury, która poprzez rozwijanie swoich elementów, winna zafiniszować w podsumowującym tak film jak i samą muzykę per se finale(...)

Był już Morricone. Był Horner. Byli ś.p. Goldsmith i Poledouris. Był i Zimmer. Wreszcie "przyszła kryska na Matyska" - wielkiego do tej pory 'nieobecnego' - Johna Townera Williamsa, człowieka który zdefiniował i pobudził do życia w nowej formie pasjonowanie się muzyką tworzoną do ruchomych obrazów. Nasz ostatni w tym roku Top obejmuje praktycznie całą karierę Amerykanina - od westernu z 1969 roku po etnicznie nasycony melodramat z 2005 roku. Zmieściła się w nim chyba większość największych jego hitów i sztandarowych dzieł jak i kilka propozycji ze wszechmiar fascynujących i ciekawych, rzadziej wymienianych w plejadzie jego najbardziej popularnych dokonań.

19 listopada 2007 roku w krakowskiej Filharmonii wysłuchać można było koncertu Odyseja muzyczna 3, poświęconego muzyce filmowej i jej okolicom. Zabrzmiały utwory takich tuzów gatunku, jak John Williams, Ennio Morricone, czy James Horner. Zapraszamy do przeczytania relacji!

A zatem przenosimy się bliżej, skoro tylko jest po temu okazja. W poprzednich odsłonach wędrowaliśmy od słonecznych pól Italii po filmową stolicę Ameryki – w tym miesiącu wracamy z emigracji do ojczyzny i przyglądamy się, jak prezentują się dokonania naszych rodaków na tle osiągnięć ich kolegów z Hollywoodu. I prezentują się imponująco, na tyle że poniższą listę skompletować było niezwykle trudno. Oczywiście zdajemy sobie sprawę, że przy ogromie materiału, z jakim musieliśmy się zmierzyć, dokonaliśmy niejednego bolesnego wyboru, niemniej oto mała próbka tego, co naszym zdaniem w polskiej muzyce filmowej najlepsze.

Kontynuując rozważania na temat roli muzyki w serialach telewizyjnych skupimy się tym razem na jednym z najpopularniejszych i najbardziej rozbudowanych fabularnie i muzycznie widowisk ostatnich lat, mianowicie Stargate: Sg-1 oraz Stargate: Atlantis. Zapraszamy do lektury!

Rozważań na temat opraw muzycznych do seriali telewizyjnych ciąg dalszy. Po zarysie historycznym i omówieniu głównych problemów związanych z produkcją, chciałbym rozpocząć nowy cykl artykułów, tym razem o ścieżkach do kultowych seriali. Na początek ikona współczesnego science-fiction, czyli Star Trek. Zachęcam do lektury.

W piątej już odsłonie naszego cyklu zestawień TOP 30, kolejny po Hansie Zimmerze kompozytor średniego pokolenia. Urodzony przed 54 laty James Horner ma pewnie jeszcze sporo filmowych partytur przed sobą, jednakże od jakiegoś czasu nie da się nie zauważyć pewnego przestoju w jego karierze. Można by nawet zaryzykować stwierdzenie, iż kompozytor ten się wypalił. Co by o nim nie pisać, jego twóczość obfituje jednak we wspaniałe fragmenty, o czym przekonacie się, przeglądając zestawioną przez nas listę trzydziestu utworów tego twórcy.

Jak dotąd w naszej serii artykułów TOP 30 przyglądaliśmy się karierom bądź stanowiącym już zamknięty rozdział w historii gatunku (Jerry Goldsmith, Basil Poledouris), bądź wchodzącym w swój końcowy etap (Ennio Morricone). Tym razem postanowiliśmy zerwać z tą tendencją i przyjrzeć się postaci, która przez 20 lat swojej twórczości na potrzeby kina zdążyła nieźle namieszać i przewrócić wiele stereotypów do góry nogami. Mowa oczywiście o Hansie Zimmerze, któremu stuknęła dzisiaj piąta dekada na karku i który jak mało kto przekształcił hollywoodzką muzykę filmową wedle własnego pomysłu i do własnych potrzeb. Poniższy TOP 30 nie jest z naturalnych względów listą definitywną, Niemiec jest wszak na półmetku kariery i jeśli wszystko pójdzie dobrze, osiągnąwszy wiek nestora będzie mógł pochwalić się sporym i wartościowym wkładem w historię gatunku. Już w tym momencie jego dokonania prezentują się imponująco, czego jednym z przykładów może być następująca lista. Zapraszamy do dyskusji!

Zapraszamy Was na trzecią odsłonę naszego cyklu TOP 30, w którym to przedstawiamy sporządzone wspólnymi redakcyjnymi siłami rankingi 30 naszych ulubionych, najciekawszych, tych które uważamy za najlepsze i najbardziej wartościowe, utworów wybranego kompozytora muzyki filmowej. W tej części Basil Poledouris. Niespełna rok temu świat obiegła tragiczna wiadomość o jego śmierci. Basil jednak wciąż żyje w Nas, dzięki swojej wspaniałej twórczości o czym przekonuje miedzy innymi poniższa lista.

22 lipca mija trzecia już rocznica śmierci jednego z najznakomitszych kompozytorów muzyki filmowej, mentora i właściwie współtwórcy jej obecnego kształtu – Jerry Goldsmitha. My wyprzedzamy nieco ten smutny dla każdego miłośnika gatunku dzień, prezentując nasz mały hołd dla tego zasłużonego twórcy, hołd w postaci drugiej już z naszych list TOP 30. I po raz kolejny, jest to redakcyjnie ustalony ranking naszych ulubionych utworów i tematów Jerry’ego, prac do których najczęściej wracamy. Oczywiście, i tym razem jest to tylko niewielki wycinek dokonań kompozytora i ubolewać możemy, że tyle doskonałych kawałków na liście się nie zmieściło, niemniej sądzimy, że te, które na nią trafiły, swoją jakością i artystycznym poziomem zasłużyły na swoje miejsce wśród najlepszych. Jednocześnie zapraszamy tradycyjnie czytelników do polemiki i tworzenia konkurencyjnych list – a nuż trafimy na zapomnianą, muzyczną perełkę?

17 czerwca w malutkim Koninie można było wysłuchać koncertu wielkiej muzyki filmowej. Przypadek? Nie. To właśnie z tego miasta pochodzi nasz laureat Oskara, Jan A. P. Kaczmarek, honorowy obywatel Konina, który swym występem uświetnił rozdanie statuetek Benedyktów. Specjalnie dla Was przygotowaliśmy relację z tego wydarzenia.

fot.PAP Zapraszamy na krótką relację z czwartkowego koncertu Ennio Morricone w Krakowie. Maestro przyjechał do Polski z okazji obchodów 750-lecia lokacji miasta i uświetnił je swym wystąpieniem przy udziale orkiestry Roma Sinfonietta i chóru Coro Lirico Sinfonico Romano. Na koncercie, obok drugiego światowego wykonania kantatu Pieśń o Bogu ukrytym, włoski mistrz uraczył publiczność także częścią filmową, w trakcie trwania której rozbrzmiały jedne z jego najsłynniejszych tematów, m.in. do Dawno temu w Ameryce oraz Misji. Zapraszamy do lektury!

Z okazji niecodziennego i fascynującego dla fanów muzyki filmowej wydarzenia, jakim jest zaplanowany na 7 czerwca 2007 r. w Krakowie koncert żywej legendy muzyki filmowej, włoskiego mistrza Ennio Morricone, postanowiliśmy stworzyć mały ranking naszym zdaniem najlepszych, najbardziej ulubionych i godnych zapamiętania utworów tego kompozytora z całej jego kariery. MORRICONE TOP 30 to z jednej strony taka nasza lista życzeń tego, co pragnęlibyśmy usłyszeć na koncercie maestro, ale także - mamy nadzieję - wskazówka dla czytelników, zwłaszcza tych nieco mniej obeznanych z twórczością Włocha, po co warto w pierwszej kolejności sięgnąć. To wreszcie zabawa, więc w komentarzach pod artykułem śmiało możecie dawać propozycje swoich ulubionych utworów Morricone.

17 maja, kilka minut przed godziną szesnastą... W reżyserce studia Polskiego Radia na Woronicza panuje gorączkowa atmosfera. Gdzie by nie spojrzeć, wszędzie krzątają się jacyś ludzie: obsługa techniczna, czyniąca ostatnie przygotowania sprzętu, goście, pragnący zamienić parę słów z kompozytorem, Janem A.P. Kaczmarkiem i wielu innych. To już trzeci dzień nagrań partytury do Wojny i Pokoju, oprawy do (jak twierdzą producenci) największego europejskiego przedsięwzięcia telewizyjnego w dziejach.

Muzyka serialowa jest tworem, powstałym na potrzeby jakiegoś widowiska, pełniącym rolę ilustracji lub kontrapunktu do dzieła w jakiego ramach funkcjonuje. O ile w sferze czysto teoretycznej pojęcie muzyki filmowej i serialowej nie różnią się zbytnio, to jednak pod owym pozornie jednolitym słownym kamuflażem działają dwa całkowicie różne mechanizmy – systemy rządzące się niejednokrotnie zupełnie innymi prawami...

Przed kompozytorem muzyki Hansem Zimmerem stanęło dość trudne zadanie. Jak wynika z tytułu filmu, głównym bohaterem jest postać najsłynniejszego seryjnego mordercy, po raz drugi granego przez Anthony'ego Hopkinsa. Zadaniem kompozytora było stworzenie psychologicznego portretu psychopaty, jednego z najciekawszych bohaterów literackich i filmowych ostatnich lat. Tematem niniejszego artykułu jest analiza ścieżki w kontekście tego założenia i odpowiedź na pytanie, czy kompozytorowi się udało.

Tak wiele mówi się ostatnio o historii muzyki filmowej, jej genezie oraz okresie rozwoju. Mało kto jednak zwraca uwagę na problematykę narodzin i kształtowania się muzyki w serialach telewizyjnych. Chcąc przynajmniej po części zrekompensować te braki w polskiej sieci postanowiłem przedstawić krótki zarys historyczny muzyki serialowej.

No i stało się. Kolejne Oskary mamy za sobą. Znów było pompatycznie, pseudośmiesznie, długo, miałko i po części niesprawiedliwie...

"Na temat ograniczeń wynikających z filmowego obrazu, wiążących filmowych kompozytorów, stoczono już wiele debat, dyskusji i kłótni. Kompozytor filmowy zawsze był zwierzęciem filmu. To obraz, reżyser, producent wiązali mu ręce, byli ramą i klatką. Musiał zobrazować minutę i trzy sekundy jakiejś sceny, a potem wprowadzić na przykład swoisty 20-sekundowy "dżingiel"... Każdy z nich zna te historie i z niechęcią o nich wspomina(...)"

Bear McCreary – jeszcze trzy lata temu mało kto o nim słyszał. Punktem zwrotnym w jego karierze stał się światowy hit wśród telewizyjnych seriali, Battlestar Galactica, gdzie został zaangażowany do tworzenia oprawy muzycznej. Chcąc naszym czytelnikom przybliżyć bardziej postać tegoż kompozytora, postanowiliśmy porozmawiać z nim o jego pracy. Zachęcamy więc do przeczytania tej rozmowy i życzymy miłej lektury.

Muzyka z filmu Michaela Manna - cóż to jest? (...) Mieszanka mająca swoją własną specyfikę i konsystencję, niebanalne a "dopieszczone" wydania soundtrackowe mimo, że czasami nawet porażające eklektyzmem, nad wyraz spójne i stanowiące wydaje się jedną całość...

Muzyka jest w pewnym sensie według mnie troszkę schizofreniczna, ponieważ mamy tu do czynienia z powszechną tonalnością, smyczkowe tło na początku, fortepian w końcówce, także sekcje, które są bardzo atonalne, dysonujące, pozbawione jak gdyby ciążenia (...) mamy tu fragmenty w stylu post-modernistycznym dla scen z latającymi helikopterami, dużo elektroniki, o wiele więcej niż zwykle tworzę; również mamy tutaj strzępy Czajkowskiego, fragmencik "Der Rosenkavalier", kiedy wjeżdżają do Rouge City, który tak na marginesie był jedynym fragmentem muzyki, o który Kubrick poprosił, by Steven zostawił go w filmie. - John Williams o swojej pracy przy A.I.

Wśród wszystkich polskich kompozytorów muzyki filmowej jest jeden, który budzi szczególne emocje. Jan A.P. Kaczmarek kilkanaście lat temu wyemigrował do Ameryki, gdzie zrobił wielką karierę i tym samym stał się idolem wielu młodych mieszkańców naszego kraju. Zdobywając Oscara za swoją muzykę do filmu "Marzyciel" pokazał, że nawet pochodząc z małego kraju nad Wisłą, można osiągać szczyty sławy daleko za oceanem. Miałem okazję niedawno rozmawiać z panem Janem między innymi o jego ostatnich projektach, sytuacji muzyki filmowej i inicjatywie jaką jest Instytut Rozbitek. Spotkanie to odbyło się w jednym z niezwykle kameralnych poznańskich klubów – "Pod Pretekstem"...