Szukaj: w


recenzje

Doctor Strange (Doktor Strange)


Przez minion dekad Marvel Studios dzia豉j帷e pod szyldem Disneya stworzy這 tak solidn mark, 瞠 chyba tylko gigantyczne trz瘰ienie ziemi odci窸oby decydent闚 obu podmiot闚 od szerokiego strumienia pieni璠zy p造n帷ego na ich konta. D逝ga i wyboista by豉 to droga, ale po pojawieniu si Avengers闚 i podj璚iu sp鎩nej polityki kszta速uj帷ej artystyczno-komercyjny kierunek komisowych adaptacji, wydaje si, 瞠 opracowano z這t recept na sukces. Recept, kt鏎a sprawa si za ka盥ym razem, kiedy na ekranach go軼i kolejna produkcja opatrzona logiem Marvela. Czy podobnym sukcesem cieszy si b璠zie ich najnowsze dzie這 - Doktor Strange? Wyniki sprzeda篡 nie pozostawiaj z逝dze.


Fakt, brak kultowych postaci nie wywinduje tego widowiska do miana 鈍iatowego hitu, cho na pewno stworzy now przestrze, kt鏎a zapewni bezpieczny azyl wszystkim widzom znudzonym klasycznym kinem superhero. Jak瞠 bowiem r騜ni si ta opowie嗆 od wielu innych kszta速uj帷ych uniwersum Marvela! Magia, staro篡tna wiedza pozwalaj帷a nagina czas i przestrze, pot篹ni wrogowie i w centrum tego wszystkiego 鈍iatowej s豉wy chirurg, kt鏎y w wyniku tragicznego wypadku jest w stanie zrobi wszystko, by ratowa swoj karier... Nie brzmi to zbyt zach璚aj帷o, gdy wertuje si beznami皻nie sformu這wane opisy fabularne. To trzeba po prostu zobaczy! Bo 鈍iat, jaki wykreowa w swoim filmie Scott Derrickson fascynuje, czaruje i ostatecznie zniewala. Nie tylko wy鄉ienitym CGI, ale i stylistyk nawi您uj帷 (tak jak komiksy) do popkulturowej mieszanki wschodniej mistyki z tw鏎czo軼i Salvadora Dali. Tyle samo dobrego mo積a powiedzie o tytu這wym bohaterze w niesamowitej kreacji Benedicta Cumberbatcha. I owszem, jak ka盥y film ze stajni Marvela, tak i Doktor Strange cierpi na odmierzon od linijki formu喚 ukierunkowuj帷 produkt na kasowy sukces. Aczkolwiek p鏦i widownia bawi si wybornie przy tego typu rozrywce, moim zdaniem nie ma powodu od darcia szat. Podobne przemy郵enia tyczy si mog 軼ie磬i d德i瘯owej aktywnie wspieraj帷ej to widowisko.

Gdy 鈍iat obieg豉 informacja o przej璚iu projektu przez Derricksona, wiele spekulowano na temat obsadzenia stanowiska kompozytora. Doskonale znana by豉 bowiem historia wsp馧pracy tego re篡sera z Christopherem Youngiem. I chyba nikt z mi這郾ik闚 muzyki filmowej nie obrazi豚y si na kolejne wsp鏊ne dzie這 obu tych pan闚. Niestety, jak to w 鈍iecie biznesu bywa, zawsze ostateczne s這wo ma ten, kto trz瘰ie kas. Anga pow璠rowa wi璚 na r璚e pupilka decydent闚 Disneya – Michaela Giacchino, kt鏎y w por闚naniu do wielu innych mo磧iwych kandydat闚 wydawa si najbardziej rozs康nym wyborem. Ju na wst瘼ie d逝gich, bo ponad p馧rocznych prac, Amerykanin zapowiedzia, 瞠 nie b璠zie to typowa ilustracja. Dawkowane informacje m闚i造 o odej軼iu od zwyczajowego trzymania si temp-tracka na rzecz licznych eksperyment闚 – g堯wnie brzmieniowych. I cho wiele z tych s堯w znalaz這 swoje p騧niejsze prze這瞠nie na ostateczny charakter i wygl康 pracy, to jednak o odkrywaniu zupe軟ie nowych kart w historii muzyki filmowej nie ma tu raczej mowy...

Ju na samym wst瘼ie trzeba jasno podkre郵i, 瞠 w kontek軼ie standard闚 studia Marvela oraz wymowy samego filmu, 軼ie磬a d德i瘯owa pope軟iona przez Giacchino jest bardzo odwa積a i na pewien spos鏏 nowatorska. Bo jak inaczej nazwa pr鏏 陰czenia klasycznej, patetycznej symfoniki z elementami muzyki rockowej i... barokowej. Pomys jest o tyle szalony, gdy fabu豉 w 瘸den spos鏏 nie sugeruje tego typu rozwi您a. Jednak瞠 zestawiaj帷 ze sob elementy wype軟iaj帷e przestrze w jakiej porusza si tytu這wy bohater, z 豉two軼i uda nam si posk豉da 闚 pozorny chaos – prze郵edzi pewien tok rozumowania kompozytora. Dziwne przestan by tak瞠 liczne zabiegi i stylizacje podejmowane przez Giacchino. Muzyka przymawia bowiem doskonale znanymi idiomami warsztatowymi Amerykanina. I tylko zaprawiony w boju s逝chacz b璠zie m鏬 zajrze pod mask domniemanego eksperymentatorstwa. Czyli co, kolejna powt鏎ka z rozrywki? By豚ym ostro積y sprowadzaj帷 t partytur do poziomu hollywoodzkich 鈔edniak闚. Giacchino odwali kawa dobrej roboty studiuj帷 film Derricksona, podejmuj帷 decyzj o wkroczeniu na scen lub ust徙ieniu miejsca aktorom 鈍ietnie poruszaj帷ych si w sferze emocjonalnej. Nie bez znaczenia okaza豉 si r闚nie szeroka paleta stylistycznych barw, wyrywaj帷a 軼ie磬 d德i瘯ow z odmierzonych od linijki, quasi-zimmerowskich zagra. Pal licho, 瞠 miejscami brzmi to wszystko, jakby by這 tworzone na jednej wielkiej fazie. P鏦i wszystko zdaje si dzia豉, a po plecach sp造waj ciarki, to chyba nie ma powod闚 do jakichkolwiek narzeka! Rzadko si zdarza w tym muzyczno-filmowym uniwersum, aby po zako鎍zeniu seansu nie tylko wzbudzi w sobie ch耩 na kolejne projekcje, ale i zapragn望 zmierzenia si ze 軼ie磬a d德i瘯ow.


Niekt鏎zy (tak jak ja) zrobili to jeszcze na kilka dni przed filmow premier. Oficjalny soundtrack mia si pocz徠kowo ukaza dopiero w po這wie listopada. Wydawcy z Hollywood Records poszli jednak na r瘯 wszystkim niecierpliwcom, kt鏎zy (tak jak ja) chc dok豉dnie zapozna si z materia貫m muzycznym, by podczas seansu skupi si na jego funkcjonalno軼i. Metoda ta u豉twia co prawda odbi鏎 tre軼i, ale cz瘰to tworzy mylne wyobra瞠nie o naturze 軼ie磬i d德i瘯owej i jej ideowych pod這瘸ch. C騜, wycieczka do kina absolutnie nie zmieni豉 mojego zafascynowania tym soundtrackiem. Niespe軟a 70-minutowy album jest optymalnie zmontowanym s逝chowiskiem, kt鏎e przedk豉daj帷 najciekawsze elementy kompletnej partytury nie uchyla si przed filmow chronologi. Aczkolwiek uwa積y s逝chacz odnotuje kilka aran瘸cyjnych rozbie積o軼i pomi璠zy materia貫m umieszczonym na kr捫ku, a tym, co ostatecznie wybrzmia這 w widowisku Derricksona. Ale i pod tym wzgl璠em wszystko wydaje si mie swoj racj bytu i podyktowane jest ch璚i wyeksponowania odpowiednich element闚 muzycznej uk豉danki.

Gdybym kilka miesi璚y przed premier tego soundtracku, nie znaj帷 kompletnie kontekstu i 廝鏚豉 pochodzenia, us造sza utw鏎 otwieraj帷y kr捫ek, Ancient Sorcerer's Secret, mia豚ym nie lada zagwozdk w rozszyfrowaniu kompozytora. Mroczna introdukcja przypominaj帷a charakterystyczne elementy warsztatu Chrisa Younga przeplata si bowiem z apokaliptyczn wymow tematu Kaeciliusa – przemawiaj帷ego ju bardzo wyra幡ie muzycznymi idiomami Michaela Giacchino. Patetyczna intonacja tematu przewodniego to ju z kolei i軼ie Tylerowska fanfara godna 軼ie磬i d德i瘯owej do drugiego Thora. A to przecie dopiero pocz徠ek naszej przygody z albumem… Takich stylizacji, inspiracji i nawi您a jest w Doktorze co niemiara i przekonamy si o tym nie tylko w intensywnych fragmentach muzycznej akcji. Nie bez powodu okre郵i貫m t prac mianem uk豉danki, bo ka盥emu jej elementowi mo積a przypisa pewne w豉軼iwo軼i i kontekstowo嗆. To samo mo積a powiedzie o warstwie tematycznej, kt鏎a ulega rozpracowaniu w豉軼iwie ju we wspomnianym wy瞠j utworze z filmowego prologu. Dwie podstawy tematyczne skojarzone nie tyle z dw鎩k walcz帷ych ze sob mag闚, co natur si jakie sob reprezentuj, niejako stanowi punkt wyj軼ia do narracji 軼ie磬i. B喚dem by這by jednak s康zi, 瞠 raz odkryte karty ustawiaj ca陰 muzyczn rozgrywk, prowadz帷 nieuchronnie ku znu瞠niu tre軼i. Odpowiednia zabawa form potrafi tu zdzia豉 cuda. A przecie Michael Giacchino jest w tym zakresie swoistego rodzaju magikiem.

Dlatego z tak du膨 豉two軼i wychodzi mu prze這瞠nie wizyt闚ki tytu這wego bohatera na fortepianow, melancholijn przygrywk w The Hands Dealt, kojarz帷 si z trekowym London Calling (analogia mi璠zy kreacjami Cumberbatcha nieprzypadkowa). Nie boi si r闚nie si璕a po bardziej wsp馧czesne brzmienia gitary elektrycznej przemawiaj帷ej psychodelicznymi, rockowymi frazami. Mieszanka sk康in康 dziwna, ale gdy we幟iemy pod uwag duchow przemian Stephena Strange’a i ca陰 kulturowo-religijn otoczk filmu, wydaje si to ca趾iem zasadne. Szczeg鏊nie, gdy w towarzystwie tych d德i瘯闚 pojawiaj si instrumenty faktycznie kojarzone ze wschodem, jak w Reading Is Fundamental czy Inside the Mirror Dimension. Muzyka akcji bynajmniej nie uchyla si od odpowiedzialno軼i wykorzystania tego miszmaszu, ale o tym w dalszej cz窷ci tekstu. Osobliw spraw jest natomiast kwestia wykorzystania klawesynu, kt鏎ego obecno嗆 w tej partyturze jest zwyk陰 fanaberi kompozytora. Czy niepotrzebn i nie maj帷 pokrycia w filmowej tre軼i? Jak si okazuje, niekoniecznie! Aby zrozumie zamys Giacchino zn闚 trzeba spojrze na 鈍iat przedstawiony komiksowej adaptacji oczami g堯wnego bohatera. Kiedy Strange trafia pod opiek Staro篡tnej, zaczyna zg喚bia tajniki magii. Kontakt z antycznymi reliktami, ksi璕ami i miejscami stworzy tu przestrze do przemycenia w trzewia partytury wi璚ej anachronicznego brzmienia. Owszem, mog這 si to odby w bardziej tradycyjny spos鏏, na przyk豉d pos逝guj帷 si etnik. Odej軼ie w barokowe instrumentarium rozwi您a這 t kwesti w dosy inteligentny spos鏏. Przy okazji idealnie wpisa這 si w wynios陰 postaw bohatera i jego image. Wszak nie bez powodu instrument ten uaktywnia si dopiero w po這wie filmu. Na p造cie b璠zie to utw鏎 The True Purpose of the Sorcerer. Od tego momentu klawesyn stanie si nieodzownym elementem ilustracji poczyna Strange’a.


Jest to r闚nie punkt zwrotny, w kt鏎ym akcja rozkr璚a si na dobre. Nie znaczy to, 瞠 pocz徠ek albumu jest pod tym wzgl璠em bardzo niemrawy. Na pewno uwag zwr鏂 ciekawe eksperymenty z odwr鏂onymi w czasie ch鏎alnymi partiami w A Long Strange Trip. Psychodeliczny fragment 鈍ietnie odnajduje si w scenie odkrywania przez Strange’a natury tzw. planu astralnego. Podobne zabiegi wykorzystane zosta造 r闚nie w finalnej scenie, kiedy tytu這wy doktor wykorzystuje kamie niesko鎍zono軼i do „zamro瞠nia” czasu (Hong Kong Kablooey). Id帷 tropem ciekawych rozwi您a brzmieniowych, warto zwr鏂i uwag na ilustracj sekwencji pierwszej potyczki Strange’a z Kaeciliusem w londy雟kim sanktuarium (Sanctimonious Sanctum Sacking). Siedmiominutowy utw鏎 rozkr璚a si powoli, ale gdy ju wejdzie na „pe軟e obroty” pora瘸 swoim rozmachem. Orkiestrowo-ch鏎alne frazy nie bez powodu kojarzy si b璠 z Jupiterem, a przy wsparciu pulsuj帷ej, anachronicznej elektroniki, otr si r闚nie o unikatowe brzmienie 軼ie瞠k d德i瘯owych Dona Davisa do Matrixa. Jakby tego by這 ma這, ca這嗆 ustawicznie uzupe軟iana jest solowymi wstawkami klawesynowymi. Kapitalna mieszanka, po kt鏎ej niepr璠ko przejdziemy do porz康ku dziennego. Podobne wra瞠nia pozostawia po sobie naturalne przed逝瞠nie tej sceny – ilustracja potyczki w nowojorskim szpitalu. Astral Doom tym razem na tapet bierze 篡wio這we frazy ze Speer Racera dorzucaj帷 do tego zestawu gitarowy fuzz. Na tym bynajmniej pomys這wo嗆 kompozytora si nie ko鎍zy.

Wszystkie te elementy zbiegaj si w oprawie do finalnej konfrontacji. Rozpoczynamy j od Smote and Mirrors, kt鏎e ca趾iem dobrze rozprawia si ze 鄉ia陰 wizualizacj nak豉daj帷ych si na siebie wymiar闚. Warto w tym miejscu podkre郵i walory dobrego miksu 軼ie磬i d德i瘯owej w filmie. Miksu, kt鏎y pozwala doceni prac muzyki i jej nale積 rol w kreowaniu dramaturgii. Natomiast troszk mniej korzystnie ten sam materia prezentuje si na kr捫ku – wszystko przez ustawiczne zmiany w zakresie dynamiki. Na szcz窷cie nie odcina to s逝chacza od fascynacji apokaliptycznym fina貫m tego utworu. Analogiczne wady i zalety powiela Astral Worlds Worst Killer - tak samo imponuj帷e w rozmachu, co szorstkie w kontakcie z odbiorc. Ca陰 opowie嗆 ko鎍zy natomiast patetyczny, 豉two wpadaj帷y w ucho aran tematu przewodniego, kt鏎y fragmentem utworu Strange Days Ahead zdobi animacj z napis闚 ko鎍owych.

Filmow list p豉c zdobi jeszcze dwa inne osobliwe utwory. Go for Baroque, jak sama nazwa wskazuje, jest klawesynowym aran瞠m tematu g堯wnego bohatera. Zdecydowanie bardziej polifoniczne i przebojowe jest nast瘼uj帷e po nim The Master of the Mystic End Credits uciekaj帷e si nie tylko do klasycznych form muzycznego wyrazu, ale i do drapie積ego, rockowego instrumentarium. Ot ciekawa mieszanka stylistyczna, kt鏎a idealnie podsumowuje ca貫 to muzyczne przedsi瞝zi璚ie.

Po prostu nie da si m闚i o tej 軼ie盧e d德i瘯owej bez pewnej nutki zachwytu. I nie tematyka ani olbrzymi rozmach w orkiestrowo-ch鏎alnym aparacie wykonawczym jest tutaj obiektem mojej fascynacji. Raczej to, w jaki spos鏏 Giacchino podszed do tego filmu od strony koncepcyjnej i spos鏏 realizacji. Dosy nietypowy, jak na wsp馧czesne hollywoodzkie standardy i 鄉ia造, gdy we幟iemy pod uwag szyld filmowego giganta pod jakim si podpisuje. Takie rzeczy o wiele 豉twiej sprzeda w animacjach ani瞠li w wysokobud瞠towym filmie aktorskim nastawionym na okre郵onego odbiorc. Dlatego te, mimo wielu wad ci捫帷ych nad t 軼ie磬, to nale膨 si brawa pod adresem autora. W moim odczuciu eksperyment Giacchino si powi鏚 i kto wie, mo瞠 b璠zie wy這mem przez kt鏎y do hermetycznie zamkni皻ego 鈍iata marvelowskich 軼ie瞠k d德i瘯owych zacznie si wdziera coraz wi璚ej fantazji. Oby tak by這!


Inne recenzje z serii:
  • Iron Man
  • Iron Man 2
  • Iron Man 3
  • Captain America: The First Avenger
  • Captain America: The Winter Soldier
  • Captain America: Civil War
  • Thor
  • Thor: The Dark World
  • Avengers
  • Avengers: Age of Ultron
  • Guardians of the Galaxy
  • Guardians of the Galaxy vol. 2
  • Ant-Man
  • Agents Of S.H.I.E.L.D.
  • Daredevil (season 1)
  • Daredevil (season 2)
  • Agent Carter
  • Jessica Jones

    Autor recenzji:  Tomek Goska
    Nasza ocena
    Oryginalno嗆 軼ie磬i:
    Muzyka w filmie:
    Muzyka na p造cie:
    OCENA OG粌NA:
    Lista utwor闚
    • 1. Ancient Sorcerer's Secret (2:38)
    • 2. The Hands Dealt (2:57)
    • 3. A Long Strange Trip (2:29)
    • 4. The Eyes Have It (1:24)
    • 5. Mystery Training (1:54)
    • 6. Reading Is Fundamental (1:40)
    • 7. Inside the Mirror Dimension (4:05)
    • 8. The True Purpose of the Sorcerer (2:10)
    • 9. Sanctimonious Sanctum Sacking (7:28)
    • 10. Astral Doom (3:42)
    • 11. Post Op Paracosm (1:16)
    • 12. Hippocratic Hypocrite (1:35)
    • 13. Smote and Mirrors (6:30)
    • 14. Ancient History (4:09)
    • 15. Hong Kong Kablooey (3:36)
    • 16. Astral Worlds Worst Killer (6:18)
    • 17. Strange Days Ahead (6:00)
    • 18. Go for Baroque (2:56)
    • 19. The Master of the Mystic End Credits (3:51)
    Czas trwania: 66:19
    Komentarze
    Roman 2016-11-07
    18:22
    Bez jaj...cztery gwiazdki?
    Tomasz Goska 2016-11-07
    18:41
    Bez jaj.
    Zibi 2016-11-07
    21:20
    Trzy i to naci庵ane... Nuda i wa趾owanie tematu przewodniego w k馧ko...
    Mefisto 2016-11-08
    04:15
    Ode mnie czy z po堯wk - nieszablonowa praca z naprawd 鈍ietnymi momentami, ale nie mog si do niej do ko鎍a przekona. W filmie dzia豉 przez wi瘯szo嗆 czasu jako takie sobie t這, a p造tka przyd逝ga i r闚nie ma s豉bostki.
    Mystery 2016-11-08
    11:44
    Rewolucji u Marvela nie ma, ale jest na tyle dobrze i porz康nie, 瞠 b璠zie to jedna z lepszych i ciekawszych jego ilustracji. Nadal jest w miar bezpiecznie, szczeg鏊nie w pierwszej cz窷ci filmu i przy tych przenosinach w inne wymiary mo積a by這 bardziej zaszale, a tak Michael stara si za bardzo nie wychyla i dopiero wraz z rozwojem akcji dane jest mu porz康niej wybrzmie i szans t wykorzystuje i opisywanie potyczek "czarodziej闚" za pomoc ch鏎u jednak zda這 tu egzamin, cho pocz徠kowo kr璚i貫m tu nosem. Sam score jest zaskakuj帷o wywa穎ny i zauwa篡貫m, 瞠 raz zdarza s逝cha mi si tylko jego wolniejszych moment闚, a raz zapuszczam sobie wy陰cznie mocniejsze granie, ale wszystkiego s逝cha mi si 鈍ietnie i p造t, gdzie wychodz wszystkie niuanse ceni sobie bardziej, ni muzyk w filmie, gdzie te barokowe i rockowe wstawki s jednak nieco przyt逝mione, a 瘸逝j jedynie, 瞠 zabrak這 utworu z aran瘸cj tematu przewodniego z pocz徠ku filmu podczas przybycia do Nepalu, gdy ten track jeszcze bardziej urozmaici by pocz徠ek albumu. Og鏊nie r騜norodne i atrakcyjne s逝chowisko i wiele track闚 (9, 13, 17, 18, 19) nale篡 do najbardziej okaza造ch i najfajniejszych jakie w tym roku s逝cha貫m. Z pomniejszych spostrze瞠 dodam, 瞠 w filmie najbardziej spodoba mi si chyba "Astral Doom", gdzie mamy tak ilustracyjn zabaw w kotka i myszk i dostali鄉y chyba najbardziej pasuj帷y do kontekstu "Worlds Worst" Giacchino ;)

  • Doctor Strange (Doktor Strange)

    Kompozytor:

    • Michael Giacchino

    Dyrygent:

    • Cliff Masterson

    Wykonawcy:

    • The London Philharmonic Orchestra

    Wydawca:

    • Hollywood Records (2016)

    Producent:

    • Michael Giacchino

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:



    Poki.pl
    Grydladzieci.pl

     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2017 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie