Szukaj: w


recenzje

Daredevil (season 2)



Diabe z Hell’s Kitchen sprawi w 2015 roku spor niespodziank wszystkim tym, kt鏎zy na komisowym superbohaterze postawili ju przys這wiowy krzy篡k. Wsp馧praca Marvela z Netflixem przynios豉 wymierne efekty i wszystko na to wskazuje, 瞠 teraz gros projekt闚 tego studia realizowana b璠zie przez pr篹nie rozwijaj帷 si internetow platform. Daredevil zawiesi poprzeczk bardzo wysoko, dlatego te oczekiwania wzgl璠em drugiego sezonu by造 niema貫. Czy tw鏎cy zdo豉li zaspokoi rozbudzone apetyty fan闚? Wydaje si, 瞠 tak. Wprowadzenie do fabu造 kilku nowych postaci, m.in. Punishera oraz Elektry, zdecydowanie o篡wi這 ten periodyk, stawiaj帷 przed widzem jeszcze wi璚ej ciekawych w徠k闚. Jakich? Ot chocia瘺y, jak toksyczna mi這嗆 z przesz這軼i burz帷a 篡ciowy 豉d Matta Murdocka, eliminator siej帷y postrach w鈔鏚 zorganizowanych grup przest瘼czych i tajna organizacja planuj帷a przej望 kontrol nad Hell’s Kitchen. Druga seria Daredevila nie daje powodu闚 do nudy, cho z drugiej strony nie rozprawia si z bohaterami po macoszemu. Tak 鈍ietnych kreacji i umiej皻nego budowania relacji mi璠zy nimi pr騜no szuka w鈔鏚 wielu wsp馧czesnych seriali opartych na historiach komiksowych. Przed tw鏎cami periodyk闚 ze stajni DC jeszcze d逝ga droga, by wyr闚na poziom.

Paradoksalnie to, co stanowi pi皻 achillesow seriali Marvela, ca趾iem dobrze prezentuje si w pokrewnym uniwersum. Mowa o muzyce, kt鏎ej od jakiego czasu w Arrow, Legends of Tomorrow oraz Flashu patronuje Blake Neely. O owocach tej wsp馧pracy pisali鄉y i b璠ziemy jeszcze pisa przy okazji kolejnych wydawnictw. Wracaj帷 jednak do Daredevila, ponad ca陰 t otoczk sukcesu majaczy jeden element produkcji, kt鏎y nie do ko鎍a przekonywa. A by豉 to oprawa muzyczna w wykonaniu m這dego, pono utalentowanego kompozytora, Johna Paesano. Po ciekawym i barwnym Wi篥niu labiryntu chyba wszyscy spodziewali si przebojowej partytury z szerok palet brzmie, ale ostatecznie na nasze r璚e trafi wyprany z jakiejkolwiek ambicji, post-zimmerowski gniot - mia趾i produkt operuj帷y tylko na pewnych p豉szczyznach ilustracyjno-motorycznych. Nawet oparty na ostinatach temat przewodni nijak m鏬 konkurowa z wieloma podobnymi gatunkowo tworami. Muzyka po prostu przepad豉 w serialu, a zaprezentowana na cyfrowym albumie wydanym tu po premierze pierwszego sezonu raczej nie sp璠za豉 snu z powiek mi這郾ik闚 muzyki filmowej. Wielu entuzjast闚 serii twierdzi這 jednak, 瞠 druga ods這na widowiska prezentowa豉 si ju o niebo lepiej. 疾 tematy by造 bardziej klarowne, a muzyczna akcja zdawa豉 si mieni wi瘯sz palet barw. I faktycznie, gdy uwzgl璠nimy czynniki fabularne obligatoryjnie kieruj帷e wyobra幡i widza ku wschodniej kulturze, doszukamy si kilku nowinek stylistycznych. Ale czy tematycznych?

Bior帷 pod uwag istny wysyp nowych postaci, mo積a si by這 spodziewa wi瘯szej brawury pod tym wzgl璠em. Paesano w dalszym ci庵u zdaje si analizowa obraz pod k徠em aktualnych jego potrzeb, bez wi瘯szej koncepcji na tworzenie sp鎩nej, muzycznej narracji. Partytura stale repetuje te same rozwi您ania stylistyczne, a sfera melodyczna cierpi na brak charyzmatycznego przyw鏚cy zdolnego prowadzi t prac przez spowite mrokiem arkany gatunkowe serii. Niestety, wybijaj帷e si z t豉 fragmenty nie wp造waj w wi瘯szej mierze na popraw odbioru 軼ie磬i d德i瘯owej.

Ale 瞠by tradycji sta這 si zado嗆, na rynku musia zaistnie oficjalny soundtrack do drugiego sezonu Daredevila. 50-minutowe s逝chowisko, jako selekcja najbardziej pami皻nych fragment闚 ilustracji, przys這wiowego sza逝 nie robi, cho w por闚naniu do poprzedniego albumu czu jako tak popraw. Niekoniecznie w tre軼i, ale w formie prezentacji zauwa篡 mo瞠my pewne, kosmetyczne dos這wnie zmiany. I tak swoistego rodzaju atrakcj stanowi mo瞠 wspomniana wy瞠j quasi-etnika przemawiaj帷a wschodnimi perkusjonaliami ilustruj帷ymi brawurowe sekwencje walk z Yakuz. Nad kompozycj zawis r闚nie prowizoryczny p豉szczyk liryki odwo逝j帷ej si do relacji Matta z dwoma kobietami kszta速uj帷ymi jego rzeczywisto嗆: Karen oraz eks-kochanki, Elektry. Pr鏏a doszukania si g喚bszych pok豉d闚 emocji w tym zachowawczym graniu mo瞠 si okaza nieskuteczna. No ale do konkret闚...


Wirtualny kr捫ek otwiera temat z serialowej czo堯wki, kt鏎y kieruje nas bezpo鈔ednio do pierwszego, dosy agresywnego w wymowie fragmentu akcji. Devil of Hell's Kitchen nie daje sposobno軼i do wielu zachwyt闚, cho ze swoich ilustracyjnych powinno軼i wywi您uje si ca趾iem nale篡cie. Ot zupe軟ie jak motyw bezwzgl璠nego m軼iciela s造szany w dark-ambientowym fragmencie The Punisher. Szkoda, 瞠 Paesano z oboj皻no軼i podszed do tej postaci, opisuj帷 j tylko ma這 wybijaj帷ymi si akordami zakutymi w pulsuj帷 elektronik. Z drugiej strony mo積a pr鏏owa wyt逝maczy ten zabieg ch璚i dopasowania 鈔odk闚 muzycznego wyrazu i tre軼i do zimnej, bezwzgl璠nej kreacji Jona Bernthala. Teoria ta lega u podstaw narracji, a raczej jej zupe軟ego braku, przez co ka盥y z proponowanych w dalszej cz窷ci utwor闚 akcji zwi您anych z Punisherem 篡je jakby swoim 篡ciem. Nie ma tu 瘸dnej my郵i przewodniej ani strategii post瘼owania – nawet, gdy czyny rzeczonego m軼iciela przedstawiane s przez filmowc闚, jako efekt traumy, jak przeszed w przesz這軼i. 圭ie磬a d德i瘯owa Paesano staje si tylko bezwiednym narz璠ziem w dyktowaniu tempa i „obj皻o軼i” akcji. I niestety, takie post瘼owanie ma swoje prze這瞠nie r闚nie na innych p豉szczyznach 軼ie磬i d德i瘯owej.

Sceny walk (czy to z Punisherem czy te 穎軟ierzami ninja od Yakuzy) nie maj absolutnie 瘸dnej si造 wyrazu. Wspomniane wcze郾iej perkusjonalia (np. w Ninjas!, Stick and Ellie) tworz co prawda z逝dne przekonanie o etnicznym wymiarze utwor闚 akcji, ale za tymi zabiegami nie stoi wi瘯sza dba這嗆 o wzmocnienie przekazu – chocia瘺y odpowiedni baz instrument闚 d皻ych. Jest za to kolejna porcja narkotycznej, pulsuj帷ej elektroniki wspieranej smyczkowym, ostinatowym motywem przewodnim.

Najbardziej neutralnie prezentuje si natomiast ambientowa liryka subtelnie wdzieraj帷a si w relacje miedzy Mattem, a dwoma kobietami, na kt鏎ych mu zale篡. Mo瞠 nawet zbyt subtelnie, bo wylewaj帷e si z filmowych kadr闚 emocje i dramaty dos這wnie b豉ga造 o jaki mocny, zaznaczaj帷y swoj obecno嗆, akcent muzyczny. Prowizoryczny temat rozwi您uje spraw tylko po這wicznie – zupe軟ie zreszt jak wycofany w t這 瞠雟ki wokal uaktywniaj帷y si w finale sezonu. S逝chaniu tego towarzyszy poczucie zmarnowanej szansy na stworzenie jakiego niezapomnianego, muzycznego epitafium serii. Niestety, trzeba by這 obej嗆 si smakiem akceptuj帷 pokutuj帷e w bran篡 schematy.

I tutaj po raz kolejny nale瘸這by si zastanowi na ile omawiana 軼ie磬a d德i瘯owa jest autorskim projektem Paesano, a na ile sta豉 za tym Marvelowska machina produkcyjna. Machina nie znosz帷a sprzeciwu w pod捫aniu za wyznaczonymi szlakami. Jakkolwiek sprawy by si nie ma造, nie ulega w徠pliwo軼i, 瞠 ilustracja muzyczna do drugiego sezonu Daredevila to produkt 軼i郵e zwi您any z obrazem. Produkt spe軟iaj帷y pewne gatunkowe normy, ale nie maj帷y wi瘯szej ambicji na zaistnienie w 鈍iadomo軼i odbiorc闚. Szkoda, bo zar闚no potencja serialu jak i talent autora partytury dawa造 mo磧iwo嗆 stworzenia barwnego, ale i szalenie atrakcyjnego s逝chowiska.


Inne recenzje z serii:
  • Iron Man
  • Iron Man 2
  • Iron Man 3
  • Captain America: The First Avenger
  • Captain America: The Winter Soldier
  • Captain America: Civil War
  • Thor
  • Thor: The Dark World
  • Avengers
  • Avengers: Age of Ultron
  • Guardians of the Galaxy
  • Guardians of the Galaxy vol. 2
  • Ant-Man
  • Doctor Strange
  • Agents Of S.H.I.E.L.D.
  • Daredevil (season 1)
  • Daredevil (season 2)
  • Agent Carter
  • Jessica Jones

    Autor recenzji:  Tomek Goska
    Nasza ocena
    Oryginalno嗆 軼ie磬i:
    Muzyka w filmie:
    Muzyka na p造cie:
    OCENA OG粌NA:
    Lista utwor闚
    • 1. Main Title – Braden Kimball and John Paesano (1:03)
    • 2. Devil of Hell’s Kitchen (2:47)
    • 3. The Punisher (4:19)
    • 4. Stairway to Hell (3:25)
    • 5. Raindrops (3:03)
    • 6. Sparring (2:51)
    • 7. Playing House (1:41)
    • 8. Dripping Chilis (3:47)
    • 9. Ninjas! (3:47)
    • 10. Cell Block D (4:19)
    • 11. Black Sky (3:42)
    • 12. The Diner (5:41)
    • 13. Stick and Ellie (2:26)
    • 14. They Have Nothing Now (6:12)
    • 15. To Be a Hero (1:46)
    Czas trwania: 51:02
    Komentarze
    Mefisto 2016-07-19
    01:20
    Tak, zgoda - zmarnowana szansa: http://muzykafilmowa.pl/recenzja,1372,daredevil-–-season-2.html
    Mystery 2016-08-04
    11:48
    Ciutk lepszy zape軟iacz, ni ostatnio, ale to wci捫 to samo biedne granie.

  • Daredevil (season 2)

    Kompozytor:

    • John Paesano

    Wydawca:

    • Hollywood Records (2016)

    Producent:

    • John Paesano

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:



    Poki.pl
    Grydladzieci.pl

     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2017 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie