Szukaj: w


recenzje

10 Cloverfield Lane



Zadziwiaj帷e, 瞠 w tak zinformatyzowanym, skomunikowanym 鈍iecie, zdo豉no zrealizowa ten projekt w ca趾owitej tajemnicy. O sequelu kultowego filmu Cloverfield us造szeli鄉y bowiem dopiero na dwa miesi帷e przed jego premier, kiedy do sieci trafi pierwszy zwiastun. Och, jak瞠 wybornie zapowiada這 si to widowisko! Niby nic nowego we wsp馧czesnym kinie, niby konwencja zbaczaj帷a z nakre郵onych w pierwowzorze wzorc闚, ale na brak emocji nie mo積a by這 przecie narzeka. I faktycznie. Zamiast klimatycznych zbitk闚 uj耩 z pogr捫onej w chaosie metropolii, otrzymali鄉y zgrabnie zrealizowany thriller psychologiczny, kt鏎ego fabu豉 toczy si symultatywnie wzgl璠em wydarze z cz窷ci pierwszej. Tym razem akcja koncentruje si wok馧 Michelle, kt鏎a po wypadku samochodowym trafia pod „opiek” Howarda. Budz帷 si w dobrze zaopatrzonym bunkrze, karmiona jest historyjkami, 瞠 oto mia豉 miejsce nuklearna apokalipsa i 篡cie na powierzchni szlag trafi. Pocz徠kowo nieufna wzgl璠em gospodarza dziewczyna, w miar up造wu czasu zdaje si godzi z trudn rzeczywisto軼i. Oczywi軼ie nie na d逝go…

Film debiutuj帷ego w bran篡 Dana Trachtenberga na pewno nie rozczarowuje jako autonomiczne dzie這. Ale jako kontynuator pewnej spu軼izny po nowatorskim Projekt: Monster mo瞠 ju budzi pewne sprzeczne opinie. G堯wnie ze wzgl璠u na spos鏏 realizacji oderwany od paradokumentalnej konwencji. Nie ka盥emu mo瞠 r闚nie przypa嗆 do gustu klaustrofobiczna sceneria ukierunkowuj帷a uwag widza na aktor闚 i emocje kreowanych przez nich bohater闚.

Kolejn zasadnicz zmian by這 r闚nie wsparcie filmowej dramaturgii odpowiedni opraw muzyczn. Pierwszy film rozprawi si z tym problemem w spos鏏 radykalny – eliminuj帷 po prostu wszelkie pozadiegetyczne 鈔odki wzmacniaj帷e przekaz. Muzyka pojawi豉 si dopiero podczas napis闚 ko鎍owych, a skomponowany na t okoliczno嗆 utw鏎 Michaela Giacchino zapisa si wielk czcionk w tw鏎czo軼i ameryka雟kiego kompozytora. Tak kameralny i statyczny (do pewnego momentu) film, jak 10 Cloverfield Lane, potrzebowa dodatkowego bod嬈a, kt鏎y racjonalizowa豚y nie tyle realia tocz帷ej si akcji, co stan emocjonalny wi瞛ionej Michelle. Trudne relacje mi璠zy gospodarzem i sprzeczne sygna造 jakie do niej docieraj na temat rzekomej apokalipsy by造 wdzi璚znym polem do wyprowadzenia adekwatnej, operuj帷ej na minimalistycznym instrumentarium, oprawy muzycznej. I cho wszyscy najch皻niej widzieliby na kompozytorskim stanowisku samego Michaela Giacchino, to jednak sk徙y bud瞠t i inne zobowi您ania wsp馧pracownika J.J. Abramsa (produkuj帷ego film), nie pozwoli造 na ten wielki „come back”. Ostatecznie projekt trafi na biurko innego, nie mniej zapracowanego kompozytora.

Dla serialowego weterana, Beara McCreary, ka盥y filmowy anga jest potencjalnym biletem do wyp造ni璚ia na szerokie wody. Nie dziwne zatem, 瞠 chwyta wszystko jak leci, co niestety ma swoje prze這瞠nie na finaln jako嗆 produktu. 安iadcz o tym dwie liche oprawy muzyczne do film闚 grozy, kt鏎e ukaza造 si na pocz徠ku 2016 roku. Las Samob鎩c闚 i The Boy nie zachwyci造 ani pomys這wo軼i, ani funkcjonalno軼i tworzonej na „jedno kopyto” ilustracji. Trudno wi璚 by這 oczekiwa, 瞠 10 Cloverfield Lane b璠zie jakkolwiek konkurowa z kr鏒k, ale jak瞠 mocarn prac Giacchino. Spore oczekiwania mia貫m natomiast wzgl璠em palety tematycznej, a raczej sposobu zagospodarowania istniej帷ych ju motyw闚 w prze這瞠niu na nowe realia. Jak瞠 zaskakuj帷e by這 odkrycie, 瞠 Bear McCreary ca趾owicie odci掖 si od materia逝 z pierwszej cz窷ci. Id帷 郵adem tw鏎c闚 scenariusza, kompozytor stara si opowiedzie film z perspektywy zamkni皻ych w bunkrze bohater闚. Ca造 ten apokaliptyczny ton i fantastyczna wymowa dzie豉 ust徙i豉 miejsca bardziej stonowanej, opartej na sekcji smyczkowej ilustracji. Osi wok馧 kt鏎ej obraca si ca豉 partytura, jest motyw Michelle – bardzo smutny, melancholijny i trafnie odnajduj帷y si w zderzeniu z wizerunkiem skonfundowanej, przestraszonej dziewczyny. O ile wi璚 軼ie磬a d德i瘯owa koncentruje si na emocjach i psychice bohater闚, o tyle wszystko zdaje si funkcjonowa tak, jak powinno. Bearowi nie mo積a odm闚i mmaestrii w budowaniu nastroj闚 za pomoc instrument闚 smyczkowych. Natomiast skrz皻ne nawarstwiane napi璚ie znajduje swoje uj軼ie w kilku bardziej dynamicznych fragmentach, w kt鏎ych wychodz wszystkie demony warsztatu ameryka雟kiego kompozytora. O dziwo emocjonuj帷a ko鎍闚ka nie powtarza b喚d闚 z dw鏂h poprzednich film闚 McCreary’ego. Muzyka akcji zdaje si sprawnie pod捫a za dziej帷ymi si na ekranie wydarzeniami, nie podwa瘸j帷 ich ani form ani tre軼i. Najbardziej interesuj帷a wydaje si metamorfoza tematu g堯wnej bohaterki, kt鏎y z wycofanej, melancholijnej melodii staje si drapie積ym przewodnikiem rytmicznego action score. Tradycyjnie ju w przypadku tego typu utwor闚 w wykonaniu Beara, anga穎wany jest ca造 arsena wszelkiej ma軼i perkusjonali闚 i elektronicznych sampli. Bynajmniej nie str帷aj one z piedesta逝 sekcji smyczkowej, kt鏎a dwoi si i troi, by nada muzyce bardziej dramatycznego wyd德i瘯u. Pod wieloma wzgl璠ami przypomina to 篡wio這we i 豉two nawi您uj帷e kontakt z odbiorc fragmenty 軼ie磬i d德i瘯owej do serialu Human Target. W przeciwie雟twie jednak do tego przebrzmia貫go nieco periodyku, 10 Cloverfield Lane potrafi znale潭 z這ty 鈔odek pomi璠zy odpowiedni si陰 wyrazu, a rozwag w budowaniu narracji.


Takie wra瞠nia pozostawi po sobie pierwszy kontakt z filmem Dana Trachtenberga, cho musze przyzna, 瞠 zanim wybra貫m si do kina ju wielokrotnie wertowa貫m zawarto嗆 soundtracku opublikowanego nak豉dem Sparks & Shadows. Mo瞠 dlatego moje wyobra瞠nie o tej muzyce systematycznie ewoluowa這 prowadz帷 mnie z drobnego rozczarowania do umiarkowanego zachwytu. Godzinny kr捫ek jest w gruncie rzeczy zbiorem wi瘯szo軼i skomponowanych na potrzeby filmu fragment闚, dlatego te ma prawo wym璚zy nie tyle swoj d逝go軼i, co monotematyczno軼i. Gdy jednak baczniej przys逝chamy si ka盥emu z proponowanych tu utwor闚, wtedy odkryjemy kryj帷e si w fakturze smaczki.

Jak w wi瘯szo軼i swoich prac, tak i tutaj Bear McCreary sporo uwagi po鈍i璚a muzycznym barwom. Radko kt鏎a partytura w jego wykonaniu odcina si od egzotyki brzmienia i od takowej r闚nie rozpoczynamy nasz przygod z soundtrackiem do 10CL. Sze軼iominutowe Michelle wprowadza nas nie tylko w brzmieniowe, ale i tematyczne arkany kompozycji – dosy smutnej w wymowie melodii, na kt鏎ej budowany jest trzon linii melodycznej. Momentem uwalniaj帷ym eksperymentatorskie zap璠y ameryka雟kiego kompozytora jest natomiast The Concrete Cell. Ta ilustracja do pierwszej sceny rozgrywaj帷ej si w bunkrze Howarda, z jednej strony przynosi znaczne och這dzenie nastroju, ale w konsekwencji anga簑je do wykonawstwa wiele r騜nych 鈔odk闚 muzycznego wyrazu – nie zawsze o charakterze instrumentalnym. Dosy ciekawym pomys貫m by這 zarejestrowanie d德i瘯闚 t豉 w specjalnie przygotowanym magazynie. Da這 to mo磧iwo嗆 stworzenia ambientowej tekstury oddaj帷ej klaustrofobiczny, industrialny charakter miejsca tocz帷ej si akcji. 圭ie磬a d德i瘯owa nie traci bynajmniej na swojej organiczno軼i, co poniek康 zawdzi璚za mo瞠my a czterem grupom orkiestrowych wykonawc闚 nagranych w trzech r騜nych lokacjach. Najbardziej charakterystyczny i „rzucaj帷a si w uszy” jest kwartet smyczkowy odpowiedzialny za emocjonalny wyd德i瘯 tematu Michelle. Dosy cz瘰to kojarzony jest on z p豉czliwym d德i瘯iem tureckiego instrumentu yayli tambur. Wype軟ieniem tych solowych wynurze jest underscore rozpisany na 45 smyczk闚 i pe軟 orkiestr. Z kolei muzyczna akcja determinowana jest przez wyselekcjonowan grup instrument闚 d皻ych, perkusyjnych oraz kontrabas闚 najcz窷ciej wykorzystywanych do tworzenia rytmicznych ostinat. Przyk豉dem mo瞠 by 鈍ietnie skonstruowany utw鏎 Hazmat Suit zaopatrzony w sample bazuj帷e na d德i瘯ach t豉.

Wszystkie te zabiegi ci篹ko jednak odczyta z odmierzonego od linijki nagrania. Osobnym problemem pozostaje r闚nie spos鏏 prowadzenia muzycznej akcji, kt鏎y w przypadku Beara zawsze sprowadza si do narzucania jakiego tempa i ustawicznego akcentowania pe軟ookiestrowym crescendem najbardziej newralgicznych moment闚. Mo瞠 dlatego utwory takie, jak At the Door czy The Burn nie przekonuj swoja tre軼i. Czasami odnosz wra瞠nie, 瞠 w ca造m tym instrumentalnym eksperymentatorstwie Bear zapomina o jednej bardzo wa積ej rzeczy. Dostawianie dodatkowych kondygnacji do istniej帷ej ju budowli zazwyczaj uderza w szeroko poj皻 estetyk. Warto wi璚 czasami odej嗆 od gotowych ju wzorc闚, by skupi si na tworzeniu danego dzie豉 od podstaw. Tym bardziej je瞠li ma si na realizacj tego zadania prawie dwa lata, a tyle dok豉dnie min窸o od momentu, kiedy na biurko Beara trafi pierwszy szkic scenariusza do chwili zamkni璚ia produkcji.

Nie zmienia to faktu, 瞠 軼ie磬a d德i瘯owa do 10 Cloverfield Lane jest dobrym interpretatorem filmowej rzeczywisto軼i i prawie tak samo atrakcyjnym s逝chowiskiem. Stonowany, troszk d逝膨cy si wst瘼 prowadzi nas do serii naprawd przebojowych utwor闚, w鈔鏚 kt鏎ych na szczeg鏊n uwag zas逝guje zamykaj帷a kr捫ek suita z napis闚 ko鎍owych. Utwory towarzysz帷e scenom na powierzchni (Up Above, Valencia) r闚nie stawiaj przed nami interesuj帷, cho "tr帷帷" Alienem palet elektroniczno-symfonicznych tekstur. To w豉郾ie tego typu fragmenty pozwalaj wierzy w potencja tw鏎czy Beara. Szkoda tylko, 瞠 kreatywn prac nad tak ciekawymi projektami zak堯caj dziesi徠ki pozosta造ch powinno軼i ci捫帷ych nad kompozytorem i jego ci庵otki do brylowania w sieci. Je瞠li McCreary powa積ie my郵i o filmowej karierze powinien odpu軼i przynajmniej cz窷 serialowych anga篡 i skupi si na uelastycznianiu swojego warsztatu. Mimo wielu zawod闚 ci庵le bowiem wierz, 瞠 tw鏎ca ten nie powiedzia jeszcze ostatniego s這wa w bran篡.



Inne recenzje z serii:
  • Cloverfield
  • The Cloverfield Paradox

    Autor recenzji:  Tomek Goska
    Nasza ocena
    Oryginalno嗆 軼ie磬i:
    Muzyka w filmie:
    Muzyka na p造cie:
    OCENA OG粌NA:
    Lista utwor闚
    • 1. Michelle (06:08)
    • 2. The Concrete Cell (08:29)
    • 3. Howard (05:00)
    • 4. A Bright Red Flash (02:53)
    • 5. At the Door (02:59)
    • 6. Two Stories (02:46)
    • 7. Message from Megan (03:07)
    • 8. Hazmat Suit (03:01)
    • 9. A Happy Family (03:52)
    • 10. The Burn (06:14)
    • 11. Up Above (03:03)
    • 12. Valencia (06:12)
    • 13. The New Michelle (03:25)
    • 14. 10 Cloverfield Lane (06:23)
    Czas trwania: 63:31
    Komentarze
    Mystery 2016-05-10
    11:29
    Niezwykle efektowna praca Beara, zar闚no w filmie jak i na p造cie, jednak mimo kilku przeboj闚, sam score do s逝chania jest jednak zbyt hermetyczny i nier闚ny by zas逝giwa na pe軟e 4, cho by這 blisko.
    Ludi 2016-05-12
    19:08
    Czw鏎ka. Z pocz徠ku wydaje si, 瞠 kto za bardzo podkr璚i pokr皻這 z g這郾o軼i, bo wali po uszach niemi這siernie i os豉bia doznania z muzyki. Z czasem jednak zaczynamy rozumie o co biega. Muzyka jak film, z lekkim przymru瞠niem oka. Ko鎍闚ka filmu, natomiast, to ju muzyczna groteska, ale tak cholernie dobra, 瞠 nie wyobra瘸my sobie fina這wych scen bez niej.
    Mefisto 2016-05-14
    01:31
    Dobra muzyka, zgadzamy si widz: http://muzykafilmowa.pl/recenzja,1354,10-cloverfield-lane.html ;)
    Koper 2016-05-16
    18:08
    Rzetelna, funkcjonalna 軼ie磬a.
    Zibi 2017-03-10
    18:44
    Jak wida "Misiek" radzi sobie nie tylko z serialowymi d德i瘯ami... Muzyka ca趾iem poprawna. Przyjemne zaskoczenie... 3 plus.

  • 10 Cloverfield Lane

    Kompozytor:

    • Bear McCreary

    Dyrygent:

    • Bear McCreary

    Orkiestrator:

    • Jonathan Beard
    • Edward Trybek
    • Henri Wilkinson

    Soli軼i:

    • Malachai Bandy (yayli tanbur)

    Wykonawcy:

    • Calder Quartet

    Wydawca:

    • Sparks & Shadows (2016)

    Producent:

    • Bear McCreary
    • Steve Kaplan

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:




    Poki.pl
    Grydladzieci.pl

     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie