Szukaj: w


recenzje

Chiave, la (Klucz)


Klucz w reżyserii Tinto Brassa to jeden z bardzo nielicznych filmów erotycznych w obszernym dorobku Ennio Morricone. Fabuła powstała na podstawie powie¶ci Kagi Junichiro Takazakiego. Akcja z Japonii zostaje jednak przeniesiona do faszystowskich Włoch z pocz±tku II wojny ¶wiatowej. Emerytowany nauczyciel Nino ma obsesję na punkcie swojej młodszej żony, Teresy. Wie, że romansuje ona z narzeczonym ich córki, Laszlo. Niespełniony w życiu seksualnym, swoje fantazje zaczyna zamieszczać w pamiętniku zamykanym w biurku na tytułowy klucz. W celu realizacji swoich imaginacji wykorzystuje Laszlo.


Morricone każe nam podchodzić do filmu Brassa z dystansem, jakby w odróżnieniu od swoich kolegów po fachu z Francji, którzy do analogicznych produkcji podchodzili z duż± powag±. Słyszalne jest to zwłaszcza w charakterystycznym temacie głównym z utworu Da Vienna a Vienna. Otwiera go jeden z najbardziej zapadaj±cych w pamięć pomysłów z tego soundtracku – kołysz±ce, nieco komiczne ostinato na kontrabasy. Z czasem doł±czaj± inne elementy w metrum trójdzielnym: jakby niewinne i żartobliwe partie klawesynu, dęte drewniane, a także kwartet smyczkowy. Kompozycja ma charakter polifoniczny – w zasadzie każde ze wspomnianych instrumentów lub ich grup niejako żyje własnym życiem. Zauważalne s± elementy fugi, walca wiedeńskiego, a tworz±cy się efekt groteski przywołuje na my¶l dokonania Nino Roty. Przeplatanie różnych idei muzycznych oraz eksploracja chromatyki daje ponadto halucynogenny efekt. Utwór towarzyszy najczę¶ciej scenom zwi±zanym z fantazjami Nino, choć ostateczny efekt nie jest jednak wła¶ciwy. Trudno bowiem poważnie traktować perypetie bohatera przy akompaniamencie tak bezceremonialnej i podbarwionej ironi± ilustracji. Tym bardziej, że temat powtarzany jest względnie często. Poruszanie się linii melodycznych w obrębie drobnych interwałów oraz nieco modernistyczne harmonizacje w warstwie smyczków mog± się kojarzyć z dziełami Arnolda Schönberga.

Pomijaj±c jednak kilka awangardowych elementów, Klucz stoi przede wszystkim nawi±zaniami do dawnej muzyki poważnej (obecnymi wszak już w temacie głównym). Wpływy baroku i klasycyzmu najwyraĽniej słyszalne s± w Due variazioni da un tema sereno - mistrzowskim utworze na flet prosty, klawesyn oraz smyczki. Ł±cznikiem z głównym utworem s± tutaj partie kontrabasu. Tym razem praca smyczka daje maksymalnie chropowat± i – ponownie – niemalże groteskow± barwę. Citazione da un vecchio valzer to natomiast przyjemna melodia utrzymana w metrum trójdzielnym na flet i klawesyn. Tytuł utworu można przetłumaczyć jako „cytat ze starego walca” - być może Morricone posłużył się tu melodi± z jakiej¶ starszej kompozycji. Taneczn± formułę posiada również żartobliwy kankan Mini can can grottesco.

Wspomniałem, że Morricone podchodzi do produkcji Brassa z pewnym luzem i dystansem. To wrażenie dopełniaj± jeszcze dwie kompozycje. Pierwsz± z nich jest skoczne Lei pensata da lui, sprawnie ł±cz±ce wpływy muzyki poważnej z popowym beatem. Drugim z nich jest marsz Funebre e pomposo, pojawiaj±cy się zupełnie nieoczekiwanie pod koniec filmu. Tr±bki (trochę na modłę tematu z Purpury i czerwieni), werble, tutti orkiestry i tonacja mollowa – ma się wrażenie, że ten gromki utwór towarzyszy paradzie wojska. Tymczasem słyszymy go w scenie pogrzebu głównego bohatera. Co prawda jej akcja toczy się w dniu przyst±pienia Włochów do wojny, niemniej posępno¶ć marszu w stosunku do pozostałej ¶cieżki dĽwiękowej jest tak zaskakuj±ca, że odnosi się wrażenie, że zaszła tu ilustracyjna pomyłka.

Klucz był bez w±tpienia muzycznym eksperymentem. Ciekawym pod postaci± odsłuchu, natomiast mało trafnym w kontek¶cie filmowego oddziaływania. Niestety ¶cieżka dĽwiękowa Ennio Morricone ma się nijak do erotycznego dramatu Brassa. Szkoda. Pozostaje zatem zadowalać się t± muzyk± w domowym zaciszu.



Nasza ocena
Oryginalno¶ć ¶cieżki:
Muzyka w filmie:
Muzyka na płycie:
OCENA OGÓLNA:
Lista utworów
  • 1. Da Vienna a Vienna (1a Versione) (05:13)
  • 2. Funebre e pomposo (02:02)
  • 3. Due variazioni da un tema sereno (04:46)
  • 4. Quattro frammenti per orchestra da camera (02:02)
  • 5. Citazione da un vecchio valzer (01:26)
  • 6. Mini can can grottesco (02:21)
  • 7. Tre frammenti per quartetto d'archi (02:27)
  • 8. Da Vienna a Vienna (2a Versione) (05:16)
  • 9. Malessere (03:31)
  • 10. Lei pensata da lui (02:32)
Czas trwania: 31:36
Komentarze

Chiave, la (Klucz)

Kompozytor:

  • Ennio Morricone

Wydawca:

  • Beat Records (1983/2019)

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:



Poki.pl
Grydladzieci.pl


 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2020 FilmMusic.pl.
Wszelkie materiały multimedialne wykorzystane na tej stronie służ± jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie