Szukaj: w


recenzje

Captive State



Co by by這 gdyby nasz 鈍iat nawiedzi豉 obca cywilizacja? Przemys filmowy podzielony jest na tw鏎c闚 doszukuj帷ych si w tym wydarzeniu wielu pozytyw闚, cho s i tacy, kt鏎ym daleko do optymizmu. Ludzko嗆 zdominowana, zamkni皻a w gettach-miastach, walcz帷a o przetrwanie, czasami dopuszczaj帷 si nieludzkich czyn闚? Takich produkcji powstaje ostatnio mn鏀two i w kanon takowych idealnie wpisuje si najnowsze „dziecko” Ruperta Wyatta. Re篡ser Genezy Planet Ma逍 tym razem powraca z ca趾owicie autorskim projektem o enigmatycznej nazwie Captive State. Thriller s-f opowiada o ludzko軼i, na kilka lat po inwazji obcej cywilizacji. Nowy porz康ek i prawo zaprowadzone przez tajemnicze istoty w gruncie rzeczy przypomina totalitarny re磨m, gdzie pod fasad szcz窷cia i dobrobytu kryje si bezwzgl璠na, wyniszczaj帷a planet, polityka. Tre嗆 filmu koncentruje si wok馧 dzia豉 lokalnej, chicagowskiej kom鏎ki terrorystycznej i pewnego policjanta rozpracowuj帷ego ca豉 siatk. Wszystko widziane jest natomiast z perspektywy Gabriela Drummonda, kt鏎y przypadkowo trafia w sam 鈔odek intrygi. Jak to wszystko si ko鎍zy? Dosy ciekawym twistem fabularnym, cho trudno wypowiada si o tym widowisku, jako udanym. Mo積a odnie嗆 wra瞠nie, ze poza pomys貫m i rzetelnym podej軼iem do kwestii organizacyjnych grup terrorystycznych, Wyatt nie do ko鎍a wiedzia w jakim kierunku pchn望 t histori. Film, kt鏎y okazuje si filmem o niczym, r闚nie z niczym wr鏂i po dosy skromnym, kinowym pochodzie. Zrealizowany za 25 mln $ nie zdo豉 zwr鏂i nawet skromnej cz窷ci tej inwestycji.

Swego czasu zagadk by豉 r闚nie kwestia anga簑 kompozytora do tego specyficznego kina. Re篡ser, kt鏎y nie przywi您uje si do konkretnych nazwisk, tym razem postanowi si璕n掖 po m這dego, obiecuj帷ego w bran篡 tw鏎c, Roba Simonsena. Nie bez powodu zreszt. W ko鎍u kolorystyka i atmosfera bij帷a z obrazu sta豉 w sprzeczno軼i z mo磧iwo軼i epatowania klasycznymi 鈔odkami muzycznego wyrazu, do jakich przyzwyczai nas na przyk豉d Patrick Doyle. Thriller s-f zanurzony w klimacie noir potrzebowa r闚nie mrocznej, co odwa積ej pod wzgl璠em brzmieniowym, ilustracji. Balansuj帷ej na granicy ambientu i industrialu, cho pozwalaj帷ej zatrzyma si r闚nie nad pewnymi w徠kami dramatycznymi. Amerykanin nie mia wi瘯szego problemu z „rozpracowaniem” tego obrazu, wszak po這w swojej kariery po鈍i璚i na udoskonalaniu swojego warsztatu w pos逝giwaniu si elektronik. T wsp馧czesn jak i ocieraj帷 si o stylistyk retro. I cho niekt鏎e elementy tekstur przypomina mog leciwe sample, do kt鏎ych tak ochoczo powraca w pracach takich, jak Nerve, to jednak dominuj bardziej aktualne brzmienia.

Jak nie trudno wydedukowa, ilustracja muzyczna pojawia si g堯wnie w kontek軼ie scen akcji lub dzia豉 przygotowawczych do centralnego punktu widowiska – zamachu wymierzonego w kosmicznych oprawc闚. Kolejn oczywist spraw jest budowanie struktur ilustracji na pulsuj帷ych bitach, cho nie zawsze ten model sprawdza si w scenach akcji. Czasami lepszym rozwi您aniem wydaj si narkotyczne, wznosz帷e i opadaj帷e d德i瘯i w akompaniamencie bucz帷ych dron闚. Wszystko to mo瞠 przypomina sinusoid miotaj帷 s逝chacza pomi璠zy filozofi tworzenia Johanna Johannssona, a mainstreamem serwowanym nam przez ch這pc闚 z RCP. I mimo wielu pr鏏 podwa瘸nia melodyki seri dysonans闚, ostatecznie jednak muzyka Amerykanina wpisuje si w gatunkowe standardy tego typu kina. Jest wi璚 dosy przewidywalnie, ubogo w melodycznej tre軼i, ale za to adekwatnie w zderzeniu z filmow rzeczywisto軼i. I gdyby w豉郾ie nie kontekst, prawdopodobnie mo積a by by這 przej嗆 obok tej ilustracji niewzruszenie. Niemniej jednak up鏎 z jakim d德iga ten ci篹ki gatunkowy obrazu zas逝guje na danie tej 軼ie盧e d德i瘯owej drugiej szansy – tym razem w indywidualnym starciu s逝chacza z okoliczno軼iowo wydanym albumem soundtrackowym.


Ukaza si on nak豉dem Sony Classical, ale tylko w wersji elektronicznej. Zreszt bior帷 pod uwag rang projektu i jego kiepskie przyj璚ie, trudno by這 oczekiwa po takiej muzyce wydania p造towego. W ka盥ym razie na tre嗆 tego wirtualnego albumu soundtrackowego sk豉da si o dziwo kompletny materia, jaki wybrzmiewa w filmie Wyatta oraz piosenka promuj帷a widowisko w wykonaniu Miji. Zestawiaj帷 te proporcje 豉two obliczy, 瞠 ponad po這wa filmu oby豉 si bez ingerencji tw鏎czej Simonsena. Czy album r闚nie dobrze m鏬豚y si oby bez tej kompletnej prezentacji?

Moim zdaniem jak najbardziej tak. Proponowany przez kompozytora, zestaw utwor闚, to troszk nadwyr篹aj帷y cierpliwo嗆 s逝chacza, zbyt hojny prezent. Muzyka sama w sobie nie opowiada 瘸dnej historii, a raczej koncentruje si na budowaniu pos瘼nego klimatu z okazjonalnie wyprowadzanymi, bardziej dynamicznymi fragmentami, ot chocia瘺y jak tytu這we Captive State. Tak charakterystycznych utwor闚 jest na soundtracku stosunkowo niewiele. Na og馧 jest to prze郵izgiwanie si pomi璠zy kolejnymi, minorowymi teksturami, na gruncie kt鏎ych osadzane s r騜nego rodzaju elektroniczne eksperymenty. Czasami elektronik zast瘼uj smyczki zakl皻e w rytmicznych ostinatach. Ale nie liczny na zbytni wylewno嗆 w melodyce. W pracy funkcjonuje jeden temat opieraj帷y si na serii wznosz帷ych si i opadaj帷ych naprzemiennie d德i瘯闚. Nawet melancholijna liryka okraszana jest albo kolejn porcj dysonans闚 albo gitarowym fuzzem. Dlatego te z nieskrywan satysfakcj przyjmujemy piosenk Miji z ca造m jej aran瘸cyjnym inwentarzem. Elektro-popowy song oparty na motywie przewodnim widowiska jest ca趾iem okej, cho daleko mu do fajnego, chwytliwego kawa趾a stworzonego na potrzeby Nerve.

Ot festiwal por闚na, z kt鏎ych przebrzmiewa nutka lekkiego rozczarowania – tak w skr鏂ie mo積a okre郵i 軼ie磬 d德i瘯ow do Captive State Jednak瞠 zanim zaczniemy wiesza na Simonsenie psy i wieszczy spadek formy, w pierwszej kolejno軼i warto by這by zada sobie pytanie o 廝鏚這 inspiracji, czyli sam film Wyatta. Obraz, kt鏎y nie nie daje do my郵enia, a na p豉szczy幡ie dramaturgicznej oferuje seri prze鈍ietlonych klisz. W takim to 鈔odowisku wzrasta豉 by mo瞠 najmniej fascynuj帷a praca Roba Simonsena ostatnich lat. Mo瞠 nie fascynuj帷a, ale rzetelnie wywi您uj帷a si z ci捫帷ych na niej, ilustracyjnych obowi您kach. Tylko tyle i a tyle.



Autor recenzji:  Tomek Goska
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. Legislators (2:03)
  • 2. Captive State (2:47)
  • 3. Today’s The Day (1:48)
  • 4. The Phoenix (2:44)
  • 5. Specials (1:38)
  • 6. Courier (1:36)
  • 7. Wicker Park (2:32)
  • 8. I Said Go (2:10)
  • 9. Mulligan Chase (3:03)
  • 10. Life After Death (2:52)
  • 11. Soldier Field (3:57)
  • 12. Chaos (1:29)
  • 13. The Path to Escape (1:35)
  • 14. Pilsen (2:38)
  • 15. Bus Station (4:28)
  • 16. Closing In (5:15)
  • 17. Bugged (1:34)
  • 18. The Cell (2:11)
  • 19. Deportation (2:09)
  • 20. The Phoenix Rises (3:03)
  • 21. Home (feat. Mija) (3:05)
Czas trwania: 54:37
Komentarze
Mystery 2019-07-24
18:40
Klimatu odm闚i nie mo積a, ale ani to nic odkrywczego (w obrazie), ani przyst瘼nego (na p造cie).

Captive State

Kompozytor:

  • Rob Simonsen

Wykonawcy:

  • Rob Simonsen
  • London Contemporary Orchestra

Wydawca:

  • Sony Classical (2019)

Producent:

  • Rob Simonsen

R E K L A M A







NASI PARTNERZY:



Poki.pl
Grydladzieci.pl


 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2019 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie