Szukaj: w


recenzje

Creed II


W czasach kiedy kino bokserskie chyli si ku upadkowi, na horyzoncie pojawia si Creed i odwraca ten trend w niezwykle spektakularny spos鏏. Niby nic specjalnego, bo historia Adonisa Creeda 瞠ruje na kulcie legendarnej serii Rocky, ale spos鏏 w jaki tw鏎cy weszli w ten 鈍iat i poci庵n瘭i rozpocz皻e niegdy w徠ki – to ju budzi mo瞠 niema造 szacunek. Cho w filmie pojawi si sam Balboa, to jednak 鈍iat豉 jupiter闚 spoczywa mia造 na innej postaci. Na synu s造nnego Apollo Creeda. M這dy, sfrustrowany ch這pak, kt鏎y pragnie udowodni sobie, 瞠 jest nie tylko cieniem w豉snego ojca, zwraca si do Rocky’ego o pomoc w przygotowaniach do walki o mistrzostwo. Ko鎍闚ka filmu, sk康in康 zaskakuj帷a, daje furtk do kontynuacji. I w obliczu finansowego sukcesu, g逝pio by這by z niej nie skorzysta.


Na plan powr鏂i豉 praktycznie ca豉 kluczowa obsada (Jordan, Stallone, Thompson), 陰cznie z odtw鏎c roli Wheelera – przeciwnika Creeda z cz窷ci pierwszej. Okr皻 ten sam, ale sternik ju inny. Niestety, Ryan Coogler musia zrezygnowa przez wzgl康 na konflikt w terminarzu. Mimo wszystko po raz kolejny uda這 si stworzy pe軟e emocji, 鈍ietnie zrealizowane widowisko, kt鏎e czaruje niewybredn gr aktorsk i 鈍ietnymi zdj璚iami. Je瞠li mia豚ym szuka mankament闚 drugiego Creeda, to widzia豚ym je w warstwie fabularnej, kt鏎a po raz kolejny podpiera si w徠kami znanymi nam z Rocky’ego. Upokorzony, znienawidzony przez rodak闚 Ivan Drago tworzy ze swojego syna idealna maszyn do wygrywania na ringu. Cel jest jeden – mistrzowska walka z synem Apollo Creeda. M這dy, pewny swojej si造, 鈍ie穎 mianowany mistrz, podejmuje si tej walki i… Od razu dostaje lekcj pokory. Pozbieranie si po tym traumatycznym wydarzeniu nie jest 豉twe, ale z Rockym Balbo w naro積iku nie ma rzeczy niewykonalnych. Mimo wszystkich klisz, Creed II jest fantastycznym widowiskiem, kt鏎e na wielu p豉szczyznach deklasuje swojego poprzednika. Nie na wszystkich niestety…

Pami皻am ten dzie jak dzi, kiedy w moje r璚e wpad豉 p造ta z muzyk do pierwszego Creeda. O filmie wiedzia貫m tyle, 瞠 jest jakim eksperymentalnym sequelo-remakiem Rocky’ego i z bez wi瘯szego przekonania w這篡貫m kompakt do odtwarzacza. Godzin p騧niej, pisz帷 wprost, zbiera貫m szcz瘯 z pod這gi. We wszystkich plebiscytach typuj帷ych 軼ie磬i roku stawia貫m Creeda w czo這wej pozycji. Mimo 瞠 o samym kompozytorze, Ludwigu Goranssonie wiedzia貫m tylko tyle, 瞠 jest koleg ze studi闚 Cooglera. Oczekiwanie wzgl璠em sequela by造 wi璚 ogromne. Tym bardziej, 瞠 poza 鈍ietn Czarn Panter, pozosta貫 prace Goranssona, to mniejsze lub wi瘯sze pasmo rozczarowa. Czy Creed II okaza si dostateczn rehabilitacj po zni盧e formy?

Nie b璠 ukrywa, 瞠 pierwsze wra瞠nia, po wys逝chaniu soundtracku wydanego nak豉dem Sony Music by造 dalekie od niepohamowanego zachwytu. Umiarkowana satysfakcja – to jedyne co pozosta這 po hucznie eksploduj帷ym, nazbyt pompowanym baloniku oczekiwa. Podchodz帷 do tematu bez wi瘯szych emocji, mo積a stwierdzi, 瞠 kompozytor stworzy dzie這, kt鏎e bierze z dokona poprzednika wszystko to, co najlepsze, nie daj帷 z siebie praktycznie nic nowego. A szkoda, bo w豉郾ie zaskoczenie niekonwencjonalnym podej軼iem do ilustracji, poszukiwaniem nowych brzmie i wielka przebojowo嗆 tematyczna by豉 si陰 poci庵ow pierwszego Creeda. Po eksperymentatorstwie nie pozosta這 瘸dnego 郵adu, a zapa zrewidowany zosta przez rzemie郵nicze, hollywoodzkie przetwarzanie opatentowanych ju rozwi您a i tre軼i.

Wycieczka do kina da豉 wiele do my郵enia. Pozwoli豉 zrozumie, 瞠 bohaterowie s na troszk innym etapie 篡cia ani瞠li w poprzedniej produkcji. Dzika rz康za udowodnienia swojej warto軼i zamieniona zosta豉 na strach przed utrat tego, co si ju osi庵n窸o. A jest si czego ba, co idealnie ukazuje filmowy prolog. Wyprowadzenie ju na wst瘼ie postaci Viktora Drago, ustawi這 ton, w jakim obraz komunikowa si ma z odbiorc. A towarzysz帷y tym scenom patetyczny temat ca趾iem dobrze zbudowa napi璚ie przed kolejnymi wydarzeniami. Skierowanie uwagi na tytu這wego bohatera i jego otoczenie nie robi ju tak du瞠go wra瞠nia. Dopiero scena starcia dw鏂h bokser闚 uwalnia zdecydowanie wi瘯sz doz dramaturgii. Muzycznie prze郵izgujemy si pomi璠zy doskonale znanymi nam motywami Adonisa a mi這sn, gitarow melodi ilustruj帷 relacj z Bianc. I cho nie wida tutaj nawet cienia zmian, to jednak rzeczone tematy doskonale radz sobie z d德iganiem tych nierzadko ujmuj帷ych scen. Wiadomym uzupe軟ieniem jest tutaj ca豉 gama utwor闚 hip-hopowych, tworzonych przy wsp馧pracy Goranssona z gwiazdami tego gatunku. Wszystko to tworzy dosy sprawnie dzia豉j帷e t這, bez kt鏎ego film ten nie mia豚y takiego smaku i wyd德i瘯u.


Najwi瘯sze atrakcje muzyczne serwowane s nam w ko鎍闚ce widowiska. Czym瞠 bowiem by這by kino bokserskie (zw豉szcza sygnowane mark Rocky’ego) bez monta簑 treningowego? To w豉郾ie ta skromna, pi璚iominutowa scenka by豉 osi, wok馧 kt鏎ej obraca si muzyczny geniusz pierwszego Creeda i tego samego mo積a by這 oczekiwa po sequelu. Owszem, Goransson i tym razem wytoczy w tej sekwencji najci篹sze dzia豉, ale w zestawieniu z analogicznym monta瞠m sprzed trzech lat… No c騜, jest to zdecydowanie mniejszy kaliber. Otrzymujemy motyw przewodni w i軼ie patetycznym wydaniu, s hip-hopowe wstawki… Nowo軼i, kt鏎 przyj掖em niezwykle ciep這 by這 wokalne interludium w stylu gospel. Ciekawe posuni璚ie, kt鏎e w filmie zaowocowa這 鈍ietnym kola瞠m audiowizualnym. Mniejsze wra瞠nie robi natomiast ilustracja ca貫j sekwencji finalnej konfrontacji. Muzyka zepchni皻a w t這 przez g這郾e efekty d德i瘯owe jest biernym towarzyszem tych wydarze. Dopiero filmowy epilog przypomina nam o 鈍ietnych tematach Adonisa i jego rodziny. Wychodz帷 z kina mo積a si wi璚 czu wzgl璠nie ukontentowanym tym, co otrzymali鄉y od Goranssona. Emocje s, cho nie tak silne jak w przypadku pierwszego Creeda. Jest i pewna ci庵這嗆 podj皻ej wcze郾iej my郵i oraz nutka innowacji w postaci nowego motywu. Szkoda tylko, 瞠 zabrak這 szczypty eksperymentatorskiego podej軼ia.

Rasowym sequelem nazwa mo積a r闚nie album soundtrackowy, kt鏎y w 50-minutowym czasie prezentacji daje nam praktycznie wszystko, co chcieliby鄉y us造sze po opuszczeniu sali kinowej. W chronologicznym uk豉dzie opowiada r闚nie pewn histori, cho nie w taki sam spos鏏, jak analogiczny poprzednik. Wydawcy ws逝chali si chyba w liczne s這wa krytyki ze strony mi這郾ik闚 muzyki filmowej, kt鏎zy narzekali na obecno嗆 dialog闚 pomi璠zy utworami. Mi osobi軼ie ten spos鏏 prezentacji nie przeszkadza. Tym bardziej, 瞠 fragmenty idealnie komponowa造 si z klimatem i wymow utwor闚.

Brak tego bod嬈a daje si odczu ju na wst瘼ie, kiedy po prezentacji tematu przewodniego w Drago przechodzimy bez zb璠nego przeci庵ania do ilustracji pierwszej potyczki w Wheeler Fight. Od strony aran瘸cyjnej i wykonawczej nie ma wi瘯szych zastrze瞠. Temat tytu這wego bohatera wraca z pe軟ym animuszem, a wszystkie sprawdzone metody 陰czenia orkiestry z brzmieniem elektronicznym znajduj tutaj swoje zastosowanie. Troszk wi瘯sza posucha zaczyna si po wybrzmieniu ostatnich, triumfalnych fraz.

Na blisko kwadrans rzucani jeste鄉y w mniej absorbuj帷a cz窷 軼ie磬i d德i瘯owej. Gitarowa, ambientowa liryka przeplata si tu z nic nie wnosz帷ym udnerscorem, a wszystko w asy軼ie dosy s豉bej piosenki wykonywanej przez Tess Thompson. Pewnego rodzaju rehabilitacj b璠zie kawa貫k I Will Go To War w jej wykonaniu, kt鏎y wybrzmiewa przed finaln konfrontacj. Zanim jednak do niej dojdziemy, przed nami kilka ca趾iem mi造ch zaskocze. Jednym z nich s wspominane wcze郾iej wstawki wokale w stylu gospel. Przygotowania do kluczowej walki, kt鏎e maj miejsce na pustyni da造 tu idealn przestrze do wprowadzenia takiego rozwi您ania – dosy skutecznego zar闚no w filmie, jaki na kr捫ku. Nie mniej skuteczne wydaj si hip-hopowe frazy w scenach poprzedzaj帷ych starcia z Ivanem Drago. Ice Cold budzi apetyt na wi璚ej, a Runnin w zupe軟o軼i go zaspokaja, 陰cz帷 ze sob wszystkie wspomniane wy瞠j elementy. I szkoda, 瞠 ca豉 ko鎍闚ka albumu nie ma ju takiej si造 wyrazu, jak analogiczne fragmenty ilustracji do pierwszego Creeda. Pokutuje prze鈍iadczenie, 瞠 wszystko to mieli鄉y ju okazje us造sze. I co w tym jest…

Nie nastawiajmy si wi璚 na ogrom wra瞠 i du膨 porcj 鈍ie穎軼i. Drugi Creed to skrupulatne pod捫anie wyznaczonymi wcze郾iej szlakami. Odrobin zbyt zachowawcze, ale daj帷e wzgl璠n satysfakcj z ods逝chu. Album jest ca趾iem przyjemnym do鈍iadczeniem do kt鏎ego chce si wraca. Cz窷ciej wraca豚ym jednak do muzyki z pierwszej ods這ny serii. To tam zrodzi豉 si legenda, kt鏎a miejmy nadziej trwa b璠zie jeszcze przez d逝gi czas.


Inne recenzje z serii:
  • Rocky
  • Creed

    Autor recenzji:  Tomek Goska
    Nasza ocena
    Oryginalno嗆 軼ie磬i:
    Muzyka w filmie:
    Muzyka na p造cie:
    OCENA OG粌NA:
    Lista utwor闚
    • 1. Drago (3:34)
    • 2. Wheeler Fight (2:32)
    • 3. Yo? Is That a Yes? (1:27)
    • 4. The Public Challenge (4:04)
    • 5. Time Tick – Tessa Thompson (2:58)
    • 6. You Think I’m Going to Lose (2:58)
    • 7. Balanced Breakfast (1:31)
    • 8. Ice Cold – Vince Staples & Ludwig G顤ansson (2:10)
    • 9. Under Water (2:01)
    • 10. Adonis and Amara (2:27)
    • 11. You Might Find Me – Jacob Banks & Ludwig G顤ansson (1:19)
    • 12. Runnin (feat. A$AP Rocky) (5:04)
    • 13. Drago’s Walk Out (1:59)
    • 14. I Will Go to War – Tessa Thompson (1:37)
    • 15. Fight in Moscow (6:14)
    • 16. It’s Your Time (5:28)
    • 17. Family Visit (3:26)
    Czas trwania: 50:54
    Komentarze
    Bromski 2018-12-10
    18:27
    Mo瞠 by muzyka. Vince DiCola zdecydowanie lepszy!

  • Creed II

    Kompozytor:

    • Ludwig Goransson

    Dyrygent:

    • Edward Trybek

    Orkiestrator:

    • Edward Trybek
    • Henri Wilkinson
    • Jeff Tinsley

    Wydawca:

    • Sony Classical (2018)

    Producent:

    • Ludwig Goransson

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:



    Poki.pl
    Grydladzieci.pl


     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2019 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie