Szukaj: w


recenzje

Battle of the Sexes (Wojna p販i)



Po wielkim sukcesie filmu Moonlight, m這dy ameryka雟ki kompozytor, Nicholas Britell znalaz si na j瞛ykach wszystkich ludzi w bran篡. Seria nominacji do najbardziej presti穎wych nagr鏚 dawa豉 prze鈍iadczenie, 瞠 oto w bran篡 muzyki filmowej pojawi si nowy talent. Ale to dopiero kolejne lata mia造 rozliczy Britella z jego predyspozycji do umiej皻nego lawirowania mi璠zy sztuk, a komercj. I poniek康 jednym z takich projekt闚 mia豉 by historia Billie Jean King walcz帷ej o r闚nouprawnienie w 鈍iecie zawodowego tenisa.

Oparty na faktach autentycznych film Wojna p販i okaza si spektakularn klap – zar闚no pod wzgl璠em artystycznym, jak i komercyjnych. Historia osadzona w latach 70. zrealizowana zosta豉 przez Jonathana Daytona i Valerie Faris bez wi瘯szego polotu. G堯wni bohaterowie wydaj si tylko rozstawionymi na szachownicy pionkami, a ca豉 otoczka fabularna skupia si nie na konflikcie w federacji tenisist闚, ale na perypetiach mi這snych g堯wnej bohaterki. Dwugodzinna przeprawa przez ten obraz jest dosy m璚z帷a, cho daje si w tym przedsi瞝zi璚iu wyr騜ni kilka warstw, kt鏎e zas逝篡造 na uwag odbiorcy. Jedn z nich jest scenografia, ale abstrahuj帷 od wizualnej pedanterii, warto r闚nie s堯w kilka po鈍i璚i oprawie muzycznej.

Tak naprawd „epokowe” granie mog這 si tutaj ograniczy do serii cytowanych szlagier闚 z lat 70. Zamiast tego duet re篡serski postanowi si璕n望 po nietuzinkowy g這s w ameryka雟kim przemy郵e muzyczno-filmowym. Nicholas Britell by nie tylko gwarantem 鈍ietnie wpasowanej w realia filmowe ilustracji, ale r闚nie pewnego rodzaju odskoczni od tego, co w zjadaj帷ym w豉sny ogon przemy郵e najbardziej chodliwe. Pocz徠kowo kompozytor chcia stworzy opraw muzyczn na bazie grupy rockowej imituj帷ej stylistyk lat 70., ale dopiero p騧niej postanowiono p鎩嗆 bardziej klasyczn drog. Nie do ko鎍a zgodn ze standardami i ca造m tym nad皻ym tonem towarzysz帷ym filmom z rywalizacj sportow w tle. Zachowuj帷 niezb璠ne elementy faktury orkiestrowej, d德igaj帷e podnios造 ton zwyci瘰kich pojedynk闚, sprz篹ono je z popularnymi w闚czas gitarami i perkusjonaliami. Odrobina elektronicznego ambientu nie zaburzy豉 szeroko poj皻ej struktury, wr璚z ubarwiaj帷 malowane przez Britella pejza瞠. Nie by造 one w 瘸den spos鏏 spektakularne, odrywaj帷e uwag widza od wydarze dziej帷ych si na ekranie. Rola partytury by豉 bowiem g喚boko zakorzeniona w sferze funkcjonalnej ilustracji, czemu wt鏎uje d德i瘯owy miks, spychaj帷y muzyk na dalsze t這 do鈍iadczenie audytywnego. Czy jest zatem jakikolwiek pow鏚, aby po obejrzeniu Wojny p販i wzbudzi w sobie ch耩 si璕ni璚ia po album soundtrackowy wydany w naszym kraju przez Sony Music?


Jest jeden zasadniczy pow鏚, ale aby si o tym przekona, trzeba dotrwa do emocjonuj帷ego fina逝, kt鏎y jak sama nazwa obrazu wskazuje, jest swoistego rodzaju wojn p販i. Ca造 ten materia znalaz si na p造cie dost瘼nej w naszym kraju. Ale zanim do niego dotrwamy, musimy uzbroi si w cierpliwo嗆, bo prawie 80-miniutowe s逝chowisko zapewne nieraz da nam si we znaki.

Pocz徠ki wydaj si dosy 豉twe, proste i klarowne. Zaczynaj帷 od klasycznej fanfary studia Fox, przechodzimy w豉軼iwie od razu do g堯wnego materia逝 tematycznego 軼ie磬i. Ostinatow melodi przypisan g堯wnej bohaterce charakteryzuje dynamiczne, 篡wio這we wykonawstwo, kt鏎e wydaje si 鈍ietnym odzwierciedleniem po鈍i璚enia Billy Jean na rzecz sportu. Poza fortepianowymi i gitarowymi wstawkami, ten motyw zdradza bardzo du瞠 przywi您anie do klasycznych 鈔odk闚 muzycznego wyrazu. Inaczej sprawa si ma z filmowym przeciwnikiem Billy Jean – Bobbym Riggsem. ζtwo wpadaj帷a w ucho, fortepianowa melodia, przypomina mo瞠 niekt鏎e prace Abla Korzeniowskiego. I gdy por闚namy podej軼ie do melodyki i oszcz璠nego epatowania instrumentarium, wtedy owych analogi nie spos鏏 niedos造sze.

Mniej frapuj帷a wydaje si seria jazzowych, cocktailowych i ragtime'owych kawa趾闚, kt鏎e os豉biaj czujno嗆 s逝chacza, a wr璚z go usypiaj帷. Dopiero w dalszej cz窷ci albumu wracamy do bardziej dramatycznego grania. Nie b璠zie ono w 瘸den spos鏏 anga簑j帷e. Minimalistyczne utwory, balansuj帷e na granicy ambientu i indie maj tutaj charakter klimatotw鏎czy, ale o tworzeniu pewnej muzycznej narracji p鏦i co mo瞠my zapomnie. Dopiero wspomniany wcze郾iej fina這wy pojedynek pozwoli doceni umiej皻no嗆 Britella w operowaniu wi瘯sz ilo軼i 鈔odk闚 muzycznego wyrazu, bez epatowania zb璠nym patosem. Pod wieloma wzgl璠ami mo瞠 on przypomina to, co w niekt鏎ych swoich pracach czyni Clint Mansell – szczeg鏊nie w opieraniu rytmiki na specyficznych konstrukcjach ostinatowych. Muzyczny fina podzielony zosta na pi耩 cz窷ci, kt鏎ych 陰czy czas trwania przekracza 20 minut. To w豉郾ie w tych dynamicznych kawa趾ach koncentruje si ca造 urok ilustracji Britella. Tam w豉郾ie najokazalej prezentuje si temat g堯wnej bohaterki. I gdyby umiej皻nie zagospodarowano pozosta造m materia貫m umieszczonym na kr捫ku, otrzymaliby鄉y naprawd ciekawe s逝chowisko. Niestety chaos bierze tu g鏎.

Tym bardziej, 瞠 mi璠zy fragmentami oryginalnej oprawy muzycznej powciskane zosta造 piosenki z kanonu muzyki popularnej opisywanego okresu. Wyj徠ek stanowi kawa貫k Sary Bareilles promuj帷y dramat, a kt鏎y to oparty zosta na temacie przewodnim kompozycji. Upchany po brzegi kr捫ek od Sony Music jest wi璚 swoistego rodzaju wyzwaniem, z kt鏎ym ka盥y s逝chacz pragn帷y znale潭 co dla siebie b璠zie si musia upora. Cho z drugiej strony zapewne znajd si odbiorcy, kt鏎zy z propozycji wydawniczej Sony Music b璠 czerpa maksimum przyjemno軼i. To w豉郾ie dla nich jest ta pozycja. A co za si tyczy samego kompozytora, to czekamy na kolejne, mo瞠 tym razem bardziej inspiruj帷e projekty.



Autor recenzji:  Tomek Goska
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. 20th Century Fox Fanfare [Alfred Newman] (00:15)
  • 2. Billie Jean King (01:00)
  • 3. Bobby Riggs (01:34)
  • 4. Manhattan Sunset (02:44)
  • 5. Nighthawks (03:16)
  • 6. Dog Tennis (02:06)
  • 7. Lavender Oil (02:07)
  • 8. One Dollar - Press Conference (01:00)
  • 9. Radio Interview (Anthem) (02:11)
  • 10. First Kiss (02:14)
  • 11. Crimson and Clover [Tommy James And The Shondells] (03:27)
  • 12. Marilyn Joins the Tour (01:57)
  • 13. Rocket Man (I Think It's Going To Be A Long Long Time) [Elton John] (04:41)
  • 14. The Bra/ Court Loss (04:36)
  • 15. Bobby Vs. Margaret (04:38)
  • 16. The Winner (01:46)
  • 17. Priscilla Leaves (02:00)
  • 18. What is Life [George Harrison] (04:21)
  • 19. Prelude to the Battle of the Sexes (09:02)
  • 20. Battle of the Sexes - March (01:59)
  • 21. The Battle of the Sexes - Match Part 1 (08:41)
  • 22. The Battle of the Sexes - Match Part 2 (01:58)
  • 23. Victory (02:19)
  • 24. Finale (02:53)
  • 25. Postlude (01:05)
  • 26. If I Dare [Sara Bareilles] (03:48)
Czas trwania: 77:41
Komentarze
Mystery 2018-08-06
17:05
Wyj徠kowa muzyka, jedna z bogatszych i bardziej zaskakuj帷ych dramatycznych 軼ie瞠k 2017 roku, klasa.

Battle of the Sexes (Wojna p販i)

Kompozytor:

  • Nicholas Britell

Dyrygent:

  • Nicholas Britell

Wydawca:

  • Fox Music / Sony Music (2017)

Producent:

  • Nicholas Britell
  • John Finklea

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:



Poki.pl
Grydladzieci.pl


 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2019 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie