Szukaj: w


recenzje

Ikari (Rage)



Ikari (ang. Anger lub Rage) to powsta造 w 2016 roku dramat z elementami krymina逝, za kt鏎ego kamer stan掖 Sang Il-Lee. Opowiada on o tajemniczym morderstwie pewnego ma鹵e雟twa. Sprawca pozostawi po sobie jeden 郵ad – napis „gniew” (tytu filmu) namazany na 軼ianie krwi ofiar. Po tym zdarzeniu scenariusz rozdziela si na trzy pozornie niezwi您ane ze sob w徠ki. Poznajemy histori kilku os鏏, w kt鏎ych 篡ciu pojawia si nieznajomy cz這wiek. Ka盥y z nich staje si podejrzanym o dokonanie morderstwa.

Fabu豉 filmu powsta豉 w oparciu o powie嗆 Shuichiego Yoshidy. Warto na to zwr鏂i uwag cho熲y dlatego, 瞠 sze嗆 lat wcze郾iej Il-Lee zaadaptowa inn ksi捫k japo雟kiego pisarza, Akunin. Wtedy muzyk skomponowa nie kto inny, jak Joe Hisaishi. W przypadku Ikari Il-Lee zaanga穎wa innego uznanego artyst, Ruichiego Sakamoto, dla kt鏎ego by to trzeci filmowy projekt po wygranej walce z nowotworem. Co zatem przygotowa laureat Oscara za muzyk z Ostatniego Cesarza?

Ikari jest przez wi瘯sz cz窷 intryguj帷ym i trudnym kinem, z ciekaw intryg i skrupulatnym portretowaniem psychologii licznych bohater闚 (re篡ser nie boi si ukaza scen gwa速u i homoseksualnego stosunku p販iowego). Dla Japo鎍zyka by豉 to swoista woda na m造n, albowiem swoje ostatnie do鈍iadczenia pozafilmowe, g堯wnie prace 陰cz帷e ambientow elektronik i „篡we” instrumentarium, m鏬 przenie嗆 na grunt produkcji Il-Lee.

Sakamoto stworzy partytur z grubsza ambientow, tak w kontek軼ie muzyki jako takiej, jaki i funkcjonalno軼i w filmie. Mamy wi璚ej tutaj sporo snuj帷ych si syntezatorowych tekstur, kt鏎e w filmie co bardziej nieuwa積emu uchu raczej przemkn掖 niepostrze瞠nie. Japo鎍zyk w tej materii nie boi si eksperymentowa, niekiedy tworzy co na wz鏎 tzw. „sound designu”, ale takowe fragmenty raczej nie maj ani okazji wybi si w audiowizualnej przestrzeni, ani zaintrygowa na d逝窺z met s逝chacza w jego domowym zaciszu. Nie ma tu jednak zbyt wielu dysonans闚. W zamian za to Japo鎍zyk skupia si na mozolnym budowaniu minorowego nastroju.


Z klasycznego instrumentarium pojawia si przede wszystkim do嗆 typowy dla kompozytora fortepian, kt鏎emu czasem towarzysz dzwonki i smyczki, w tym solowa wiolonczela. Melodyka zarysowana jest jednak bardzo ostro積ie - pojedyncze, zazwyczaj proste i skromne, motywy przewijaj si tylko od czasu do czasu. Materia instrumentalny, w przeciwie雟twie do elektronicznego, zwi您any jest z dramatycznymi prze篡ciami bohater闚, i tak te zaczyna on przejmowa wiod帷 rol w drugiej po這wie score'u. Najlepiej s造cha to w kompletnie odst瘼uj帷ej od kreowania suspensu ko鎍闚ce soundtracku. Rage, ponad 10-minutowy moloch Trust oraz wiolonczelowy duet Forgiveness, to z pewno軼i najlepsze utwory na p造cie, do tego prezentuj帷e nam na dwa najwa積iejsze motywy. Jak wspomnia貫m wcze郾iej, nie s to jakie chwytliwe melodie, ale na pewno gwarantuj sporo emocji.

Niestety tak dobrze prosperuj帷e poza kontekstem ostatnie takty albumu w ruchomych kadrach wywo逝j ambiwalentne odczucia. Osobi軼ie odnios貫m wra瞠nie zbytniej nachalno軼i ilustracyjnej. Winy nie zrzuca豚ym jednak jedynie na Sakamoto. Przede wszystkim japo雟ki kompozytor dostosowa si do podnios貫go, ale i bardzo pretensjonalnego fina逝. Z jednej strony muzyka nadaje tempo i podkre郵a dramatyzm zamykaj帷ych sekwencji monta穎wych, ale z drugiej strony jeszcze bardziej uwypukla ich przesadn ckliwo嗆. Ja rozumiem doskonale, 瞠 re篡ser zak豉da stworzenie dramatycznego i poruszaj帷ego zako鎍zenia, ale ogl康anie, jak aktorzy ci庵le p豉cz na ekranie, w pewnym momencie zakrawa na 鄉ieszno嗆. Tak, brzmi to kontrowersyjnie, ale w moim odczuciu ten nie幢e prezentuj帷y si obraz zaczyna w trzecim akcie stawa si sztuczny i nad皻y. Niestety muzyka nie pomaga w tej kwestii, cho i ci篹ko sobie wyobrazi inn ilustracj dla tego typu okropnie rzewliwej ko鎍闚ki.

Fakt faktem, 瞠 to jednak w豉郾ie ostatnie utwory pozwalaj doceni t prac. To w豉郾ie one potrafi w豉軼iwie zaakcentowa tak wa積y dla statystycznego s逝chacza 豉dunek emocjonalny. Szkoda jednak, 瞠 przez wi瘯szo嗆 cze嗆 czasu albumowego mamy do czynienia z muzyk bez kontekstu niespecjalnie anga簑j帷. Score snuje si ospale i przyci篹kawo, rzadko zwraca czym uwag, w czym zreszt nie pomaga ponadgodzinny czas trwania p造ty. Zredukowanie materia逝 mog這by na pewno poprawi walory s逝chowiskowe.

Soundtrack z Ikari jest zatem pozycj skierowan g堯wnie dla amator闚 i kolekcjoner闚 tw鏎czo軼i Ryuichiego Sakamoto. Trzeba przyzna, 瞠 recenzowany soundtrack nie przypomina znanych i lubianych album闚 Japo鎍zyka z lat 80. i 90. Nie ma tu 瘸dnej przebojowo軼i, czy to aran瘸cyjnej, czy melodycznej. Co prawda specyfika filmu Il-Lee nie pozwala豉 na szastanie wyrazistymi tematami, ale nie spos鏏 te nie zauwa篡, 瞠 jest to po prostu kolejna praca, kt鏎a ukazuje wsp馧czesne tendencje tego artysty. G堯wn rol odgrywa tutaj oszcz璠no嗆 鈔odk闚 wyrazu, melodyczna pow軼i庵liwo嗆, liryczne stonowanie, nacisk na budow stosownego klimatu oraz umiarkowane eksperymenty z instrumentami elektronicznymi. Na pewno nie ka盥emu b璠zie odpowiada taki styl.



Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. The Site (2:45)
  • 2. No Man's Land (1:28)
  • 3. Special Report (1:43)
  • 4. Darkroom (3:10)
  • 5. Omen (1:45)
  • 6. The Apartment (2:31)
  • 7. Love (3:41)
  • 8. Rally (1:51)
  • 9. Gis (1:37)
  • 10. Incident (5:03)
  • 11. Smother (2:10)
  • 12. Suspicion (3:39)
  • 13. Whereabouts (3:30)
  • 14. Wanted (2:30)
  • 15. Confusion (3:32)
  • 16. Investigation (4:56)
  • 17. Truth (2:49)
  • 18. Rage (5:59)
  • 19. Trust (10:39)
  • 20. Forgiveness (4:24)
Czas trwania: 69:42
Komentarze

Ikari (Rage)

Kompozytor:

  • Ryuichi Sakamoto

Wydawca:

  • Sony (2016)

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:




Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie