Szukaj: w


recenzje

It (To)



Kiedy wytw鏎nia Warner Bros. podzieli豉 si informacj o planowanej kinowej adaptacji kultowego horroru To (It), wielu koneser闚 westchn窸o ci篹ko, maj帷 w pami璚i dziesi徠ki nieudolnie „uwsp馧cze郾ionych” klasyk闚. Nie tym razem. Stoj帷y za kamer Andy Muschietti podszed do sprawy bardzo rzeczowo. Bior帷 na warsztat literacki pierwowz鏎 w wykonaniu Stephena Kinga, postanowi dosy szczeg馧owo wgry潭 si w jego fabu喚, tworz帷 jeden z najd逝窺zych horror闚 w historii tego gatunku (135 minut). Oczywi軼ie nie wszystko mog這 znale潭 si w tym widowisku. Na kontrowersyjne sceny o charakterze seksualnym spuszczono zas這n milczenia, a i niekt鏎e w徠ki poboczne rewidowane by造 potrzeb utrzymania w miar p造nnej narracji. Ostatecznie uda這 si jednak stworzy bardzo interesuj帷e kino, z pewno軼i warte uwagi wszystkich mi這郾ik闚 prozy Kinga, kt鏎zy telewizyjnej ekranizacji z 1990 roku zarzucali obcesowe obej軼ie si z tre軼i opas貫j ksi捫ki. I jakby potwierdzeniem tego umiarkowanego zachwytu by造 nie tylko dobre recenzje, ale i doskona豉 frekwencja w kinach, stawiaj帷a dzie這 Muschiettiego w szeregu najbardziej dochodowych horror闚 wszechczas闚. Powstanie kontynuacji tego hitu jest wi璚 tylko kwesti czasu.

Kwesti czasu jest r闚nie zaszufladkowanie Benjamina Wallfischa jako kompozytora paraj帷ego si muzyk do film闚 grozy. Tylko w tym roku odpowiedzialny by bowiem za trzy obrazy z tego gatunku. Na pocz徠ku zachwyci 鈍ietnie skonstruowanym Lekarstwem na 篡cie, by kilka miesi璚y p騧niej rozczarowa prequelem kultowej Annabelle. Oczekiwania wzgl璠em 軼ie磬i d德i瘯owej do To sta造 wi璚 pod znakiem ostro積ego entuzjazmu, kt鏎y po premierze obrazu okaza si na wag z這ta. Jak mo積a bowiem inaczej wyra瘸 si o pracy Wallfischa, jak nie o skrojonej na miar filmowych potrzeb, ilustracji?

Ju na wst瘼ie nale瘸這by rozliczy si z jednej dosy wa積ej powinno軼i – kwestii por闚nania 軼ie磬i d德i瘯owej Richarda Bellisa z telewizyjnego poprzednika do tworu Wallfischa. Ot騜 wszelkie pr鏏y por闚nania nie maj tu najmniejszego sensu, jak i najmniejszego sensu nie ma por闚nanie filmu z 1990 roku do wsp馧czesnej ekranizacji. Oba widowiska zanurzone s w zupe軟ie odmiennej stylistyce, zupe軟ie inna jest filozofia podej軼ia do literackiego orygina逝, a i nie oszukujmy si – spora przepa嗆 dzieli te dwie produkcje na p豉szczy幡ie realizacji. O ile wi璚 symfoniczno-elektorniczne tekstury sprawdzi si mog造 w miniserialu Wallace’a, to w kinowej adaptacji by豚y ju zbyt uporczywym t貫m. Wallfisch bynajmniej zupe軟ie nie zrezygnowa z syntetycznych form urozmaicania faktury muzycznej. Elektronika wydaje si ciekawym wsparciem ilustracji scen grozy, ale tylko wtedy, kiedy budz si w kompozytorze wszystkie demony nabyte w fabryce d德i瘯闚 RCP. Takowych jest ca趾iem sporo, ale o tym w dalszej cz窷ci tekstu. Wartym odnotowania jest fakt, 瞠 mimo osadzenia fabu造 w latach 80., Wallfisch szcz璠zi nam wym璚zonych retro-synth闚 – tak modnych ostatnimi czasy w kinie i muzyce. Swoj prac stara si czyni jak najbardziej organiczn, pos逝guj帷 si klasycznymi formami muzycznego wyrazu.


Dosy klasyczna, je瞠li nie „ograna” ju w gatunku, wydaje si konstrukcja ca貫j 軼ie磬i. Ca豉 kompozycja utrzymana jest wi璚 w mroczno-melancholijnym tonie, z drobnymi tylko przeb造skami bardziej entuzjastycznych / romantycznych fragment闚. Warto odnotowa, 瞠 sama warstwa tematyczna prezentuje si (na papierze) bardzo okazale. Wszak obok smutnego motywu 篡j帷ej w strachu spo貫czno軼i Derry, mamy tutaj szereg po鈔ednich melodii kojarzonych z g堯wnymi bohaterami. W zale積o軼i od sytuacji w jakiej si oni znajduj i ca貫go zaplecza problem闚, z jakimi si mierz w domu, melodie te przemawiaj mniej lub bardziej umiarkowan liryk. Nie s to jednak na tyle charakterne idiomy, by jakkolwiek konkurowa ze wspomnianych wcze郾iej motywem miasteczka Derry. Takowy jest dosy 軼is這 powi您any zar闚no z miejscem tocz帷ej si akcji, jak i tytu這wym antybohaterem – klaunem o imieniu Pennywise. Co ciekawe wyprowadzany jest r闚nie w kontek軼ie ma貫go ch這pca, Georgiego, z kt鏎ym dosy szybko zapoznajemy si i rozstajemy ju na pocz徠ku filmu. Niemniej jego historia jest wa積ym t貫m i motorem nap璠zaj帷ym dzia豉nie grupki bohater闚, jak i samego potwora. Od strony teoretycznej wszystko prezentuje si wi璚 zacnie. Ale jak 軼ie磬a d德i瘯owa Benjamina Wallfischa wypada w praktyce?

Tutaj ci篹ko o jednocznacz opini. Z jednej strony mamy bowiem 鈍ietnie wkomponowan w sceneri i monta, liryk – odpowiednio wyeksponowan w d德i瘯owym miksie i czyni帷 kawa dobrej roboty. Z drugiej strony, wszystkie sceny grozy wydaj si pod wzgl璠em muzycznym bardzo ubogie, bazuj帷e na pokutuj帷ych w bran篡 schematach i po prostu s豉bo zrealizowane. Pomijam fakt 瞠rowania na filmowym monta簑 w budowaniu napi璚ia i uwalnianiu go w uj璚iach o charakterze „jump scare”. Najgorszy w tym wszystkim wydaje si pomys zarzynania dynamiki, ocieraj帷ej si w warto軼iach szczytowych o zniekszta販enia d德i瘯u. Gdy we幟iemy pod uwag fakt do陰czania do faktury muzycznej przetworzonych, dzieci璚ych g這s闚, wtedy metoda ta nabiera rumie鎍闚. Szkoda tylko 瞠 dosy szybko palona jest niezbyt przemy郵anym miksem stawiaj帷ym ten produkt bardziej w szeregu sound designerskich eksperyment闚 trzecioligowych graczy RCP, ani瞠li gruntownie przemy郵anych i zrealizowanych z polotem struktur. Druga po這wa filmu jest pod tym wzgl璠em najbardziej irytuj帷a. I ca貫 szcz窷cie daremny wysi貫k kompozytora rewidowany jest przez niezbyt 豉skawy d德i瘯owy miks, faworyzuj帷y wszystko to, co dzieje si na ekranie, oczywi軼ie kosztem ha豉郵iwego tworu Wallfischa.

W takiej konfiguracji stosunkowo trudno wzbudzi w sobie ch耩 si璕ni璚ia po album soundtrackowy. By這by to jakkolwiek wykonalne, gdyby wydawcy z WaterTower Music oddali w nasze r璚e zgrabnie przemontowany, kr鏒ki album, zawieraj帷y highlighty 軼ie磬i d德i瘯owej. Niestety wytw鏎nia i produkuj帷y to s逝chowisko kompozytor poszli zupe軟ie inn drog. Postanowili skarci odbiorc (bo inaczej tego nazwa nie mog) dwup造towym kolosem, zawieraj帷ym 陰cznie blisko p馧torej godziny materia逝 muzycznego. Tych, kt鏎zy s康z, 瞠 oto opublikowano ka盥 nut, jaka wybrzmia豉 w filmie Muschiettiego musz g喚boko rozczarowa. Do skompletowania tej muzycznej uk豉danki brakuje jeszcze kilku element闚, tak samo, jak i filmowej chronologii, z kt鏎 autorzy albumu obchodz si dosy umownie. Pytanie tylko czemu mia豉 s逝篡 taka forma prezentacji 軼ie磬i d德i瘯owej Wallfischa? Z estetyk i przyjemno軼i odbioru rozmija si to zupe軟ie, co przy mia趾iej tre軼i samej ilustracji wydaje si dodatkowym obci捫eniem. Problemem wydaje si nawet wskazanie konkretnych utwor闚, kt鏎e mo積a rekomendowa do indywidualnego ods逝chu. W takich przypadkach z 貫zk w oku wspominam albumy soundtrackowe do film闚 grozy wydawane przez Christophera Younga – gruntowanie przemontowane i zazwyczaj skupiaj帷e si na opowiadaniu pewnej historii.

C騜, mo瞠my tylko 瘸這wa, 瞠 ten projekt nie pow璠rowa na r璚e chocia瘺y wspomnianego wcze郾iej Christophera Younga. Tak dobrze zrobione kino zas逝guje na odpowiedni, stoj帷y na wysokim poziomie konstrukcyjno-wykonawczym, argument muzyczny. Niestety 軼ie磬a d德i瘯owa Benjamina Wallfischa do filmu To jest tylko kolejnym funkcjonalnym tworem, o kt鏎ym zapominamy tak szybko, jak tylko opuszczamy sal kinow. Jaki jest wi璚 sens rekomendowania d逝giego, m璚z帷ego albumu soundtrackowego? Chyba taki sam, jak por闚nywanie go do 鈍ietnego Lekarstwa na 篡cie, czyli 瘸den. Miejmy tylko nadziej, 瞠 przy okazji ewentualnej kontynuacji widowiska Muschiettiego, Wallfisch wyka瞠 si wi瘯sz fantazj. O ile zostanie zatrudniony…




Autor recenzji:  Tomek Goska
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. Every 27 Years (02:36)
  • 2. Paper Boat (01:55)
  • 3. Georgie, Meet Pennywise (03:38)
  • 4. Derry (02:24)
  • 5. River Chase (02:09)
  • 6. Egg Boy (02:44)
  • 7. Beverly (01:20)
  • 8. Come Join The Clown, Eds (01:20)
  • 9. You'll Float Too (03:20)
  • 10. Shape Shifter (01:42)
  • 11. Hockstetter Attack (02:15)
  • 12. Haircut (04:14)
  • 13. Derry History (02:48)
  • 14. January Embers (01:05)
  • 15. Saving Mike (01:15)
  • 16. This Is Not A Dream (02:08)
  • 17. Slideshow (02:01)
  • 18. Georgie's Theme (01:42)
  • 19. He Didn't Stutter Once (01:33)
  • 20. Neibolt Street (04:17)
  • 21. Time To Float (03:04)
  • 22. It's What It Wants (01:19)
  • 23. You'll Die If You Try (04:38)
  • 24. Return To Neibolt (02:31)
  • 25. Into The Well (02:05)
  • 26. Pennywise's Tower (01:48)
  • 27. Deadlights (02:04)
  • 28. Searching For Stanley (02:28)
  • 29. Saving Beverly (03:36)
  • 30. Georgie Found (01:53)
  • 31. Transformation (00:58)
  • 32. Feed On Your Fear (02:34)
  • 33. Welcome To The Losers Club (03:05)
  • 34. Yellow Raincoat (01:43)
  • 35. Blood Oath (03:11)
  • 36. Kiss (00:54)
  • 37. Every 27 Years (Reprise) (02:07)
  • 38. Epilogue - The Pennywise Dance (00:36)
Czas trwania: 127:01
Komentarze
Roman 2017-09-23
21:52
" Tak dobrze zrobione kino zas逝guje na odpowiedni, stoj帷y na wysokim poziomie konstrukcyjno-wykonawczym, argument muzyczny". Niestety producenci s innego zdania, bo maj wat w uszach. RCP rz康zi.
Mystery 2017-10-01
18:32
Poprawne horrorowe rzemios這, ale taki tytu zas逝giwa na wi璚ej.
Zibi 2017-11-15
13:55
Przyjemny score jak na horror... Tr鎩ka si nale篡!

It (To)

Kompozytor:

  • Benjamin Wallfisch

Dyrygent:

  • Tim Williams

Orkiestrator:

  • David Krystal

Wydawca:

  • WaterTower Music (2017)

Producent:

  • Benjamin Wallfisch

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:




Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie