Szukaj: w


recenzje

Rent-A-Cop (Gliniarz do wynaj璚ia)



Po這wa lat 80. umocni豉 pozycj Jerry’ego Goldsmitha jako jednego z czo這wych kompozytor闚 do film闚 akcji i thriller闚. Wybuchowa mieszanka 豉two wpadaj帷ej w ucho tematyki opartej na pot篹nej symfonice z siermi篹n elektronik, sta豉 si wizyt闚k warsztatu Amerykanina. W鈔鏚 wielu genialnych wr璚z prac, szczeg鏊nie tych tworzonych w latach 1984-86, nie brakowa這 te mniej absorbuj帷ych ilustracji, ale to dopiero ko鎍闚ka 鏀mej dekady XX wieku mia豉 by tym mniej chlubnym okresem tw鏎czo軼i Goldsmitha. Hurtowo podejmowane projekty charakteryzowa造 si nik陰 oryginalno軼i, ale i nienagann tematyk. I takie te wra瞠nie pozostawia po sobie 軼ie磬a d德i瘯owa do thrillera policyjnego, Gliniarz do wynaj璚ia.

Film Jerry’ego Londona od samego pocz徠ku boryka si z licznymi problemami. Ma這 瞠 scenariusz bazowa na schemacie popularnych w闚czas „buddy comedy”, to na dodatek z powodu problem闚 finansowych produkcj przeniesiono do W這ch, gdzie lokalna ekipa niezbyt mocno przyk豉da豉 si do swoich zada. Entuzjazmu nie wykazywa豉 r闚nie para aktor闚 wcielaj帷a si w g堯wne role (Reynolds, Minnelli). Wiele lat p騧niej wspominali to do鈍iadczenie jako najgorsze w ich 篡ciu. I nie ma si czemu dziwi, bo ogl康aj帷 Gliniarza do wynaj璚ia trudno unikn望 poczucia za瞠nowania dosy niskim poziomem prezentowanej rozrywki. Film promowany na ca造m 鈍iecie jako nowa inkarnacja Zab鎩czej broni okaza si zar闚no artystyczn, jak i finansow klap, zbieraj帷 w samych Stanach Zjednoczonych niespe軟a milion $ przychodu. Z pewno軼i do takowego stanu rzeczy przyczyni造 si kolejne problemy w postprodukcji, przesuwaj帷e premier obrazu Londona z planowanego okresu 鈍i徠ecznego na po這w stycznia, czyli w najbardziej ja這wy sezon dla ameryka雟kich kiniarzy. Z ca貫go tego filmowego przedsi瞝zi璚ia szczeg鏊nie warta zainteresowania ostatecznie okaza豉 si kreacja g堯wnego antagonisty, Dancera, w kt鏎ego wcieli si 鈍ietny James Remar.

Warta wszelkiej uwagi by豉 r闚nie oprawa muzyczna w wykonaniu Jerry’ego Goldsmitha. Partytura czaruje przede wszystkim tematem przewodnim, skupionym wok馧 relacji mi璠zy by造m detektywem zm璚zonym bezsilno軼i walki z prze這穎nymi, a ex-prostytutk. Te dwie pozornie r騜ne postaci z陰czy造 dramatyczne wydarzenia, jakie rozegra造 si w pewnym hotelu, kiedy nieudana akcja policyjna zako鎍zy豉 si masakr dokonan zar闚no na str騜ach prawa, jak i cywilach. Pozosta造 przy 篡ciu Church uratowa Dell Roberts przed nieuchronn 鄉ierci z r瘯i gro幡ego Dancera i w ten w豉郾ie spos鏏 kupi sobie jej uwag. Nie dziwne zatem, 瞠 po kolejnej, nieudanej pr鏏ie zab鎩stwa, prostytutka widzia豉 swoj jedyn szans na prze篡cie w豉郾ie w nieugi皻ym detektywie. By to pocz徠ek ciekawej relacji, kt鏎a si陰 rzeczy musia豉 otrze si o w徠ek romantyczny.

Mog貫m sobie darowa ten przyd逝gi wst瘼, ale bez niego nie spos鏏 jest wyt逝maczy drog, jak obra Jerry Goldsmith, zabieraj帷 si za Gliniarza. Czemu nie poszed po linii trzymaj帷ego w napi璚iu, surowego thrillera, jak uczyni to kilka miesi璚y wcze郾iej w przypadku Nienawi軼i? W豉郾ie przez wzgl康 na mocno rozbudowany i akcentowany na ka盥ym kroku w徠ek samotno軼i. Po stracie partnera i odej軼iu z policji, Tony Church przemierza ulice Chicago w akompaniamencie melancholijnej melodii, kt鏎a da豉 ju o sobie wcze郾iej zna w otwieraj帷ej film, jazzuj帷ej czo堯wce. To zbyt wczesne kierowanie nastroju widowiska na melancholijno-romantyczne tory, dosy szybko przerywane jest d逝g sekwencj akcji – tym razem tworzon ju w sztandarowym stylu Goldsmitha. Podstaw akcji stanowi typowe dla Amerykanina, pulsuj帷e sample elektroniczne, na kt鏎e nanoszone s symfoniczne aran瞠. W鈔鏚 organicznego instrumentarium kr鏊uj smyczki i wnosz帷e odrobin patosu d璚iaki. Natomiast ca豉 pozosta豉 przestrze uzupe軟iana jest przez dosy toporne, ale urokliwe w swoich archaicznym brzmieniu, sample. To nie one s jednak wizyt闚k muzycznej akcji. S nimi perkusyjno-d皻e frazy. Z jednej strony odnosz si one do narzuconej wcze郾iej stylistyki, ale nie mo積a nie odnie嗆 wra瞠nia, 瞠 bardziej pokutuje tu goldsmithowska maniera interpretowania akcji przez pryzmat szczypty humoru emanuj帷ej z postaci Delli Roberts. Nie dziwi wi璚 skojarzenia z takimi pracami, jak Link, czy Gremliny.


Rzecz jasna kompozytor nie popada tutaj w skrajno軼i i nie cz瘰tuje nas slapstickiem wyra瘸nym r騜nego rodzaju zabiegami d德i瘯ona郵adowczymi. Wszystko 軼i郵e zwi您ane jest z filmowymi wydarzeniami i w odniesieniu do motywu z這czy鎍y. Kiedy wi璚 trzeba 軼ie磬a d德i瘯owa potrafi przem闚i bardziej stanowczymi fragmentami, przypominaj帷ymi wspomnian wcze郾iej Nienawi嗆. Nie nastawiajmy si jednak na skomplikowane tekstury i analogiczny klimat. Ju sam motyw Dancera razi mo瞠 prostot, bo jest to nic innego, jak rozci庵aj帷y si po panoramie, „鈍iszcz帷y” d德i瘯, nak豉dany na rytmiczn struktur akcji. Wszystkie te zabiegi, cho stanowi naturalne 鈔odowisko do wprowadzenia napi璚ia i dyktowania tempa akcji, s jednak tylko niezb璠nym uzupe軟ieniem przyj皻ej odg鏎nie stylistyki. Ponad optymalnie skrojon dawk action score kr鏊uje bowiem temat przewodni z ca造m jego romantycznym wyd德i瘯iem. Dodatkow okoliczno軼i wzmacniaj帷 przekaz tej melodii jest czas, w jakim rozgrywa si film, tudzie okolice 鈍i徠 Bo瞠go Nardzenia. Kiedy Church budzi w sobie uczucie wzgl璠em Delli, a t這 wype軟iaj kolorowe dekoracje – jazzowa melodia zyskuje dodatkow moc sprawcz.

Nie tylko ona wype軟ia muzyczn przestrze Gliniarza do wynaj璚ia. Obok oryginalnie skomponowanej partytury pojawia si ca豉 gama tradycyjnych pie郾i i piosenek, kt鏎e towarzysz bohaterom w scenach rozgrywaj帷ych si w centrach handlowych, czy te nastrojowych momentach w domowym zaciszu. Warto odnotowa, 瞠 wzgl璠em 軼ie磬i d德i瘯owej Goldsmitha s one dosy cicho zmiksowane, dzi瘯i czemu nak豉dane na nie fragmenty partytury wyra幡ie si odcinaj. Zreszt ca豉 軼ie磬a d德i瘯owa niejako odcina si od pozosta造ch element闚 „technicznych” tego widowiska. Zako鎍zywszy seans nie spos鏏 bowiem op璠zi si od ch璚i powrotu chocia瘺y do 豉two wpadaj帷ego w ucho, rytmicznego tematu przewodniego. I to g堯wnie dzi瘯i niemu ca豉 oprawa muzyczna nie podzieli豉 losu filmowego Gliniarza do wynaj璚ia, jako godnego szybkiego zapomnienia przedsi瞝zi璚ia.

Mimo kasowej pora磬i Gliniarza, na rynku pojawi si album soundtrackowy wydany nak豉dem Intrada Records. Na winylu, a p騧niej na cyfrowym kr捫ku CD umieszczono selekcj 35-minut materia逝 z niespe軟a 50-minutowego, kompletnego nagrania, stworzonego na potrzeby filmu Londona. Produkcj tego soundtracku zaj掖 si sam Goldsmith i jak wtedy przyznawa, kierowa si ide r闚nowagi mi璠zy „豉dn muzyk, a muzyk akcji”. C騜, przez wiele lat taka formu豉 musia豉 wystarczy wszystkim mi這郾ikom tw鏎czo軼i Amerykanina. Dopiero w roku 2009 dzi瘯i staraniom Douglasa Fake’a uda這 si wyda kompletny, zremasterowany score w ramach limitowanego do trzech tysi璚y egzemplarzy, Intrada Special Collection. Obok uporz康kowanej w filmowej chronologii oprawy muzycznej, na kr捫ku znalaz造 si r闚nie trzy bonusy w postaci pierwotnej, albumowej wersji This Is The Guy oraz dw鏂h kol璠 w aran簑 Goldsmitha. Same dodatki wydaj si produktem zupe軟ie zb璠nym – tak samo zreszt jak i obecny na kr捫ku, niepublikowany wcze郾iej materia. Nie zmienia on zasadniczo wizerunku tej pracy, cho z drugiej strony nie odbiera przyjemno軼i ze s逝chania tego nieco d逝窺zego albumu. Dodatkowym atutem sk豉niaj帷ym do refleksji nad wymian starego albumu na rozszerzony mo瞠 by 鈍ietna szata graficzna i ksi捫eczka z obszernymi opisami procesu powstawania i analiz track-by-track 軼ie磬i d德i瘯owej. Bo je瞠li chodzi o sam jako嗆 d德i瘯u, to r騜nica miedzy tymi wydaniami nie jest a tak znacz帷a.

Powy窺ze dylematy b璠 domen g堯wnie kolekcjoner闚 i mi這郾ik闚 tw鏎czo軼i Goldsmitha, kt鏎zy przywi您uj wag do ka盥ego, niepublikowanego wcze郾iej fragmentu partytury. Statystyczny entuzjasta muzyki filmowej prawdopodobnie przejdzie obok tego soundtracku (w obu ich wersjach) z oboj皻no軼i. Bo czy poza kultowym ju tematem przewodnim jest w tej pracy co na tyle elektryzuj帷ego, aby sk這ni przypadkowego odbiorc do wydania sporej sumy za sprowadzanie tego kr捫ka zza granicy? Na to pytanie niech ka盥y odpowie sobie indywidualnie.



Autor recenzji:  Tomek Goska
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. Rent-A-Cop (02:21)
  • 2. The Bust (06:02)
  • 3. Late Trick (01:29)
  • 4. Lonely Cop (01:38)
  • 5. The Platform (01:06)
  • 6. The Room (03:16)
  • 7. Russian Roulette (01:39)
  • 8. The Station (02:52)
  • 9. This Is the Guy (03:22)
  • 10. Get Dancer (01:33)
  • 11. They Need Me (01:47)
  • 12. Creep; Hello Roger (01:09)
  • 13. Lake Forest (02:11)
  • 14. My Car (00:55)
  • 15. Worth A Lot (02:35)
  • 16. Lights Out (02:17)
  • 17. Freeze; Flash Bomb (01:45)
  • 18. A Good Cop (00:50)
  • 19. Jump (04:36)
Bonus Tracks:
  • 20. This Is the Guy (Original 1988 Album Assembly) (03:56)
  • 21. Deck the Halls (01:07)
  • 22. Jingle Bells (01:36)
Czas trwania: 50:02
Komentarze
Michal 2017-09-28
19:54
Autor recenzji wytoczy najbardziej atonalne i niestety dla Mnie merytorycznie oraz estetycznie najs豉bsze prace JG. Dorzucam do tego zestawu r闚nie Runaway . Czekam na te bardziej "strawne " dla ucha :)

Rent-A-Cop (Gliniarz do wynaj璚ia)

Kompozytor:

  • Jerry Goldsmith

Dyrygent:

  • Jerry Goldsmith

Orkiestrator:

  • Arthur Morton

Wydawca:

  • Intrada (1988 / 2009)

Producent:

  • Jerry Goldsmith
  • Douglass Fake

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:




Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie