Szukaj: w


recenzje

Wonder Woman



Po wielu latach brzemiennego w skutkach eksperymentowania, studio Warner Bros. chyba znalaz這 optymaln, atrakcyjn dla widza formu喚 na swoje uniwersum komiksowych superbohater闚. Podkre郵am s這wo „chyba”, gdy faktyczny stan rzeczy zweryfikuj kolejne produkcje, jakie z wielkim rozmachem powstaj pod czujnym okiem Zacka Snydera. Cho nie odpowiada on bezpo鈔ednio za kinowa adaptacj historii Diany z Themysciry, to ogl康aj帷 Wonder Woman nie mo積a nie odnie嗆 wra瞠nia, 瞠 by dla stoj帷ej za kamer Patty Jenkins solidnym wsparciem. Szczeg鏊nie wyra幡ie daje si to odczu w crossoverowym wzgl璠em BvS prologu i epilogu. Tak瞠 ogl康aj帷 widowiskowe sceny akcji upstrzone ogromn ilo軼i slow motion oraz niechlujnie wyrenderowanego CGI. O ile wi璚 spektakularna ko鎍闚ka mo瞠 budzi pewne obiekcje, o tyle prowadz帷e do niej zawi您anie i rozwini璚ie akcji jest ju swoistego rodzaju powiewem 鈍ie穎軼i w przetworzonym przez Snydera, kinowym uniwersum DC. Przede wszystkim doceni nale篡 wprowadzenie wi瘯szej swobody w narracj, co automatyczne przek豉da si na relacje mi璠zy bohaterami. Spora w tym zas逝ga 鈍ietnego duetu stworzonego przez Gal Gadot i Chrisa Pine’a, kt鏎zy doskonale bawili si swoimi kreacjami. C騜 z tego skoro wszystko definiowane jest przez kiepsk i naiwn fabu喚 pot璕uj帷 dystans mi璠zy tytu這w bohaterk a widzem. W kategoriach rozrywkowych Wonder Woman wygrywa jednak laur zwyci瘰twa spo鈔鏚 wszystkich superprodukcji pope軟ionych pod wsp鏊nym szyldem DC oraz Warner Bros. Oby nadchodz帷a wielkimi krokami Liga Sprawiedliwo軼i oraz Aquaman podtrzymali t dobr pass.

Chcia這by si, aby wraz ze wzrostem poziomu tego kinowego uniwersum, zmieni這 si r闚nie podej軼ie decydent闚 studia do 軼ie瞠k d德i瘯owych ich flagowych produkt闚. Nie bez znaczenia jest tutaj kuluarowa „ustawka” z Hansem Zimmerem, kt鏎a praktycznie ka盥y projekt DC kieruje na r璚e Niemca lub jego wsp馧pracownik闚. Wyj徠kiem by Legion samob鎩c闚 realizowany przez 鈍ie穎upieczonego laureata Oscara – Stevena Pricea. Jednak瞠 i ten ugi掖 si pod ci篹arem wy鈔ubowanych oczekiwa swoich pracodawc闚, oddaj帷 w nasze r璚e bardzo generyczny score. Dlatego te informacja o anga簑 do Wonder Woman Ruperta Gregsona-Williamsa nie napawa豉 zbytnim optymizmem. Z dw鏂h powod闚, bo je瞠li nawet argumentacja m闚i帷a o dosy mia趾im warsztacie i do鈍iadczeniu Ruperta nie do ka盥ego trafia豉 (czego przyk豉dem by wysoko oceniany Hacksaw Ridge), to ju na pewno pod wzgl璠em marketingowym by這 to dosy kiepskie zagranie. Je瞠li bowiem promuje si tworzony przez kobiet film o silnej, nienale積ej kobiecie, to czemu 軼ie磬 d德i瘯ow nie mia豉by si zaj望 r闚nie kobieta? To pytanie pozostawiam do indywidualnej refleksji tej cz窷ci odbiorc闚, kt鏎a w dowolny spos鏏 zetknie si z ilustracj do Wonder Woman.

W moim przypadku na „pierwszy ogie” poszed soundtrack wydany nak豉dem Sony Music. Materia muzyczny otrzymany jeszcze przed premier filmu, dostarczy tyle samo rozrywki, co konsternacji dosy anonimow tre軼i. Dopiero wycieczka do kina rozwia豉 wiele pyta pi皻rz帷ych si po kolejnych ods逝chach soundtracku. Trzeba przyzna, 瞠 w zderzeniu z obrazem ilustracja Ruperta Gregsona-Williamsa spe軟ia swoje podstawowe za這瞠nia – g堯wnie od strony funkcjonalnej, bo estetyka mo瞠 ju budzi wi瘯sze w徠pliwo軼i. S豉ba, wt鏎na tematyka, umowna etnika i pisana na kolanie muzyka akcji… Taki krajobraz pozostawia po sobie pierwszy kontakt ze 軼ie磬 d德i瘯ow do Wonder Woman. Paradoksalnie, muzyka Gregsona-Williamsa jest dosy istotnym elementem filmowej narracji, cho nie uzale積ia jej od siebie. Du瘸 w tym „zas逝ga” skonstruowanej w mainstreamowym stylu dramaturgii – serii rozwi您a, kt鏎e od ponad dw鏂h dekad pokutuj w 鈔odowisku tw鏎c闚 skupionych wok馧 Hansa Zimmera. Musz przyzna, 瞠 ostatnio sporo zastanawia貫m si nad fenomenem RG-W zar闚no w鈔鏚 filmowc闚 ustawiaj帷ych si do niego w kolejce, jak i s逝chaczy. I dotar這 do mnie, 瞠 poza wielk elastyczno軼i i operatywno軼i tego kompozytora, z jego prac bije sentyment do lat 鈍ietno軼i Media Ventures. Jego spos鏏 poruszania si pomi璠zy elektronik, a orkiestr przypomina mi prace Zimmera i jego ziomk闚 z ko鎍a lat 90. A wszystko to przyprawione szczypt wsp馧czesnych standard闚 brzmieniowych. Czy takie podej軼ie mog這 si sprawdzi w filmie jawnie odnosz帷ym si do greckiej mitologii, a osadzonym w realiach I wojny 鈍iatowej?


Mog這 si wydawa, 瞠 najlepszym rozwi您aniem by這by tutaj si璕ni璚ie po ca造 or篹 pot篹nych temat闚 i bogatych orkiestracji. I faktycznie, klasyczna szko豉 filmowego scoringu zdzia豉豉by prawdziwe cuda, ocieraj帷 si przy tym o ponadczasowy, godny zapami皻ania tw鏎. Przynajmniej w pierwszych rozdzia豉ch tej historii, bo w miar podkr璚ania tempa oddalamy si w kierunku teledyskowej akcji, gdzie si陰 rzeczy lepszym rozwi您aniem wydaj si drapie積e rytmy. Gregson-Williams wydaje si zatem p馧鈔odkiem, kt鏎y co prawda kaleczy klasyk na ka盥ym zakr璚ie, ale za to idealnie wtapia si w t widowiskow orgietk serwowan nam w ko鎍闚ce filmu. Proste niczym kij od szczotki aran瞠 i sp豉szczaj帷y je miks, stwarzaj dogodn przestrze do wyprowadzania zimmerowskiego, agresywnego motywu Wonder Woman skomponowanego na potrzeby filmu Batman v Superman. Ale Rupert nie od razu po niego si璕a. Dian poznajemy w innych okoliczno軼iach, wi璚 naturalnym by這 si璕ni璚ie w pierwszej kolejno軼i po sprawdzony zestaw quasi-etnicznych rozwi您a i adekwatnej do miejsca rozgrywaj帷ej si akcji – patosu oraz liryki. Wraz z nimi na horyzoncie wyrasta szereg motyw闚 opisuj帷ych dojrzewanie tytu這wej bohaterki i jej relacje z kapitanem Stevem Trevorem. Niestety 瘸den z nich nie zostaje w pami璚i widza i s逝chacza na d逝瞠j ani瞠li wymaga tego czas prezentacji wybranego medium. Dlatego te z niema造mi wypiekami na twarzy przyjmujemy d德i瘯 elektrycznej wiolonczeli intonuj帷ej znajomy, drapie積y riff. W r騜nych konfiguracjach b璠zie on wype軟ia d德i瘯ow przestrze od momentu pojawienia si Wonder Woman na belgijskim froncie, a do epickiej konfrontacji w filmowym finale. Na niewiele si to zdaje, gdy ca造 score l康uje na szarym ko鎍u d德i瘯owych priorytet闚 w鈔鏚 monta篡st闚. I gdyby nie energetyczna suita z napis闚 ko鎍owych, wychodz帷 z kina zapewne niewiele os鏏 zwr鏂i這by uwag na muzyk Ruperta Gregsona-Williamsa. Skoro wi璚 ziarenko ciekawo軼i zosta這 zasiane, to nie pozostaje nic innego, jak tylko si璕n望 po album soundtrackowy.

Ods逝chowi kr捫ka nie towarzyszy podnios豉 atmosfera cudowno軼i. Raczej zdumienia rozgrywaj帷ym si w naszych uszach festiwalem skrajnych emocji: od umiarkowanego zachwytu 豉tw przyswajalno軼i pocz患szy, poprzez lekkie znu瞠nie d逝gim czasem prezentacji, a po gorzkie rozczarowanie ja這w, wysuszon z artyzmu i oryginalno軼i, tre軼i. Nie anga簑j帷 uwagi odbiorcy na tyle mocno, aby po pierwszym ods逝chu by on w stanie cho熲y zanuci us造szan wcze郾iej palet tematyczn. Co ciekawe, ta melodyczna anonimowo嗆 nie pokrywa si z szeroko poj皻 przebojowo軼i ca這軼i. Praca Ruberta Gregsona-Williamsa nosi znamiona klasycznego, mainstreamowego produktu, kt鏎y stanowi „guilty pleasure” dla mi這郾ik闚 zimmerowskiego sposobu prowadzenia muzycznej narracji. Dla reszty mo瞠 si wyda rzemie郵niczym produktem, kt鏎y poza swoim filmowym kontekstem nie ma wi瘯szej racji bytu. Podobne wra瞠nia pozostawia po sobie zesz這roczny Tarzan, a i nawet 豉two przyswajalny Hacksaw Ridge, kt鏎e summa summarum budowa造 ch這dn relacj z wra磧iwymi na liczne zapo篡czenia odbiorcami. Wonder Woman powiela te b喚dy zar闚no na p豉szczy幡ie lirycznej, jak i muzycznej akcji. Ta druga jest chyba najbardziej problematycznym elementem oprawy Gregsona-Williamsa. Stanowi bowiem charakterystyczn o, wok馧 kt鏎ej obraca si partytura, ale niestety determinowane jest to wszystko dosy prymitywnymi sposobami opisywania scen akcji. Perkusjonalia zwarte w miarowo wystukiwanym rytmie, zestaw dy簑rnych ostinat podtrzymuj帷ych tempo i prosta melodia – oto wsp馧czesne panaceum na b造skawiczne podkr璚enie dynamiki. Gdy do tego wszystkiego dorzucimy nisko schodz帷e basy i opadaj帷e d德i瘯i przywo逝j帷e na my郵 kultowy temat do filmu Camerona z Arnoldem Schwarzeneggerem w roli g堯wnej – wtedy praktyczne podej軼ie spotyka si w ciemnej alejce z absurdem. I jakby potwierdzeniem tych s堯w jest piosenka To Be Human, stworzona przez Sia i Labitrynh w celach czysto marketingowych, a kt鏎a to wie鎍zy nasz przygod z soundtrackiem.

Dawno nie by貫m tak skonsternowany s逝chaj帷 軼ie磬i d德i瘯owej do filmu z gatunku superhero. Mam bowiem 鈍iadomo嗆, 瞠 mo積a by這 z tego produktu i okalaj帷ej go historii wycisn望 znacznie wi璚ej. Z drugiej strony, trzeba pami皻a, 瞠 Wonder Woman, mimo ch璚i odci璚ia si od poprzednich produkt闚 DC/Warner, w dalszym ci庵u jest tylko kinem popcornowym, rozszarpywanym przez liczne demony gatunkowych i finansowych zale積o軼i. A nie oszukujmy si, 軼ie磬a d德i瘯owa Ruperta Gregsona-Williamsa jest wyrachowanym, odmierzonym od linijki tworem, o kt鏎ym za kilka miesi璚y nikt ju pami皻a nie b璠zie. Ot zupe軟ie, jak o wyczynach Hansa Zimmera i Junkie XL do zesz這rocznego BvS. Korzystajmy wi璚 p鏦i mo瞠my. P鏦i emocje po seansie nie opad造, a 鈍iat zauroczony jest 鈍ietn kreacj Gal Gadot. Korzystajmy z tego medialnego szumu stawiaj帷ego na 鈍ieczniku nawet ilustracj muzyczn RG-W, bo za p馧 roku kolejny przystanek na filmowej 軼ie盧e DC i Warnera - Liga sprawiedliwo軼i.


Inne recenzje z serii:
  • Man of Steel
  • Batman v Superman: Dawn of Justice

    Autor recenzji:  Tomek Goska
    Nasza ocena
    Oryginalno嗆 軼ie磬i:
    Muzyka w filmie:
    Muzyka na p造cie:
    OCENA OG粌NA:
    Lista utwor闚
    • 1. Amazons Of Themyscira (06:47)
    • 2. History Lesson (05:16)
    • 3. Angel On The Wing (03:45)
    • 4. Ludendorff, Enough! (07:37)
    • 5. Pain, Loss & Love (05:27)
    • 6. No Man's Land (08:52)
    • 7. Fausta (03:20)
    • 8. Wonder Woman's Wrath (04:06)
    • 9. The God Of War (08:02)
    • 10. We Are All To Blame (03:11)
    • 11. Hell Hath No Fury (03:58)
    • 12. Lightning Strikes (03:35)
    • 13. Trafalgar Celebration (04:50)
    • 14. Action Reaction (05:54)
    • 15. To Be Human [wyk.: Sia featuring Labrinth] (04:00)
    Czas trwania: 78:40

    Komentarze
    Roman 2017-06-07
    20:24
    Ja pierd... Kolejny score, kt鏎y zaje盥瘸 Zimmerem. Dawa Arnolda!
    Paprika 2017-06-07
    22:03
    Ci篹ko si dziwi skoro po這wa obecnych kompozytor闚 w Hollywood to byli sta篡軼i i ghostwriterzy Zimmera.

  • Wonder Woman

    Kompozytor:

    • Rupert Gregson-Williams

    Muzyka dodatkowa:

    • Andrew Kawczynski
    • Tom Howe
    • Paul Mounsey

    Dyrygent:

    • Alastair King

    Orkiestrator:

    • Rupert Gregson-Williams
    • Alastair King

    Soli軼i:

    • Peter Gregson (wiolonczela)
    • Tina Guo (elektryczna wiolonczela)
    • Tori Letzler (wokale)
    • Charles Adelphia (etniczne flety)

    Wykonawcy:

    • London Voices

    Wydawca:

    • WaterTower / Sony Music (2017)

    Producent:

    • Rupert Gregson-Williams

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:



    Poki.pl
    Grydladzieci.pl

     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2017 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie