Szukaj: w


recenzje

Thriller


Nie豉two jest sprosta coraz bardziej wy鈔ubowanym oczekiwaniom wsp馧czesnych mi這郾ik闚 muzyki filmowej. Szczeg鏊nie tych, kt鏎zy z nabo積 czci podchodz do tw鏎czo軼i Jerry’ego Goldsmitha. Od chwili jego 鄉ierci w 2004 roku, spu軼izna ameryka雟kiego kompozytora odmieniana jest przez r騜ne wydawnicze przypadki nie tylko specjalizuj帷ych si w kolekcjonerskich precjozach wytw鏎ni. Ale w鈔鏚 dziesi徠ek wznowie i rozszerze, dosy szczeg鏊nym zainteresowaniem ciesz si nowe, niepublikowane do tej pory prace oraz ich muzyczne rekonstrukcje. I chocia wiele nagra z pocz徠k闚 kariery Goldsmitha zalega jeszcze w opas造ch archiwach studyjnych, to nie ukrywam, 瞠 wi璚ej satysfakcji sprawia mi delektowanie si krystalicznie czystym d德i瘯iem zarejestrowanych na nowo partytur. Jedn z takowych mia貫m ostatnio przyjemno嗆 wys逝cha.


Po zwie鎍zonych sukcesem re-recordingach QB VII, Salamandry czy B喚kitnego Maxa, James Fitzpatrick wraz z Leighem Philipsem postanowili wr鏂i do pierwocin tw鏎czo軼i Goldsmitha. Do serialu telewizyjnego Thriller, kt鏎ego oprawa muzyczna od wielu lat by豉 obiektem po膨dania wielu fan闚. Czemu? Ot騜 muzyka Goldsmitha nigdy nie zosta豉 oficjalnie wydana, cho na kilku albumach kompilacyjnych przewin窸y si jej fragmenty. By豉 to jednak symboliczna kropla w morzu kilkugodzinnego materia逝 zarejestrowanego na potrzeby szesnastu odcink闚, nad kt鏎ymi 陰cznie pracowa Jerry. Ale czy w takiej konfiguracji by w og鏊e sens publikowania ca這軼i nagrania? Rozdrabnianie si nad ka盥 sekund oryginalnej partytury niew徠pliwie zaw瞛i這by potencjalne grono odbiorc闚. Dlatego te strategia jak przyj掖 James Fitzpatrick wydaje si najlepszym rozwi您aniem pozwalaj帷ym z jednej strony ukontentowa zar闚no wszystkich mi這郾ik闚 serialu z 1961 roku, fan闚 Goldsmitha, jak i wsp馧czesnych odbiorc闚 dopiero odkrywaj帷ych jego tw鏎czo嗆.

Za podstaw nowego nagrania pos逝篡 materia z sze軼iu najlepszych odcink闚 ilustrowanej przez Goldsmitha drugiej cz窷ci pierwszego sezonu. Si璕ni皻o po takie epizody, jak Mr. George, The Grim Reaper, Hay-Fork And Bill-Hook, Well Of Doom, The Poisoner oraz Yours Truly, Jack The Ripper. Producenci muzyczni nie cz瘰tuj nas kompletnym, trzymaj帷ym si filmowej chronologii, zestawem utwor闚. Ca這嗆 uporz康kowano w formie suit prezentuj帷ych najbardziej znacz帷e fragmenty zaprezentowane w dowolnym uk豉dzie. Wyj徠kiem s prologi i epilogi rzeczonych epizod闚, kt鏎e na albumie Thriller wybrzmiewaj w ca這軼i. Kr捫ek wie鎍zony jest natomiast przez zbiorcz suit prezentuj帷 tematyczno-stylistyczny miszmasz us造szanego wcze郾iej materia逝. Dzi瘯i temu 70-minutowe s逝chowisko wydaje si ciekaw i najbardziej optymaln form prezentacji trudnej w gruncie rzeczy 軼ie磬i d德i瘯owej Jerry’ego Goldsmitha. Czemu trudnej?

Zwi您ane jest to nie tylko z ci篹arem gatunkowym serialu – kr鏒kimi opowie軼iami o charakterze kryminalnym, paranormalnym, czy wr璚z fantastycznym. Dosy wa積a wydaje si tutaj r闚nie konstrukcja serialu, tudzie zbi鏎 niezale積ych od siebie historii, kt鏎ych cech wsp鏊n jest narracja wprowadzaj帷 w wykonaniu Borisa Karloffa. Nie bez znaczenia pozostawa豉 r闚nie epoka, z jakiej wyrasta omawiany tu periodyk – era wielkich dzie Alfreda Hitchcocka rezonuj帷ych na ca造 gatunek grozy. R闚nie pod wzgl璠em muzycznym wyznacznikiem by造 tutaj prze這mowe, mistrzowsko skonstruowane partytury Bernarda Herrmanna. Ale czy tylko one? Kiedy spojrzymy na krajobraz przemian dokonuj帷ych si na prze這mie lat 50. i 60., wtedy jasnym stanie si, 瞠 coraz cz瘰tsze odchodzenie od idei totalnego wype軟iania przestrzeni filmowej nie bra這 si tylko i wy陰cznie z ogranicze bud瞠towych telewizyjnego produktu. Muzyka zacz窸a przyjmowa funkcj stricte utylitarne, odcinaj帷e si od kreowania polichromatycznych pejza篡 i swoistego rodzaju r闚nowa積i mi璠zy sfer wizualn, a audytywn. Pozbawiona klarownej struktury, oprawa muzyczna, chwia豉 si na glinianych nogach w徠貫j tematyki, a wszystko po to, by jak najefektywniej wyeksponowa nastroje, dramaturgi i dynamik wybranych scen. Thriller idealnie wpisuje si w te za這瞠nia.

Ka盥y odcinek zapocz徠kowany jest prologiem przy okazji kt鏎ego zazwyczaj prezentowana jest tematyka podejmowanej historii. ㄠcznikiem mi璠zy tym kr鏒kim wst瘼em, a w豉軼iw cz窷ci fabu造 jest monolog Borisa Karloffa – r闚nie ochoczo umuzyczniany przez Goldsmitha. Od tego momentu obecno嗆 軼ie磬i d德i瘯owej uwarunkowana b璠zie indywidualnymi potrzebami dramaturgicznymi odcinka. W ostatecznym rozrachunku nie us造szymy jej zbyt wiele. Dos這wnie kilkana軼ie minut absolutnie niezb璠nego materia逝, z kt鏎ego na kr捫ek (鄉ia這 mo積a powiedzie) trafi豉 absolutny highlight.


Mimo wszystko zderzenie z tym 70-minutowym albumem nie jest pocz徠kowo 豉twe. Wi捫e si to po cz窷ci z toporno軼i samej muzyki, jak i jej kameralnym charakterem. Goldsmith mia do dyspozycji od 12 do 16 muzyk闚, czemu rekonstruktorzy ho責uj bardzo gorliwie, wybieraj帷 ze sprawdzonego sk豉du The City of Prague Philharmonic Orchestra tylko garstk wykonawc闚. Efekt ich pracy jest zdumiewaj帷y! O ile bowiem sama przygoda z serialem nie ods豉nia mistrzowskiej konstrukcji tej oprawy, o tyle wyrwana z wizualnego kontekstu zwraca uwag na 鈍ietnie zagospodarowan przestrze i niesamowit „chemi” mi璠zy poszczeg鏊nymi elementami aparatu wykonawczego. Na liczne zabawy formami, ale i tre軼i, kt鏎a mimo fabularnej dowolno軼i, na pewnych p豉szczyznach pozostaje zbie積a. O jakie zbie積o軼i chodzi? Oczywi軼ie instrumentalne, bo kwestie stylistyczne determinowane s przez nastroje, miejsca i epoki w jakich rozgrywana jest akcja. To w豉郾ie te drobne smaczki sprawiaj, 瞠 mimo wzgl璠nej monotonii wdzieraj帷ej si pomi璠zy niekt鏎e fragmenty rekonstruowanego Thrillera, warto z nim pozosta a do samego ko鎍a.

Pierwsze trzy utwory odnosz帷e si do odcinka The Grim Reaper powiedz o tym albumie w豉軼iwie wszystko. Od suitowej konstrukcji materia逝 pocz患szy, a sko鎍zywszy na noirowym, dusznym klimacie, tworzonej za pomoc kilkunastu instrument闚 muzyki. Jak ju wy瞠j wspomnia貫m, ka盥a z suit jest na sw鎩 spos鏏 unikatowa. Elementem o tym 鈍iadcz帷ym jest tutaj specyficzny „dialog” smyczk闚 i novachordu. W ca這軼iowym uj璚iu bardziej przypomina to koncert dedykowany tym w豉郾ie instrumentom ani瞠li ilustracj filmow. Aczkolwiek powracaj帷y od czasu do czasu, melancholijny walczyk, dosy skutecznie kierowa b璠zie nasz uwag w stron tw鏎czo軼i Goldsmitha. Nie inaczej jest w przypadku kolejnej suity z epizodu Hay-Fork and Bill-Hook. Tym razem smyczki zestawiane s z instrumentami d皻ymi drewnianymi. Skoczny, folkowy temat 鈍ietnie koresponduje tutaj z epok i miejscem tocz帷ej si akcji – XIX-wieczn Angli. A skoro o takowej mowa, to warto na chwil zatrzyma si nad opraw muzyczn do The Poisoner, gdzie kontrapunktem dla piskliwych smyczk闚 jest charakterystyczny d德i瘯 klawesynu. R闚nie do tego samego miejsca oraz czasu odnosi si muzyczna oprawa Yours Truly, Jack the Ripper. I mimo licznych analogii, Goldsmith po raz kolejny postanowi dokona roszad w aparacie wykonawczym. Rdze w postaci ekspresyjnych instrument闚 strunowych dalej pozosta. Na front wysuni皻a zosta豉 jednak solowa tr帳ka i akordeon poruszaj帷e si po kartach partytury w rytm lekko fa連zuj帷ego walczyka. Jakkolwiek melodyjne nie wydawa豉by si te suity, to ostatecznie prowadz one do serii atonalnych fraz zarzucaj帷ych pomost mi璠zy pozosta造mi pracami.

W豉軼iwie jedynymi kompozycjami, kt鏎e bardziej naznaczone s filmow ani瞠li koncertow wymow s tutaj liryczne Mr. George oraz przesi彗ni皻e groz Well of Doom. To one w豉郾ie przypomina b璠 styl ameryka雟kiego kompozytora kszta速uj帷y si na prze這mie lat 50. i 60. Jeszcze nie ociosany, bo przesi彗ni皻y za這瞠niami programowymi Z這tej Ery oraz warsztatem g堯wnego mentora Goldsmitha – Bernarda Herrmanna. Niemniej jednak w por闚naniu do innych analogicznych kompozycji tworzonych na potrzeby periodyk闚 telewizyjnych tamtego okresu, trzeba przyzna, 瞠 jest to muzyka niezwykle dojrza豉, przemy郵ana od strony konstrukcyjnej i efektywna w spe軟ianiu swoich funkcjonalnych za這瞠. Nie tyle efektywna, co efektowna jest natomiast rekonstrukcja dokonana pod czujnym okiem Jamesa Fitzpatricka oraz dyryguj帷ego wykonawcami, Nica Raine’a. Po raz kolejny nale膨 si panom s這wa uznania za wielk pasj, z jak od tylu lat podchodz do zapomnianych klasyk闚 muzyki filmowej. Cho mam 鈍iadomo嗆, 瞠 opisywany tu materia (i w takiej konfiguracji czasowej) b璠zie raczej straw dla wybornych smakoszy goldsmithowej tw鏎czo軼i, to jednak mimo wszystko zach璚am do przynajmniej jednorazowej przygody z albumem Thriller. A ja czekam na zapowiedziany ju album z muzyk do kolejnych sze軼iu odcink闚 serialu.



Autor recenzji:  Tomek Goska
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. THE GRIM REAPER – Prologue (1:49)
  • 2. THE GRIM REAPER – Suite (7:22)
  • 3. THE GRIM REAPER – End Titles (1:20)
  • 4. HAY-FORK AND BILL-HOOK – Prologue (2:30)
  • 5. HAY-FORK AND BILL-HOOK – Suite (6:15)
  • 6. HAY-FORK AND BILL-HOOK – Finale (1:27)
  • 7. WELL OF DOOM – Prologue (1:37)
  • 8. WELL OF DOOM – Suite (8:42)
  • 9. WELL OF DOOM – Reunited (0:55)
  • 10. MR. GEORGE – Prologue (1:29)
  • 11. MR. GEORGE – Suite (7:06)
  • 12. MR. GEORGE – The Swing (0:53)
  • 13. THE POISONER – Prologue (1:06)
  • 14. THE POISONER – Suite (8:22)
  • 15. THE POISONER – End Titles (0:57)
  • 16. YOURS TRULY, JACK THE RIPPER – Prologue (2:38)
  • 17. YOURS TRULY, JACK THE RIPPER – Suite (6:51)
  • 18. YOURS TRULY, JACK THE RIPPER – “Not John, Jack” (0:26)
  • 19. END TITLES Suite (8:24)
Czas trwania: 70:09
Komentarze

Thriller

Kompozytor:

  • Jerry Goldsmith

Dyrygent:

  • Nic Raine

Wykonawcy:

  • The City of Prague Philharmonic Orchestra

Wydawca:

  • Tadlow Music (2017)

Producent:

  • James Fitzpatrick
  • Leigh Phillips

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:



Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2017 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie