Szukaj: w


recenzje

Creed (Creed: Narodziny legendy)



Ka盥y gatunek filmowy ma sw鎩 fundament i wyrastaj帷 z niego legend. Kino bokserskie ma charyzmatycznego Rocky’ego Balbo, kt鏎y nie tylko zwr鏂i uwag widowni na t dosy popularn w Stanach Zjednoczonych dziedzin sportu, ale przede wszystkim otworzy przed Sylwestrem Stallone bramy Hollywood. Filmy sportowe maj jednak to do siebie, 瞠 dosy szybko wyczerpuje si ich konwencja. Czwarta, czy pi徠a produkcja opowiadaj帷a o losach tego samego zawodnika, kt鏎y w zasadzie osi庵n掖 ju wszystko, nie ma tak du瞠j si造 oddzia造wania, jak historia ambitnego m這dzika mierz帷ego si ze swoimi s豉bo軼iami. Dlatego te dosy dobrym zagraniem ze strony filmowc闚 by這 odes豉nie boksuj帷ego, podstarza貫go ju Rocky’ego do naro積ika. Weteran stan掖 wi璚 u boku jak瞠 膨dnego sukces闚 adepta – Adonisa Creeda – syna tragicznie zmar貫go (w czwartej ods這nie serii) mistrza wagi ci篹kiej, Apollo.

Widowisko Ryana Cooglera o wymownym tytule Creed – Narodziny legendy, to nic innego, jak zmiana wizerunkowa serii. Wt這czenie w ten legendarny filmowy „organizm” m這dej, 鈍ie瞠j krwi, pozwoli這 nie tylko ponownie rozbudzi apetyty starszych fan闚. Przede wszystkim da這 sposobno嗆 dotarcia do wsp馧czesnego odbiorcy poszukuj帷ego swojej to窺amo軼i. Obok tak istotnych element闚, jak dynamika monta簑 nad捫aj帷a za stale zmieniaj帷ymi si standardami, niew徠pliwym atutem wydaje si tutaj 鈍ietna kreacja tytu這wego Creeda w wykonaniu Michaela B. Jordana. Przy dosy skostnia造m Stallone wydaje si on prawdziw gwiazd kradn帷 ca貫 show. Owe widowisko ogl康a si wi璚 z nie lada entuzjazmem. O tyle bardziej, 瞠 ca豉 sfera wizualna wzmacniana jest niebanaln opraw muzyczn.

Co ciekawe, autorem takowej nie jest ani ojciec legendarnego soundtracku do pierwszego filmu z serii, ani 瘸den inny, znany tw鏎ca muzyki filmowej. Ryan Coogler postawi na sprawdzonego ziomka – Ludwiga Goranssona – m這dego kompozytora szwedzkiego pochodzenia, z kt鏎ym zna si ju od czas闚 studi闚. To w豉郾ie tworzone w闚czas etiudy filmowe zbli篡造 obu artyst闚, co pozwoli這 na p騧niejsze wsp鏊nie wkroczenie w wielkoformatowe kino. Najpierw Fuitvale Station, a w ko鎍u d逝go planowana (jeszcze w czasie studiowania) kontynuacja Rocky’ego. Dla m這dego Szweda nie lada wyzwaniem by這 zmierzenie si z kultow partytur Contiego, bo przecie pojawiaj帷y si na ekranie Balboa a prosi si o przynajmniej symboliczne nawi您ania tematyczne. Poniek康 sentymentalna wymowa dzie豉, ale nie odcinaj帷a si od triumfalnego patosu, jeszcze bardziej popycha豉 wyobra幡i w kierunku klasycznych, orkiestrowych 鈔odk闚 muzycznego wyrazu. Z drugiej strony film Cooglera zagl康a mia na niziny spo貫czne, a dok豉dniej na parkiety podmiejskich si這wni b璠帷ych dla lokalnej m這dzie篡 istn ku幡i charakter闚. Przy zderzeniu ze 鈔odowiskiem afroameryka雟kim zobligowa這 to kompozytora do zaimplementowania bardziej wsp馧czesnych 鈔odk闚 muzycznego wyrazu, tudzie element闚 trip-hopowych i r’n’b. Czy z tak piorunuj帷ej mieszanki mog這 wyj嗆 co dobrego? Oczywi軼ie!

Zaiste ciekawie prezentuje si ca造 proces tworzenia tej oprawy. Ot騜 kompozytor uda si na si這wni, by zarejestrowa tzw. „d德i瘯i t豉”. Uderzenia w worek treningowy, maty, naci庵anie lin, odg這sy zawodnik闚 i d德i瘯i gongu... To wszystko pos逝篡這 do stworzenia struktur bitowych i element闚 wype軟iaj帷ych podstawow lini melodyczn. Takie organiczne granie, mimo schemat闚, na kt鏎ych wyros這, okaza這 si dosy odwa積e na wielu p豉szczyznach – zw豉szcza wokalnej. Na potrzeby filmu Goransson stworzy bowiem kilka piosenek wykonywanych przez Bianc, dziewczyn Adonisa. Ma這 tego, kompozytor stan掖 nawet przed kamer wcielaj帷 si w rol gitarzysty akompaniuj帷ego m這dej piosenkarce. Tak du瞠 zaanga穎wanie musia這 prze這篡 si na finaln jako嗆 produktu, aczkolwiek jeszcze po pierwszych pokazach testowych Szwed nie by do ko鎍a zadowolony ze swojej ilustracji. Dlatego te raz jeszcze wszed do studia, aby nieco „podkr璚i” dramaturgi kluczowych scen. Tak skonstruowana oprawa muzyczna nie mia豉 prawa przepa嗆 w filmowej tre軼i.


Zanim jednak dane mi by這 si o tym przekona, zupe軟ie przypadkiem przygod z tym projektem rozpocz掖em od przes逝chania soundtracku wydanego nadk豉dem Sony Music. Jakie to by這 pozytywne zaskoczenie! Przyznam, 瞠 tak mi貫go rozczarowania nie prze篡貫m od momentu si璕ni璚ia po inny tegoroczny highlight - Kryptonim U.N.C.L.E. Goransson ukrad moj uwag na ca陰 godzin czasu prezentacji, cho pocz徠ki wydawa造 si niepozorne. Ambientowy Juvy nie stwarza bowiem pola do nawi您ania szybkiego kontaktu z (wydawa si mog這) surow i szorstk ilustracj. Pierwsze lody prze豉ma wi璚 gitarowy temat przewodni zaprezentowany w Adonis. Przebijaj帷a si z elektronicznego t豉 orkiestra zwiastowa豉 zmian nastroju na bli瞠j skojarzony z filmow seri Rocky’ego. Na wi瘯sze fajerwerki w tym zakresie musia貫m niestety jeszcze troszk poczeka.

Pocz徠ek filmu, to w wi瘯szej mierze poznawanie bohater闚 i reali闚 w jakich funkcjonuj. Po burzliwym dzieci雟twie 篡cie Adonisa ulega wzgl璠nej stabilizacji. Ale znudzony korpokarier ch這pak postanawia p鎩嗆 w 郵ady ojca i udowodni ca貫mu 鈍iatu, 瞠 nie by wypadkiem „przy pracy”. Prosz帷 o pomoc by貫go mistrza, Rocky’ego Balbo, uruchamia 豉鎍uch wydarze, kt鏎e na zawsze zmieniaj jego los. Sam moment zderzenia tych dw鏂h postaci nie przynosi nam 瘸dnych inwazyjnych moment闚. Aczkolwiek prosta kombinacja tr帳ki i litycznego motywu Adonisa, wykonywanego na gitarze lub przy wsparciu mrucz帷ych wokali, 軼iele przed nami lekko melancholijny ton, w kt鏎ym zanurzony jest ca造 w徠ek sentymentalnego powrotu do przesz這軼i boksera. Wi璚ej patosu przynosi pierwsza fanfara skonstruowana na potrzeby telewizyjnego spotu przysz貫go przeciwnika Adonisa – Conlana. Na tak wylewn symfonik wyp造waj帷 z dzia豉 g堯wnego bohatera, tradycyjnie, poczekamy.

Panoram przygotowa do pierwszego starcia wype軟iaj liczne interludia i sceny z prywatnego 篡cia Adonisa. I tutaj najwi璚ej przestrzeni Goransson oddaje elektronicznym 鈔odkom muzycznego wyrazu. Warto chocia瘺y zwr鏂i uwag na utwory Breath czy Shade You diegetycznie wyrastaj帷e z filmowej tre軼i, tudzie "komponowane" przez dziewczyn boksera, Bianc. Szkoda, 瞠 w albumie od Sony nie znalaz造 si wokalne wersje tych kawa趾闚. By us造sze takowe trzeba b璠zie zaopatrzy si w dodatkowo opublikowany album songtrackowy. Wracaj帷 jednak do muzyki ilustracyjnej, to punktem prze這mowym na kr捫ku od Sony jest niew徠pliwie utw鏎 Front Street Gym, kt鏎ym otwieramy sobie bram do bardzo elektryzuj帷ych trzech kwadrans闚. Ca趾iem odwa積y kawa貫k z pierwszego sparringu, nie stroni帷y od elektronicznych 鈔odk闚 wyrazu, daje nam sposobno嗆, by po raz pierwszy zasmakowa patetycznego, pe軟ookiestrowego aran簑 tematycznego. I cho nie stawia豚ym go na r闚ni z kultowym motywem Contiego, to na pewno jest godnym substytutem w rozpoczynanej (mam nadziej) nowej serii. Od tego momentu niemal瞠 ka盥a kolejna minuta stara si podtrzyma wysoki poziom kompozycji.


Oczywi軼ie z tym „wysokim poziomem” bywa r騜nie, bo o ile monta瞠 przygotowa wypadaj naprawd apetycznie, to ju fragmenty star maj prawo budzi mieszane uczucia. Walka ze Sporino ( The Sporino Fight) jest wi璚 nieco bardziej eksperymentatorskim pulsuj帷ym bitem z konkluduj帷 pojedynek triumfaln fanfar. Troszk wi璚ej odwagi prezentuje fina這wa konfrontacja (Conlan Fight), gdzie ch耩 udowodnienia swojej warto軼i 軼iera si ze strachem przed bardziej do鈍iadczonym przeciwnikiem. St康 te w fakturze pojawiaj si eteryczne sample wsparte mocnymi akcentami perkusyjnymi, kojarz帷ymi si z pracami Hansa Zimmera i Toma Holkenborga. Przymykaj帷 oko na te w徠pliwej jako軼i inspiracje trzeba doceni bardzo dobr funkcjonalno嗆 fragment闚 z finalnej konfrontacji. Najwi瘯sze show robi oczywi軼ie ko鎍闚ka, kiedy do g這su dochodzi nie tylko mocarne, patetyczne wykonanie tematu Adonisa, ale i 鈍ietnie zaaran穎wany motyw Rocky’ego. Na p造cie b璠zie to utw鏎 You're a Creed, kt鏎y zliczam do grona najciekawszych z rzeczonego soundtracku.

Je瞠li jednak mia豚ym wskaza absolutny highlight – kawa貫k, do kt鏎ego wracam i wraca b璠 jeszcze nieraz – to b璠zie nim If I Fight, You Fight (Training Montage). Ka盥y poprzedni film z serii pokazywa, 瞠 najwi瘯sze szlagiery wyrasta造 na scenach przygotowa do ko鎍owej konfrontacji i Ludwig Goransson nie podwa瘸 tej tradycji. Id帷 niejako naprzeciw potrzebom 陰czenia dw鏂h muzycznych 鈍iat闚 – ilustracyjnego patosu i wsp馧czesnych trend闚 – stworzy arcyciekawy miszmasz, w kt鏎ym nie brakuje zar闚no 豉two wpadaj帷ej w ucho podstawy rytmicznej, jak i niewybrednej symfoniki. Na szczeg鏊n uwag zas逝guj ostatnie dwie minuty, gdzie do g這su dochodzi epicki ch鏎. Prostota tekstu nawi您uje do Gonna Fly Now i spuszcz na to zas這n milczenia, ale pomijaj帷 te zabiegi, okazuje si, 瞠 otrzymujemy szalenie przebojowy kawa貫k, kt鏎y z powodzeniem walczy mo瞠 o laur najlepszego utworu roku 2015. Warto tylko wspomnie, 瞠 jego filmowa wersja (kt鏎 de facto mo瞠my us造sze na songtracku) wzbogacona zosta豉 o elementy hip-hopowe oraz wokal Jhene Aiko. Podobne zmiany dotycz r闚nie suity z napis闚 ko鎍owych. Ot taka ciekawostka, kt鏎a zdecydowanie lepiej sprawdza si w warunkach filmowych ani瞠li w indywidualnym ods逝chu.

I cho wszystkie znaki na niebie wskazuj, 瞠 mamy do czynienia z jedn z ciekawszych prac sezonu, to jednak nie oby這 si bez drobnych wpadek. Dla wielu mo瞠 by ni kwestia dialog闚 rozsianych mi璠zy utworami. Mi osobi軼ie one nie przeszkadzaj, a nawet by豚ym w stanie przyzna, 瞠 czasami 鈍ietnie uwypuklaj nastr鎩 s逝chanej muzyki. Zdaj sobie jednak spraw, 瞠 wielu mi這郾ik闚 muzyki filmowej podchodzi do tego typu zabieg闚 z wielk rezerw. Zatem producenci mogli to uwzgl璠ni kompiluj帷 materia na kr捫ek. Zupe軟ie zb璠nym wydaje si r闚nie zamykaj帷y kr捫ek Creed Suite b璠帷y jak捷 dziwn hip-tropow wariacj na tematyk i dialogi filmowe.

Nie zmienia to faktu, 瞠 jestem pod du篡m wra瞠niem tego, co odnalaz貫m na 軼ie盧e d德i瘯owej do Creed. Pocz徠kowe mi貫 zaskoczenie opraw muzyczn od zupe軟ie nieznanego mi kompozytora stopniowo ewoluowa這 do istnego zafascynowania tre軼i. Mam 鈍iadomo嗆 wielu s豉bo軼i wynikaj帷ych g堯wnie z nieociosanego jeszcze warsztatu Szweda (ot chocia瘺y, jak troch niezbyt dopracowany miks), ale w ostatecznym rachunku nikn one w emocjach, jakie towarzysz ods逝chowi. Emocjach dosy zbie積ych z ods逝chem pierwszego Rocky'ego, bo niejako Goransson pod捫a wytyczonymi przez Contiego 軼ie磬ami. Je瞠li wi璚 ko鎍z帷 godzinn przygod z soundtrackiem ma si nieodpart ochot na natychmiastow powt鏎k, to znak, 瞠 co jest na rzeczy. Polecam – zar闚no 軼ie磬 d德i瘯ow, jak i dobry film Cooglera.


Inne recenzje z serii:
  • Rocky
  • Creed II

    Autor recenzji:  Tomek Goska
    Nasza ocena
    Oryginalno嗆 軼ie磬i:
    Muzyka w filmie:
    Muzyka na p造cie:
    OCENA OG粌NA:
    Lista utwor闚
    • 1. Juvy (2:19)
    • 2. Adonis (2:27)
    • 3. Meeting Rocky (4:02)
    • 4. Conlan (Redemption) (1:28)
    • 5. Grip (Interlude) (2:05)
    • 6. First Date (2:30)
    • 7. Moving in with Rocky (1:20)
    • 8. Breathe (Interlude) (2:27)
    • 9. Front Street Gym (3:21)
    • 10. The Sporino Fight (4:34)
    • 11. Shed You (Interlude) (2:40)
    • 12. I Got You (1:02)
    • 13. Rocky is Sick (2:17)
    • 14. Caught in the Shadow (1:20)
    • 15. If I Fight, You Fight (Training Montage) (4:54)
    • 16. Boxing Shorts (1:43)
    • 17. Conlan Fight (6:37)
    • 18. You’re a Creed (4:26)
    • 19. You Can See The Whole Town From Here (2:11)
    • 20. End Credits – Creed (3:08)
    • 21. Creed Suite (2:36)
    Czas trwania: 59:27
    Komentarze
    Mystery 2016-01-10
    17:59
    Czu w這穎n prac i serce, s emocje, jest adrenalina, jest moc, cho po filmowym nokaucie, a pi璚iu gwiazdek nie zobaczy貫m ;)
    Mefisto 2016-01-17
    19:31
    Tak, znowu si zgadzamy: http://muzykafilmowa.pl/recenzja,1300,creed.html

  • Creed (Creed: Narodziny legendy)

    Kompozytor:

    • Ludwig Goransson

    Dyrygent:

    • Pete Anthony

    Orkiestrator:

    • Jeff Atmajian
    • Henri Wilkinson
    • Erik Arvinder
    • Per Gunnar Juliusson

    Wydawca:

    • WaterTower / Sony Music (2015)

    Producent:

    • Ludwig Goransson

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:



    Poki.pl
    Grydladzieci.pl


     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2019 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie