Szukaj: w


recenzje

Nightmare on Elm Street 2: Freddy's Revenge (Koszmar z ulicy Wi您闚 2)



Po gigantycznym sukcesie finansowym niskobud瞠towego horroru Vesa Cravena, Koszmar z ulicy Wi您闚 (A Nightmare on Elm Street), powstanie sequela by這 tylko kwesti czasu. Widownia pokocha豉 nie tylko przewrotn histori, ale i g堯wnego bohatera… W豉軼iwie antybohatera, Freddy’ego Krugera – psychopatycznego morderc odzianego w charakterystyczny sweterek, zakradaj帷ego si do sn闚 swoich ofiar i mieszaj帷ego im w g這wach. Druga ods這na krwawych przyg鏚 Krugera zawita豉 na ekranach ameryka雟kich kin niespe軟a rok po premierze orygina逝. I zgodnie z powiedzeniem „co nagle, to po diable”, spotka豉 si ona z surow krytyk odbiorc闚. Po酥iech w produkcji widoczny by niemal瞠 na ka盥ej p豉szczy幡ie Zemsty Freddy’ego. Nie do嗆, 瞠 rotacji uleg豉 praktycznie ca豉 obsada (poza tytu這wym morderc), to na dodatek scenarzy軼i zafundowali widowni istn powt鏎k z rozrywki. Tym razem obiektem zainteresowania Krugera zosta m這dy ch這pak o imieniu Jesse. Kilka lat po przeprowadzce do feralnego domu zaczyna miewa koszmary, w kt鏎ych pojawia si 闚 morderca. Dalszego obrotu spraw nie trzeba chyba przedstawia. Filmowa franczyza Koszmar闚 doskonale wpisuje si w stwierdzenie, 瞠 na kulcie pewnej postaci mo積a zbudowa ca陰 machin do generowania zysk闚. I zgodnie z oczekiwaniami, Zemsta Freddy’ego przynios豉 producentom ponad dziesi璚iokrotne zyski. Czemu wi璚 zabija kur znosz帷 z這te jaja?

Ale czemu w ramach odgrzewania sprawdzonych pomys堯w nie wzi皻o pod uwag 鈍ietnie koresponduj帷ej z obrazem ilustracji muzycznej Charlesa Bernsteina? Tego do ko鎍a nie wiemy. Wiemy natomiast, 瞠 na pok豉d napr璠ce tworzonego obrazu wskoczy inny, mniej do鈍iadczony, ale dobrze rokuj帷y kompozytor, Christopher Young. Swoj karier rozkr璚a na pocz徠ku lat 80., aczkolwiek dopiero w roku 1985 na jego biurku zacz窸y l康owa powa積iejsze projekty. Jednym z nich by豉 oprawa muzyczna do thrillera s-f, Def-Con 4 oraz intryguj帷a ilustracja do Wheels of Fire - totalnie niszowej produkcji powsta貫j na kanwie sukcesu Mad Maxa. Wszystkie te filmy zdradza造 nie tyle ogromy talent kompozytora wsparty gruntownym, akademickim wykszta販eniem. Young da si pozna jako 鈍ietna i tania alternatywa dla gatunkowych rekin闚 – g堯wnie Goldsmitha, cho w niekt鏎ych przypadkach przejawia r闚nie zafascynowanie unikatowym brzmieniem Hornera. I w豉郾ie takie nabo積e wr璚z podej軼ie wepchn窸o Younga w obj璚ia decydent闚 studia New Line Cinema.

Przys逝chuj帷 si efektowi ko鎍owemu, mo積a 鄉ia這 stwierdzi, 瞠 poszukiwali oni cz這wieka, kt鏎y perfekcyjnie odwzoruje klimat i techniczn maestri wczesnych prac Hornera do film闚 grozy (Wilko豉k, Humanoidy z G喚biny). I zanim zaczniemy zag喚bia si w skutki tej decyzji, nale瘸這by zada sobie pytanie czemu w豉軼iwie postanowiono p鎩嗆 t drog? Czy skonstruowana w bernsteinowskim duchu, zanurzona w surowej elektronice, oprawa muzyczna, nie sprawdzi豉 by si lepiej w tym fantasmagorycznym 鈍iecie grozy? Bardziej ani瞠li stylistyka i spos鏏 wykonania, ciekawi mnie fakt zupe軟ego odej軼ia od tematyki narzuconej przez Charlesa. Poza jednym, ledwo odnotowanym cytatem, 軼ie磬a d德i瘯owa Christophera Younga wprowadza now jako嗆 do serii. Now jako嗆, kt鏎a poza odrzuceniem sound designerskiej elektroniki na rzecz orkiestrowych dysonans闚 z lekk nutk samplowanych ornament闚, objawia si r闚nie zupe軟ym zerwaniem z melodyk. Je瞠li szuka豚ym s這wa, kt鏎e najlepiej uchwyci這by to, czym jest oprawa do Zemsty Freddy’ego, to by這by nim sformu這wanie „ilustracja”. Zapomnijmy o tematyce, czy strukturze. Muzyka Christophera Younga jest lustrem, w kt鏎ym odbija si koszmar, jaki dotyka Jesse’go. 圭ie磬a d德i瘯owa pojawia si tylko w tych scenach, w kt鏎ych m這dy bohater wystawiany jest na zgubne dzia豉nia Krugera. A jest to dosy efektowne, bo oparte nie tylko na orkiestrowych formach muzycznego wyrazu. Niekt鏎ym scenom sn闚 towarzysz r闚nie rozmyte w tle d德i瘯i i wokalizy – zniekszta販one, schowane pod p豉szczykiem piskliwych smyczk闚. Co wam to przypomina?


Naturaln konsekwencj takiego stanu rzeczy jest totalne ignorowanie wszystkiego, co dzieje si jakby poza Jessem. Ma to swoje oczywiste prze這瞠nie na sposobie prowadzenia muzycznej narracji. W momencie, kiedy wybrzmiewa pierwsze akord muzyki mo瞠my by pewni, 瞠 za chwil stanie si co strasznego. I analogicznie do scen jej pozbawionych – mo積a spokojnie odetchn望. Szkoda tylko, 瞠 ca這嗆 tych dzia豉 nie jest podparta jak捷 konkretn my郵 przewodni. 圭ie磬a d德i瘯owa Yuogna wydaje si tylko narz璠ziem w walce z poczuciem znu瞠nia widza. Niepokoj帷e, dysonuj帷e d德i瘯i skutecznie buduj napi璚ie, a 鈍ietnie rozpisane partie smyczkowe ocieraj si tutaj o zal捫ek mistrzowskiej precyzji, do jakiej Christopher Young dojrzeje pod koniec lat 80. To samo mo積a powiedzie o muzyce akcji, kt鏎ej w drugim Koszmarze jak na lekarstwo. 圭ie磬a d德i瘯owa Younga obraca si wi璚 w sferze sprawnie funkcjonuj帷ego t豉, kt鏎e po wyj璚iu z ciasnych, filmowych ram, mo瞠 budzi tyle samo respektu, co znu瞠nia.

Stoj帷a na stra篡 praw aktorskich, wytw鏎nia Varese Sarabande, nie mog豉 przepu軼i okazji opublikowania tej muzyki w formie soundtracku. Zosta on wydany na winylu chwil po premierze filmu, ale odpowiednik w formacie CD musia podzieli si przestrzeni dyskow z ilustracja muzyczn Charlesa Bernsteina do cz窷ci pierwszej. W sumie bardzo dobrze, 瞠 obie te prace zaprezentowano na jednym kr捫ku. Odbiorca m鏬 przekona si na w豉snych uszach jak wielka przepa嗆 stylistyczno-metodologiczna dzieli豉 obie 軼ie磬i d德i瘯owe. Nie to, 瞠by deprecjonowa dzie這 Younga, bo w kategoriach czysto estetycznych jest ono milsze w odbiorze dla wsp馧czesnego s逝chacza. Niestety, pierwszy Koszmar koszmarnie si zestarza, co potwierdzaj inne prace z tego okresu. Swoistego rodzaju piecz璚i tych s堯w jest wydany przez Varese A Nightmare On Elm Street - 8 CD Box Set, zawieraj帷y rozszerzone 軼ie磬i d德i瘯owe do o鄉iu film闚 z Freddym w roli g堯wnej. Na kr捫ku po鈍i璚onym drugiej cz窷ci filmu, obok albumowej prezentacji 軼ie磬i d德i瘯owej, znajdziemy ok. 30 minut materia逝 dodatkowego. Pomijaj帷 trzynastominutow suit koncertow zostajemy z kwadransem ma這 znacz帷ych, kilkudziesi璚iosekundowych fragment闚, cz窷ciowo zaprezentowanych w mono, a cz窷ciowo w stereo. Ewentualnych zainteresowanych kierowa豚ym wiec w stron oryginalnego wydawnictwa.

Niestety opcja zakupu tego kr捫ka jest praktycznie niemo磧iwa. Nightmare On Elm Street I & II ju dekady temu znikn掖 z magazyn闚 wytw鏎ni przyprawiaj帷 o b鏊 g這wy wszystkich kolekcjoner闚. Przyda豉by si jaka z g這w przeprowadzona reedycja, kt鏎a omin窸aby kwesti inwestowania w drogie, wielop造towe sk豉daki. Bo czy tre嗆 軼ie磬i d德i瘯owej Christophera Younga jest warta a takiego po鈍i璚enia? Na to pytanie powinni sobie odpowiedzie wszyscy mi這郾icy przebogatego warsztatu ameryka雟kiego kompozytora. Moim zdaniem lepiej zainwestowa te pieni康ze w inn prac z tego okresu – opraw muzyczn do Wheels of Fire opublikowan jako U-Boats The Wolfpack. Ale jest to historia na odr瑿n recenzj...



Autor recenzji:  Tomek Goska
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. Main Title (02:30)
  • 2. ...And Leave the Driving to Us (02:00)
  • 3. Furnace Flare-Up (02:14)
  • 4. Kissing Freddy on the Catwalk (03:18)
  • 5. Chest-Burster (03:50)
  • 6. Jump Rope (01:42)
  • 7. Fire Bird (03:12)
  • 8. Dream Heat (01:10)
  • 9. Necromancer's Spell (02:27)
  • 10. "Kill for Me" (02:38)
  • 11. Sports Attack/Threatening Angela (02:35)
  • 12. Freed of Her (01:38)
  • 13. Snake-in-the-Class (00:50)
Czas trwania: 30:17
Komentarze

Nightmare on Elm Street 2: Freddy

Kompozytor:

  • Christopher Young

Dyrygent:

  • Paul Francis Witt

Orkiestrator:

  • Christopher Young

Wydawca:

  • Varese Sarabande (1986)

Producent:

  • Christopher Young

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:



Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2017 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie