Szukaj: w


recenzje

Def-Con 4



Pocz徠ki kariery Christophera Younga, to skarby nieprzebrane, o kt鏎ych widz i s逝chacz chcia豚y jak najszybciej zapomnie. Tak by這 mi璠zy innymi w przypadku albumu kompilacyjnego Cinema Septet, na kt鏎ym znalaz造 si monstrualne suity, zawieraj帷e muzyk do siedmiu produkcji z pocz徠k闚 jego bran穎wego jestestwa. Oj wymagaj帷e to s逝chowisko i niezbyt dobrze skonstruowane, co wpisuje si niejako w standardy wydawnicze Intrady tamtego okresu. Serdeczny przyjaciel Younga, Douglass Fake, publikowa prace Ameryka雟kiego kompozytora niemal瞠 ta鄉owo i taka te by豉 jako嗆 niekt鏎ych, powsta造ch w ten spos鏏 album闚. Pomieszanie z popl徠aniem – takie s這wa cisn si na usta nie tylko w kontek軼ie sposobu prezentacji materia逝 na Cinema Septet. R闚nie w doborze ilustracji do zbiorczego wydawnictwa powsta貫go trzy lata wcze郾iej.

Ide przewodni by豉 publikacja na kr捫ku CD wydanej wcze郾iej na winylu 軼ie磬i d德i瘯owej do filmu Def-Con 4. P馧godzinny soundtrack do postapokaliptycznego thrillera s-f okaza si ca趾iem interesuj帷ym s逝chowiskiem, wi璚 jego transfer na no郾ik cyfrowy wydawa si logicznym posuni璚iem. Szczeg鏊nie, 瞠 wspomniany wcze郾iej nak豉d LP szybko si wyprzeda. Trudno wyt逝maczy a tak du篡 popyt, bo raczej nie by on pok這siem fenomenu filmu od New World Pictures. Obraz Paula Donovana by co najmniej 鈔edni i skupia si na losach za這gi statku kosmicznego, kt鏎y w wyniku usterki wraca na Ziemi pogr捫on w chaosie po nuklearnej wojnie. Pomijaj帷 nudn narracj i drewniane aktorstwo, Def-Con 4 kusi jednym, szczeg鏊nie mocnym elementem - niewybredn 軼ie磬 d德i瘯ow skonstruowan przez rozpoczynaj帷ego dopiero swoj przygod z muzyk filmow, Christophera Younga.

Rok 1985 by pierwszym tak intensywnym w grafiku ameryka雟kiego kompozytora. Nie dziwne, wszak po kilku dosy efektywnie sprawuj帷ych si ilustracjach, samonakr璚aj帷a si maszynka anga篡 ruszy豉 pe軟 par. Def-Con 4 by obok 軼ie磬i d德i瘯owej do sequela Koszmaru z ulicy Wi您闚 i Wheels of Fire chyba najlepsz dotychczasow prac Younga. Na tyle dobr, by pos逝篡 p騧niej za ilustracj do Powrotu Godzili dystrybuowanego przez NWP na terenie Stan闚 Zjednoczonych. Co ciekawe, partytura Younga dosy dobrze prezentowa豉 si zar闚no w oryginalnie przypisanym widowisku, jak i w roli zutylizowanego banku utwor闚. To w豉郾ie surowy, ponury wyd德i瘯 軼ie磬i d德i瘯owej Amerykanina jest fundamentem specyficznego klimatu Def-Con 4. Ale droga, jak podczas tworzenia tej oprawy obra Young, na wielu p豉szczyznach krzy穎wa豉 si z flagowymi pracami Jamesa Hornera i Jerry’ego Goldsmitha. Najwyra幡iej ten drugi cieszy si wi瘯szym zainteresowaniem, skoro na Def-Con 4 odcisn窸o si najwi璚ej „znak闚 firmowych” Jerry’ego – g堯wnie w sposobie budowania napi璚ia. Tak瞠 w specyficznym kreowaniu podstawy rytmicznej i obudowywania jej melodyk. Nie bez przyczyny partytura ta kojarzy nam si b璠zie z muzyk do Kozioro盧a jeden. Christopher Young odrobi lekcj imitatorstwa niemal瞠 perfekcyjnie.


Niemal瞠, poniewa ponad znanymi nam sygnaturami (m.in. ci皻e, repetowane frazy fortepianowo-smyczkowe, d璚iaki) majacz ciche g這sy rodz帷ego si dopiero, indywidualnego stylu Christophera Younga. Wybrzmiewaj one w scenach grozy lub ponurych obrazach opustosza貫go, pogr捫onego w 鄉iertelnej ciszy, postapokaliptycznego 鈍iata. Scenariusz dzia豉nia jest od trzech dekad ten sam: mocny akord wprowadzaj帷y nutk grozy, kr鏒ka prezentacja 豉two wpadaj帷ego w ucho tematu, a p騧niej ca豉 gama smyczkowych dysonans闚 i multum zabieg闚 zag瘰zczaj帷ych i tak napi皻 ju atmosfer. Daleko tu od wirtuozerii i zabawy symfoniczn polifoni znan nam chocia瘺y z opraw muzycznych do Wys豉nnika piekie. Ale i tutaj na brak muzycznych wra瞠 nie b璠ziemy mogli narzeka. W p馧godzinnym s逝chowisku praktycznie zamykaj帷ym tre嗆 oryginalnie skomponowanej 軼ie磬i d德i瘯owej, znajdziemy wszystko, czego po gatunkowej fantastyce post-apo mo積a si spodziewa.

A chcia這by si w takim nastroju pozosta nieco d逝瞠j. Ale wydawcy albumu soundtrackowego zgotowali odbiorcy troszk bardziej zr騜nicowany zestaw utwor闚 uzupe軟iaj帷ych tytu這we Def-Con 4. Czysto pragmatyczna ch耩 wype軟ienia kr捫ka rozbi豉 si o niezbyt dobrze przemy郵any repertuar. Efektem tego jest drastyczna zmiana nastroju z mrocznego, agresywnego grania, na bardziej jazzowy, miejscami o charakterze przygodowym i z elementami grozy A wszystko to za spraw fragment闚 軼ie磬i d德i瘯owej do Anio豉 zemsty. W kategoriach por闚nawczych mo積a t prac zestawi ze wczesnymi podrygami tw鏎czo軼i Jamesa Hornera. Nie chodzi tylko o samo zami這wanie do jazzowych form, w kt鏎e ubierany jest temat przewodni tytu這wego anio趾a. Warta uwagi jest r闚nie muzyczna akcja, tak 篡wo odnosz帷a si do rozwi您a stylistycznych stosowanych m.in. w Parku Gorky’ego.

Wraz z utworem numer 23 rozpoczynamy kolejny etap naszej muzycznej podr騜y, tym razem po tematycznych arkanach ilustracji do horroru Narz璠zie zemsty. Minorowa tekstura, na kt鏎 nak豉dane s poszczeg鏊ne instrumenty, dosy cz瘰to tworzy prze鈍iadczenie o schizofrenicznym, chaotycznym rzucaniu wielu pomys堯w na karty jednej partytury. I to w豉郾ie s pierwociny rozwijanego w tym czasie warsztatu Christophera Younga w mistrzowskim budowaniu atmosfery grozy. Bazuje on na kontrapunktowym zestawieniu ze sob kilku element闚 o skrajnie r騜nym zabarwieniu. Dziesi璚iominutowa przeprawa przez morze dysonans闚 momentalnie urywana jest przez kolejn porcj jazzowych utwor闚 utrzymanych w gatunkowym standardzie. Komediodramat Telefon jest ostatnim przystankiem naszej podr騜y po pierwszej dekadzie tw鏎czo軼i Christophera Younga. Cztery zaprezentowane na albumie utwory kusz co prawda b這gim, romantycznym nastrojem, ale nijak pasuj do zas造szanej wcze郾iej tre軼i. S逝chaj帷 tych cocktailowych kawa趾闚 mo積a odnie嗆 wra瞠nie, 瞠 trafi造 one na kr捫ek z Def-Con 4 ca趾iem przypadkowo. Jak si okazuje, nie do ko鎍a.

Wsp鏊nym mianownikiem wszystkich wspomnianych wy瞠j prac, jest wytw鏎nia New World Pictures. Nie zmienia to faktu, 瞠 przez album od Intrada Records przeprawiamy si ze skrajnymi emocjami – od umiarkowanego zafascynowania klimatem Def-Con 4 do solidnego rozczarowania dalsz cz窷ci kr捫ka. Z pewno軼i inaczej odebra豚ym poszczeg鏊ne 軼ie磬i, gdyby tylko zaprezentowane zosta造 w innej konfiguracji. Mam tylko nadziej, 瞠 w przysz這軼i doczekamy si bardziej przemy郵anego wznowienia, bowiem opisywany tu zestaw od dawna jest ju na rynku kolekcjonerskim bia造m krukiem.



Autor recenzji:  Tomek Goska
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
Def-Con 4:
  • 1. Def-Con 4 (Main Title) (01:39)
  • 2. Forced Landing (02:21)
  • 3. The Liberation of Fort Liswell (02:36)
  • 4. Armageddon (02:14)
  • 5. Ghost Planet (02:02)
  • 6. Gideon's Law (01:41)
  • 7. The Terminals (01:05)
  • 8. A New Man's Destiny (02:33)
  • 9. Defense Condition 1 (02:18)
  • 10. The Juggernaut (01:32)
  • 11. Electronic Ocean (02:20)
  • 12. A Message from Home (02:00)
  • 13. I Can't Go On (02:12)
  • 14. The New Dark Age (02:11)
  • 15. Kit Carson (03:26)
Avenging Angel:
  • 16. Overdrive (02:16)
  • 17. Molly Mey (02:23)
  • 18. Ratamacue (02:42)
  • 19. Dark Angel (04:22)
  • 20. Never (01:04)
  • 21. Bughouse Bust (02:07)
  • 22. Good Golly Solley (02:39)
Torment:
  • 23. Thanatos (10:25)
Telephone:
  • 24. Vashti Blue (03:22)
  • 25. Definitely Not Manhattan (03:20)
  • 26. Pantomime (03:24)
  • 27. Christmas in July (02:30)
Czas trwania: 72:44
Komentarze
Wawrzyniec 2017-08-21
15:39
Naci庵ane trzy w sumie mog da. Przy czym i tak za pierwszym razem ok豉dka skusi豉 mnie do zapoznania si z t muzyk i zapewne niejeden tak uczyni.

Def-Con 4

Kompozytor:

  • Christopher Young

Dyrygent:

  • Paul Francis Witt

Orkiestrator:

  • Christopher Young

Wydawca:

  • Intrada (1990)

Producent:

  • Christopher Young

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:




Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie