Szukaj: w


recenzje

Allied (Sprzymierzeni)



Kariera Roberta Zemeckisa nie uk豉da si ostatnio najlepiej. Po serii komercyjnych pora瞠k filmowych, zdo豉 co prawda prze豉ma z陰 pass ca趾iem interesuj帷ym obrazem, The Walk, ale kolejne jego dzie這 niestety przywo豉這 trend spadkowy. Najwyra幡iej porzucenie kina familijnego na poczet bardziej skomplikowanych i nasyconych dramaturgi historii nie do ko鎍a trafia w gusta widowni. A szkoda, bo spo鈔鏚 wielu 鈔edniak闚 wychodz帷ych ostatnio spod jego r瘯i, melodramat wojenny Sprzymierzeni () prezentuje si nad wyraz okazale. Fascynowa mo瞠 nie tylko ciekawa historia dw鎩ki szpieg闚, kt鏎zy zakochuj si w sobie podczas wykonywania niebezpiecznej misji w Casablance. Wielkim atutem tego widowiska jest pedantyczne pod捫anie za epok, w jakiej rozgrywa si ca豉 akcja. Ca造 arsena wizualnych trick闚, specyficznych uj耩 i charakteryzacje – to wszystko ma na celu przywo豉 klimat s造nnego klasyka lat 40. A to przecie dopiero pocz徠ek wci庵aj帷ej opowie軼i o losach Maxa i Marianne. Zemeckis nie nale篡 do re篡ser闚, kt鏎zy spiesz si z wyk豉daniem wszystkich kart na st馧. Historia rozwijana jest niespiesznie, ale bez zb璠nego rozwlekania niepotrzebnych w徠k闚. I gdyby nie odmierzony od linijki fina, to Sprzymierzonych m鏬豚ym umie軼i w panteonie najlepszych film闚 roku 2016. Niestety statystyczny widz przeszed obok tego widowiska dosy oboj皻nie, a przed komercyjn pora磬 nie uchroni豉 ani estyma kultowego re篡sera, ani doborowa obsada z Bradem Pittem w roli g堯wnej.

W 瘸den spos鏏 nie m鏬 r闚nie pom鏂 kompozytor 軼ie磬i d德i瘯owej, Alan Silvestrii – sta造 wsp馧pracownik Zemeckisa, kt鏎y t d逝g bran穎w przygod wydaje si ju zm璚zony. Pierwsze oznaki tego zm璚zenia dociera造 do nas przy okazji tworzenia 軼ie磬i d德i瘯owej do dramatu Lot. Barwna oprawa muzyczna do The Walk pozwoli豉 uwierzy, 瞠 ameryka雟ki kompozytor ma jeszcze kilka as闚 w r瘯awie. Jednak瞠 to, co stworzy na potrzeby Sprzymierzonych ka瞠 zastanowi si, czy oby ten chwilowy zryw nie jest ostatni konwulsj umieraj帷ego ju organizmu perfekcyjnej wsp馧pracy dw鏂h wizjoner闚.

圭ie磬a d德i瘯owa do Sprzymierzonych nie ma absolutnie nic wsp鏊nego z wizjonerstwem. Przede wszystkim nie ma nic wsp鏊nego z wysi趾iem ca貫j ekipy, kt鏎a dwoi豉 si i troi豉, aby histori Maxa i Marianne ubra w jak najbardziej wiarygodne, stylistyczne szaty. Wy陰czaj帷 鈍ietne aran瞠 kultowych piosenek z tamtej epoki dokonane przez samego Silvestriego, warstwa ilustracyjna wydaje si najs豉bszym ogniwem ca貫go przedsi瞝zi璚ia. Ma這 wspomnie, 瞠 na potrzeby ponad dwugodzinnego filmu powsta這 niespe軟a 35 minut 軼ie磬i d德i瘯owej, to o jej walorach estetycznych nie spos鏏 wypowiada si w jakichkolwiek superlatywach. Co zatem z funkcjonalno軼i? Tak oszcz璠ny spotting zazwyczaj stawia ilustracj muzyczn w roli ornamentu dopowiadaj帷ego to, czego sam obraz wyrazi nie mo瞠. W przypadku omawianej tu pracy trudno m闚i o jakimkolwiek zdobieniu, czy wywo造waniu emocji. 圭ie磬a d德i瘯owa Silvestriego odnosi si bowiem do dw鏂h podstawowych p豉szczyzn opowiadania – historii mi這snej bohater闚 i napi璚ia zwi您anego z ich szpiegowsk dzia豉lno軼i. I pal licho gdyby te „szaty” uszyte zosta造 na miar wizualnej maestrii i przy zachowaniu ducha epoki. Nic z tego. Kompozytor zupe軟ie ignoruje te proste wydawa by si mog這 za這瞠nia, serwuj帷 nam wypran z jakichkolwiek emocji, pust w tre軼i i bazuj帷 na schematach, ilustracj. Muzyk, kt鏎ej nie spos鏏 doceni w morzu zachwyt闚 nad innymi elementami tej produkcji.

O jakimkolwiek zachwycie nie ma r闚nie mowy w kontek軼ie indywidualnego, soundtrackwoego do鈍iadczenia. 40-minutowy album mo瞠 si wydawa ca趾iem przyst瘼nym, niezbyt wymagaj帷ym s逝chowiskiem, ale ju pierwsze minuty rewiduj te oczekiwania. Kr捫ek proponuje nam bowiem najd逝窺ze 27 minut muzyki Silvestriego w ca貫j jego dyskografii. Oparta na dw鏂h tematach 軼ie磬a d德i瘯owa wylewa na s逝chacza bezkresny ocean monotonni i odtw鏎czego zap皻lenia si autora w pope軟ionych przed laty pracach. I gdyby nie covery klasyk闚 wie鎍z帷e t w徠pliwej jako軼i przygod, zapewne album od Sony Music pretendowa豚y do niechlubnego tytu逝 wydawniczego pa寮zierza roku. W sumie nic straconego, bowiem partactwo jakiego dopuszczono si w postprodukcji soundtracku zakrawa o kuriozum. Ale o tym p騧niej.


Na osiem utwor闚 eksponuj帷ych zwarto嗆 kr鏒kiej partytury Silvestriego, wartym uwagi wydaje si jeden – ten zamykaj帷y s逝chowisko. Zanim jednak do niego dotrzemy, przed nami spora porcja suspensu od kt鏎ego rozpoczynamy przygod z soundtrackiem. Otwieraj帷y film Essaouira Desert/ Main Title skutecznie buduje napi璚ie pod wyprowadzenie g堯wnego w徠ku opowie軼i. Niemniej w kategoriach estetyczno wykonawczych ociera si o mainstreamowy bana. Ciekawe jest to, 瞠 rozci庵造m d皻ym frazom osadzonym na samplowanych perkusjonaliach bli瞠j jest do warsztatu Jamesa Newtona Howarda ani瞠li do tego, co eksponuje w swoich pracach Silvestrii. Sam pomys wykorzystania elektroniki w tak „klasycznie” skonstruowanym widowisku budzi konsternacj, a w konsekwencji r闚nie niech耩 do dalszego s逝chania 軼ie磬i d德i瘯owej. Problem ten mo積a by這 rozwi您a jakim ciekawym pomys貫m na zagospodarowanie podj皻ych 鈔odk闚 muzycznego wyrazu, ale minorowe utwory German Embassy, Trust, czy Confession/ Escape nie maj takiej ambicji. Trzeba im natomiast odda to, 瞠 w kategoriach czysto funkcjonalnych d德igaj ci篹ar budowanego napi璚ia, prowadz帷 nas jak po sznurku do oczekiwanych kulminacji. Niestety muzyka Silvestriego nie daje nic z siebie. Jest tylko tub, kt鏎a powiela emocje serwowane nam dzi瘯i 鈍ietnej grze aktorskiej, niebanalnym zdj璚iom i odpowiedniemu monta穎wi. Czy jest zatem p豉szczyzna, na kt鏎ej muzyka przejmuje funkcje narracyjne?

Mo瞠 ni by liryka spajaj帷a dw鎩k zakochuj帷ych si w sobie szpieg闚: Maxa i Marianne. Nie liczny przy tej okazji na jakie mocne idiomy tematyczne. Takowe w ca這軼i opieraj si bowiem na uroczym motywie sporz康zonym na potrzeby filmu Castaway. Po raz kolejny wi璚 da這 o sobie zna zachowawcze podej軼ie do opisywanego filmu, brak inspiracji i jaka niemoc w kreowaniu muzycznej opowie軼i. Ca貫 szcz窷cie z nastrojem nie jest tutaj tak 幢e. Romantyczny ton aplikowany jest do partytury sukcesywnie. A pierwszym krokiem ku temu b璠zie melancholijne What Are Our Odds?, od kt鏎ego tak na dobr spraw rozpoczynamy podr騜 po mi這snej, ciep貫j liryce. Momentem zwrotnym s narodziny Ann zdobione ujmuj帷ym It's A Girl. Na podobnej p豉szczy幡ie, cho z mniejszym 豉dunkiem emocjonalnym, operuje Best Day Ever. Je瞠li jednak mia豚ym szuka jakiego szczeg鏊nego fragmentu 軼ie磬i d德i瘯owej do Sprzymierzonych, to by豉by to ilustracja epilogu oraz napis闚 ko鎍owych. Sze軼iominutowa suita The Letter/ End Credit, to swoistego rodzaju elegia spinaj帷a klamr ca陰 histori mi這sn Maxa i Marianne.

Z ca貫go materia逝 zgromadzonego na kr捫ku, najbardziej maj prawo przypa嗆 do gustu nowe aran瞠 znanych piosenek w wykonaniu takich tuz muzyki rozrywkowej, jak Louis Armstrong, czy Benny Goodman. Silvestri nadaje im nowego blasku, wyrywaj帷 z kr瘼uj帷ych ram leciwego nagrania, przy jednoczesnym wt這czeniu w te wykonania sporej porcji energii. Szkoda 瞠 wysi貫k ten koncertowo zmarnowany zosta na etapie postprodukcji. Nie do ko鎍a jestem pewien, czy wkradaj帷e si w niekt鏎e fragmenty muzyki ilustracyjnej, monofoniczne brzmienie, by這 zabiegiem celowym, czy te jakim b喚dem powsta造m na ostatniej prostej tworzenia soundtracku. A trudno mi uwierzy, 瞠 nikt z dzia逝 kontroli jako軼i by nie zainterweniowa! Z drugiej strony, je瞠li zabieg ten by artystycznym „widzi-mi-si” kompozytora, to trzeba przyzna, 瞠 efekt ko鎍owy jest totaln pora磬.

Swoistego rodzaju pora磬 mo積a w sumie nazwa ca貫 to muzyczne przedsi瞝zi璚ie. O 軼ie盧e d德i瘯owej do Sprzymierzonych chce si bowiem zapomnie zaraz po zako鎍zeniu pierwszego ods逝chu. Nie ma w tej ilustracji niczego atrakcyjnego dla statystycznego mi這郾ika muzyki filmowej. Istnym paradoksem jest to, 瞠 kompozytor wi璚ej serca w這篡 w aran瞠 popularnych piosenek, ani瞠li w materia, na kt鏎ym winien si skupi w pierwszej kolejno軼i. A propos win... Panie Silvestri, mo瞠 lepiej zaj望 si piel璕nowaniem upraw i dogl康aniem zawarto軼i piwnicy, ani瞠li uszcz窷liwianiem na si喚 Zemeckisa?



Autor recenzji:  Tomek Goska
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. Essaouira Desert / Main Title (05:21)
  • 2. "What Are Our Odds?" (02:46)
  • 3. German Embassy (02:09)
  • 4. "It's A Girl" (02:17)
  • 5. Trust (03:08)
  • 6. "Best Day Ever" (01:51)
  • 7. Confession / Escape (03:50)
  • 8. The Letter / End Credit (06:28)
  • 9. The Sheik Of Araby [Ted Snyder, Harry B. Smith & Francis Wheeler] (02:33)
  • 10. You Are My Lucky Star [Nacio Brown & Arthur Freed] (03:06)
  • 11. J'Attendrai [Rosanna D'Agnillo, Dino Olivieri, Louis Poterat & Giuseppe Rastelli] (02:59)
  • 12. Sing Sing Sing [Louis Prima] (04:10)
  • 13. Flying Home [Benny Goodman & Lionel Hampton] (01:56)
Czas trwania: 42:34
Komentarze
blady blade 2017-02-04
12:31
Szkoda, a ju si wydawa這, 瞠 po przeb造sku ''The Walk'' i ca趾iem niez陰 muzyk do 3 cz窷ci komedii Noc w Muzeum mo瞠my liczy na powr鏒 wysokiej formy Alana. Wysz豉 klapa.
Rados豉w 2017-11-07
00:12
To brzmi jakby wykona to cz這nek RCP, a nie taki do鈍iadczony tw鏎ca jak Silvestri. S豉biutko.

Allied (Sprzymierzeni)

Kompozytor:

  • Alan Silvestri

Dyrygent:

  • Alan Silvestri

Orkiestrator:

  • Mark Graham

Wydawca:

  • Sony Music (2016)

Producent:

  • Alan Silvestri

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:




Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie