Szukaj: w


recenzje

Founder, the (McImperium)


Kiedy poznajemy Raya Kroca, w jego 篡ciu licz si dwie rzeczy: multimikser Prince Castle z pi璚ioma mieszad豉mi oraz winyl motywacyjny g這sz帷y, 瞠 kluczem do sukcesu jest wytrwa這嗆. Zamiast sp璠za czas u boku 穎ny, woli tarabani si po Ameryce ze wspomnianym mikserem pod pach, w瘰zy dochodowych interes闚 i uprawia turystyk kulinarn w przydro積ych knajpach. Bynajmniej nie przypadkowo jedn z nich b璠zie prawdziwy fast foodowy Mesjasz: bar McDonald’s. Dla w豉軼icieli okaza si ju strza貫m w dziesi徠k, a dla Raya – dopiero oka瞠 si istn 篡陰 z這ta. I zarazem pretekstem do odkrycia w sobie Baltazara Scrooge’a.

W McImperium (The Founder) g堯wn rol, obok bohater闚, graj pieni康ze, a 軼ie磬a d德i瘯owa (autorstwa Cartera Burwella) co i rusz stara si t wizj scementowa. Poszlak ku temu jest sporo: niekt鏎e utwory przypominaj – dzi瘯i zastosowaniu odpowiedniej stylistyki – muzyk z reklam telewizyjnych, cz窷 tytu堯w brzmi jak slogany marketingowe (na przyk豉d nawi您uj帷y do s造nnej maksymy Fortune Favors The Bold albo Franchise For America), czasem zreszt bezpo鈔ednio zdradzaj帷 biznesow tematyk, a chyba najwa積iejsz poszlak b璠zie konwencja westernu, z kt鏎ej kompozytor korzysta bardzo swobodnie. Podobie雟tw mi璠zy protagonist McImperium i XIX-wiecznym brodaczem uganiaj帷ym si za fortun jest naprawd du穎. A ta gor帷zka z這ta (jak sam zreszt powie Kroc) nigdy si nie sko鎍zy.


Reklamowa stylistyka, chocia otwiera Burwellowi drog do interesuj帷ego muzycznego tropu, na d逝窺z met oka瞠 si strza貫m w stop. Na szcz窷cie przeciwwag dla jej ma這 wyrazistej tre軼i stanowi wspomniana konwencja westernu, w kt鏎ej kompozytor wydaje si czu swobodnie (wystarczy wymieni Prawdziwe m瘰two albo ostatnio Trzy billboardy za Ebbing, Missouri, inne jego prace). Walk z „westernow monotematyczno軼i” podejm za country i jazz, r闚nie znajduj帷e si na kr捫ku. Wszystkie podane konwencje zosta造 stosownie pomieszane, wi璚 znu瞠nie wa趾owanym w ko這 Macieju tym czy innym stylem chyba nie wchodzi w rachub. Sprawiedliwo嗆 odda trzeba te aran瘸cyjnemu wyczuciu tw鏎cy, kt鏎y zniech璚a nas do my郵enia o soundtracku w kategoriach muzyki symfonicznej. Partytur odwiedzi istna miriada solist闚: poza „must-have’ami”, takimi jak fortepian, smyczki, czy wszelkie perkusyjne przeszkadzajki, us造szymy gitar, grany palcami kontrabas, marimb (鈍ietny wyb鏎), mandolin, werbel (u篡ty jako skr鏒 my郵owy do wojskowego marszu) a tak瞠 klarnet i ob鎩.

Chocia pocz徠kowo mia趾o嗆 opisanej wy瞠j stylistyki jest jedynie alarmuj帷a, to problem ten b璠zie przybiera na sile wraz z dalszym ods逝chem. Za fasad bezpiecznej „muzyki marketingowej” nie b璠ziemy w stanie ukry ca貫go albumu, a wtedy zacznie nam doskwiera ju zwyczajna, trudna do uzasadnienia bezp販iowo嗆. Im d逝瞠j s逝cha si McImperium, tym 豉twiej odnie嗆 wra瞠nie, 瞠 score ten jest nieco asekurancki – lejtmotywy pojawiaj帷e si przez ca造 soundtrack same w sobie maj niewiele magnetyzmu, trudno wi璚 oczekiwa od pozosta造ch numer闚 (w wi瘯szo軼i sennie si rozwijaj帷ych), 瞠 nagle wywr鏂 do g鏎y nogami fundamenty dzie豉. Czasami (jak np. ten wprowadzony w Multimixer Man) otrzymuj kolejne wcielenia w zale積o軼i od po膨danego nastroju, ale nie zawsze wychodzi z tego utw鏎, kt鏎y b璠zie si w stanie obroni poza filmem (przyk豉dem chocia瘺y Flags And Steeples). Dla przeciwwagi: warte pos逝chania b璠 na pewno Overnight Sensation (jeden z najlepszych na p造cie), The Arches, Minneapolis (przyk豉d w豉郾ie takiego „reklamowego t豉”), Divorce i The Creation Of The Burger. Ten ostatni pozytywnie zaskakuje filutern konwencj quasi-szpiegowsk, w kt鏎 wepchni皻o te oddaj帷 wra瞠nie „iluminacji” progresj harmoniczn. Nic, tylko wyobrazi sobie lewituj帷ego, emituj帷ego 鈍ietlist aur, przepysznego hamburgera. Jak cz瘰to soundtracki prowadz nasz wyobra幡i w tak ciekawe miejsca?

Przekornie, mimo tej pozornej beznami皻no軼i, a mo瞠 w豉郾ie z tej przyczyny, score z McImperium wychodzi na prost: partytura jest mia趾a, ale im d逝瞠j si jej s逝cha, tym 豉twiej odnale潭 w niej ciep這 i sympati. Dzi瘯i temu praca troch nabiera to窺amo軼i i to mo瞠 by prawdziwy as (albo raczej walet) w r瘯awie tw鏎cy – jako w豉軼iwie jedyny czysto muzyczny atut wyr騜niaj帷y kompozycj na tle innych, podobnych gatunkowo. Ale czy warto po鈍i璚i 軼ie盧e tyle czasu, by m鏂 zacz望 dostrzega jej najwi瘯sz (i wcale nie tak ogromn) zalet? Odpowied kryje si w…

...W seansie McImperium. Od czasu do czasu ogl康amy filmy, kt鏎e samoczynnie stanowi wyroczni naszej opinii na temat muzyki. The Founder to w豉郾ie takie dzie這: podczas seansu, a nast瘼nie ods逝chu albumu, wyra幡ie s造cha, 瞠 partytura ma przede wszystkim sprawdza si w obrazie. I sprawdza si bardzo dobrze. Szkopu dotycz帷y wspomnianej beznami皻no軼i tkwi wi璚 niekoniecznie w samej muzyce, a te w stylu obranym przez re篡sera (John Lee Hancock). Chocia mo積a by這 zrobi z historii Kroca zajmuj帷y thriller albo nieco bardziej intymn biografi uparciucha, Hancock wybra neutralny grunt kina przyjaznego ca貫j rodzinie (kt鏎ej kulinarna wyobra幡ia zacznie pracowa ju w multipleksie). Dynamika narracji wydaje si trudna do uchwycenia, a sporo postaci, zamiast bohater闚, przypomina antybohater闚 – i to w wydaniu raczej G逝piego Jasia ni kipi帷ego charyzm Dartha Vadera. W zwi您ku z tym trudno bra kompozycje Burwella na powa積ie i traktowa je jako co wi瘯szego ni sympatyczne przygrywki, czasem o zabarwieniu komediowym. Metra poszczeg鏊nych kawa趾闚 (d逝go嗆 wielu z nich nie przekracza minuty czy dw鏂h) te wydaje si przedstawia lu幡e usposobienie soundtracku, ale bli瞠j temu do przypuszczenia ni faktu.


Bracia McDonald, opowiadaj帷 Rayowi o tym, jak na korcie tenisowym rozrysowywali rewolucyjny system przygotowywania burger闚, m闚i o nim, 瞠 by豉 to „symfonia wydajno軼i”. Tak symfoni zdaje si r闚nie by partytura Burwella, kt鏎y ogranicza si do wr璚z asekurancko subtelnych poci庵ni耩 p璠zlem. Nie oby這 si tak瞠 bez paru zdradzaj帷ych lenistwo powt鏎ze, a efektem tego wszystkiego jest niestety kr鏒ki 篡wot score’u. Najpro軼iej by這by go por闚na do zabawki, kt鏎a najpierw wyzwala w nas entuzjazm (szlaki eksplorowane przez kompozytora z pocz徠ku s interesuj帷e), a oka瞠 si zb璠n durnostojk: po dniu naszej fascynacji zacznie zbiera kurz i b豉ga o miejsce na strychu. Zbawieniem niecierpliwego s逝chacza b璠 dziarskie piosenki z lat 50., strategicznie rozlokowane na soundtracku. Czaruj帷y ju dzisiaj Mister Tap Toe albo niebanalny i frapuj帷y Sh! Baby’s Asleep mog造by ca趾owicie odmieni 軼ie磬 d德i瘯ow Cartera Burwella, gdyby nie oczywisty fakt, 瞠 nie on jest ich autorem – w takim wypadku mo積a je okre郵i mianem co najwy瞠j k馧 ratunkowych. I to nie kompozytora, a odbiorcy. Mi造 dodatek stanowi te Pennies From Heaven za酥iewany przez duet Linda Cardellini-Michael Keaton (g這s prawie jak Sinatry!).

Mo積a si naigrywa, 瞠 jedn z najciekawszych cech soundtracku stanowi 鄴速o-czerwona kolorystyka ok豉dki, mo積a zarzuci Burwellowi asekuranctwo (czy瘺y jarzmo re篡sera?), mo積a z przek御em doci望, 瞠 niemrawe kompozycje s tylko dodatkiem do interesuj帷ych utwor闚 wokalnych, ale grymas schodzi z twarzy tym szybciej, im wi璚ej czasu po鈍i璚i si McImperium. Nie jest to ani najlepsza praca kompozytora, ani te g這dne Oscara arcydzie這; spora zawarto嗆 軼ie磬i brzmi, jakby zosta豉 po酥iesznie nagryzmolona na pi璚iolinii, ale da si tam znale潭 par sympatycznych – wr璚z serdecznych – kawa趾闚. I, co szalenie wa積e, prostota ca這軼i dobrze pasuje do filmu. S這wem: za d逝gie czekanie dobre 郾iadanie. W McDonaldzie.

Autor recenzji:  Marek Domaga豉
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. San Bernardino (1:37)
  • 2. Multimixer Man (2:45)
  • 3. Mister Tap Toe - Doris Day, Paul Weston And His Orchestra, The Norman Luboff Choir (2:15)
  • 4. Persistence (1:22)
  • 5. I’m Not Like I Used To Be - The Dixieaires (2:16)
  • 6. First Taste (1:58)
  • 7. The Creation Of The Burger (1:42)
  • 8. Sh! Baby’s Asleep - Orrin Tucker and His Orchestra, Bonnie Baker & The Bodyguards (2:58)
  • 9. The Arches (2:29)
  • 10. Overnight Sensation (1:40)
  • 11. Tennis Court (2:05)
  • 12. Music For A Found Harmonium - Penguin Cafe Orchestra (3:38)
  • 13. Flags And Steeples (2:06)
  • 14. Franchise For America (0:58)
  • 15. Be Right One Time (1:28)
  • 16. Slow Down Baby - Bob Gaddy And His Alley Cats (2:43)
  • 17. Crass Commercialism (3:27)
  • 18. Fifty-Fifty Love - The Ramblers (2:46)
  • 19. A Team (2:31)
  • 20. Ray Rallies Troops (2:33)
  • 21. Minneapolis (1:01)
  • 22. Pennies From Heaven - Michael Keaton, Linda Cardellini (1:36)
  • 23. A Wolf In The Henhouse (1:17)
  • 24. Ray Confronted (1:20)
  • 25. Surprise Inspection (1:02)
  • 26. Franchise Realty Road Show (1:52)
  • 27. Fortune Favors The Bold (1:57)
  • 28. Blank Check (1:20)
  • 29. Divorce (1:57)
  • 30. Let’s Make A Deal (1:35)
  • 31. Secret To Success (2:54)
  • 32. Number One (0:57)
Czas trwania: 64:05
Komentarze

Founder, the (McImperium)

Kompozytor:

  • Carter Burwell
  • Various

Dyrygent:

  • Carter Burwell

Orkiestrator:

  • Carter Burwell

Wydawca:

  • Varese Sarabande (2017)

Producent:

  • Carter Burwell
  • Robert Townson

R E K L A M A







NASI PARTNERZY:



Poki.pl
Grydladzieci.pl


 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2019 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie