Szukaj: w


recenzje

3 Worlds of Gulliver, The (Trzy ¶wiaty Guliwera)



W lutym 1960 roku Bernard Herrmann ukończył jedno ze swoich najważniejszych dzieł w karierze, Psychozę. Zanim jednak zd±żył nagrać słynn± partyturę z filmu Alfreda Hitchcocka, został desygnowany na stanowisko autora ¶cieżki dĽwiękowej do zgoła innego filmu – ekranizacji przygodowo-fantastycznej powie¶ci Podróże Guliwera z 1726 roku autorstwa Johnatana Swifta. Opowie¶ć o doktorze Guliwerze, który trafia do krainy liliputów, była dla Herrmanna drug± po Siódmej podróży Sindbada kolaboracj± z producentem Charles Schnerrem oraz Rayem Harryhausenem, wizjonerem i mistrzem animacji poklatkowej.

The 3 Worlds of Gulliver (Trzy ¶wiaty Guliwera) w reżyserii Jacka Shera musiał być dla Herrmanna mił± odskoczni± po ekspresyjnej i pełnej suspensu ilustracji „hitchcockowskiego” arcydzieła. Ponadto amerykański kompozytor już od czasów studenckich zdradzał wielkie zainteresowanie muzyk± klasyczn± z XVIII wieku, a wła¶nie takich stylizacji, z racji czasu akcji, wymagało widowisko Shera i Harryhausena. Tym samym ¶cieżka dĽwiękowa nie stroni od odniesień do utworów z tamtego okresu.

Już potężna i optymistyczna fanfara z Overture sprawnie przenosi nas do XVIII wieku. Ta wpadaj±ca w ucho melodia służy Herrmannowi za temat przewodni (w Storm ¶wietnie aranżuje go do tonacji mollowej). Naturalnie nie jest to jedyne nawi±zanie do klasycyzmu. W tej materii wyróżnia się chociażby menuet z The Wapping Market, czy kilka dworskich marszów. Tak też dla Herrmanna najważniejszym zadaniem było oddanie ducha epoki, w którym prym wiedli min. Haydn i Mozart. Choć, z oczywistych względów, nie łamie on żadnych schematów, to jednak należy docenić udan± próbę przywdziania klasycznych szat, wszak decydenci mogli się pokusić o wykorzystanie dzieł osiemnastowiecznych kompozytorów.

W moim odczuciu największ± perełk± tego score'u nie jest jednak melodia z uwertury, a kapitalny, choć niepozorny motyw karzełków z The Liliputians. Lekkie instrumenty dęte drewniane przeplatane mocniejszymi wej¶ciami sekcji dętej blaszanej tworz± tutaj delikatn±, ale na pewien sposób tajemnicz± i nieco komiczn± (głównie od strony orkiestracyjnej) atmosferę. Bazę tematyczn± uzupełnia także nierzadko pojawiaj±cy się na albumie motyw miłosny. To do¶ć typowa, liryczna melodia, choć nie można jej odmówić uroku, a także tego, że ciekawie urozmaica soundtrack. Do tego mamy szereg temacików pobocznych, głównie durowych, które w mniejszej lub większej mierze nosz± znamiona muzyki klasycznej.


Problemów nastręcza jednak oryginalno¶ć. Po pierwsze, we wszelakich, osiemnastowiecznych stylizacjach Herrmann nie pozwala sobie na zbyt wiele eksperymentów i odstępstw od kanonów. Po drugie, również w czysto ilustracyjnym materiale, czerpi±cym z tradycyjnych, symfonicznych ilustracji filmowych, Amerykanin raczej nie zaskakuje szczególnie wyszukanymi pomysłami, nie licz±c tematu liliputów. Np. w muzyce przeznaczonej do budowania napięcia sięga po sprawdzone przez siebie rozwi±zania, a druga połowa The Tightrope czerpie gar¶ciami z kapitalnego preludium z Psychozy. Należy też zwrócić uwagę, że partie sekcji dętej z Naval Battle, Herrmann „pożyczył” ze swojej dziewięć lat starszej partytury napisanej do filmu Niebezpieczne terytorium.

Niemniej kompozytor stworzył z pewno¶ci± bogaty i barwny, głównie w warstwie instrumentacyjnej, score, który dobrze podkre¶la fantastyczne ¶wiaty przedstawione w produkcji Shera i Harryhausena. Warto zaznaczyć, że ¶cieżce dĽwiękowej Herrmanna „pomagaj±” także dwie piosenki autorstwa kilkukrotnie nominowanego do Oscara i Złote Globu George'a Dununiga (muzyka) oraz Neda Washingtona (tekst). Mowa tu o rzewnej przy¶piewce z Gentle Love oraz wesolutkim, dziecięcym marszyku z Wonderful Guliver. S± to kolejne elementy, które dodaj± kolorytu tej pracy.

Omawiany tutaj album wytwórni Cloud Nine zawiera oryginalne nagranie ¶cieżki dĽwiękowej Herrmanna. Czę¶ć słuchaczy, przede wszystkim audiofilów, może zatem narzekać na nie najlepsz± jako¶ć dĽwięku. Dla tych odbiorców znajdzie się jednak alternatywa. Chodzi o re-recording tego score'u dokonany w 2001 roku przez Joela McNelly'ego oraz The Royal Sottish National Orchestra (również odpowiedzialnej za od¶wieżone nagranie Siódmej podróży Sinbada). Co ważne, materiał zawarty na owym kr±żku nie różni się wielce od tego, co możemy znaleĽć na albumie Cloud Nine.

Trzy ¶wiaty Guliwera Bernarda Herrmanna należ± zdecydowanie do udanych ¶cieżek dĽwiękowych. Mimo tego, że nie usłyszymy tutaj niczego wyj±tkowo oryginalnego, to jednak Amerykanin jawi się jako niezły imitator oraz – jak zawsze – ilustrator. Ten niezły od strony tematycznej i aranżacyjnej, jakże przyjemny score dodaje dziełu Shera i Harryhausena wiele uroku, a przy tym pozwala zaskarbić sobie przychylno¶ć potencjalnego amatorowi filmówki, nie wspominaj±c już o fanach twórczo¶ci Herrmanna.



Inne recenzje z serii:
  • Siódma podróż Sindbada
  • Podróż do wnętrza Ziemi
  • Tajemnicza Wyspa
  • Jazon i Argonauci

    Nasza ocena
    Oryginalno¶ć ¶cieżki:
    Muzyka w filmie:
    Muzyka na płycie:
    OCENA OGÓLNA:
    Lista utworów
    • 1. Overture (01:56)
    • 2. Wapping Market (01:14)
    • 3. Gulliver And Elizabeth (01:07)
    • 4. The Storm (01:21)
    • 5. The Lilliputians (02:45)
    • 6. The Stakes / The Emperor's March (01:48)
    • 7. Clouds (00:30)
    • 8. Hornpipe (00:57)
    • 9. Trees (01:20)
    • 10. Wonderful Gulliver (00:57) – muzyka: George Duning; słowa: Ned Washington
    • 11. The Tightrope (03:12)
    • 12. Gentle Love (01:28) muzyka: George Duning; słowa: Ned Washington
    • 13. War March / The Naval Battle (02:46)
    • 14. The Banquet / The Fire / Escape (01:26)
    • 15. The Ocean / Glumdalclitch (02:39)
    • 16. Reunion / Nocturne (03:33)
    • 17. The Wedding / Woodland (02:00)
    • 18. The Giant Squirrel (01:43)
    • 19. The Chess Game (01:38)
    • 20. Alchemy (04:09)
    • 21. The Cage / The Crocodile (03:02)
    • 22. Pursued By Giants (03:21)
    • 23. Finale (01:30)
    Czas trwania: 46:22
    Komentarze

  • 3 Worlds of Gulliver, The (Trzy ¶wiaty Guliwera)

    Kompozytor:

    • Bernard Herrmann

    Muzyka dodatkowa:

    • George Duning

    Dyrygent:

    • Bernard Herrmann

    Wydawca:

    • Cloud Nine (1960/1993)

    Producent:

    • David Wishart

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:



    Poki.pl
    Grydladzieci.pl


     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2020 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materiały multimedialne wykorzystane na tej stronie służ± jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie