Szukaj: w


recenzje

Thomas Crown Affair, the (Afera Thomasa Crowna)


Michel Legrand to prawdopodobnie najwybitniejszy aranżer w historii francuskiej muzyki filmowej. Oczywiście jego umiejętnościom aranżerskim niewiele ustępują talenty kompozytorskie - osobiście jednak na dźwięk nazwiska tego twórcy w pierwszej kolejności myślę o wytrawnym styliście, a dopiero potem o autorze kanonicznych tematów filmowych. Poprzez szeroki wachlarz formy Francuz wyraża multum swoich zamiłowań: symfonikę (Parasolki z Cherbourga, Trzej muszkieterowie), barok (Posłaniec), no i przede wszystkim jazz (Panienki z Rocherfort, Ewa). Po emigracji kompozytora do USA jego wszechstronność znalazła ujście przy pierwszej możliwej okazji, a jej beneficjentem okazał się obraz Afera Thomasa Crowna.

Film Normana Jewisona - energiczna, seksowna opowieść o milionerze rabującym banki dla przyjemności - swój sukces zawdzięczał w równej mierze najgorętszym nazwiskom obsadzonym w rolach głównych (Steve McQueen, Faye Dunaway), jak i błyskotliwej zabawie formą (technika split-screen, pozwalająca obserwować kilka ujęć jednocześnie). Filmowego stylu i animuszu dopełnia muzyka Legranda, spinająca całość bogatą mozaiką brzmień: tym samym Afera Thomasa Crowna staje się prototypowym obrazem oraz prototypową ścieżką dźwiękową późnych lat 60.

Jak to z emigrantami bywa, na obcy grunt zabierają skrawek swojej ojczyzny i związanych z nią przyzwyczajeń. Nie tylko więc w momencie premiery filmu w 1968 roku, ale i dzisiaj wyczuwalna pozostaje nowofalowa cząstka, jaką Legrand przywiódł ze sobą do USA. Usłyszymy ją w dwóch tematach głównych ścieżki, nadających obrazowi Jewisona zupełnie unikalnego posmaku, który - przynajmniej na taką skalę - amerykańskiemu kinu przydarzył się tylko ten jeden, jedyny raz.


Pierwszy ze wspomnianych tematów to już historia muzyki filmowej. Piosenka The Windmills Of Your Mind wyznacza absolutny szczyt kompozytorskich umiejętności Francuza. W zasadzie trudno znaleźć inną amerykańską sensację z tamtych czasów, która mogłaby się pochwalić podobnie natchnionym, lirycznym majstersztykiem. Naturalnym otoczeniem dla muzyki Legranda oraz słów Alana i Marylin Bergmanów byłaby raczej nowofalowa obyczajówka w typie Cleo 5 do 7 albo któryś z ekspresyjnych melodramatów Jacquesa Demy'ego. Być może jednak właśnie w tym tkwi tajemnica osiągniętego przez Francuza efektu. Dźwięki The Windmills... otwierają film, kiedy jego przynależność gatunkowa nie została jeszcze ujawniona, kiedy potencjał tematyczny opowieści pozostaje jeszcze nieskończony. Trudno wówczas nie być poruszonym głębokim, uniwersalnym pięknem utworu Legranda i Bergmanów - pięknem, którego film Jewisona, ze swoimi dwuznacznymi moralnie bohaterami samodzielnie by nie posiadał. Genialna piosenka i w pełni zasłużony Oscar.

Estetykę La Nouvelle Vague przywołuje również drugi główny temat ścieżki, romantyczny His Eyes, Her Eyes, który w toku normalnej narracji filmowej pełni większą rolę aniżeli The Windmills... i dotyczy miłosnej relacji Thomasa Crowna z Vicki Anderson. Legrand wykorzystał tę melodię na szeroką skalę, również w muzyce dramatycznej, przy czym w swych najbardziej rozkołysanych, lirycznych momentach nieodparcie przywołuje ona obrazy Nowej Fali: Jean Seberg sprzedającą gazety na Polach Elizejskich, Catherine Denevue rozkochaną w przystojnym mechaniku z prowincjonalnego Cherbourga, Annę Karinę szykującą się do tanecznego numeru... W takich chwilach staje się jasne, czemu Legrand był obok Georgesa Delerue głównym ambasadorem La Nouvelle Vague.

Podsumowaniem bogatej kariery płytowej The Thomas Crown Affair jest edycja z 2014 roku, wydana nakładem Quartet Records. O ile oryginalny program z lat 60-tych był na potrzeby rynku soundtrackowego wznawiany wielokrotnie, o tyle na nowym krążku po raz pierwszy opublikowano score w wersji obecnej w filmie; w 1968 roku bowiem Legrand nagrał ścieżkę dwukrotnie - najpierw z muzykami hollywoodzkimi (wersja filmowa), a następnie z francuskimi (wersja albumowa). Na potrzeby tej ostatniej kompozytor przearanżował część materiału i ułożył ją z myślą o jak najlepszym odsłuchu - udało się to na tyle dobrze, że jego 40-minutowy program pozostaje po dziś dzień jednym z najsprawniejszych, najbardziej urzekających albumów, jakie znaleźć można na półce podpisanej "Soundtracki".


Lektura krążka Quartet Records dowodzi, że Legrand nie pomylił się w swoich obliczeniach: winylowy re-recording muzycznie i aranżacyjnie góruje nad wersją filmową, jest pełniejszy, płynniejszy, lepiej pomyślany. Nie oznacza to oczywiście, że w wariancie ilustracyjnym The Thomas Crown Affair traci coś ze swej klasy - ta pozostaje nienaruszona. Wystarczy jednak porównać czas trwania poszczególnych utworów z obu programów, by domyślić się, że to re-recording najlepiej oddaje cały koncept Legranda (warto pamiętać, że muzyka powstała bez filmu, Francuz obejrzał jedynie jego roboczą, pięciogodzinną wersję, i następnie przez trzy miesiące komponował w oparciu o wrażenia wyniesione z tego seansu).

W ostatecznym rozrachunku filmowy program zawiera tylko kilka minut materiału nieobecnego w jakiejkolwiek postaci na starym albumie, w tym dwa suspensowe utwory Getaway i No deals, dynamiczny jazzowy jingiel wprowadzający do filmu postać Vicki (Enter Vicky), oraz intensywną ilustrację przygotowań do pierwszego napadu - The Gang, silnie inspirowaną Świętem wiosny Strawińskiego. Ostatni z tych utworów efektownie dopełnia eklektycznej stylistyki ścieżki, sąsiadując z tak błyskotliwymi aranżacyjnie kawałkami, jak Cash and Carry (skoczny jazz akcentowany biciem dzwonów), Playing the Field (wirtuozerskie pianino Legranda), czy słynne The Chess Game (malowniczy klawesyn, trzeszczenie południowoamerykańskiego güiro, onieśmielone wtrącenia orkiestry...). Formę Afery Thomasa Crowna przyrównać można do uwodzicielskiego, czarującego fajerwerku.

Dla statystycznego miłośnika muzyki filmowej krążek Quartet Records nie jest zakupem niezbędnym. Nie zastępuje, a co najwyżej nieznacznie uzupełnia stary album, obecny zapewne w niejednej kolekcji. Stąd też nową edycję mogę polecić tym słuchaczom, których dobrodziejstwo re-recordingu jakimś sposobem dotąd ominęło, albo tym pasjonatom, którzy w muzyce Legranda zatracili się bez reszty i od lat oczekiwali kompletnej, cyfrowo odnowionej wersji. Ostrzegam jednak - niejako z autopsji - że recenzowana ścieżka ma właściwości uzależniające.



Autor recenzji:  Marek Łach
Nasza ocena
Oryginalność ścieżki:
Muzyka w filmie:
Muzyka na płycie:
OCENA OGÓLNA:
Lista utworów
  • 1. The Windmills Of Your Mind (02:24) - Noel Harrison (wokal)
  • 2. Room Service (01:41)
  • 3. A Man's Castle (02:41)
  • 4. The Chess Game (05:58)
  • 5. Cash And Carry (02:35)
  • 6. His Eyes, Her Eyes (02:17) - Michel Legrand (wokal)
  • 7. Playing The Field (05:48)
  • 8. Moments Of Love (02:19)
  • 9. The Boston Wrangler (02:49)
  • 10. Doubting Thomas (03:48)
  • 11. The Crowning Touch (02:59)
  • 12. The Windmills Of Your Mind (02:22)
  • 13. His Eyes, Her Eyes (02:15)

  • 14. The Windmills Of Your Mind (02:25) - Noel Harrison (wokal)
  • 15. Knock, Knock (00:50)
  • 16. The Gang (03:02)
  • 17. Getaway (00:52)
  • 18. Escapeline (01:28)
  • 19. Cemetary (01:20)
  • 20. More Cemetary (01:19)
  • 21. Enter Vicky (00:25)
  • 22. The Windmills Of Your Mind (01:25) - Noel Harrison (wokal)
  • 23. Polo (00:47)
  • 24. Brandy (01:33)
  • 25. Chess Anyone? (04:26)
  • 26. Let's Play Something Else (01:18)
  • 27. Togetherness (01:38)
  • 28. Don't Bug Me (01:15)
  • 29. Beach House (01:01)
  • 30. Love Montage (01:21)
  • 31. No Deals (01:01)
  • 32. All My Love, Tommy (03:07)
Czas trwania: 70:29
Komentarze
Mefisto 2014-08-10
20:37
I piosenka i muzyka to już klasyka kina, w dodatku bardzo przyjemna. Nigdy nie byłem jednak wielkim fanem obu - fajne, jazzowe granie, które całkiem nieźle radzi sobie i bez kontekstu, jednak nic w tej ścieżce nie złapało mnie specjalnie za serce. Oczywiście moja ocena idzie za podstawowy album.
Mieszko 2014-08-11
16:45
Mnie również ta ścieżka za serce nie złapała. Piosenka i temat dobre, lecz reszta zaledwie poprawna. Nota za krótszą płytę.

Thomas Crown Affair, the (Afera Thomasa Crowna)

Kompozytor:

  • Michel Legrand

Dyrygent:

  • Michel Legrand

Orkiestrator:

  • Michel Legrand

Wydawca:

  • Quartet Records (1968/2014)

Producent:

  • Jose M. Benitez

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:



Poki.pl
Grydladzieci.pl


 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2020 FilmMusic.pl.
Wszelkie materiały multimedialne wykorzystane na tej stronie służą jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie