Szukaj: w


biografie

Patrick Doyle

Urodzony w 1953 roku w okolicy Glasgow w Szkocji, Patrick Doyle musiał czekać wiele lat, by zaistnieć na rynku muzyki filmowej, nast±piło to bowiem dopiero w 1989, choć takiego debiutu pozazdro¶ciłoby mu wielu kolegów po fachu. Doyle odebrał wykształcenie w zakresie ¶piewu oraz gry na fortepianie w Royal Scottish Academy of Music and Drama, któr± ukończył w roku 1974. Po opuszczeniu murów uczelni postanowił kontynuować swoj± karierę w ¶wiecie muzyki. Został nauczycielem gry na fortepianie i do 1978 roku musiał czekać, by po raz pierwszy zetkn±ć się z pierwsz± prawdziw± muzyczn± ilustracj± do przedstawienia Glasvegas na festiwalu w Edynburgu. W kolejnych latach działał zarówno w radiu, jak i w telewizji, jako aktor (na pocz±tku swojej hollywoodzkiej kariery lubił pojawiać się w filmach, nad muzyk± do których pracował, zwłaszcza u Kennetha Branagha) i jako kompozytor. Niemniej jednak za jego oficjalny debiut przyjmuje się rok 1989. Otóż dwa lata wcze¶niej Doyle doł±czył do współzałożonego przez irlandzkiego aktora Kennetha Branagha towarzystwa Renaissance Theatre Company, gdzie miał zarówno grać, jak i czuwać nad muzyczn± stron± poszczególnych przedsięwzięć. Ostatecznie skupił się wła¶nie na tej drugiej materii, maj±c okazję współpracować z tak uznanymi osobisto¶ciami sceny teatralnej jak Derek Jacobi czy Judi Dench.

W 1989 nast±pił przełom w karierze Szkota, Doyle został bowiem poproszony przez Branagha do zilustrowania opartego na sztuce szekspira filmu Henryk V. Kompozytor wywi±zał się z zadania znakomicie, tworz±c przemy¶lane, spójne dzieło o dużej urodzie artystycznej i tym samym zwracaj±c na siebie uwagę muzycznego ¶wiatka. Co więcej, za główny temat do tego filmu, Non Nobis Domine, został w tym samym roku nominowany do Ivor Novello Award. Debiut był zatem niezwykle udany. W kolejnych latach Doyle wielokrotnie, przy okazji kolejnych przedsięwzięć Branagha (ale nie tylko) miał okazję popracować nad materiałem Williama Szekspira. W¶ród jego osi±gnięć na tym polu najciekawiej chyba prezentuje się urocza i bogata tematycznie partytura do nakręconego w 1993 filmu Wiele hałasu o nic, gdzie Szkot w swoim – rozpoznawalnym już przez publikę – stylu dokonał opartej o wyraĽn± melodykę ilustracji. W 1996 roku z kolei, za kolejn± adaptację Szekspira, tym razem Hamleta, otrzymał drug± w karierze, po Rozważnej i romantycznej (wyreżyserowanej przez samego Anga Lee), nominację do Oscara.

Równolegle z adaptacjami wielkiego angielskiego dramatopisarza, Doyle miał okazję współpracować z innymi uznanymi reżyserami: Brianem de Palm± (Życie Carlita) i Mike Newellem (Na zachód, Donnie Brasco, Harry Potter i Czara Ognia), został również regularnym kompozytorem w filmach Regisa Wargnier (Indochiny, Francuzka, Wschód-Zachód, Niania, Man to Man, Pars vite et reviens tard!) oraz dwukrotnie Alfonso Cuaróna (Mała Księżniczka, Wielkie nadzieje). Ma zatem spore do¶wiadczenie w dużych, ale częstokroć warto¶ciowych artystycznie produkcjach.

W 1997 roku, podczas pracy nad Wielkimi nadziejami, Doyle dowiedział się, że diagnoza lekarska wykazała u niego białaczkę; na szczę¶cie kompozytor zdołał chorobę przezwyciężyć, i jak widać w ostatnich latach, pozostaje w wysokiej formie. XXI wiek to okres komercyjnych sukcesów Doyle’a – pisze on muzykę do Dziennika Bridget Jones, czwartej czę¶ci Harry’ego Pottera, Eragona, Thora czy Genezy planety małp, choć wydaje się, że w superprodukcjach tego typu artysta mocno spłyca swoj± muzykę, czego rezultatem s± sprzeczne oceny jego pracy w ¶rodowisku (jego przedsięwzięcia fantasy nie zostaj± też docenione przez krytykę). Niemniej jednak jego dotychczasowy dorobek prezentuje się imponuj±co, twórca za¶ przez lata swojej kariery zyskał sobie grupę fanów, zarówno za spraw± uroku swojej muzyki, jak i jej nietuzinkowo¶ci.

Doyle bardzo lubi melodykę, z reguły we wszystkich jego kompozycjach można odnaleĽć silne rozwinięcia tematyczne – sam kompozytor mówi, że to jeden z powodów, dla którego filmowcy chętnie z nim współpracuj±. Przez lata ograniczał się przy tworzeniu muzyki do bardzo konwencjonalnych metod: podczas zapisu posługiwał się ołówkiem, nagrywał na dyktafon zagrane na fortepianie tematy i dopiero póĽniej ręcznie je orkiestrował. W ostatnich latach zrezygnował jednak (nie bez żalu) z tej prostej metodyki na rzecz nowszych technologii, w tym elektronicznych dem. Jak sam dla żartu mówi: ”Był to najsmutniejszy moment mojej kariery. Ołówku, gdzie jeste¶?”.

Poza twórczo¶ci± na rzecz kina, Doyle działa również w innych sferach muzyki. Warto nadmienić, że w roku 1990 został poproszony o przygotowanie cyklu pie¶ni na chór z okazji 90. urodzin brytyjskiej Królowej Matki, co dla każdego kompozytora oznacza wielki zaszczyt i jest wyrazem prawdziwego uznania.



Nagrody:
  • Oscar (nominacje):
1995 - Sense and Sensibility
1996 – Hamlet

  • Złoty Glob (nominacje):
1991 – Dead Again
1995 – Sense and Sensibility

  • BAFTA (nominacje):
1995 – Sense and Sensibility

  • Ivor Novello Award (zwycięzca):
1989 – Non Nobis Domine (Henry V) - Best Film Theme

  • Filmmuza- nagroda portalu filmmusic.pl (nominacja):
2011 – kompozytor roku



Autor biografii:  Marek Łach
Filmografia
2017:
  • Murder on the Orient Express
  • Emoji

    2016:
  • A United Kingdom
  • Whisky Galore

  • 2015:
  • Cinderella

    2014:
  • Enchanted Kingdom 3D (dokument.)
  • Jack Ryan: Shadow Recruit

    2013:
  • National Theatre Live (serial TV)
  • Puppeteer (gra komputerowa)

    2012:
  • Brave
  • Brave (gra komputerowa)
  • Sir Billi

    2011:
  • Rise of the Planet of the Apes
  • Jig
  • La ligne droite
  • Thor
  • Sarajevo (krótk.)

    2010:
  • Main Street

    2008:
  • Igor
  • Nim’s Island

    2007:
  • Sleuth
  • As You Like It
  • The Last Legion
  • Pars Vite et Reviens Tard

    2006:
  • Eragon
  • Wah-Wah

    2005:
  • Harry Potter and the Goblet of Fire
  • Nanny McPhee
  • Jekyll + Hyde
  • Man to Man

    2004:
  • Nouvelle France

    2003:
  • Calendar Girls
  • Secondhand Lions
  • The Galindez File

    2002:
  • Killing Me Softly
  • Gosford Park

    2001:
  • Bridget Jones’ Diary

    2000:
  • Blow Dry
  • Love’s Labour’s Lost

    1999:
  • East-West

    1998:
  • Quest for Camelot
  • Great Expectations

    1997:
  • Donnie Brasco

    1996:
  • Hamlet
  • Mrs. Winterbourne

    1995:
  • A Little Princess
  • Sense and Sensibility
  • Une femme francaise

    1994:
  • Mary Shelley’s Frankenstein
  • Exit to Eden

    1993:
  • Carlito’s Way
  • Much Ado About Nothing
  • Needful Things

    1992:
  • Indochine
  • Into the West

    1991:
  • Dead Again

    1990:
  • Shipwrecked

    1989:
  • Henry V
  • Patrick Doyle

    Data urodzenia:

    1953-04-06

    Miejsce urodzenia:

    Uddingston, Szkocja

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:



    Poki.pl
    Grydladzieci.pl


     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2020 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materiały multimedialne wykorzystane na tej stronie służ± jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie