Szukaj: w


biografie

Maurice Jaubert

Syn prawnika z Nicei Françoisa Jauberta, Maurice początkowo podążał ścieżką zawodową swojego ojca, udając się do Paryża po uzyskaniu świadectwa dojrzałości celem odbycia studiów prawniczych. Kariera w adwokaturze zapowiadała się kwitnąco – w 1919 roku Maurice został nawet najmłodszym prawnikiem we Francji! Równolegle jednak młody Jaubert pasjonował się muzyką. Od piątego roku życia uczył się gry na fortepianie, a w latach szkolnych brał udział w kursach z zakresu fortepianu, harmonii i kontrapunktu w miejskim konserwatorium w Nicei. Swój pierwszy utwór napisał w roku 1919, zaś o poświęceniu się karierze kompozytora zdecydował po odbyciu służby militarnej, czyli w 1922 roku.

Mieszkając w Paryżu, Jaubert poznał wiele znakomitości ówczesnej sceny muzycznej: Arthura Honeggera, Maurice'a Ravela, Marcela Delannoy'a i zaprzyjaźnił się z nimi. Na dorobek twórczy Jauberta z tego okresu składa się prawie 20 kompozycji, m.in. suita na wiolonczelę i fortepian z (1923), cykl pieśni na podstawie poematów Tuaregów (1924), muzyka do spektakli Le Magicien prodigieux (1925), Terminus (1928), Attractions (1928), oraz utwory do tekstów poetów Stéphane'a Mallarmé oraz Paul-Jeana Touleta. 7 listopada 1926 roku wziął ślub ze śpiewaczką Marthe Bréga w Kościele Św. Trójcy w Paryżu; świadkiem był sam Maurice Ravel.

Karierę filmową Jaubert zawdzięcza innemu przyjacielowi, Jeanowi Renoir. W roku 1926, kręcąc niemą ekranizację Nany Emila Zoli, Renoir zaproponował Jaubertowi dokonanie wyboru utworów muzycznych do ilustracji filmu. 3 lata później Maurice zadebiutował jako kompozytor filmowy w niemieckim obrazie Die wünderbare Lüge der Nina Petrowna, reżyserowanym przez Hannsa Schwarza. W tym samym roku kompozytor przyjął funkcję drugiego dyrygenta w Operze Algierskiej, jednak liczne nieporozumienia doprowadziły do jego rezygnacji w styczniu 1930 roku.

Ważną datą w karierze Jauberta był rok 1932. Wtedy to artysta otrzymał posadę dyrektora muzycznego w wytwórni Pathé-Nathan i tym samym rozpoczął owocną współpracę z wieloma znakomitymi twórcami kina francuskiego lat 30-tych, m.in. René Clairem, Marcelem Carné oraz Jeanem Vigo, Julienem Duvivier. W okresie tym nie tylko komponował, ale również dyrygował utworami innych artystów; z batutą w ręku pojawił się na szerokim ekranie w 1932 roku w filmie Mélo oraz w 1939 roku w obrazie La Nuit de décembre; swoją działalnością publicystyczną wspierał również wielu kolegów po fachu. Poza Francją pracował krótko w Londynie dla wytwórni GPO Film Unit.

Jaubert był nie tylko praktykiem, ale również teoretykiem muzyki filmowej. Postulował między innymi, by muzyka w kinie nie była używana wyłącznie dla komentowania akcji filmu. W jego opinii ilustracja filmowa miała być oszczędna, jej celem była subiektywizacja narracji, nadanie jej bardziej poetyckiego charakteru, oderwanego od ścisłego realizmu fabuły. Przykładem nowatorstwa i kreatywności Jauberta była ścieżka do obrazu Jeana Vigo Zéro de Conduite - w scenie buntu uczniów kompozytor puścił nagrany utwór od tyłu, by podkreślić senną, surrealistyczną atmosferę sekwencji. Obiecująca współpraca z Vigo zakończyła się przedwcześnie wraz ze śmiercią reżysera, który przegrał walkę z gruźlicą w 1934 roku, mając zaledwie 29 lat.

Również kariera Jauberta była niestety krótka. Zmobilizowany do armii francuskiej w czasie II wojny światowej, został postrzelony w potyczce przy Azerailles na kilka godzin przed zawieszeniem broni i zmarł od poniesionych ran w szpitalu w Nancy 19 czerwca 1940 roku.

Przez szeroką publiczność Maurice Jaubert został odkryty na nowo dopiero w latach 70-tych. Szczególną rolę w jego popularyzacji odegrał nowofalowy reżyser François Truffaut, który wykorzystał muzykę kompozytora w czterech swoich filmach (Histoire d’Adèle H., L’Argent de Poche, L’Homme Qui Aimait les Femmes, La Chambre Verte).



Autor biografii:  Marek Łach
Filmografia
1939:
  • Violons d'Ingres (krótkometrażowy)
  • La fin du jour
  • Le jour se lève
  • L'esclave blanche
  • Village dans Paris: Montmartre (krótkometrażowy)

    1938:
  • Hotel du Nord
  • Altitude 3.200
  • Le quai des brumes
  • Les filles du Rhône
  • Eau-vive (krótkometrażowy)

    1937:
  • We Live in Two Worlds (krótkometrażowy)
  • Drôle de drame ou L'étrange aventure du Docteur Molyneux
  • Un carnet de bal
  • Les Maisons de la misère (krótkometrażowy)

    1936:
  • Mayerling
  • Regards sur la Belgique ancienne (krótkometrażowy)

    1935:
  • Barbe-Bleue (krótkometrażowy)
  • L'Ile de Pâques (krótkometrażowy)
  • Trois-mâts "Mercator" (krótkometrażowy)

    1934:
  • L'Atalante
  • Le dernier milliardaire
  • En Crete sans les dieux (krótkometrażowy)
  • L'île de Pâques

    1933:
  • Zero de conduite (krótkometrażowy)
  • L'homme mystérieux (krótkometrażowy)
  • Quatorze Juillet
  • Mirages de Paris
  • Trois vies et une corde (krótkometrażowy)

    1932:
  • L'affaire est dans le sac (krótkometrażowy)
  • La Vie d'un fleuve: La Seine (krótkometrażowy)
  • Großstadtnacht
  • Au pays du scalp

    1930:
  • Caprelles et Pantopodes (krótkometrażowy)
  • Le petit chaperon rouge

    1929:
  • Die wunderbare Lüge der Nina Petrowna

  • Maurice Jaubert

    Data urodzenia:

    1900-01-03

    Miejsce urodzenia:

    Nicea, Francja

    Data śmierci:

    1940-06-19

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:



    Poki.pl
    Grydladzieci.pl


     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2020 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materiały multimedialne wykorzystane na tej stronie służą jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie