Szukaj: w


biografie

Pierre Jansen

Pierre Jansen urodził się w miejscowo¶ci Roubaix, leż±cej w pobliżu granicy francusko-belgijskiej. Pocz±tkowo uczęszczał do konserwatorium w swoim rodzinnym mie¶cie, gdzie pobierał naukę z zakresu fortepianu, harmonii oraz kontrapunktu. Następnie przeniósł się do Brukseli, gdzie nad jego edukacj± czuwał belgijski kompozytor-surrealista André Souris. W tamtejszym królewskim konserwatorium Jansen wyróżniony został nagrod± za osi±gnięcia z zakresu fortepianu i harmonii. Kolejnym nauczycielem Pierre'a był słynny francuski kompozytor, Olivier Messiaen (pod którego skrzydłami kształcił się również Antoine Duhamel). Pierwszy samodzielny utwór Jansena, „Suita koncertowa na fortepian i 14 instrumentów”, powstał w 1958 roku, w czasie pobytu Pierre'a w niemieckim Darmstadt.

W 1960 roku Jansen poznał Claude Chabrola, nowofalowego reżysera zwi±zanego wcze¶niej z czasopismem „Cahiers du Cinema” - dało to pocz±tek 30-letniej współpracy obu panów. Współpraca z Chabrolem przyniosła Jansenowi jedyn± w jego karierze nominację do nagrody Cezara za film Violette Nozière z 1978 roku. Drogi obu artystów rozeszły się w 1982 roku, kiedy to do obrazów Chabrola muzykę zacz±ł pisać jego syn, Matthieu. Po usługi Jansena sięgali również Francis Girod, Pierre Schœndœrffer, a także reżyserzy telewizyjni, jednak długie okresy swojej kariery artysta po¶więcał niemal ekskluzywnie Chabrolowi.

Aktywno¶ć kompozytora na gruncie kina zmalała w latach 90-tych. W tym czasie Jansen zacz±ł wykładać kompozycję w różnych szkołach muzycznych, m.in. w Konserwatorium Paryskim. W końcu ostatecznie porzucił muzykę filmow± i skoncentrował się na swojej twórczo¶ci koncertowej – jest autorem licznych utworów orkiestrowych, fortepianowych, kameralnych i wokalnych.

Jak wielu ¶wietnie wyedukowanych kompozytorów, tworz±cych na potrzeby nowofalowego kina, Jansen musiał postawić na eklektyzm. W jego dorobku napotkać można więc dowcipne parafrazy form klasycznych (walczyki z Landru oraz Marie-Chantal contre le docteur Kha) i barokowych (Docteur Popaul), syntezatory (La Dentellière) i brzmienia popowe (Les Biches). Głównym obszarem zainteresowań Francuza była jednak awangardowa muzyka współczesna – do tego stopnia, że Claude Chabrol żartobliwie nazwał go nawet „ajatollahem dodekafonii”. Do kina Chabrola podej¶cie to było jednak strzałem w dziesi±tkę, gdyż reżyser potrzebował często muzyki, która nie będzie tworzyć emocjonalnego podkładu, lecz pod±ży bardziej abstrakcyjn± ¶cieżk±. Taki też efekt udało się obu panom osi±gn±ć w takich produkcjach, jak Le Boucher, Les Innocents aux Mains Sales, czy Un femme infidèle. Jansena stawiać zatem można obok Leonarda Rosenmana czy Jerry'ego Fieldinga, którzy w zbliżonym okresie wprowadzali awangardowe rozwi±zania do kina amerykańskiego.





Nominacje:
    Cezar:
  • 1979 - Violette Nozière


Autor biografii:  Marek Łach
Filmografia
2004:
  • Illustre inconnue (krótkometrażowy)

    1995:
  • L'enfant en héritage (TV)

    1992:
  • Boulevard des hirondelles

    1991:
  • Le piège (TV)

    1990:
  • L'invité clandestin (TV)

    1989:
  • La danse du scorpion (TV)
  • La folle journée ou Le mariage de Figaro

    1988:
  • Tourbillons (TV)
  • La croisade des enfants (TV)

    1985:
  • Monsieur de Pourceaugnac
  • Entre chats et loups (TV)

    1984:
  • Le scénario défendu (TV)
  • Rebelote

    1982:
  • Une histoire de trains (krótkometrażowy)
  • Le grand frère
  • Les sept jours du marié (TV)
  • Les affinités électives (TV)

    1981:
  • Cinéma 16 (TV)
  • T'es grand et puis t'oublies (TV)
  • Mon enfant, ma mère (TV)
  • Un petit paradis(TV)

    1980:
  • L'homme en fuite
  • Le cheval d'orgueil
  • Mont-Oriol (TV)
  • L'oeil du maître

    1978:
  • Ciné-roman (TV)
  • Violette Nozière
  • L'état sauvage
  • Madame le juge (TV)
  • Les liens de sang

    1977:
  • La dentellière
  • Alice ou la dernière fugue

    1976:
  • Nuit d'or
  • Mords pas, on t'aime!

    1975:
  • Les innocents aux mains sales
  • Les amants d'Avignon (TV)
  • Une partie de plaisir

    1974:
  • Le cri du coeur
  • Zum Abschied Chrysanthemen
  • Nada
  • Le pain noir (TV)
  • Nouvelles de Henry James (TV)
  • Histoires insolites (TV)

    1973:
  • Les noces rouges

    1972:
  • Docteur Popaul
  • Acéra ou Le bal des sorcières (krótkometrażowy)

    1971:
  • La décade prodigieuse
  • Le sauveur
  • Juste avant la nuit

    1970:
  • La rupture
  • Le boucher

    1969:
  • Que la bête meure
  • La femme infidèle
  • La main

    1968:
  • Flammes sur l'Adriatique
  • Les biches

    1967:
  • La route de Corinthe
  • Le scandale

    1966:
  • Objectif: 500 millions
  • La ligne de démarcation

    1965:
  • Marie Chantal contre Dr. Kha
  • La 317ème section

    1964:
  • Le Tigre aime la chair fraîche
  • Les plus belles escroqueries du monde (segment "L'Homme qui vendit la Tour Eiffel")

    1963:
  • Ophélia
  • Landru
  • Le type au ras du cou blanc (krótkometrażowy)

    1962:
  • L'oeil du malin
  • Les sept péchés capitaux (segment "Avarice, L'")

    1961:
  • Les godelureaux

    1960:
  • Les bonnes femmes

  • Pierre Jansen

    Data urodzenia:

    1930-02-28

    Miejsce urodzenia:

    Roubaix, Francja

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:



    Poki.pl
    Grydladzieci.pl


     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2020 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materiały multimedialne wykorzystane na tej stronie służ± jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie