Szukaj: w


biografie

Jerry Fielding

Jerry Fielding (właścwie Joshua Itzhak Feldman) urodził się 17 czerwca 1922 roku w Pittsburgu, w rodzinie rosyjskich imigrantów. Jako dziecko i nastolatek uczył się gry na trąbce, saksofonie, klarnecie i fortepianie, wykazując już wtedy duży talent i zmysł aranżacyjny. Dzięki temu że grał w szkolnym zespole, zwrócono uwagę na jego muzyczne umiejętności i zaoferowano mu stypendium w The Carnegie Institute of Instrumentalists. Jerry musiał jednak szybko przerwać naukę z powodów zdrowotnych, kolejne 2 lata, do 16-go roku życia, spędzając w łóżku i słuchając audycji Orsona Wellesa z muzyką Bernarda Herrmanna. Po wyzdrowieniu nie kontynuował już swojej edukacji, lecz rozpoczął pracę u dyrygenta Maxa Atkinsa w Stanley Theatre w Pittsburgu, gdzie uczył się aranżacji i wkrótce zaczął pisać muzykę na potrzeby zespołu teatralnego. W wieku 17 lat Fielding został zaproszony przez gitarzystę Alvino Reya do Los Angeles do pracy na rzecz grającej swing Alvino Ray Orchestra (w której występował między innymi Frank DeVol). Po roku Jerry zaangażował się najpierw do zespołu The Town Cries, dla którego przygotowywał aranżacje wokalne, a następnie do bandu Kay Kysera. Zyskiwał powoli uznanie wśród kolegów po fachu, w tym samym czasie (w 1946 roku) wziął ślub z Ann Parks w Tijuanie.

Dzięki sukcesom podczas współpracy z Kyserem, Fielding zaczął pisać muzykę na potrzeby radia, udzielając się między innymi w audycji Groucho Marx’s You Bet Your Life, zastępując wkrótce Billy’ego Maya na stanowisku dyrektora muzycznego. Show został wkrotce zaadaptowany na potrzeby telewizji; w drugim jego sezonie (lata 1951-1952) Fielding prowadził grającą na żywo orkiestrę i aranżował utwory na potrzeby programu.

Rok 1953 okazał się dramatyczny w życiu Fieldinga. Kompozytor był członkiem małej organizacji o nazwie Independent Progressive Party, która stała się obiektem zainteresowania FBI w czasach „polowania na czarownice” senatora Josepha McCarthy’ego, w związku z podejrzeniami o sympatie komunistyczne. McCarthy podejrzewał o lewicowe odchylenia samego Groucho Marxa, Fielding zaś trafił pod ostrzał nieco przypadkiem. Kompozytor odmówił jednak współpracy z komisją, trafił na czarną listę i został zwolniony z telewizji. Pracował następnie jako aranżer, dyrektor muzyczny i dyrygent przy różnych przedsięwzięciach (bramy Hollywoodu były dla niego zamknięte), w tym wykonując covery popularnych piosenek z własnym zespołem. Nagrał kilka albumów dla wytwórni Decca Records, w 1959 roku trafił zaś do telewizji CBS, po 6 latach przerwy.

W 1961 roku Fielding został oczyszczony z zarzutów i mógł wreszcie spróbować swoich sił w hollywoodzkiej kinematografii. Zatrudnił go Otto Preminger do swojego nowego filmu Burza nad Waszyngtonem, w pracy nad którym kompozytor wykorzystał swoje wcześniejsze doświadczenia, implementując do ścieżki brzmienia jazzowe i big-bandowe. Ścieżka została wydana na LP, stając się pierwszym soundtrackowym albumem Fieldinga. W tym samym roku rozpoczął współpracę z Lenne Niehausem, który został stałym orkiestratorem jego prac. Fielding rozwiódł się również z Ann Parks i szybko wziął ślub z tancerką Camille Williams w 1963 roku.

Początkowo Fielding pisał głównie dla telewizji, w której udzielał się zresztą także i w kolejnych latach, komponując między innymi muzyke do klasycznych seriali, takich jak Star Trek, czy Mission: Impossible. Swoje umiejętności wzbogacił kursem u włoskiego kompozytora Mario Castelnuovo-Tedesco (który był nauczycielem takich późniejszych sław, jak Jerry Goldsmith, John Williams czy Henry Mancini), gdzie poznał w szczególności dorobek XX-wiecznej muzyki poważnej. Wkrótce zasłynąć miał z wykorzystania awangardowych technik w swoich pracach filmowych, zwłaszcza z inspiracji twórczością Beli Bartóka oraz Igora Strawińskiego.

W 1966 roku Fielding poznał Sama Peckinpaha, który miał się okazać jego najważniejszym współpracownikiem w karierze. Napisał muzykę do nakręconej przez reżysera sztuki telewizyjnej, zaś w 1969 roku Peckinpah zatrudnił go przy westernie Dzika banda. Był to punkt zwrotny w karierach obu artystów, film zdobył uznanie krytyki, owocując nominacjami do Oscara dla Peckinpaha i Fieldinga, kompozytor zaś napisał jedną z najciekawszych ilustracji w swojej karierze. Co ciekawe, reżyser był niezadowolny z muzyki i w kolejnym swoim filmie zwrócił się do Jerry’ego Goldsmitha. Niemniej w 1971 roku ponowił współpracę z Fieldingiem, angażując go przy thrillerze Nędzne psy, który to zapewnił kompozytorowi kolejną nominację do Oscara. Fielding zilustrował kolejny film reżysera, Junior Bonner, jednakże dwa następne wspólne projekty napotkały serię problemów. W przypadku Ucieczki gangstera, grający główną rolę Steve McQueen zażądał, by wymienić gotowy score na jazzową ścieżkę Quincy Jonesa; Peckinpah ugiął się pod żądaniami gwiazdy, publicznie jednak Fieldinga przepraszając i gratulując wykonania znakomitej pracy. Była to jedyna odrzucona ścieżka w karierze kompozytora. Z kolei przy westernie Pat Garrett i Billy Kid obok Fieldinga zaangażowany został Bob Dylan; obaj artyści nie doszli jednak do porozumienia i Fielding zrezygnował z projektu po kilku sesjach nagraniowych. Nie przeszkodziło to Peckinpahowi zwrócić się do kompozytora rok później i tak powstał przedostatni wspólny projekt obu panów, Dajcie mi głowę Alfredo Garcii. Ostatnim okazała się Elita zabójców w 1975 roku.

Fielding w tym samym czasie owocnie współpracował również z innymi reżyserami, w szczególności z Michaelem Winnerem, z którym wspólnie nakręcili 6 filmów, m.in. owocujące znakomitymi ścieżkami Chato , Mechanika czy wreszcie Wielki sen. Twórczość kompozytora docenił również Clint Eastwood, zatrudniając go przy obrazie Wyjęty spod prawa Josey Wales, która to ilustracja zapewniła Fieldingowi trzecią nominację do Oscara. W tym samym roku artysta napisał muzykę do trzeciego filmu z serii Brudny Harry, Strażnik prawa. Z Eastwoodem pracował jeszcze dwukrotnie: przy Wyzwaniu oraz Ucieczce z Alcatraz. W 1977 roku napisał awangardową ilustrację do Diabelskiego nasienia, na potrzeby której wykorzystał doświadczenia twórców muzyki konkretnej, w szczególności Stockhausena.

W 1977 roku Fielding przeżył serię zawałów; na serce zmarł 17 lutego 1980 roku, w czasie snu, podczas prac nad obrazem Funeral Home. Pośmiertnie nagrodzony został Emmy za film telewizyjny High Midnight. Jego niebanalna muzyka dobrze wpisywała się w eksperymentalne tendencje lat 70-tych; sam kompozytor był jednym z najbardziej bezkompromisowych twórców w zakresie wykorzystania awangardowych technik. Za swojego życia nie zdobył niestety popularności, na jaką faktycznie zasługiwał, pisząc muzykę zbyt trudną po prostu dla zwykłego odbiorcy. Niewiele jego prac zostało również w ówczesnej dekadzie wydanych, co na szczęście specjalistyczne wytwórnie jak Intrada nadrabiają z nawiązka obecnie, niemal 30 lat po śmierci kompozytora. Fielding pozostaje w pamięci jako twórca o niepowtarzalnej osobowości muzycznej, nowator i artysta z najwyższej półki, jeden z symboli przemian, jakich doświadczyła muzyka filmowa Srebrnej Ery.



Nagrody:

    Emmy:
  • 1980 – High Midnight (TV)

Nominacje:

    Oscar:
  • 1977 – The Outlaw Josey Wales
  • 1971 – Straw Dogs
  • 1970 – The Wild Bunch



Autor biografii:  Marek Łach
Filmografia
1980:
  • Funeral Home
  • Below the Belt

    1979:
  • High Midnight (TV)
  • Escape from Alcatraz
  • Beyond the Poseidon Adventure
  • Mr. Horn (TV)

    1978:
  • Lovey: A Circle of Children, Part II (TV)
  • The Big Sleep
  • Gray Lady Down
  • W.E.B. (TV)

    1977:
  • The Gauntlet
  • Semi-Tough
  • Demon Seed
  • Little Ladies of the Night (TV)
  • Rosetti and Ryan (TV)
  • The Andros Targets (TV)

    1976:
  • The Enforcer
  • The Bionic Woman (TV)
  • The Outlaw Josey Wales
  • The Bad News Bears

    1975:
  • The Black Bird
  • The Killer Elite
  • The Cop and the Kid (TV)
  • Matt Helm ( (TV)
  • One of Our Own (TV)
  • Cage Without a Key (TV)
  • Hustling (TV)
  • On the Rocks (TV)

    1974:
  • Kolchak: The Night Stalker (TV)
  • Police Woman (TV)
  • The Gambler
  • Sin, American Style (TV)
  • Bring Me the Head of Alfredo Garcia
  • Honky Tonk (TV)
  • The Super Cops
  • The Snoop Sisters (TV)
  • Unwed Father (TV)

    1973:
  • The Deadly Trackers
  • The Outfit
  • Shirts/Skins (TV)
  • Hawkins (TV)
  • Faraday and Company (TV)
  • Diana (TV)
  • The Snoop Sisters (TV)
  • Scorpio

    1972:
  • The Nightcomers
  • The Snoop Sisters (TV)
  • A War of Children (TV)
  • The Mechanic
  • Bridget Loves Bernie (TV)
  • Junior Bonner
  • Chato's Land
  • The Getaway (odrzucony)
  • Man in the Middle (TV)
  • The Little People (TV)
  • The Sandy Duncan Show (TV)

    1971:
  • The Chicago Teddy Bears (TV)
  • Ellery Queen: Don't Look Behind You (TV)
  • Straw Dogs
  • Johnny Got His Gun
  • Inside O.U.T. (TV)
  • Lawman
  • Once Upon a Dead Man (TV)
  • McMillan and Wife (TV)

    1970:
  • Suppose They Gave a War and Nobody Came?
  • Hunters Are for Killing (TV)
  • The Young Lawyers (TV)
  • San Francisco International Airport (TV)
  • The Tim Conway Show (TV)

    1969:
  • The Wild Bunch
  • The Queen and I (TV)
  • The Governor & J.J. (TV)

    1968:
  • Monte Carlo: C'est La Rose
  • Julia (TV)
  • The Good Guys (TV)

    1967:
  • The Crazy World of Laurel and Hardy
  • Captain Nice (TV)
  • He & She (TV)
  • Mannix (TV)
  • Mission: Impossible (TV)
  • Star Trek (TV)

    1966:
  • Noon Wine (TV)
  • Run Buddy Run (TV)
  • Shane (TV)
  • Felony Squad (TV)

    1965:
  • McHale's Navy Joins the Air Force
  • Hogan’s Heroes (TV)

    1964:
  • Broadside (TV)
  • For Those Who Think Young
  • McHale's Navy
  • Vacation Playhouse (TV)
  • Bewitched (TV)
  • The Farmer’s Daughter (TV)

    1963:
  • The Rifleman (TV)
  • 77 Sunset Strip (TV)
  • The Nut House (TV)

    1962:
  • Advise & Consent
  • The Nun and the Sergeant

    1961:
  • Peter Loves Mary (TV)
  • The Tom Ewell Show (TV)

    1959:
  • The Betty Hutton Show (TV)

    1954:
  • The Mickey Rooney Show: Hey Mulligan (TV)

    1953:
  • The Life of Riley (TV)

    1951:
  • You Bet Your Life (TV)
  • Jerry Fielding

    Data urodzenia:

    1922-06-17

    Miejsce urodzenia:

    Pittsburgh, USA

    Data śmierci:

    1980-02-17

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:



    Poki.pl
    Grydladzieci.pl


     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2019 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materiały multimedialne wykorzystane na tej stronie służą jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie