Szukaj: w


recenzje

Cloverfield (Projekt: Monster)


R騜ne dziwad豉 ostatnio nap造waj na nasz rynek filmowy z zachodu. Dziwad豉 podpisuj帷e si pod jakim gatunkiem, a w rzeczywisto軼i b璠帷e tylko wizualn ekstaz dla szerokiego grona gawiedzi szukaj帷ego w kinematografii tylko tanich wra瞠. Po nowatorskiej wizualnie, aczkolwiek niezbyt dopracowanym merytorycznie najnowszej ekranizacji Wojny 安iat闚, gdzie trywialny temat inwazji obcej cywilizacji na nasz planet, ukazany zosta z punktu widzenia zwyk貫j rodziny, oto kilka lat p騧niej otrzymujemy analogiczne filmid這, tyle, 瞠 pod tytu貫m Cloverfield. Pomin mo瞠 w豉sne refleksje nad t produkcj dodaj帷 tylko, 瞠 tak jak i Wojna 安iat闚, jest to kino kierowane tylko do w御kiego grona koneser闚 gatunku.

Jednym z najciekawszych aspekt闚 tego obrazu jest muzyka... tzn jej brak. Niewielu filmowc闚 decyduje si, aby sw鎩 obraz pozbawi ca趾owicie tak wa積ego elementu dramaturgicznego jakim jest muzyka. A co tam, powie re篡ser Matt Reeves, niech sam obraz sprobuje zmierzy si z widzem, bez 瘸dnych sztucznych akcelerator闚. Idea to prawa i jak najbardziej rozs康na o ile jednak dany film jest si w stanie sam wybroni z tego braku. Z Cloverfield sytuacja ta wygl康a r騜nie. S momenty, gdzie cisza i strach widza przed nieznanym s najlepszym komponentem nie wymagaj帷ym 瘸dnej dodatkowej interwencji d德i瘯owej, z drugiej strony pe軟o tu luk i przestoj闚 zabijaj帷ych klimat filmu i poczucie ci庵這軼i dramatycznej. Jest wi璚 oryginalnie, ale nie do ko鎍a praktycznie. Jakby nawet oryginalny nie wydawa si 闚 pomys, ju na pocz徠ku postprodukcji pojawi si niema造 dylemat, mianowicie co zrobi z napisami ko鎍owymi? Tak瞠 zostawi na pastw losu ciszy? Mo瞠 wrzuci jak捷 piosenk? A mo瞠 skomponowa co...

Jako, 瞠 jednym z producent闚 filmu by J.J. Abrams wyb鏎 pad na Michaela Giacchino – jego wieloletniego wsp馧pracownika (Alias, M:I-3, Lost). Zlecono mu napisanie suity pod napisy ko鎍owe. Zadanie wydawa by si mog這 proste jak drut. 畝dnej odpowiedzialno軼i ilustratorskiej, 瘸dnego obrazu pod kt鏎y nale篡 si podporz康kowa tylko niesko鎍zony ci庵 przesuwaj帷ych si ku do這wi literek... No i w takim nastawieniu mo積a si pogubi o ile nie zrozumie si do ko鎍a idei obrazu i jego znaczenia. Nawet uwalniaj帷 si od brzemienia ilustracyjno軼i, Giacchino zwi您any by grubym sznurem z tre軼i filmu, a ju nade wszystko z jego wymow i klimatem. Teoretycznie wi璚 musia skomponowa uwertur w taki spos鏏 jakby reasumowa豉 ona najbardziej istotne elementy nieistniej帷ej w rzeczywisto軼i partytury. Skomplikowane, ale wykonalne. Maj帷 to w 鈍iadomo軼i przyst徙i do pracy...

12-minutowa partytura, to chyba jedno z najkr鏒szych dzie ameryka雟kiego kompozytora w jego karierze. Jedno z najkr鏒szych, a jednocze郾ie jedno z najlepszych. Co tu du穎 m闚i, od dobrych 4 lat nie widzia貫m Giacchino w tak wysokiej formie artystyczno-technicznej. Czy to niewielka ilo嗆 materia逝 spowodowa豉, 瞠 kompozytor przysiad si do swojego zadania z wi瘯szym skupieniem? Czy mo瞠 ta z這ta wolno嗆 i dowolno嗆 interpretacji? Nie mam poj璚ia. Wiem natomiast, 瞠 uwertura zatytu這wana „ROAR!”, to jedna z tych kompozycji do kt鏎ych z ch璚i si wraca nawet dziesi徠ki razy, ale najcz窷ciej poza obrazem. Czemu? W dalszej cz窷ci postaram si jako wyja郾i to zjawisko.

Mimo, 瞠 kompozytor stworzy asekuracyjnie 12 minut muzyki, w napisach ko鎍owych wykorzystano niewiele ponad 9. Nic to, poniewa us造szymy tam prawie wszystko, co chcieliby鄉y us造sze. Mimo tego, do prze這mu kwietnia i maja szerokie grono wielbicieli muzyki filmowej plu這 sobie w brody, 瞠 do tej pory nie maj na swoich pu趾ach p造tki z ca陰 uwertur. Ale jak tu wyda p造t z niespe軟a kwadransem kompozycji? Problem ten rozwi您a這 cz窷ciowo studio, decyduj帷 si na udost瘼nienie (za odpowiedni op豉t oczywi軼ie) danego utworu na serwisie iTunes. Fani zza oceanu w ko鎍u mogli spa spokojnie, ale co z reszt? Tak jak ja, 瞠by zdoby ten kawa貫k musieli „kombinowa na prawo i lewo”.

ROAR! stanowi istny przekr鎩 przez to, co w gatunku owego filmu jak i warsztacie Giacchino najlepsze. To fenomenalnie skonstruowana od strony technicznej 軼ie磬a, gdzie wybijaj帷a si ponad inne sekcja d皻a mia盥篡 s逝chacza swoj niesamowit pot璕 i elastyczno軼i dramaturgiczn. Giacchino, to niekwestionowany mistrz w pos逝giwaniu si blaszakami. Udowadnia to ju wielokrotnie: komponuj帷 zar闚no patetyczne, ale i pe軟e powagi tematy dla Medal of Honor, mroczne, skropione dysharmoni dysonanse w Zagubionych oraz powalaj帷e energiczno軼i i z這穎no軼i struktury sekwencje akcji w filmach The Incredibles, czy M:I-3. W Cloverfield, mimo, 瞠 trzyma si mocno tych samych schemat闚, wybiega nico w bok poza napisane dotychczas partytury. Przede wszystkim jest bardziej pow軼i庵liwy w epatowaniu d德i瘯iem, a ju na pewno w swoim jak瞠 s造nnym ostatnio zami這waniu do lawirowania nad przepa軼i dziel帷 sk豉dn melodyjno嗆 od eksperymentalnej dysharmonii brzmieniowej. W豉郾ie 闚 powr鏒 do pocz徠k闚 swojej kariery, gdzie solidnie poprowadzony przez orkiestr temat stanowi trzon kompozycji, decyduje o wyj徠kowym i sentymentalnym mo積a wr璚z powiedzie charakterze ROAR!. Nie jest to jednak ten sam Giacchino, co 10 lat temu. Jest to Giacchino, u kt鏎ego w warsztacie obok spontanicznego zapa逝 zago軼i dopracowany do perfekcji kunszt w pos逝giwaniu si szerokim instrumentarium. Wida to wyra幡ie na tle relacji pomi璠zy w豉dczymi i podnios造mi d璚iakami oraz b瑿nami, a rozwa積ymi, siej帷ymi niekiedy nutk niepewno軼i i mistycyzmu, smyczkami. Dodatkowy element w postaci 瞠雟kiego sopranu, wype軟ia perfekcyjnie szczelin pomi璠zy tematycznym patosem, a hollywoodzkim dramatyzmem, czyni帷 niejako z typowego wsp馧czesnego rzemios豉, ho責 w kierunku klasyk闚 kina s-f i grozy z po這wy XX wieku.

Cho ROAR! traktowa mo積a jako jeden d逝gi temat, sk豉da si on (co zreszt wyra幡ie wida s逝chaj帷 kompozycji) z 3 subtemat闚 przenikaj帷ych si nawzajem: dw鏂h podnios造ch i mrocznych fanfar stanowi帷ych g堯wny element kompozycji oraz jednego dramatycznego motywu dziel帷ego dwa pot篹ne bloki d德i瘯owe mniej wi璚ej w po這wie utworu. Je瞠li chodzi o element tematyczny, oryginalno嗆 opisywanego tworu nie wprawi nas w oszo這mienie, cz瘰to wr璚z nasze my郵i rozbiega si b璠 po szerokiej palecie podobnych brzmieniowo 軼ie瞠k Williamsa, a nade wszystko Silvestriego i Goldsmitha.

Ca貫 szcz窷cie ponad oryginalno軼i stoi tutaj harmonia. Ta niebywa豉 harmonia, kt鏎a sprawia, 瞠 12 minut ROAR!, to jak przeja盥磬a TGV, za oknem kt鏎ego rozci庵a si malownicza kraina napisanej w dobrym, starym stylu muzyki filmowej. Takich projekt闚 wypada這by 篡czy Giacchino wi璚ej, cho zdaj sobie spraw, 瞠 coraz wi瘯szy nawa pracy sprawia, 瞠 zgo豉 ci篹ko kompozytorowi temu skupi uwag na jednym konkretnym zadaniu. Nale篡 mie tylko nadziej, 瞠 w przysz這軼i, jako嗆 kompozycji Michaela przedk豉dana b璠zie nad ilo嗆 cyferek znajduj帷ych si na jego koncie...


Inne recenzje z serii:
  • 10 Cloverfield Lane
  • Cloverfield Paradox

    Autor recenzji:  Tomek Goska
    Nasza ocena
    Oryginalno嗆 軼ie磬i:
    Muzyka w filmie:
    Muzyka na p造cie:
    OCENA OG粌NA:
    Lista utwor闚
    Czas trwania: 12:17
    Komentarze
    Koper 2008-05-27
    23:41
    Album roku ze wzgl璠u na 12 minut trwania to mo瞠 nie jest bo i trudno to nazwa w og鏊e albumem, ale z ca陰 pewno軼i jeden z wielkich faworyt闚 do utworu roku 2008. :) Jego inspiracji szuka豚ym jednak nie w Silvestrim czy Williamsie ale raczej np. w kompozycji do pierwszej Godzilii.
    Mystery1987 2008-05-28
    00:04
    Jak dla mnie ROAR! to utw鏎 roku - naprawd ci篹ko b璠zie jakiemukolwiek kawa趾owi zagrozi tej uwerturze (no mo瞠 ten http://www.youtube.com/watch?v=RrdH1w68dao :). R闚nie s康z, 瞠 Giacchino bardziej wzorowa si tutaj na Ifukube, a ponadto na Herrmannie, a nawet Morricone (kobiecy wokal). Samo wykonanie jest niesamowite, a s逝cha si tego wy鄉ienicie. Jak na razie jest rok Giacchino. Najpierw ROAR!, p騧niej znakomity Speed Racer, dalej 鈍ietny Lost 3 i Turning Point.
    Wojtek 2008-05-28
    00:25
    Ech, widz 瞠 ostatnio nadrabiacie zaleg這軼i, znowu kilka recek tygodniowo :) Ale 瞠by od razu po nocach pisa?
    Tomek 2008-05-28
    10:03
    I ja si do陰cz do ach闚 i och闚 :) Najcz窷ciej s逝chany przez mnie utw鏎 AD2008. Gdzie od stycznia 2008 (i wersji nagranej gdzie z kina) po znakomite 12 minut z iTunes nie schodzi u mnie z playlisty. Ale ci篹ko to nazwa "partytur" i uprawomocni jako 軼ie磬 d德i瘯ow moim zdaniem ;) Magiczna, oldskulowa brawura. Najbardziej czytelne, jak poprzednicy zaznaczyli, nawi您ania do Herrmanna oraz Ikufebe. A wraz z udanym (muzycznie) "Speed Racerem" Giacchino na razie jest czo這w postaci 2008 w muzyce filmowej.
    Micha Turkowski 2009-10-15
    11:29
    Wychowa貫m si na partyturach z Godzilli, wi璚 nawi您ania do prac Ifukube s w ROAR!, bardzo dla mnie widoczne, jednak瞠 w najmniejszym stopniu nie odbiera to wielko軼i arcydzie逝, jakie stworzy Giacchino. Ta uwertura to czysta muzyczna magia, utw鏎, kt鏎y mia盥篡 wszelkie tracki, kt鏎e do tej pory uznawali鄉y za monumentalne. ROAR! zachwyca te instrumentacj, Michael nie pierwszy raz udowadnia 瞠 jest mistrzem w pos逝giwaniu si d璚iakami - poczynaj帷 od drewna, na pot篹nych tr帳ach i puzonach ko鎍z帷. Jednak dla mnie ten utw鏎 ma jeszcze jedn pot篹n zalet - dzia豉 on na s逝chacza, niczym najlepsze fragmenty symfonii Mahlera. Co mam na my郵i - ano wp造w na wyobra幡i. Wystarczy w samotno軼i, w nocy, w pe軟ym skupieniu ws逝cha si w ten utw鏎 i skupi si na nim - a gwarantuje 瞠 po kilku minutach b璠ziemy czuli zagro瞠nie, niebezpiecze雟two i l瘯. Tak jakby wielki potw鏎, kt鏎ego Giacchino opisuje mia za chwil nadej嗆. ARCYDZIEΜ.
    dziekan 2011-06-29
    10:49
    Niesamowity utwor!!!Geniusz!!!!Tak wpada w ucho ze mozna sluchac w nieskonczonosc!!!!
    Mieszko 2013-09-24
    15:18
    Nie b璠 oryginalny. "ROAR!" to najlepszy utw鏎 2008 roku. Konkurent? "They'll Remember You" z "Walkirii" Johna Ottmana - pierwsze, co przychodzi mi do g這wy.
    Mieszko 2013-09-24
    17:26
    Do niekt鏎ych forumowicz闚! Zacznijcie lepiej czyta uwa積iej moje komentarze zamiast wygadywa g逝poty, oczernia mnie na ka盥ym kroku i bawi si w prywatnych detektyw闚. Prawdy jest tam tyle, co kot nap豉ka. W豉郾ie odhaczy貫m 50. kompozytora w alfabecie (dok豉dnie w trzy miesi帷e; pierwszy wpis - "Man of Steel", 24 VI 2013 r., godz. 16:59). Ile znajdziecie opinii? Sprawd嬈ie sami. Zaznaczam jednak, 瞠 poza analiz (mniej lub bardziej szczeg馧ow) tw鏎czo軼i os鏏 z dzia逝 "Biografie" zajmowa貫m si 軼ie磬ami d德i瘯owymi innych tw鏎c闚. Mi貫j lektury. Kto nast瘼ny w kolejno軼i? Jeszcze nie wiem, ale na pewno kto z tej "si鏚emki": Alexandre Desplat (p鏦i co trzy pozycje), Danny Elfman, James Horner (tak瞠 trzy), Howard Shore, Alan Silvestri, Brian Tyler (na razie dwie), John Williams.
    Koper 2013-09-24
    18:39
    Mieszko, mam tylko jeden komentarz do Twojego powy窺zego posta: http://www.youtube.com/watch?v=RFZrzg62Zj0
    Marek 2013-09-24
    19:03
    Mieszko, czy uwa瘸sz, 瞠 kogo interesuje fakt, 瞠 w豉郾ie odhaczy貫 50 kompozytora? (nie wiem komu chcesz tym zaimponowa). I czy my郵isz, 瞠 komu b璠zie si chcia這 sprawdza ile post闚 ju napisa貫? Bo je瞠li ty tu pisujesz tylko dla samej statystyki i po to 瞠by pobi rekord w ilo軼i napisanych post闚 w przeci庵u 3 miesi璚y, no to dla mnie to jest znak, 瞠 chyba powiniene p鎩軼 do psychiatry...

  • Cloverfield (Projekt: Monster)

    Kompozytor:

    • Michael Giacchino

    Dyrygent:

    • Michael Giacchino

    Orkiestrator:

    • Michael Giacchino

    Wydawca:

    • iTunes (2008)

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:




    Poki.pl
    Grydladzieci.pl

     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie