Szukaj: w


recenzje

Se7en (Siedem)



Siedem Davida Finchera jest dzi uznawane za jeden z najwybitniejszych thriller闚 w historii, a tak瞠 za jeden najlepszych film闚 w dorobku re篡sera. Powolna, klimatyczna i niepokoj帷a opowie嗆 o kieruj帷ym si wypaczonym przez swoje postrzeganie poczuciem biblijnej moralno軼i i jego grze z pogr捫aj帷ym si powoli w apatii detektywie Somersetem oraz jego przysz造m zast瘼c, wybuchowym detektywem Millsem, to nie tylko trzymaj帷e w napi璚iu kino detektywistyczne, ale przede wszystkim studium z豉. Fincher daje te tutaj popis swojego warsztatu, kreuj帷 mroczn atmosfer dzi瘯i sk徙emu o鈍ietleniu, odpowiedniemu spreparowaniu ta鄉y filmowej, i w przeciwie雟twie do swoich ostatnich dokona, g堯wnie statycznej kamerze i ruchom postaci, oraz umiej皻nym i sporadycznym wykorzystaniu szerokiego obiektywu, kontrastuj帷ego z widocznymi przez wi瘯szo軼 filmu w御kimi kadrami. R闚nie aktorski duet Freeman-Pitt i wybitny w swojej roli Kevin Spacey tworz znakomite kreacje, przez wielu uwa瘸ne za 軼is陰 czo堯wk ich karier. Nie bez znaczenia jest te scenografia - obrzydliwe, zapuszczone mieszkania czy wiecznie sk徙ane w strugach deszczu zat這czone ulice ameryka雟kiej metropolii. Do dope軟ienia efektu potrzebny by jeszcze odpowiedni kompozytor.Fincher wybra na to stanowiska Howarda Shore’a, g堯wnie przez jego duszn i niepokoj帷 opraw do Milczenia Owiec. Trudno sobie wyobrazi lepszy wyb鏎 na to stanowisko, ni kanadyjskiego weterana horror闚 i thriller闚 Cronenberga - gdyby film powstawa w obecnych czasach, re篡ser prawdopodobnie zdecydowa豚y si na elektroniczne d德i瘯owe pejza瞠 duetu Reznor & Ross.

Jednym ze sta造ch element闚 procesu tw鏎czego kompozytora jest drzemka - Shore twierdzi, 瞠 pozwala mu to lepiej wczu si w atmosfer danego filmu i reagowa na niego na bardzo pod鈍iadomym poziomie. W przypadku Se7en metoda ta zdaje si nawet w wi瘯szym ni w reszcie soundtrack闚 kompozytora przek豉da na niepokoj帷 i oniryczn atmosfer muzyki, a co za tym idzie - samego filmu. Soundtrack ten jest ubogi tematycznie, Kanadyjczyk operuje w nim bardziej pewnymi teksturami i dynamik, ni melodiami jako takimi, co nie oznacza jednak, 瞠 kompletnie si one tutaj nie pojawiaj - najbardziej charakterystyczny jest motyw Millsa, o kt鏎ym kompozytor m闚i te jako o “motywie Makbeta”. Shore t逝maczy, 瞠 zar闚no on jak i Fincher my郵eli o Millsie jako o postaci, kt鏎ej los jest z g鏎y przes康zony i kt鏎a nie mo瞠 uciec fatum, podobnie jak tytu這wy bohater dramatu Szekspira. Jego temat mia zwiastowa przeznaczenie, jakie go czeka. Wi瘯szo嗆 motyw闚 jest jednak ma這 rozbudowana, sk豉daj帷 si zaledwie z paru nut, i trudno je przypisa do konkretnych postaci, chocia kompozytor zdaje si tworzy co na kszta速 motywu dla detektywa Somerseta. Takich drobnych, szcz徠kowych melodii jest jednak w ca造m scorze ca趾iem sporo - najcz窷ciej przewija si dwunutowy motyw na sekund, kt鏎y prawdopodobnie powi您any jest z Johnem Doe, chocia miejscami zdaje si on przechodzi w motyw Millsa. Dwiema nutami zaczyna si te temat, kt鏎y cz瘰to pojawia si podczas scen ukazuj帷ych 郵edztwo detektyw闚 - powolne, oddzielone pauzami akordy, poruszaj帷 si ma造mi interwa豉mi dobrze oddaj ostro積o嗆 i niepewno嗆 policjant闚 pracuj帷ych nad spraw. Podobie雟two r騜nych pomys堯w tematycznych sprawia, 瞠 s one trudne do rozr騜nienia, zarazem jednak bardzo spaja 軼ie磬 i zacie郾ia zwi您ki mi璠zy bohaterami.

Rol rozbudowanej leitmotywiki w scorze do Siedem zdaj si przejmowa akcenty i dynamika. Zar闚no w muzyce akcji, jak i under score, kompozytor operuje crescendami, staccatami, odpowiednio akcentowanymi pulsacjami i innymi efektami dynamicznymi w bardzo konsekwentny spos鏏, kt鏎y zast瘼uje rozbudowane tematy. Dzi瘯i powolnemu i precyzyjnemu rozwijaniu tej struktury na przestrzeni ca貫j 軼ie磬i, Kanadyjczyk by w stanie stworzy pe貫n napi璚ia dramatyczny fina, przy u篡ciu do嗆 prostych i oszcz璠nych 鈔odk闚 - pocz患szy od The Wire, ze 鈍ietn, ponur tr帳k (jeden z niewielu utwor闚, w kt鏎ym solowy instrument wybija si ponad reszt orkiestry), kompozytor buduje napi璚ie poprzez przeci庵貫, akordowe crescenda, podejmowane przez kolejne grupy instrument闚. W Envy kompozytor dodaje do nich atonalne glissanda smyczk闚, kt鏎e dodatkowo wzmagaj atmosfer niepokoju i odrealnienia. Postawienie na powolne frazy dodatkowo zwi瘯sza napi璚ia w filmie: w po陰czeniu z muzyk scena wydaje si by wr璚z niemi這siernie rozci庵ni皻a w czasie, dodaje jej te poczucia czego nieub豉galnego, nieuchronnego, sugeruj帷 pu豉pk zastawion przez Johna Doe - w tym kontek軼ie crescenda te kojarz si wr璚z z krzykami pr鏏uj帷ymi ostrzec bohater闚. Dodatkowo, stanowi ona kontrast dla opartego na wr璚z przeciwnym zabiegu, czyli staccatach sekcji d皻ej blaszanej, finalnemu Wrath, ca這嗆 jednak zachowuje wsp鏊ne brzmienie dzi瘯i glissandom i perkusji.


Film Finchera ca造 jest utrzymany w atmosferze z這wrogiej oniryczno軼i. Zamys ten jest bardzo widoczny ju w samej warstwie wizualnej, czyli wspomnianej wcze郾iej obskurnej scenografii, uwydatnionym kontrastom i cieniom, a tak瞠 szerokiemu obiektywowi, u篡temu w scenie po軼igu, ale kompletny dopiero w po陰czeniu z under scorem Shore’a. Kompozytor si璕n掖 ponownie po techniki wypracowane przy Milczeniu Owiec, czyli do陰czeniu do orkiestry r騜nych ambientowych i industrialnych d德i瘯闚 - jak zaznacza, wi瘯szo嗆 by豉 rejestrowana na 篡wo, a nast瘼nie przepuszczana przez komputer, cz瘰to w zwolnionym tempie i tak zmiksowana, 瞠by ca這嗆 tworzy豉 nieco “zniekszta販one” brzmienie, pot璕uj帷 atmosfer niepokoju. Dzi瘯i bardzo oszcz璠nej palecie melodycznej i postawieniu na “lit” faktur, muzyka staje si organiczn i nierozerwaln warstw filmu - wi瘯szo嗆 utwor闚 oparta jest na powolnych akordach smyczk闚, niskich blach i d皻ych drewnianych, zorkiestrowanych w taki spos鏏, aby 瘸den instrument nie wybija si ponad inne, zwi瘯szaj帷 tym samym immersj w ponure realia filmu. Symbiozy obrazu z d德i瘯iem dope軟iaj “wij帷e si” ponad warstw orkiestrow atonalne, metaliczne piski i zgrzyty, kt鏎e zdaj si szczeg鏊nie korelowa z refleksami zimnego, srebrzystego 鈍iat豉, cz瘰to odbijaj帷ego si w oczach bohater闚.

Na potrzeby Siedem, Shore skompletowa ponad 80-cio osobow orkiestr, ze szczeg鏊nie rozbudowan sekcj perkusyjn. W pe軟ej krasie prezentuje si ona w dw鏂h utworach akcji, czyli Sloth i John Doe. Pierwszy z nich to kwintesencja stylu Shore’a: rozpoczyna si on do嗆 powoln i monotonn rytmicznie niepokoj帷 progresj smyczk闚 i d皻ych drewnianych, do kt鏎ej stopniowo do陰czaj kolejne instrumenty, obficie wykorzystuje te sekcj perkusyjn. Pe軟o w nim r闚nie opadaj帷ych kaskadowo dysonans闚 blach, zw豉szcza tr帳ek, tworz帷ych co w rodzaj odwr鏂onego efektu piramidy (czyli specyficznego rodzaju arpeggia) - zami這wanie kompozytora do tego typu partii znaj nawet najbardziej niedzielni s逝chacze muzyki filmowej, gdy r闚nie ch皻nie korzysta z niego w thrillerach, jak i epickiej trylogii W豉dcy Pier軼ieni. Drugi z kolei to majstersztyk powolnej Shore’owskiej akcji i napi璚ia. Kanadyjczyk w typowym dla siebie stylu rozpisa utw鏎 na przeci庵貫 frazy blach, dynamizuj帷 go jednak niemal nieustaj帷ymi pulsami w basie. Po raz kolejny daje o sobie tutaj zna przemy郵ana i mistrzowska struktura 軼ie磬i, gdy jako ostinata Shore wykorzystuje wspomniany wcze郾iej dwunutowy motyw, jak i zwiastuj帷e Wrath wybuchy basowych blach. Kompozytor dokonuje drobnych zmian w rytmie i akcentach, przenosz帷 “punkt ci篹ko軼i” kolejnych sekwencji po軼igu. Dodatkowo punktowany rytm zdaje si by kolejnym odbicie wizualnej warstwy filmu, przywodz帷 na my郵 utykaj帷ego Johna Doe. Utw鏎 w du瞠j mierze korzysta te z tr帳ek z t逝mikiem, dzi瘯i czemu nie tylko zyskuje jeszcze mroczniejsze brzmienie, ale r闚nie nawi您uje do stylistyki kina noir.

Wydany przez Howe records album zawiera niemal ca這嗆 skomponowanej do filmu muzyki. P造ta ignoruje wykorzystane w nim piosenki, u篡te w czo堯wce i podczas napis闚 ko鎍owych. Jedyn zauwa瘸ln, i niestety niekorzystn zmian, jest brak ch鏎u w Appartament #604, kt鏎y nadawa scenie dodatkowego mrocznego i odrealnionego klimatu. Nie wp造wa to jednak jako szczeg鏊nie na odbi鏎 p造ty, wr璚z przeciwnie, miks materia逝 pozwala przypuszcza, 瞠 ch鏎 zosta dograny na p騧niejszym etapie prac. Pojawia si za to utw鏎 The Last Seven Days, kt鏎ego Fincher postanowi nie wykorzystywa w filmie. Optymistyczna, ciep豉 i pe軟a nadziei kompozycja z jednej strony kontrastuje z reszt p造ty, z drugiej strony, wydaje si dope軟ia prowadzon przez ni narracj, kt鏎a z ka盥ym kolejnym utworem pod捫a w coraz mroczniejsze rejony - cieplejsze brzmienia pojawiaj si tu bardzo rzadko, ilustruj帷 samotno嗆 Somerseta i Millsa sp璠zaj帷ego czas z 穎n. Kompozytor m闚i, 瞠 chcia nada muzyce ludzkiego pierwiastka, kontrastuj帷 j z bardziej niepokoj帷ym i “klaustrofobicznym” materia貫m dla Johna Doe.

Atonalna, mroczna i duszna 軼ie磬a Howarda Shore’a na pewno nie nale篡 do naj豉twiejszych w ods逝chu. Daleko jej do barwnych i przebojowych soundtrack闚 kompozytora do W豉dcy Pier軼ieni czy Hugo. Jej g堯wnym celem jest kreowanie ponurej atmosfery i synergia z obrazem - trudno tutaj m闚i cho熲y o partnerstwie muzyki i filmu, w wielu momentach 軼ie磬a scala si z filmem do tego stopnia, 瞠 zdaje si by dla niego r闚nie naturalna, jak dialogi, odg這sy wystrza堯w czy szum deszczu. Z tego powodu zapewne odrzuci wielu s逝chaczy podczas pr鏏y przebrni璚ia przez album, nie oznacza to jednak, 瞠 w oderwaniu od obrazu nie ma on 瘸dnej warto軼i - wr璚z przeciwnie, samodzielny ods逝ch pozwala w pe軟i doceni mistrzowsk struktur i narracj Shore’a, kt鏎y umiej皻nie wykorzystuje muzyczne technikalia, by opowiedzie pewn histori. Mimo niew徠pliwych zalet, p造ta przeznaczona jest raczej dla fan闚 mrocznych, dysonuj帷ych brzmie i wgryzania si w skomplikowane struktury. Dla reszty, znajomo嗆 軼ie磬i w kontek軼ie filmowym oka瞠 si wystarczaj帷ym doznaniem.



Autor recenzji:  Wojtek Wieczorek
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. The Last Seven Days (02:14)
  • 2. Gluttony (05:44)
  • 3. Linoleum (02:24)
  • 4. Somerset (01:04)
  • 5. Greed (03:39)
  • 6. Mrs. Mills (01:05)
  • 7. Help Me (03:31)
  • 8. Sloth (05:29)
  • 9. Library (02:19)
  • 10. John Doe (06:02)
  • 11. Apartment #604 (04:15)
  • 12. Lust (03:52)
  • 13. Pride (04:01)
  • 14. The Wire (03:15)
  • 15. Envy (07:09)
  • 16. Wrath (05:16)
Czas trwania: 01:01:19
Komentarze
Radzimir 2017-11-28 20:19
Nie豉twa, ale bardzo klimatyczna praca, 鈍ietnie wsp馧graj帷a z ekranem. Wi璚ej tutaj: http://muzykafilmowa.pl/recenzja,1416,se7en-%E2%80%93-collector-s-edition.html
Wawrzyniec 2017-11-29 10:07
Bardzo dobra recenzje ci篹kiej, ale jak瞠 dobrej 軼ie磬i d德i瘯owej, do ci篹kiego, ale jak瞠 dobrego filmu, rewelacyjn kreacj Kevina Spacey'a. Plus 鈍ietny dob鏎 zdj耩 w recenzji! :)
Pawe Stroi雟ki 2017-11-29 14:30
Bardzo dobry tekst o bardzo dobrej 軼ie盧e. To, jak Shore konsekwentnie buduje nastr鎩 poprzez u篡cie technik, kt鏎e Wojtek bardzo 豉dnie wy這篡, doprowadza do jednej rzeczy, kt鏎 muzyka ma na pewno wsp鏊n z filmu. Niezale積ie jak do逝j帷y i przera瘸j帷y by nie by, jak ju si w ten 鈍iat wejdzie, nie chce si z niego wychodzi. Te przy陰czam si do pean闚 nad doborem zdj耩. Wybra z tego filmu obrazy najbardziej nieoczywiste, popieraj帷e niejako interpretacj recenzenta, chapeau bas.
Tomek Goska 2017-11-29 19:08
圭ie磬a dobra - tu si idzie zgodzi, ale czy zas逝guje na tak wysok not za p造t? No mia豚ym du篡 op鏎 z tak ocen. Ci篹ki to kawa trudnej i wymagaj帷ej muzy. Ode mnie 3,5.
Wojtek 2017-11-29 23:38
Przyznam szczerze, 瞠 d逝go si waha貫m nad ocen, zw豉szcza, 瞠 obiektywnie rzecz bior帷, nie jest to muzyka dla ka盥ego. Dodatkowo trudno by j nazwa "woln od wad" - tu i 闚dzie pojawiaj si fragmenty, kt鏎e brzmi tak, jakby Shore musia po prostu napisa jakie przej軼ia mi璠zy kolejnymi fragmentami, i cisn掖 je troch na si喚, bez wi瘯szego pomys逝, na zasadzie: "z muzycznego punktu widzenia technicznie poprawne, zape軟ia cisz na ekranie, wi璚 mo瞠 by". Z drugiej strony, ja jednak lubi ten typ muzyki i doceniam kreowany przez Shore'a klimat i struktur 軼ie磬i, wi璚 ostatecznie stan窸o na czw鏎ce.
Wawrzyniec 2017-12-03 16:08
Plus zawsze mo積a lekko zawy篡 ocen Siedem, potem jak zaraz potem przes逝cha這 si Dziewczyn z Tatua瞠m Reznora/Rossa ;)
Wawrzyniec 2017-12-03 16:09
Plus zawsze mo積a lekko zawy篡 ocen Siedem, potem jak zaraz potem przes逝cha這 si Dziewczyn z Tatua瞠m Reznora/Rossa ;)
Wojtek 2017-12-03 18:02
Plus zawsze mo積a lekko zawy篡 ocen Siedem, potem jak zaraz potem przes逝cha這 si Dziewczyn z Tatua瞠m Reznora/Rossa ;)
Pawe Stroi雟ki 2017-12-03 18:03
Plus zawsze mo積a lekko zawy篡 ocen Siedem, potem jak zaraz potem przes逝cha這 si Dziewczyn z Tatua瞠m Reznora/Rossa ;)
Wawrzyniec 2017-12-04 03:13
Najmocniej przepraszam. Nie wiedzie czemu jak pisz z telefonu kom鏎kowego, to czasami mi si posty dubluj.
Wojtek 2017-12-04 11:33
Ale nikt si nie gniewa, mam nadziej, 瞠 Ty te nie czujesz si ura穎ny tym lekkim 鄉ieszkowaniem, bo to bardziej 瘸rt z sytuacji, a nie wymierzony w Ciebie ;)
Wawrzyniec 2017-12-04 16:26
Ale sk康, dopiero by by這, gdyby mi si ten tekst powt鏎zy "SIEDEM" razy ;) :P xD
Wojtek 2017-12-04 21:19
Czyli tyle, ile ta recka ma akapit闚 :P

Se7en (Siedem)

Kompozytor:

  • Howard Shore

Dyrygent:

  • Lucas Richman

Orkiestrator:

  • Bert Dovo
  • John Lissauer

Wydawca:

  • Howe Records (1995/2016)

Producent:

  • Howard Shore
  • Alan Frey

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:




Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie