Szukaj: w


recenzje

War for the Planet of the Apes (Wojna o Planet Ma逍)



Pi耩 lat po wydarzeniach Ewolucji Planety Ma逍 rozgorza豉 wojna z lud幟i. Niedobitki ludzko軼i pod dow鏚ztwem psychopatycznego Pu趾ownika nawet wykorzystuj w tej walce Ma逍y-niewolnik闚, tzw. "os造". Z drugiej strony m闚i帷y ju praktycznie jak cz這wiek Cezar wci捫 pr鏏uje rz康zi grup. Kiedy w wyniku jednego z atak闚 ludzi spotyka go tragedia, jego konflikt z Pu趾ownikiem staje si osobisty... Tak w du篡m skr鏂ie przedstawia si fabu豉 Wojny o Planet Ma逍 trzeciej cz窷ci rebootu franczyzy si璕aj帷ej jeszcze ko鎍a lat sze嗆dziesi徠ych. Podobnie jak w przypadku 鈍ietnej Ewolucji za kamer stan掖 Matt Reeves, podobnie kr璚帷 film w bardzo tradycyjnym stylu, bardzo umiej皻nie wykorzystuj帷 przy tym podstawowe kontrasty - kamery statycznej i ruchomej oraz dalekich i bliskich plan闚, co przy dzisiejszej wr璚z fragmentacji rzeczywisto軼i ekranowej, jest godne pochwa造. Nie zawodzi te maj帷y du膨 swobod tw鏎cz autor zdj耩 Michael Seresin. Reeves woli pracowa z aktorami, wi璚 nowozelandzki "ksi捫 ciemno軼i" dosta zupe軟 wolno嗆 w doborze o鈍ietlenia, a jedyne zalecenie co do zbli瞠 brzmia這 "byle by這 tak, jak u Alana Parkera", z kt鏎ym to Seresin pracowa przez wiele lat. Aktorstwo jest wr璚z 鈍ietne, czy to same Ma逍y (po raz kolejny pytania o Oscara dla Andy'ego Serkisa, kt鏎y gra Cezara, s zasadne), czy ludzi, zw豉szcza Woody'ego Harrelsona, kt鏎y potrafi i przestraszy, a nawet poruszy.

Po filmowym sukcesie poprzedniej cz窷ci na powr鏒 kompozytora Michaela Giacchino mo積a by這 liczy, zw豉szcza ze wzgl璠u na jego przyja潯 z re篡serem. Wojna o Planet Ma逍 to ju ich czwarta wsp馧praca, czego w do嗆 typowej re篡serskiej wypowiedzi w ksi捫eczce Matt Reeves nie waha si przywo豉. Kompozytor ze swojej strony przyznaje si do bycia wielkim fanem serii i cieszy si, 瞠 jest mu dane w dzisiejszych czasach pisa do serii, kt鏎 pami皻a z dzieci雟twa. Swoj drog ma do tego szcz窷cie, poniewa pisa chyba w tej chwili do wi瘯szo軼i nowych wersji franczyz, na kt鏎ych m鏬 si wychowa. Trwaj帷y ponad siedemdziesi徠 minut album wyda這 Sony.

Ju pocz徠ek p造ty rzuca nas na g喚bokie wody. Apes' Past is Prologue, kt鏎ego kompozytorem mia豚y by... Griffith Giacchino, nastoletni syn Michaela. Nepotyzm nepotyzmem, ale sam utw鏎 jest bardzo ci篹kim underscore, snuj帷ym si powoli przez kilka minut. W ten spos鏏 Giacchino zbli瘸 si do oryginalnej 軼ie磬i Jerry'ego Goldsmitha z 1968 roku. Kot造 powoli zaczynaj intonowa temat Pu趾ownika. W filmie ilustruje w tym momencie po prostu ludzi, ale muzyczne powi您anie 穎軟ierzy z ich dow鏚c jest jak najbardziej zrozumia造m i s逝sznym zabiegiem. Ch堯d i dysonanse tego i nast瘼nego utworu przywo逝j Planet Ma逍 Jerry'ego Goldsmitha. Zw豉szcza pocz徠ek Assault of the Earth, gdzie partie fletu brzmi tak, jakby Giacchino skorzysta ze s造nnego Echoplexu. Pewne podobie雟twa zawiera tak瞠 charakterystyczny zjazd na smyczki, znany ju z poprzedniej cz窷ci.

Podobie雟two do s造nnej 軼ie磬i Goldsmitha mo積a, a nawet nale篡 traktowa jako ho責 dla oryginalnego filmu. Nie jest to jednak stuprocentowo jednoznaczne, bo fragmenty te mo積a te zaliczy do typowych dla tw鏎czo軼i samego Michaela Giacchino. Nie wydaje mi si jednak, by ta zbie積o嗆 by豉 w pe軟i przypadkowa. Mo積a powiedzie, 瞠 Planety Ma逍 pisze Giacchino znany nam z Zagubionych, 軼ie磬i, kt鏎a na lata ukszta速owa豉 samodzielny g這s kompozytora. Jest wielce prawdopodobne, 瞠 chc帷 stworzy odr瑿no嗆 鈍iata s造nnej Wyspy, m鏬 odwo豉 si do sonorystycznej, atonalnej 軼ie磬i sprzed pi耩dziesi璚iu lat, gdzie Goldsmith wykorzysta techniki awangardowe, by odda alienacj g堯wnego bohatera.


Giacchino jest mistrzem struktury lejmotywicznej. Z kompozytor闚 tego pokolenia jest chyba w tym najlepszy. Z tej perspektywy jednocze郾ie warto i nie warto pochyla si g喚biej nad niuansami jego muzyki. Nie warto, bo pozornie wszystko wydaje si jasne. A jednak ten "staro鈍iecki" model ilustracyjny wci捫 dzia豉 doskonale dlatego, 瞠 jest staro鈍iecki. Z jednej strony w tym roku mamy du篡 blockbuser ilustrowany w nowoczesnym stylu, gdzie muzyka gra i napi璚ie budowane jest ca造 czas. Z drugiej mamy kilka pr鏏 bardziej tradycyjnego podej軼ia nie tylko do orkiestracji, ale i przyj璚ia pochodz帷ego jeszcze ze Z這tej Ery modelu. Przyj皻a przez kompozytora Wojny o Planet Ma逍 konstrukcja jest bardzo klarowna. Mamy wi璚 nowy temat og鏊nodramatyczny, wprowadzony w przepi瘯nym wprost Exodus Wounds, jednym z highlight闚 kompozytora. W tym utworze po raz pierwszy pojawia si te mroczny temat podr騜y, intonowany przez waltorni. Wraca te kilka temat闚 z poprzedniej cz窷ci, jak chocia瘺y temat stada, czy kr鏂iutkie cameo tematu Koby, s one jednak nieobecne na p造cie. Sw鎩 temat zyskuje te ma豉 dziewczynka, Nova (nawi您anie do orygina逝 z 1968 roku). Pojawia si pierwszy raz w The Posse Polonaise. Kilka utwor闚 powtarza struktur, w kt鏎ej jej temat i temat podr騜y nast瘼uj po sobie. Z niego te wychodzi 鈍ietny, typowo Giacchinowski The Bad Ape Bagatelle (i znowu poczucie humoru trzyma si kompozytora mocno), brzmi帷y wr璚z jak Medal of Honor: Airborne.

Nowy temat wprowadza The Ecstasy of the Bold, jak mo積a si spodziewa po tytule, nawi您anie do western闚 Ennio Morricone. Wykorzystane ostinato przypomina te nieco Chevaliers de Sangreal Hansa Zimmera, jednak waltornie wskazuj do嗆 wyra幡ie na westernow proweniencj utworu, kt鏎y jest pierwszym w miar optymistycznym utworem. Jest to te moment, w kt鏎ym film w zasadzie zmienia gatunek. Na muzyk nie ma to 瘸dnego wp造wu, jest sp鎩na przez ca造 czas. To tylko potwierdza, jak warto軼iowy jest klasyczny model ilustracyjny i spos鏏 realizacji. Pod tym wzgl璠em Reeves i Giacchino stanowi idealny maria. Pomaga w tym fakt, 瞠 bardzo mocny film, tak emocjonalnie i intelektualnie, jest realizowany na pewnym wyciszeniu. Postawy poszczeg鏊nych postaci nie s wykrzyczane. Oczywi軼ie, mamy ataki w軼iek這軼i np. Cezara, bardzo wa積e te w kontek軼ie jego postawy w poprzedniej cz窷ci. Ale na przyk豉d wa積a pod wzgl璠em przes豉nia filmu i oczywi軼ie dramaturgii rozmowa z Pu趾ownikiem jest (do pewnego momentu) bardzo spokojna i przez to tym wa積iejsza i bardziej poruszaj帷a. Powoli jednak zwi瘯sza si intensywno嗆 filmu i muzyki. Planet of the Escapes zawiera bardzo ciekawy materia suspensu/akcji przypominaj帷y Medal of Honor, ale tym razem raczej Frontline ni bli窺ze p騧niejszemu stylowi Giacchino Airborne. W po陰czeniu z tematem dramatycznym i p騧niej westernowym jest to naprawd ekscytuj帷e. Trudne w odbiorze, cho filmowo 鈍ietne, jest The Hating Game. Cudowne jest natomiast ch鏎alne More Red Than Alive. Ta aran瘸cja tematu dramatycznego naprawd chwyta za serce. Pi瘯ne, cho bardzo proste, s Migration i Paradise Found.

Wszystkie tematy zbiera jak zwykle 鈍ietne End Credits. Muzyka Michaela Giacchino wspomaga film emocjonalnie, nie banalizuj帷 przy okazji jego analizy ludzkiej natury w momencie rozpadu. Nie prze豉dowuje filmu emocjami, a przy tym wpisuje si w narracj klasyczn. W ten spos鏏 oddala si od alienuj帷ej wr璚z 軼ie磬i Jerry'ego Goldsmitha, muzycznego arcydzie豉 napisanego do oryginalnej Planety Ma逍. Mo積a si zastanawia, kt鏎a ze 軼ie瞠k Giacchino wypada lepiej na albumie. Cho nieco bardziej melodyjna, mimo bardzo trudnego, atonalnego wr璚z pocz徠ku, Wojna nie zawiera materia逝 tak ekscytuj帷ego jak temat Koby. Ale przepi瘯ne Exodus Wounds, kt鏎e zachwyci這 samego re篡sera, The Ecstasy of the Bold, subtelny temat Novy czy wreszcie smutne, cho nie pozbawione nadziei zako鎍zenie, pozwala doceni t 軼ie磬 tak瞠 poza obrazem. A muzyka brzmi tak, jakby ta seria powsta豉 w豉郾ie dla tego kompozytora. Hermetyczna czasem stylistyka Zagubionych tutaj otrzymuje sw najdojrzalsz obok serialu wersj.



Autor recenzji:  Pawe Stroi雟ki
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. Apes' Past is Prologue (10:53) *
  • 2. Assault of the Earth (05:29)
  • 3. Exodus Wounds (04:23)
  • 4. The Posse Polonaise (01:23)
  • 5. The Bad Ape Bagatelle (01:13)
  • 6. Don't Luca Now (03:53)
  • 7. Koba Dependent (02:54)
  • 8. The Ecstasy of the Bold (01:57)
  • 9. Apes Together Strong (07:12)
  • 10. A Tide in the Affairs of Apes (05:31)
  • 11. Planet of the Escapes (02:42)
  • 12. The Hating Game (02:04)
  • 13. A Man Named Suicide (05:32)
  • 14. More Red Than Alive (02:41)
  • 15. Migration (02:03)
  • 16. Paradise Found (05:35)
  • 17. End Credits (09:30)
Czas trwania: 74:55

* - napisa Griffith Giacchino.
Komentarze
R. 2017-08-09
12:42
Giacchino 鈍ietnie uzupe軟i muzycznie dziko嗆 a tak瞠 pi瘯no tego postapokaliptycznego 鈍iata. Temat闚, kt鏎e 鈍ietnie dzia豉j w filmie, r闚nie dobrze s逝cha si ich na p造cie. Dla mnie to jest najlepszy Giacchino od czasu Jupitera. Nie mog si doczeka nast瘼nej cz窷ci i tego jak rozwinie si muzyczna strona tej serii.
R.R 2017-08-09
12:43
Giacchino 鈍ietnie uzupe軟i muzycznie dziko嗆 a tak瞠 pi瘯no tego postapokaliptycznego 鈍iata. Temat闚, kt鏎e 鈍ietnie dzia豉j w filmie, r闚nie dobrze s逝cha si ich na p造cie. Dla mnie to jest najlepszy Giacchino od czasu Jupitera. Nie mog si doczeka nast瘼nej cz窷ci i tego jak rozwinie si muzyczna strona tej serii.
Goska Tomasz 2017-08-09
13:21
Sequel nie oznacza wcale gorzej. Wojna o Planet Ma逍 jest przyk豉dem, 瞠 w odpowiednich r瘯ach nawet wiekowa seria ma potencja na opowiadanie ciekawych i g喚bokich historii. Jest to r闚nie przyk豉d, 瞠 wsp馧czesne kino blockbusterowe nie musi by upstrzon efektami specjalnymi, pust wydmuszk. To samo mo積a r闚nie powiedzie o muzyce do takiej superprodukcji. Giacchino wygra t partytur laur jednej z najlepszych 軼ie瞠k d德i瘯owych roku 2017, a ju na pewno jednej z ciekawszych w jego karierze. Wyra幡ie wyeksponowana tematyka i godne pochwa造 poszanowanie do przestrzeni i relacji mi璠zy bohaterami. By豚y max gdyby nie kilka u這mno軼i w sposobie gospodarowania t tematyk.
Zibi 2017-08-12
13:03
A ja nie podzielam tych zachwyt闚. Score g瘰ty jak smo豉 co nie znaczy, 瞠 s豉by - ba, jest ca趾iem dobry. Filmu jeszcze nie widzia貫m i mo瞠 po obejrzeniu zrewiduj swoje pogl康y... ;) Na chwil obecn tr鎩ka plus i nic wi璚ej...
Mystery 2017-08-15
13:18
Dojrzale i na bogato, klasa!

War for the Planet of the Apes (Wojna o Planet Ma逍)

Kompozytor:

  • Michael Giacchino

Muzyka dodatkowa:

  • Griffith Giachino

Dyrygent:

  • Tim Simonec

Orkiestrator:

  • Tim Simonec
  • Jeff Kryka

Soli軼i:

  • George Doering (gitara)
  • Martin Tillman (elektryczna wiolonczela)
  • Mark Gasbarro (fortepian)
  • Alan Steinberger (instrumenty klawiszowe)

Wydawca:

  • Sony Classical (2017)

Producent:

  • Michael Giacchino

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:




Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie