Szukaj: w


recenzje

Christine



Saunder Jurriaans i Danny Bensi szukaj swojego g這su w film闚ce, poruszaj帷 si po jej terenie niczym kameleon. Jeszcze niedawno wsp鏊nie skomponowali przejmuj帷 opraw pod ostatnie dni Jezusa na pustyni. Zaraz potem wypu軼ili muzyk do Christine, nie maj帷 z tamtym projektem absolutnie nic wsp鏊nego. W mi璠zyczasie zabrali nas na wycieczk przez lasy w Wildlike, a na pocz徠ku tego roku postraszyli widz闚 i s逝chaczy Autopsj Jane Doe. I cho熲y鄉y sami, inspirowani tytu貫m tego ostatniego, dokonali autopsji na zesz這rocznych dokonaniach tego duetu, nie 豉two przyjdzie nam odnale潭 elementy wsp鏊ne dla wszystkich prac. Jak to si zatem dzieje, 瞠 pod tymi samymi nazwiskami, ka盥y projekt sp馧ki Jurriaans i Bensi zaczyna 篡 swoim 篡ciem i zamiast powiela pomys造, duet ci庵le zaskakuje nas nowymi rozwi您aniami?

Christine nie trafi do polskiej dystrybucji. Gdyby nie American Film Festival, dzi瘯i kt鏎emu tu i tam pojawi造 si w prasie jakie wzmianki na temat filmu, nasz kraj zn闚 omin掖by porz康ny tytu, kt鏎y z niebanaln zr璚zno軼i rozprawia si z kinem dziennikarskim. Co jest bardzo nie tak, skoro nikomu nie zale篡 na promowaniu hit闚 festiwalu Sundance. Sam Manchester by the Sea, to tak na marginesie, zaszczyci swoj obecno軼i 10 kin w ca造m kraju. Dziesi耩. Je郵i jeden z oskarowych faworyt闚 otrzymuje skandaliczn dystrybucje, o Christine lepiej w og鏊e zapomnie albo poczeka a po tytu upomni si, o ironio, rodzima telewizja.

Ten nieoszlifowany diament kina niszowego, dla kt鏎ego zabrak這 miejsca w box-offisie, ma sporo do powiedzenia. Raz, jest to historia Christine Chubbuck, chorobliwie ambitnej reporterki podrz璠nej stacji telewizyjnej, prowadz帷ej wewn皻rzn walk ze sob i kolegami z pracy. Dwa, jest to pewnego rodzaju opowiastka o pracy w sensie og鏊nym, jej tempie, pu豉pkach, wp造wie na 篡cie prywatne, granicach, kt鏎ych nie powinno si przekracza. Naturalnie, tw鏎cy Christine nawet nie udaj, 瞠 zale篡 im na ukazaniu dziennikarskiego fachu wy陰cznie z perspektywy tytu這wej bohaterki. Jest jednak w tej prezentacji mn鏀two miejsca dla barwnych postaci drugoplanowych, z kt鏎ych ka盥a kreuje rzeczywisto嗆, nawet je郵i g堯wnie uci捫liwie, 29-letniej Chubbuck.

Mniej barwnie wypada ju sama muzyka. Ci篹ko bowiem nie kry zaskoczenia, gdy trzydzie軼i minut skompilowane na kr捫ku przek豉da si na parad stukot闚, odg這s闚, mechanicznie zaaran穎wanych melodyjek i rytmizacji. Intro daje temu najlepszy dow鏚. To niemal瞠 w pe軟i wystukany kawa貫k, prze豉muj帷y oszcz璠no嗆 p騧no wprowadzonym klarnetem, b璠帷ym tutaj synonimem ci庵這軼i i po膨danej melodyjno軼i. Tak robi to Carter Burwell – kompozytor de facto, mog帷y tu s逝篡 za artystyczny odno郾ik. Du穎 ciekawiej zaczyna robi si od numeru Newsroom, gdzie Jurriaans i Bensi rozpoczynaj gr na dwa fronty. Z jednej strony nie wychodz z roli minimalist闚 i d德i瘯owych centusi闚, a z drugiej doskonale przek豉daj dynamik wiadomo軼i telewizyjnych, u篡waj帷 okre郵onego tempa i instrumentalnych wariacji. Warto por闚na ten utw鏎 z Opening Bell z niedawnego filmu Money Monster. Pozornie nie ma co por闚nywa. W istocie jednak, obu przy鈍ieca ta sama my郵 – charakterystycznie wprowadzi lub nawet wepchn望 s逝chacza za kulisy studia informacyjnego, nawet je郵i skala studia jest tak r騜na.


Rozochoceni takim obrotem spraw, pods逝chamy Christine zapewne jeszcze uwa積iej, g堯wnie w poszukiwaniu nowych dr鏬 i pomys堯w. Niestety, musimy odrzuci wszelkie poznawcze zap璠y i nastawi si na, m闚i帷 brutalnie, to samo. Niemniej jednak, w tej jednakowo軼i warto spostrzec kontrast pomi璠zy tym, co napisane, a tym, co us造szane. Na przyk豉d utw鏎 Paranoia, w og鏊e jak paranoja nie brzmi. Nast瘼ny Fire, przypomina d德i瘯owo p這myczek. Back to Work, skazany na motywuj帷 nutk, zupe軟ie motywuj帷y nie jest. Taka drobna mistyfikacja to wyd德i瘯 tego, jak muzyka obchodzi si ze Christine Chubbuk, a obchodzi si z ni nies造chanie surowo. Najgorszy przy tym wydaje si brak wsparcia ze strony kompozyt闚, jak r闚nie deprecjonowanie tego, czym praca wydaje si by w oczach samej dziennikarki. To Jurriaans i Bensi s tutaj winni. Swoim ironicznym j瞛ykiem, unikaj帷ym jakichkolwiek kompromis闚, sprawiaj, 瞠 reporterka zjada w豉sny ogon, a jej decyzje czy ostrzejsze wymiany zda to raptem pozory i nieznacz帷e wybryki, z kt鏎ych je郵i kompozytorzy nie drwi, to na pewno je hamuj i tym samym os豉biaj. Takim sposobem powstaje psychologiczna otoczka muzyki do Christine. Jej kpi帷a harmonika (Feminist, The Akai) os豉bia filmowy 鈍iat, stwarzaj帷 co na wz鏎 wy郾ionej opowiastki o latach 70. Pomimo, o czym nie mo瞠my zapomina, 瞠 ta historia wydarzy豉 si naprawd. Przek豉d tej w豉郾ie metodyki rozci庵a si w ca貫j bajkowej, acz nieprzerwanie infantylnej linii melodyjnej.

Taka rola muzyki do Christine - komunikacja stan闚 i dzia豉 bohater闚. By mo瞠 to zbyt wiele, bowiem sama p造ta w oderwaniu od filmu pozostaje bez szans. R闚nie dlatego, 瞠 tak naprawd nie chodzi tu o ilustracyjno嗆 i ci庵這嗆, bowiem score od pocz徠ku do ko鎍a poddaje si ciasnym i jasnym wymogom. Nie przeszkadza mu to jednak pozostawa w bezpo鈔edniej relacji z bohaterami produkcji. I tak jak bardzo Jurriaans i Bensi oceniaj, kwalifikuj i ostatecznie nie traktuj tej relacji powa積ie, wywi您uj si ze swojej przedziwnej i intryguj帷ej roli znakomicie. My sami r闚nie powinni鄉y traktowa Christine wy陰cznie jak eksperyment. B康幟y jednak o krok przed kompozytorami i tak gwa速ownie nie skazujmy z逝dnego 鈍iata telewizji na pora磬.

Jurriaans i Bensi maj w豉sny, uporczywie prowadzony plan o profilu nieprzyzwoicie banalnej instrumentacji. Mo積a wr璚z stwierdzi, 瞠 ich pe軟a eksperyment闚 軼ie磬a kariery powinna ko鎍zy si w豉郾ie tutaj, w punkcie, w kt鏎ym dwugodzinny seans opiera si na dzwoneczku, mikroskopijnej perkusji i jeszcze mniejszej gitarze. W punkcie po這穎nym na wyci庵ni璚ie r瘯i od Philippa Glassa i Steve'a Reicha. Nie s康幟y jednak za wcze郾ie. Obaj panowie z zapa貫m id 郵adami postmodernistycznych minimalist闚, przypominaj帷, 瞠 w muzyce (r闚nie filmowej!) nie zostawia si pr騜ni, a poszczeg鏊ne style i tendencje potrafi wyp造n望 na powierzchnie w najmniej spodziewanym momencie.




Autor recenzji:  Tomasz Ludward
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. Intro (1:07)
  • 2. Newsroom (2:17)
  • 3. Home (1:00)
  • 4. Feminist (1:20)
  • 5. Paranoia (0:56)
  • 6. The Fire (1:33)
  • 7. All Alone (0:30)
  • 8. Madame Ovary (2:29)
  • 9. The Akai (1:19)
  • 10. Movies on the News (1:48)
  • 11. Morning After (1:45)
  • 12. Yes But (2:07)
  • 13. Back to Work (1:36)
  • 14. Suicide (2:44)
  • 15. Aftermath (2:09)
  • 16. Credits 1 (2:04)
  • 17. Credits 2 (2:43)
Czas trwania: 29:20
Komentarze

Christine

Kompozytor:

  • Saunder Jurriaans, Danny Bensi

Wydawca:

  • The Orchard (2016)

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:



Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2017 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie