Szukaj: w


recenzje

α-Bet-City


α-Bet-City to trzeci studyjny album Joe Hisaishiego, jednego z najwa積iejszych kompozytor闚 z Kraju Kwitn帷ej Wi郾i. Poprzednie dwa kr捫ki, Mkwaju i Information, ukazywa造 Japo鎍zyka jako tw鏎c nietuzinkowego, kt鏎y pr鏏owa swoich si w r騜nych gatunkach muzycznych, pocz患szy od jazzu, minimalizmu i awangardy, na elektronice ko鎍z帷. R闚nie a-Bet-city wypada pod tym wzgl璠em interesuj帷o i nietypowo, patrz帷 przez pryzmat 闚czesnych dokona Japo鎍zyka. Ale czy mo瞠my m闚i o muzyce, kt鏎ej s逝cha si z 豉two軼i i przyjemno軼i? Nie tym razem.

Ju pierwszy utw鏎 na p造cie, Syntax Error, wprawi niejednego odbiorc w konsternacj. Melodia? Klasyczna harmonia? Nic z tego. W zamian za to mamy zbi鏎 dziwacznych, elektronicznych trzask闚, balansuj帷ych pomi璠zy muzyk konkretn a industrialn. Obok Flashback z Mkwaju jest to bodaj najbardziej awangardowa kompozycja w dorobku Hisaishiego, niestety r闚nie jedna z najbardziej denerwuj帷ych i ohydnych w brzmieniu. Przej軼ie przez ten ponad czterominutowy kawa貫k bez krwawienia z uszu graniczy z cudem. Co ciekawe, maestro najwyra幡iej nie traktowa Syntax Error jako jednorazowego eksperymentu. Na nast瘼nym kr捫ku studyjnym Japo鎍zyka, wydanym rok p騧niej Curved Music, znajdziemy 軼ie磬 Syntax Error II, w kt鏎ej zastosowanie znalaz造 analogiczne rozwi您ania.

Na szcz窷cie kolejne utwory s bardziej przyst瘼ne. Tytu這wa kompozycja to przyk豉d do嗆 charakterystycznej muzyki Hisaishiego z lat 80., zw豉szcza maj帷 w pami璚i filmy i seriale animowane „obs逝giwane” przez niego na pocz徠ku dekady. Mamy wi璚 przyjemn, wpadaj帷 w ucho melodi, energetyczn perkusj i popowe syntezatory. Za pewne urozmaicenie mo積a uzna partie dulcimeru, instrumentu, kt鏎ego z powodzeniem wykorzysta Japo鎍zyk na swojej 軼ie盧e d德i瘯owej z Nausicii z Doliny Wiatru. Niestety 闚 track, jak wiele innych napisanych w tym stylu, brzmi dzi ju do嗆 archaicznie. To samo zreszt tyczy si kolejnych pozycji na albumie. Co gorsza, z czasem co raz miej uwagi Hisaishi przywi您uje do melodyki, w zamian za to skupiaj帷 si na kompozytorskich fanaberiach i eksperymentach. Przyk豉dem s chocia瘺y bardzo specyficzne Road Runne, Club Dance i Venus & African. Na chwil zatrzyma豚ym si natomiast przy utworze Smile of Escher. Po pierwsze, w tytule pojawia si nazwisko Mauritsa Cornelisa Eschera (1898-1972), holenderskiego malarza i grafika. Ponad 獞ier wieku p騧niej Hisaishi po鈍i璚i temu arty軼ie sw鎩 studyjny album Vermeer and Escher. Po drugie, awangardowe sample s造szane przez praktycznie ca造 utw鏎 (analogiczne pojawi造 si na p騧niejszym image albumie z Laputy - podniebnego zamku), to przyk豉d inspiracji tw鏎czo軼i Ryuichiego Sakamoto, kt鏎y podobne stylizacje wykorzysta na swoim koncepcyjnym kr捫ku B-2 Unit z 1980 roku. Sakamoto nale瘸這 by przywo豉 jeszcze z innego powodu. W owym czasie by on frontmenem kultowego zespo逝 Yellow Magic Orchestra, kt鏎y odcisn掖 swoje pi皻no tak瞠 na tw鏎czo軼i Hisaishiego, czego dowodem jest min. w豉郾ie recenzowana p造ta. W czasie ods逝chu mo瞠my si natkn望 na zap皻lone, perkusyjne loopy, kt鏎e spopularyzowane zosta造 przez Sakamoto i jego kapel.

Cz窷 utwor闚 potrafi jednak zagwarantowa autentycznie pozytywne wra瞠nie s逝chowe, cho tak瞠 w ich przypadku mo瞠my m闚i o pewnej muzycznej nonszalancji i kontrowersyjno軼i. Taka w豉郾ie jest chocia瘺y dwukrotnie powt鏎zona kompozycja Da-Ma-Shi-E, kt鏎a poprzez swoj minimalistyczn struktur nasuwa skojarzenia z tytu這w 軼ie磬 z Mkwaju, pierwszego studyjnego albumu Hisaishiego. Najbardziej reprezentacyjnym kawa趾iem na p造cie, przynajmniej w mojej ocenie, b璠zie jednak genialne Mobius Love, wyr騜niaj帷e si niezwyk造m po陰czeniem klimatycznych syntezator闚 oraz magicznych, na wp馧 improwizowanych partii dulcimeru. R闚nie znakomicie prezentuje si kawa貫k Lemore. Nie uwa瘸m go jednak za highlight kr捫ka g堯wnie dlatego, 瞠 jest to reinterpretacja tak samo zatytu這wanego utworu ze wspomnianego Mkwaju. Tak na marginesie, to pierwszy przyk豉d muzycznego recyclingu Japo鎍zyka - „procederu” nierzadko spotykanego w jego p騧niejszych koncepcyjnych pracach. W tym miejscu mo積a wspomnie, 瞠 utw鏎 Da-Ma-Shi-E pojawi si w odmiennej wariacji na innym albumie Hisaishiego,Shoot the Violist z 2000 roku.

Tak o to α-Bet-City jawi si jako jeden z najbardziej nietypowych i najdziwniejszych album闚 Hisaishiego. To drugie okre郵enie zdaje si zreszt najlepiej streszcza omawiane dzie這. Nie da si ukry, 瞠 spora cz窷 utwor闚 to po prostu pseudo artystyczne kaprysy kompozytora, wszak poza ich p豉szczyzn czysto eksperymentaln nie nios ze sob wi瘯szych warto軼i muzycznych. W dodatku wiele 軼ie瞠k zosta這 ju mocno nadgryzione z瑿em czasu. Inna sprawa, 瞠 wykres wra瞠 s逝chowych podczas obcowania z tym kr捫kiem przypomina sinusoid – jedne 軼ie磬i ma si ochot przewija, inne, takie jak np. Mobius Love lub ciekawa aran瘸cja Lemore z Mkwaju, uwypuklaj niekwestionowany geniusz Japo鎍zyka. W tym wszystkim wypada podkre郵i pr鏏 stworzenia czego unikalnego, a tak瞠 wyra瞠nia swoich ambicji muzycznych. Z tych瞠 wzgl璠闚 nie jest to kr捫ek dla tych, kt鏎zy znaj Hisaishiego g堯wnie z jego wspania造ch partytur stworzonych dla Hayao Miyazakiego i Takeshiego Kitano. To kr捫ek dla tych, kt鏎zy chcieliby us造sze od Japo鎍zyka co du穎 mniej konwencjonalnego.

Inne recenzje z serii:
  • Mkwaju
  • Information
  • Curved Music

    Nasza ocena
    Oryginalno嗆 軼ie磬i:
    Muzyka na p造cie:
    OCENA OG粌NA:
    Lista utwor闚
    Czas trwania: 47:13
    Komentarze

  • α-Bet-City

    Kompozytor:

    • Joe Hisaishi

    Orkiestrator:

    • Joe Hisaishi

    Soli軼i:

    • Joe Hisaishi (syntezatory)
    • Keiji Azami (dulcimer)
    • Eitetsu Hayashi (wadaiko)
    • Masatsugu Shinozaki (elektryczne skrzypce)

    Wydawca:

    • Japan Records (1985)

    Producent:

    • Joe Hisaishi

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:



    Poki.pl
    Grydladzieci.pl

     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2017 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie