Szukaj: w


recenzje

The Crown



Rzekome 150 milion闚 dolar闚 wydane na najnowsze dziecko Netflix zwraca si co do centa. The Crown czyli 鄉ia造, przechodz帷y wszelkie oczekiwania portret brytyjskiej rodziny kr鏊ewskiej zas逝guje na uwag, niezale積ie czy nazywamy siebie mi這郾ikami kostiumowych dramat闚, czy raczej stronimy od historycznych laurek s逝膨cych jako pomoce naukowe przy lekcjach historii. Peter Morgan – tw鏎ca g這郾ej Kr鏊owej tym razem skaluje swoj ulubion tematyk do i軼ie monstrualnych rozmiar闚. Setki statyst闚, skrupulatne oddanie epoki w strojach, lokacjach, armia ludzi odpowiedzialnych za casting, dekoracje, a nawet specyficzny j瞛yk epoki stanowi podwaliny pod 10-odcinkowy serial, kt鏎ego osi staje si koronacja El瘺iety II na kr鏊ow Anglii. Dodajmy do tego jeszcze anga Stephena Daldry'ego jako maestro na sto趾u re篡serskim oraz Hansa Zimmera pe軟i帷ego analogiczn rol z pok豉du kompozytorskiego i mamy wymarzony komplet.

Z tym Hansem Zimmerem, zreszt, nie jest tak jakby ka盥y chcia. Jego funkcja, kt鏎 w ostatnim czasie wydaje sobie g喚boko ceni, sprowadza si do firmowania swoim nazwiskiem kolejnych wyczyn闚 najbli窺zych wsp馧pracownik闚. Tutaj inspiruje w豉軼iwego autora muzyki zwinnym tematem przewodnim. Zanim ten opanuje czo堯wk The Crown, wspomnijmy faktycznego, bez w徠pienia gorliwego or璠ownika stylistyki Niemca, kompozytora, kt鏎y to na swoje barki wzi掖 ca陰 ilustracje do produkcji Morgana i tym samym przypiecz皻owa dla siebie nadzwyczaj pracowity rok. Mowa o Rupercie Gregsonie-Williamsie, postaci skromnej, stoj帷ej w cieniu innych cz這nk闚 Remote Control Productions i, co chyba najistotniejsze, w豉snego brata Harry'ego. Brzmi dramatycznie? Mo瞠 powinno, bior帷 pod uwag materia, jaki brat Rupert przygotowa na potrzeby dworu Buckingham.

Na pierwszy ogie idzie temat Hansa Zimmera. Nic to odkrywczego, bowiem czo堯wka obraca si wok馧 dosadnego ostinato, b璠帷ego fuzj Anio堯w i Demon闚 i Sherlocka Holmesa. Tu jednak 豉two nabra si na pewien trop, kt鏎y mo瞠 nawet nieumy郵nie podsuwa nam Zimmer. Haftuj帷 sw鎩 temat z ewidentnie historycznej koronki, mamy wra瞠nie, 瞠 takie to b璠zie granie, burzliwe, nasi彗ni皻e liturgiczn aur i si璕aj帷e estetyk dalej ni po這wa dwudziestego wieku. Pomimo, 瞠 jest to otwarcie raczej ma這 zaskakuj帷e, je瞠li por闚namy je do wyczyn闚 Trevora Morrisa lub Ramina Djawadiego, to sam fakt, 瞠 ten przypadek dotyczy dynastii trwaj帷ej, jej cz這nk闚 z krwi i ko軼i, napawa s逝chacza pewnego rodzaju ekscytacj.

P造nne przej軼ie do Duck Shoot ma za zadanie, o ironio, zaprezentowa nam charakter i, przede wszystkim, zamys Gregsona-Williamsa na serial. Jak za dotkni璚iem czarodziejskiej r騜d磬i wracamy po tej kr鏒kiej eskapadzie do tera幡iejszo軼i, gdzie czeka nas twarde l康owanie na czym zgo豉 znajomym, skonsumowanym, zwr鏂onym i zn闚 napocz皻ym. Ilo嗆 wariacji tematu z Incepcji, albo, dla bardziej dociekliwych, z Bourne Identity, wyrasta nam w ostatnim czasie jak grzyby po deszczu. Wydaje si, 瞠 ka盥y chce mie sw鎩 dwunutowiec, niezale積ie od tematyki aktualnie tworzonego dzie豉. Tak jest i w tym wypadku. Kr鏊 Jerzy VI zaprasza swojego zi璚ia Filipa na polowanie-inicjacje. Dla jednego jest to ju koniec drogi, dla drugiego dopiero pocz徠ek. Gdzie w tle m這da El瘺ieta czmycha w gabinecie swojego papy, ch這n帷 atmosfer Korony. Kulminacja odcinka pierwszego jest jednocze郾ie jego kulminacj d德i瘯ow.


Wszystko, co przyjdzie nam odczu podczas muzycznej lektury The Crown to do鈍iadczenia odtw鏎cze. To mo瞠 by przyczyn pewnej konsternacji, ju nie tylko dla wytrawnych wy豉pywaczy nawi您a i kalek, ale dla ka盥ego, kto raptem prze郵izgn掖 si przez kasowe hity zza Oceanu. Na baz tematyczn Gregson-Williams upatrzy sobie Ostatniego Samuraja, wspomnian Incepcj, Frost/Nixon oraz Mrocznego Rycerza, a i to wygl康a raptem jak wierzcho貫k g鏎y lodowej. Pierwszy z wymienionych zaszczepia w The Letter. Incepcja s逝篡 za motor nap璠owy wydarze i szeroko poj皻 baz tematyczna (Margaret Calls Elizabeth), natomiast Frost/Nixon spowija 篡wio這we, a jak瞠, i ca趾iem przyst瘼ne lirycznie w ko鎍闚ce, Government. Tytu utworu mierzi niemi這siernie, poniewa niebezpiecznie przybli瘸 si do jakiego potworkowatego folderu z muzycznymi efektami, na przyk豉d utw鏎 'Niebo' uwolni generycznie 獞ierkaj帷e ptaszki, a 'Rumba' skoczn hulank. Kwestia odpowiedniego przycisku na keybordzie. Tutaj akurat Government straszy politycznymi zap璠ami Nixona, co w kategoriach muzycznych wypada a zanadto ostentacyjnie.

Dalej Gregson-Williams wydaje si pr篹y swoje musku造, pr鏏uj帷 podej嗆 histori z r騜nych tylko pozornie oddalonych od siebie k徠闚. Aran瘸cyjnie album poprowadzony jest na jedno kopyto. Postaci, jako charaktery, wypisane s tylko na trackli軼ie, bowiem w samej ilustracji nie stanowi obiektu zainteresowania. Owszem, utwory Margaret and Townsend czy Mary and Edward funkcjonuj jako osobne byty, lecz poddane s tak naprawd zwrotom fabularnym, a nie wyborom czy, tak dobrze przecie wyszczeg鏊nionym, rysom bohater闚. Oprawa d德i瘯owa wskutek tak bolesnej generalizacji zlewa si w jedn p造n帷 ma, kt鏎a tylko miejscami wypuszcza chwytliwe b帳elki, tak jak w obijaj帷ym si o zawzi皻o嗆 Dark Knighta i Gladiatora In This Together lub delikatnym, kobiecym Limerick. Jest to dalej jednak za ma這 aby wywo豉 rumie鎍e oraz, co powinno by obowi您kiem, skojarzy partytur w jakikolwiek spos鏏 z tematyk serialu. Wypiel璕nowane pod ka盥ym wzgl璠em dziecko Netflix ewidentnie ignoruje opraw muzyczn. Podczas gdy antura i przera瘸j帷o trafnie dobrana obsada b造szczy na tle innych komponent闚, kompozycja w 瘸den spos鏏 nie wychodzi przed szereg. Nie dostaje kopa, nie przynosi chluby. Jest zaczepieniem, jakim odleg造m punktem na filmowej mapie, kt鏎y nie ma prawa sygnalizowa, jak ogromny bud瞠t zosta przeznaczony na serial. Bez w徠pienia, to staje si wyra幡ym mankamentem bran篡 – w The Crown, ze wszystkich aspekt闚 sk豉daj帷ych si na jej sukces, ten muzyczny wnosi do ca這軼i najmniej.

Temu artystycznemu zaniedbaniu, nazywajmy rzeczy po imieniu, towarzyszy pewien paradoks. W epoce prostoty u篡tkowania i intuicyjno軼i, najlepiej sprawdzaj si artyku造 schludne i 豉twe w obs逝dze. Taka w豉郾ie jest Korona. Ratuje si podmiotem, kt鏎y tak 豉two 'kupuje' publiczno嗆 – funkcjonalno軼i. Jak dawno niewidziany cz這nek rodziny, na kt鏎ego nie鄉iale czekamy, cho熲y tylko po to, 瞠by si przywita i upewni si, 瞠 wszystko ma si dobrze. Gregson-Williams wyra幡ie komponuje pod publik, u鄉iecha si do obywateli niczym El瘺ieta. W serialu, mog帷ym ud德ign望 najbardziej karko這mne rozwi您ania kompozycyjne, kt鏎ych bez zawahania podj掖by si ka盥y ekspert od kostium闚 (Stephen Warbeck, John Lunn), przytacza si diabelsko skuteczn receptur rodem z makbetowskiego kot豉. A zatem 陰czy si to, co podrywa emocjonalno嗆 historii, czemu nie wypada nie ulec. Szpikuje si album dramaturgi wpadaj帷 w ucho. Tak, kt鏎 mo瞠 poderwa serca w po陰czeniu z obrazem. To ma by 軼ie磬a dla obywateli kr鏊owej. Ma zapewnia bezpiecze雟two i podkre郵a pierwiastek boski – o taki przecie ociera造 si najlepsze dokonania Hansa Zimmera, czy nie? Sygnatur wypisan z這tym atramentem niech b璠zie zatem Duck Shoot – utw鏎-rama, w kt鏎 przychodzi nam zmie軼i ca陰 muzyk z The Crown. Muzyk banaln, ale podtrzymuj帷 co, co dla kr鏊ewskiego dworu i dworu RCP jawi si jako fundamentalne, a mianowicie – tradycja.

Sam Rupert Gregson-Williams m鏬豚y dost徙i miana bibliotekarza w鈔鏚 ogromnej kolekcji muzycznego or篹a Hansa Zimmera. Piastowa豚y sw鎩 urz康 rzetelnie, odkurzaj帷 dobytek i ucz帷 si na pami耩 po這瞠nia d德i瘯闚. By豚y jak filmowy Tommy Lascelles, prawdziwy kardyna Richelieu na us逝gach Windsor闚, kt鏎y na krok nie opuszcza kr鏊owej, dokumentuj帷 wszelkie poczynania i cytuj帷, jakby od niechcenia, t逝ste fragmenty najstarszych kr鏊ewskich orzecze i rozporz康ze. Podobnie m這dszy z braci Gregson-Williams. Przegl康 pola ma ogromny, jest wyrobnikiem, kt鏎emu na koniec s逝瘺y postawi pomnik. Czy b璠zie to jednak upami皻nienie tw鏎czo軼i czy nagroda za oddanie i trwanie w uniwersum swojego niestrudzonego mistrza, a mo瞠 raczej kr鏊a?




Autor recenzji:  Tomasz Ludward
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. The Crown Main Title - Hans Zimmer (1:24)
  • 2. Duck Shoot (4:07)
  • 3. Sagana (4:32)
  • 4. Government (4:06)
  • 5. The Letter (7:56)
  • 6. Limerick (2:49)
  • 7. Edward Returns (2:02)
  • 8. In This Together (5:59)
  • 9. Margaret and Townsend (3:13)
  • 10. The Anointing (5:13)
  • 11. Someone Remarkable (4:15)
  • 12. Where Does That Leave Me? (1:39)
  • 13. Margaret Calls Elizabeth (4:01)
  • 14. Bit of Fluff (2:30)
  • 15. Dressing Down (3:09)
  • 16. Mary is Dead (1:45)
  • 17. Mary and Edward (3:31)
  • 18. Chasing Margaret (1:27)
  • 19. Head of the Family (2:41)
Czas trwania: 66:19
Komentarze
Mefisto 2017-01-07
20:29
Fajna recka. A muzyka? Sztampowa, lecz przyjemna. Tr鎩ka jak najbardziej zas逝穎na.
Wawrzyniec 2017-01-10
20:27
Bardzo dobra recenzja. Czysta przyjemno嗆 czytania i s逝szne wnioski. I rzeczywi軼ie praca ta oryginalno軼i nie grzeszy, ale sk豉ma豚ym, gdybym napisa, 瞠 jako oprawa d德i瘯owa nie sprawdza si w serialu. Plus sama w sobie i pod wzgl璠em wykonania prezentuje si dobrze i pomijaj帷 oryginalno嗆, bezbole郾ie si j s逝cha.
Mystery 2017-01-15
17:58
Score okazuje si by jednak w porz康ku, cho fakt, jeden "Duck Shoot" w zupe軟o軼i wystarczy je郵i chodzi o prezentacj tej muzyki, z oryginalno軼i ju tak bym nie wnika, a z kolei z 5 w obrazie bym jednak nie szala, a tak to nie oddzia造wa這 i jak na historyczne widowisko wkrada豉 si RCP sztampa oraz powtarzalno嗆.

The Crown

Kompozytor:

  • Rupert Gregson-Williams

Muzyka dodatkowa:

  • Hans Zimmer (czo堯wka)
  • Lorne Balfe

Dyrygent:

  • Johannes Vogel

Wydawca:

  • Sony (Classical Masters) (2016)

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:




Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie