Szukaj: w


recenzje

Moonlight


“What can we do that’s new and special?”
Nicholas Britell


Ubieg這roczna gala rozdania Oscar闚 zosta豉 skrytykowana mi璠zy innymi za to, 瞠 pomin窸a czarnosk鏎ych artyst闚. Podobna sytuacja prawie na pewno nie b璠zie mia豉 miejsca wraz z kolejn edycj rozdania najwa積iejszych nagr鏚 ameryka雟kiego przemys逝 filmowego. A to za spraw, jak pocz徠kowo uwa瘸no, produkcji Birth of a Nation opowiadaj帷ej o jedynej udanej rebelii niewolnik闚 przeciwko bia造m mieszka鎍om hrabstwa Southampton. Podczas gdy zachwytom nad filmem nie by這 ko鎍a, 鈍iat這 dzienne ujrza skandal seksualny, kt鏎ego g堯wnym bohaterem by re篡ser Birth of a Nation, Nate Parker. W skutek afery Parker straci wszelkie szanse na artystyczny sukces, a afroameryka雟ka reprezentacja Hollywood zmuszona by豉 napr璠ce wy這ni nowego kandydata, kt鏎y w陰czy si do wy軼igu o najwa積iejsze nagrody tego sezonu.

Moonlight, bo o nim mowa, to film wielowarstwowy, a spotkanie z nim jest jak uderzenie obuchem w g這w. Ka盥a jego pow這ka 篡je oddalonym od siebie 篡ciem, cho wszystkie dziel ze sob pierwszy plan. Biedne przedmie軼ia Miami, destrukcyjna matka (oklaski dla Naomie Harries), narkotyki, wojny gang闚, i co najistotniejsze w tej konfiguracji – czarnosk鏎y homoseksualista, b璠帷y 陰cznikiem pomi璠zy wszystkimi przedstawionymi 鈍iatami. Chiron, bo tak mu na imi, przemierza trzy etapy swojej egzystencji, w trzech r騜nych rozdzia豉ch, z trzema r騜nymi aktorami wcielaj帷ymi si w jego posta. Droga, kt鏎 pokonuje, wybrukowana jest ogromnym 豉dunkiem emocjonalnym, a wewn皻rzne rozdarcie i bezradna postawa wobec 鈍iata wymusza na widzu refleksj nad autentyczno軼i postaci i ich ludzkich wybor闚. Ten dramat, bardzo intymnie i skrz皻nie ukrywaj帷y pok豉dy cz這wiecze雟twa, zamkni皻y jest w cudownych, pe軟ych kolor闚 kadrach, kt鏎ym asystuje kompozycja pi鏎a Nicholasa Britella.

Podr騜 przez ni przebiega tr鎩torowo, adekwatnie do fabularnych segment闚. Wyszczeg鏊nienie poszczeg鏊nych obszar闚 muzyki jest w miar proste, bo Britell mie軼i swoje dzie這 w 25 minutach, jak r闚nie porusza si w bardzo ekonomicznym s這wnictwie. Ca造 zamys sprowadza si do klasycznego, obdartego ze zb璠nych ozdobnik闚, instrumentarium. Cz窷 pierwsza, nazwijmy j poznawcz, to historia ch這pca o przezwisku Little. Jak w przypadku ka盥ego nowego kontaktu, rodzi si ciekawo嗆, a intensywno嗆 odczu jest trudna do zatrzymania. Najlepiej, w interpretacji kompozytora, oddaje ten fakt kilka niskich d德i瘯闚 wygrywanych na pianino. To temat centralnej postaci opowie軼i. Razem z ni b璠zie ewoluowa, schodz帷 za ka盥ym razem z aran瘸cj. Tak wi璚 Chiron's Theme zabrzmi kilka oktaw ni瞠j, podczas gdy Black's Theme p鎩dzie jeszcze dalej, pog喚biaj帷 d德i瘯 oktetem wiolonczelowym. Tego typu klasyczne rozwi您anie nie dotyczy wy陰cznie tej cz窷ci pracy. Zbudowane na tremolo The Middle of the World i The Spot to wyraz fascynacji Britella muzyk barokow, zw豉szcza Bachem i Vivaldim. Nie chc zdradza, w kt鏎ej dok豉dnie scenie filmu te dynamicznie przeplatane rejestry odnajduj swoje uj軼ie na ekranie, ale jest to jedna z kluczowych sekwencji Moonlight. Opr鏂z tego Britell wplata w swoj ilustracj fragment Vesperae solennes de confessore Mozarta, stoj帷ym w kontrapunkcie do popisowej gry Naomie Harris, kt鏎a przesadnie, niczym aktorka operowa, przeprowadza kolejn wychowawcz szar輳 skierowan w pozbawionego jakiejkolwiek ochrony syna. Te, jak si zorientujemy, brutalne gesty ze strony kompozytora domykaj preludium o dzieciaku zwanym Little.


Warto w tym tek軼ie przeskoczy rozdzia drugi, g堯wnie powielaj帷y zastosowania z introdukcji, i od razu skierowa muzyczn ciekawo嗆 na ostatni akt tej muzycznej oprawy. Dok豉dnie tutaj mamy do czynienia z egzaltacj klasycznej receptury Britella na kreowanie swojej narracji. Zaskakuj帷a modyfikacji ulega nie tylko ciut ospa造 nastr鎩 poprzedzaj帷ych kawa趾闚, ale r闚nie sama baza tematyczna. Punktem zwrotnym staje si kr鏂iutki, ale doskona造 Sweet Dreams. Startuje gwa速own lini kontrabas闚 – pozosta這嗆 po barokowym pejza簑 – i zmierza w kierunku smyczkowej nostalgii, kt鏎a bezb喚dnie obrazuje, jak daleko ju zabrn瘭i鄉y w opowie軼i o Little/Chiron/Black. Bo nagle nast瘼uje odci璚ie od przesz這軼i. Kolejny akt przekre郵a dwa poprzednie, daj帷 muzyce drugie 篡cie, z t r騜nic, 瞠 jest to 篡cie o nowej, pesymistycznej, ale oddanej w formie ma貫j, krystalicznej symfoniki. Zerknijmy na Chef's Special, maj帷ym du穎 wsp鏊nego z apokaliptycznym stylem Maxa Richtera, ale nie tylko. Barry Jenkins ewidentnie dedykuje t scen Wong Kar-Waiowi, nadaj帷 unikatowego znaczenia rzeczom prozaicznym takim jak gotowanie. Britell, z kolei, reaguje na zamys swojego re篡sera i stanowczo rytmizuje smyczki na wz鏎 Shigeru Umebayashiego. Przede wszystkim jednak utw鏎 Chef's Special dodaje ostatni cegie趾 w tej historii, a po niej zostaje ju tylko fina這wa suita.

Podsumowanie Moonlight dzia豉 jak najtwardszy narkotyk. Z pozoru toporna orkiestracja przeplatana pianistyczn aur to wyd德i瘯 ko鎍owego stadium transformacji Chirona. Silny na zewn徠rz, kruchy w 鈔odku. Britell wpaja pe軟, przesycon burzliwymi odczuciami panoram, kt鏎ej kolejne odcinki wyprowadzaj s逝chacza z emocjonalnej r闚nowagi. Efekt jest tym bardziej powalaj帷y, 瞠 瘸den wcze郾iejszy fragment Moonlight nie zapowiada tego rodzaju donios這軼i. Praktycznie nie jeste鄉y w stanie przewidzie, 瞠 ka盥y drobniutki utw鏎 po陰czony w jedno zabrzmi zupe軟ie inaczej, tym samym daj帷 pow鏚 do nowych interpretacji tego dzie豉. Z drugiej strony, ta pi瘯na suita jest odzwierciedleniem ca這軼i, w dos這wnym sensie. Tw鏎ca muzyki ostatecznie mo瞠 sprawia wra瞠nie kogo, kto zbyt swobodnie poeksperymentowa z kilkoma przygotowanymi tematami, tworz帷 kr鏒k, aran瘸cyjn wycinank – na przyk豉d pierwszy raz po陰czy muzyk symfoniczn z technik Chopped and Screwed, wywodz帷 si z hip hopu (odpowiednie miksowanie w celu uzyskania zwolnionej melodii). Na korzy嗆 tego rozwi您ania przemawia sam film, kt鏎y wymaga pewnej ci庵這軼i narracyjnej, z lekkimi przekszta販eniami podyktowanymi ewolucj bohatera. Muzyka, zatem, zosta豉 skonstruowana w skali 1:1, je郵i bierzemy pod uwag jej relacj z obrazem. 疾by tego by這 ma這, nie tylko sam score uczestniczy w tym przedstawieniu. Kilka piosenek, wachlarz gatunk闚, odpowiadaj帷y pozornie tylko eklektycznemu scenariuszowi, podtrzymuje znamienn rol oprawy Britella.

Ju teraz przewiduj w ciemno, 瞠 m這dy kompozytor, kt鏎y jak dot康 nie schodzi z odpowiedniego poziomu: The Big Short, Free State of Jones, A Tale of Love and Darkness swoim ostatnim dokonaniem oderwie si od wszystkiego innego, co przyjdzie nam w tym roku s造sze. Oderwie si mo瞠 nazbyt gwa速ownie. Obawiam si bowiem, 瞠 trudno mu b璠zie wyj嗆 przed szereg, gdy nadejdzie sezon nagr鏚 i wyr騜nie. By mo瞠 ta oprawa, summa summarum, jest za kr鏒ka, jest jej za ma這, a wi璚 pozostawia niedosyt. Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazuj, 瞠 ju za chwil prym udowodni ekranowe hity, z grubymi portfelami swoich producent闚. Tam te w 鈍ietle jupiter闚 na wyrazy uznania czyha Roque One od Michaela Giacchino, Desplat, Johannsson, Debney, i reszta. Nie dajmy si jednak zniech璚i. Si璕nijmy po Moonlight, bo jest to po prostu uczta dla ucha i, gdy tylko film trafi do regularnej dystrybucji, r闚nie oczu. A muzyka w nim wywo逝je emocje, o kt鏎ych wymienieni wy瞠j panowie mog w ostatnim czasie tylko pomarzy.




Autor recenzji:  Tomasz Ludward
Nasza ocena
Oryginalno嗆 軼ie磬i:
Muzyka w filmie:
Muzyka na p造cie:
OCENA OG粌NA:
Lista utwor闚
  • 1. Every N****r Is a Star Boris Gardiner (3:19)
  • 2. Little's Theme (0:59)
  • 3. Ride Home (0:47)
  • 4. Vesperae Solennes de Confessore - Laudate Dominum, K. 339 Wolfgang Amadeus Mozart (1:42)
  • 5. The Middle of the World (2:02)
  • 6. The Spot (1:24)
  • 7. Interlude (0:25)
  • 8. Chiron's Theme (0:57)
  • 9. Metrorail Closing (1:43)
  • 10. Chiron's Theme Chopped & Screwed (Knock Down Stay Down) (2:09)
  • 11. You Don't Even Know (2:21)
  • 12. Don't Look at Me (0:36)
  • 13. Cell Therapy Goodie Mob (4:38)
  • 14. Atlanta Ain't But So Big (0:56)
  • 15. Sweet Dreams (0:58)
  • 16. Chef's Special (1:11)
  • 17. Hello Stranger Barbara Lewis (2:44)
  • 18. Black's Theme (0:57)
  • 19. Who Is You? (0:54)
  • 20. End Credits Suite (5:14)
  • 21. Bonus Track: The Culmination (1:56)
Czas trwania: 37:42
Komentarze
Adam Krysi雟ki 2016-11-14
23:28
Na Desplata to w tym roku mo瞠 czeka co najwy瞠j Z這ta Malina, a jak mu si poszcz窷ci to najl瞠jszy wymiar kary, czyli Antymuza :P
Piotr Laskowski (_Thief) 2016-11-15
16:58
Przes逝chane. 圭ie磬a poprawna i s逝cha si w miar dobrze, ale takie, dajmy na to "Maps to the Stars" Shore'a mia盥篡 to totalnie.
Mefisto 2016-11-27
20:30
Heh, jak tylko zobaczy貫m ocen, to wiedzia貫m, kto napisa reck :) Tekst oczywi軼ie dobry, muzyka te, cho nie a tak. W filmie zaznacza si raczej nienachalnie, zreszt pomimo naprawd 豉dnego motywu przewodniego jest zbyt eteryczna i za ma這 charakterystyczna, by zosta豉 z nami na d逝瞠j - zw豉szcza, 瞠 musi wsp馧pracowa z piosenkami z zupe軟ie innej beczki. Emocji z pewno軼i nie brakuje soundtrackowi, ale ca這軼iowo jest zbyt anonimowo i za delikatnie, by m闚i o bliskiej arcydzie豉 pracy.
Wawrzyniec 2016-11-29
19:54
Dobry tekst i dobra przyjemna muzyka. Co prawda nie mam nic przeciwko kr鏒kim 軼ie磬om, ale tutaj jest ona dla mnie za kr鏒ka. Wszystko brzmi 豉dnie, ale czuj troch jakby to by豉 zaledwie namiastka i przynajmniej mnie pozosta pewien niedosyt.
Marek 2017-11-04
14:24
Znakomity soundtrack. W moim odczuciu bardzo oryginalny.

Moonlight

Kompozytor:

  • Nicholas Britell

Soli軼i:

  • Nicholas Britell (pianino)

Wydawca:

  • Lakeshore Records (2016)

Producent:

  • Nicholas Britell

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:




Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie