Szukaj: w


biografie

Antoine Duhamel

Właściciel najbardziej chyba imponującej brody w świecie muzyki filmowej. Antoine Duhamel, syn pisarza Georgesa Duhamela i aktorki teatralnej Blanche Albane, edukację muzyczną odbierał w paryskim konserwatorium pod egidą takich nauczycieli, jak Olivier Messiaen i René Leibowitz. Równocześnie studiował na Sorbonie psychologię, muzykologię oraz inne kierunki. Asystował również Pierre'owi Schaefferowi, słynnemu francuskiemu twórcy muzyki konkretnej.

Tak solidne podstawy muzyczne pozwoliły Duhamelowi zaistnieć w świecie kina wraz z początkami francuskiej Nowej Fali. Początkowo komponował do obrazów krótkometrażowych, poznając m.in. Alexandre'a Astruca, zaś od roku 1964 – do kinowych filmów fabularnych (debiutem był obraz Le grain de sable). Przełomem okazał się kolejny rok, kiedy to Duhamel spotkał Jean-Luca Godarda. 40-letni podówczas kompozytor napisał dla Godarda jedną z niewątpliwie najpiękniejszych ścieżek francuskiej Nouvelle Vague, Szalonego Piotrusia, i w dwa lata później ponownie spotkał się ze słynnym reżyserem na planie Weekendu.

Po usługi Duhamela sięgali również François Truffaut (m.in. urokliwe, liryczne Skradzione pocałunki oraz Małżeństwo) i Bertrand Tavernier – obaj czterokrotnie. Zwieńczeniem relacji zawodowej z Tavernierem była Przepustka z 2002 roku, która przyniosła kompozytorowi nagrodę na Festiwalu Filmowym w Berlinie oraz nominację do Cezara (przegrał z Wojciechem Kilarem, uhonorowanym za Pianistę). Począwszy od lat 90-tych, Duhamel nawiązał współpracę z hiszpańskim reżyserem Fernando Truebą, co zaowocowało trzema nominacjami do nagrody Goya za muzykę do filmów: Podwójna obsesja, Belle Époque oraz Dziewczyna marzeń. Francuz bezbłędnie odnalazł się w iberyjskiej poetyce, podobnie jak wiele lat wcześniej porywał gorącymi rytmami tanga w komedii L'Acrobate.

Oprócz twórczości dla kina, Duhamel był również uznanym kompozytorem muzyki poważnej, sakralnej i operowej. Ma na swoim koncie utwory koncertowe, symfonie i suity symfoniczne, balet, serenady, oratoria, a nawet requiem. Jest też założycielem szkoły muzycznej (L'École nationale de musique de Villeurbanne), która cieszy się dużą popularnością. Ponadto w latach 1954-1958 piastował funkcję dyrektora artystycznego wydawnictwa Les Discophiles français.

Antoine Duhamel bez wątpienia wyróżnia się na firmamencie kompozytorów Nowej Fali. Jako jeden z nielicznych nie wkroczył do kina za pośrednictwem sceny jazzowej lub popowej – od samego początku postrzegał siebie jako kompozytora muzyki poważnej. Przygodę z filmem rozpoczął dość późno, bo jako niemal czterdziestolatek. Nie dorobił się również (w odróżnieniu od Delerue, Lai'a czy Legranda) „reżysera na całą karierę” - dla takich twórców jak Godard, Truffaut czy Tavernier był po prostu jedną z opcji na rynku kompozytorskim. Nie zmienia to jednak faktu, że tworzył bardzo ciekawą, inteligentną muzykę, która potrafiła zaskoczyć odważnym ujęciem tematu – czego przykładem może być chociażby Pieśń o Rolandzie z 1978 roku, okraszona archaiczno-mistyczną, eksperymentalną ilustracją. Zwykł również mawiać, że „aby być kompozytorem filmowym, trzeba być najpierw kompozytorem”.

Antoine Duhamel zmarł 11 września 2014 roku w wieku 89 lat w swoim rodzinnym domu w Val-d'Oise.


  • Recenzja kompilacji Le cinema d'Antoine Duhamel (2000)





    Nagrody:
      Festiwal Filmowy w Berlinie:
    • 2002 – Laissez-passer
      Étoiles d'Or:
    • 2003 – Laissez-passer
      Biarritz International Festival of Audiovisual Programming:
    • 2008 - À droite toute
    • 2003 – nagroda honorowa
    Nominacje:
      Cezar:
    • 2003 – Laissez-passer
    • 1997 – Ridicule
    • 1981 – La mort en direct
    • 1979 – La chanson de Roland
    • 1976 – Que la fête commence...
      Goya:
    • 1999 – La niña de tus ojos
    • 1993 – Belle Époque
    • 1990 – El sueño del mono loco


    Autor biografii:  Marek Łach
    Filmografia
    2007:
  • L'affaire Ben Barka (TV)
  • Monsieur Max (TV)

    2006:
  • Jour après jour (krótkometrażowy)

    2004:
  • Léaud de Hurle-dents (krótkometrażowy)

    2002:
  • Laissez-passer
  • El embrujo de Shanghai

    2000:
  • Ceux d'en face
  • L'affaire Marcorelle

    1999:
  • Le plus beau pays du monde

    1998:
  • La niña de tus ojos

    1997:
  • Tranvía a la Malvarrosa

    1996:
  • La buena vida
  • Ridicule
  • Malena es un nombre de tango

    1995:
  • Lise ou L'affabulatrice (TV)
  • Belmonte

    1994:
  • La piste du télégraphe
  • Dieu sait quoi
  • Cherche famille désespérément (TV)

    1993:
  • Jules Ferry (TV)
  • L'instit (TV)

    1992:
  • Belle Époque
  • L'affût

    1991:
  • Billy (TV)
  • Les ritals (TV)

    1990:
  • Daddy Nostalgie
  • Contretemps

    1989:
  • Mon dernier rêve sera pour vous (TV)
  • El sueño del mono loco

    1986:
  • Au Père Lachaise (krótkometrażowy)

    1982:
  • Le rose et le blanc

    1980:
  • La mort en direct
  • Cinéma 16 (TV)

    1979:
  • Madame Sourdis (TV)
  • Le mors aux dents
  • Félicité
  • Retour à la bien-aimée
  • Mais où et donc Ornicar

    1978:
  • La barricade du Point du Jour
  • La tortue sur le dos
  • La chanson de Roland
  • Madame le juge (TV)

    1977:
  • Au plaisir de Dieu (TV)
  • La question

    1976:
  • L'acrobate

    1975:
  • La coupe à dix francs

    1974:
  • Dakota

    1973:
  • Une belle journée (krótkometrażowy)
  • M comme Mathieu
  • Frank en Eva

    1972:
  • VD
  • Le fusil à lunette (krótkometrażowy)

    1970:
  • Un condé
  • Domicile conjugal

    1969:
  • La sirène du Mississipi
  • D'Artagnan (TV)
  • De blanke Slavin
  • La promesse
  • Le corps de Diane

    1968:
  • Baisers volés
  • Le franciscain de Bourges

    1967:
  • Week-End
  • Red and Blue (krótkometrażowy)
  • Casse-tête chinois pour le judoka
  • Un homme à abattre
  • Le grand dadais
  • The Sailor from Gibraltar
  • Singapore, Singapore

    1966:
  • Mademoiselle
  • La longue marche
  • La voleuse
  • Roger la Honte

    1965:
  • Pierrot le fou
  • Evariste Galois (krótkometrażowy)
  • Le mistral (krótkometrażowy)
  • Les miettes (krótkometrażowy)
  • Sancho Panza dans son île (TV)
  • Belphegor (TV)

    1964:
  • Tintin et les oranges bleues
  • Le grain de sable
  • Cruelle méprise
  • Ni figue ni raisin (TV)
  • Paparazzi (krótkometrażowy)
  • Le puits et le pendule (krótkometrażowy)
  • Bardot et Godard (krótkometrażowy)

    1963:
  • Méditerranée (krótkometrażowy)
  • Madame Sans Gêne (TV)
  • Le chevalier de Maison Rouge (TV)
  • Une lettre (krótkometrażowy)

    1962:
  • Diamètres (krótkometrażowy)

    1961:
  • Gala (krótkometrażowy)

    1960:
  • Fugue (krótkometrażowy)
  • Les gens de lettres (krótkometrażowy)

  • Antoine Duhamel

    Data urodzenia:

    1925-07-30

    Miejsce urodzenia:

    Valmondois, Francja

    Data śmierci:

    2014-09-11

    R E K L A M A





    NASI PARTNERZY:



    Poki.pl
    Grydladzieci.pl


     
    Strona hostowana przez
    www.twojastrona.pl
    Copyright © 2005-2019 FilmMusic.pl.
    Wszelkie materiały multimedialne wykorzystane na tej stronie służą jedynie celom informacyjnym.
    Projekt i wykonanie