Szukaj: w




Sodoma i Gomora… i Praga – relacja z sesji nagraniowej ''Sodom and Gomorrah''




Dzie 13 kwietnia 2015 roku, z pewno軼i zapami皻am na ca貫 篡cie. W闚czas mia這 spe軟i si prawdopodobnie najwi瘯sze marzenie mojego 篡cia. By這 nim uczestnictwo w sesji nagraniowej, z udzia貫m bez w徠pienia najbli窺zej mojemu sercu orkiestrze symfonicznej, jak jest The City of Prague Philharmonic Orchestra. Wreszcie, w ciep造 poniedzia趾owy poranek, postawi貫m pierwsze kroki w s造nnym Smecky Studios w Pradze, „ma貫j ojczy幡ie” czeskich muzyk闚. Ale zacznijmy od pocz徠ku. Z pewno軼i pojawi si pytanie – jak uda這 mi si trafi na sesj?

Przed wizyt w studio kilkukrotnie rozmawia貫m zar闚no z Niciem Raine, jak i Leigh Philiipsem za po鈔ednictwem Facebooka. Co oczywiste nie by造 to 瘸dne prywatne ani te rozbudowane konwersacje, bowiem do obu Pan闚 kierowa貫m pytania dotycz帷e kwestii poszczeg鏊nych praskich nagra, czy te dopytywa貫m si o ciekawostki dotycz帷e realizowanych w Czechach sesji. W taki te spos鏏 nawi您a貫m pierwszy, pomniejszy kontakt z moimi idolami. Gdy pojawi豉 si informacja o nadchodz帷ym, nowym nagraniu Sodom and Gomorrah Mikl鏀a R霩sy, zdaj帷 sobie spraw i jest to znakomita okazja na spe軟ienie marze, odnalaz貫m w sobie odwag i postanowi貫m zapyta szefa wytw鏎ni Tadlow, producenta praskich nagra, Jamesa Fitzpatricka, czy jest mo磧iwe, abym m鏬 uczestniczy w roli obserwatora podczas sesji nagraniowej dzie豉 R霩sy. Swoj pro軸 argumentowa貫m faktem i dla mnie, zar闚no jako dla oddanego fana Mikl鏀a R霩sy, jak i mi這郾ika praskiej orkiestry, by這by to spe軟ieniem 篡ciowych marze. Ku mojej nieopisanej rado軼i – James zgodzi si na m鎩 przyjazd.

W Pradze by貫m ju w niedzielne popo逝dnie, za w poniedzia趾owy poranek, wyruszy貫m w kierunku studia. Smecky Studios znajduje si w niepozornie wygl康aj帷ym, do嗆 wiekowym budynku, nijak wygl康aj帷ym z zewn徠rz na studio nagraniowe. Po wej軼iu na sam g鏎 przeszed貫m przez pierwsze, wyciszaj帷e drzwi za kt鏎ymi znajduje si ma造 korytarz wraz z pokojem, w kt鏎ym muzycy sp璠zaj przerwy podczas nagrania. 圭iany tego pomieszczenia niemal ca趾owicie pokryte s ok豉dkami nagranych w tym studio partytur. Rozrzut tematyczny tych p造t jest ogromny – muzyka do reklam, gier komputerowych, oryginalne nagrania do seriali i film闚 z ca貫go 鈍iata, albumy kompilacyjne, nowe nagrania klasycznych 軼ie瞠k – nie spos鏏 to wszystko zliczy. Na 軼ianach widnia造 r闚nie pami徠kowe zdj璚ia z re篡serami i kompozytorami, kt鏎zy go軼ili w studio – warto odnotowa Angelo Badalamentiego, Davida Lyncha, Romana Pola雟kiego czy Elmera Bernsteina. Troszk niepewnie, poddenerwowany, wkroczy貫m na pust jeszcze sal nagraniow (by貫m d逝go przed czasem), przedstawi貫m si Panu, kt鏎ego tam spotka貫m (by to jeden z asystent闚 Fitzpatricka), po czym zaprowadzi mnie on na spotkanie z Jamesem. Nigdy nie zapomn emocji i ekscytacji, kt鏎e towarzyszy造 mi podczas pierwszego spotkania z cz這wiekiem, kt鏎ego nagrania muzyczne s tak wa積ym elementem mojego 篡cia, a tak瞠 stanowi najcz窷ciej s逝chane p造ty w kolekcji, kt鏎e to – m闚i帷 kr鏒ko – wprost uwielbiam.

Pierwszy raz, spotka貫m Jamesa pal帷ego fajk na balkonie wychodz帷ym z pokoju kontrolnego. Ju od pierwszych chwil James wywar na mnie wra瞠nie osoby mi貫j i sympatycznej, cho w szerszej perspektywie jest on raczej pow軼i庵liwy i ma這m闚ny. Podzi瘯owa貫m za pozwolenie na przyjazd oraz kr鏒ko opowiedzia貫m o przebiegu podr騜y. James, m闚i帷y specyficznym, brytyjskim akcentem, zaproponowa kaw, po czym przeszli鄉y do kr鏒kiej rozmowy na temat nagrania, do kt鏎ego zosta這 raptem kilkadziesi徠 minut. James przedstawi mnie reszcie za這gi, znajduj帷ej si w pokoju kontrolnym na czele z wiecznie u鄉iechni皻ym Janem Holznerem, kt鏎y w Smecky Studios pe軟i rol in篡niera d德i瘯u i jego zadaniem jest realizacja nagrania, oraz dbanie o ca貫 zaplecze techniczne. Pok鎩 kontrolny w Smecky Studios jest stosunkowo ma造 – nie ma on bezpo鈔edniego widoku na sal nagraniow, przez co obraz ze studia wy鈍ietlany jest na du篡ch rozmiar闚 telewizorze. W pokoju kontrolnym, opr鏂z bardzo du篡ch monitor闚 ods逝chowych i sto逝 mikserskiego zauwa篡貫m tak瞠 wisz帷e na 軼ianach nagrody i wyr騜nienia, jakie orkiestra zdoby豉 z poszczeg鏊ne nagrania. Na jednym z monitor闚 ods逝chowych zauwa篡貫m statuetk Jerry'ego Goldsmitha – jest to specjalna nagroda, jak na festiwalu muzyki filmowej w Ubedzie, otrzyma James Fitzpatrick, za najlepszy album muzyki filmowej roku 2010, kt鏎ym to by這 nowe nagranie Conana Barbarzy鎍y Basila Poledourisa.


Jako 瞠 do rozpocz璚ia sesji zosta這 troch czasu, opu軼i貫m pok鎩 kontrolny i uda貫m si na sal w kt鏎ej to pojawi這 si ju kilku muzyk闚. Sala nagraniowa sama w sobie jest do嗆 ma豉, co prawda mie軼i bez problemu jednocze郾ie 100 osobowy sk豉d orkiestrowy, lecz trudno m闚i tutaj o sporych rozmiarach pomieszczenia. Nad miejscem przeznaczonym dla dyrygenta zauwa篡貫m na wysokim stojaku trzy mikrofony z rodziny Decca Tree skierowane na lewo, prawo i na wprost. Wszystkie inne mikrofony znajdowa造 si oczywi軼ie w pobli簑 pulpitu instrumentalist闚. Do studia zacz瘭i przybywa powoli kolejni muzycy. Cudownie by這 obserwowa ludzi, kt鏎ych do tej pory ogl康a貫m tylko na filmikach promocyjnych nagra Tadlowa/Prometheusa. Z paroma muzykami wymieni貫m kilka zda, przedstawiaj帷 si i m闚i帷 co nieco o sobie. Wreszcie na sal wkroczyli Leigh Phillips i Nic Raine. Po przybyciu do studia Nic wita si z ka盥ym z muzyk闚 z osobna i bardzo szybko zauwa篡貫m jaki autorytet i wzajemny, obop鏊ny szacunek 陰czy dyrygenta z instrumentalistami - wygl康a這 to wr璚z jak spotkanie wieloletnich przyjaci馧, gdy Raine i muzycy witali si bardzo przyjacielsko, 瘸rtowali i rozmawiali.

By這 to niezwyk貫 uczucie spotka wreszcie Phillipsa i Raine'a - szczeg鏊nie poznanie Nica rzucaj帷ego na prawo i lewo 瘸rtami, by這 dla mnie kapitaln spraw. R闚nie i Leigh Phillips jest niesamowicie weso陰 osob - Brytyjczyk jest ogromnym fanem muzyki Goldsmitha oraz mi這郾ikiem Gwiezdnych Wojen, co dobitnie udowadnia jego t-shirt z Darth Vaderem. Przywita貫m si, zar闚no z Niciem jak i Leigh, porozmawiali鄉y kr鏒ko, po czym obaj Panowie udali si do pokoju kontrolnego. Zaj掖em przeznaczone mi miejsce w prawym naro積iku studia, blisko sekcji wiolonczel.

Gdy orkiestra by豉 ju w komplecie, zauwa篡貫m bardzo du篡 rozrzut wiekowy – osobom w 鈔ednim wieku jak i starszym towarzyszyli m這dzi, raptem 3-4 lata starsi ode mnie muzycy. Zdecydowana wi瘯szo嗆 muzyk闚 by豉 mi z twarzy znana z film闚 promocyjnych, wi璚 sk豉d orkiestry by tego dnia bardzo podobny do tego, co widzimy zazwyczaj na filmikach. Nale篡 w tym miejscu wspomnie i The City of Prague Philharmonic Orchestra, jest orkiestr sesyjn. Oznacza to, 瞠 pewna cz窷 sk豉du to „stali” muzycy, kt鏎zy bior udzia regularnie podczas r騜norakich sesji, natomiast inni, poszczeg鏊ni muzycy s kontraktowani na dni czy nawet godziny nagra w zale積o軼i od wymaga partytury, jak i zwyczajnej „dost瘼no軼i” muzyk闚. Na przyk豉d, w przypadku Sodom and Gomorrah, jedna z harfistek przysz豉 na sesj na raptem 20 minut, tylko dlatego i jeden z utwor闚, mia sekcj rozpisan na dwie harfy. Zdarza造 si sytuacje, i w przeci庵u jednego dnia sesji, zmieniali si poszczeg鏊ni skrzypkowie, dwukrotnie zmieni si flecista czy oboista a podczas popo逝dniowej sesji pierwszego dnia nagra, zesp馧 sekcji d皻ej blaszanej by w 3/4 w zupe軟ie innym sk豉dzie ni na rano.


The City of Prague Philharmonic Orchestra, zawiera w swoich szeregach muzyk闚 z najr騜niejszych praskich filharmonii, oper, brass band闚, zespo堯w jazzowych oraz teatr闚 muzycznych. R闚nie muzycy Czeskiej Orkiestry Narodowej bior udzia w nagraniach w Smecky Studios. Warto te przytoczy w jak r騜nych zespo豉ch poza The City of Prague Philharmonic Orchestra udzielaj si jej muzycy. Kilka przyk豉d闚 - pierwszy tr瑿acz, Marek Zvol嫕ek, w roli solisty koncertuje muzyk barokow. Jedna z wiolonczelistek, Irena Moris嫜ov, wyst瘼uje w kwartecie smyczkowym z zespo貫m graj帷ym muzyk metalow. Perkusista, Oleg Sokolov, r闚nie ma sw鎩 zesp馧, z kt鏎ym koncertuje wraz z kilkoma innymi instrumentalistami z COPPO. Pierwszy fagocista, Lum甏 Van骿, jeden z oboist闚 oraz wi瘯szo嗆 muzyk闚 sekcji d皻ej, kt鏎ych to spotka貫m w Smecky Stuidos, wraz z Czech National Symphony Orchestra bra豉 te udzia w sesji nagraniowej Hateful Eight pod batut Ennio Morricone. Nic wi璚 dziwnego i cz窷 sk豉du dynamicznie zmienia si ka盥ego dnia, tym bardziej i Pra瘸nie wykonuj w Smecky Studios, r騜norakie nagrania, kt鏎ych to zlecenia pochodz z ca貫go 鈍iata, w zwi您ku z czym muzycy graj cz瘰tokro r闚nie w niedziele i 鈍i皻a. Nowe nagrania klasycznych partytur filmowych realizowanych dla Tadlowa/Prometheusa stanowi jedynie ma造 wycinek ich ca這rocznej pracy.

Dzie nagraniowy podzielony jest na dwie sesje, z czego ka盥a z nich to czterogodzinny blok, wraz z przerwami wygl康aj帷y nast瘼uj帷o:

Sesja I: 9:00 – 11:00
(kr鏒ka przerwa)
11:15 – 13:00
Przerwa na lunch - 13:00 – 14:00

Sesja II: 14:00 – 16:00
(kr鏒ka przerwa)
16:15 – 18:00 – Zako鎍zenie.


Kilka minut przed godzin 9:00, Nic Raine pojawi si przy pulpicie dyrygenckim. Nic przywita raz jeszcze obecnych muzyk闚 i kr鏂iutko przedstawi nagrywan 軼ie磬 - W tym tygodniu nagramy dwie klasyczne partytury filmowe. Zaczniemy dzi od Mikl鏀a R霩sy i znakomitego „Sodom and Gomorrah”. Poprosz o „Overture”. Przed pierwszym odczytaniem utworu, Nic skontaktowa si jeszcze z Jamesem w celu ustalenia wykonawczych szczeg馧闚. Kontakt pomi璠zy sal nagraniow a pokojem kontrolnym odbywa si na dwa sposoby. Przy kr鏒kich wymianach zda Nic i James kontaktuj si za pomoc g這郾ik闚 i mikrofon闚 obecnych w studio, za w przypadku d逝窺zej rozmowy, obaj si璕aj po wewn皻rzny telefon. Gdy wreszcie czerwona lampa z napisem „ticho” (cisza) za鈍ieci豉 si nad g堯wnymi drzwiami, o cisz przez mikrofon poprosili r闚nie Jan i James. W闚czas Nic, wcze郾iej bardzo weso造 i rozmowny, w sekund zmieni si nie do poznania – momentalnie sta si powa積y i ca趾owicie skupiony na partyturze i orkiestrze. Utworem, kt鏎y rozpocz掖 sesj Sodomy i Gomory by這 Overture. I ju pierwsze wykonanie utworu, wywo豉這 we mnie niesamowite emocje. Ju od otwieraj帷ych takt闚 kompozycji studio rozbrzmia這 orkiestrow moc i pot璕. Nie tylko w przypadku Raine'a ale r闚nie na twarzach muzyk闚 zauwa篡貫m pe軟e skupienie i zaanga穎wanie. Energia i entuzjazm bij帷e od muzyk闚 by造 wprost nie do opisania co da這 si us造sze ju od samego pocz徠ku sesji. Od pierwszych nut s造sza貫m te wyra幡ie jak bliska praskim filharmonikom jest muzyka Mikl鏀a R霩sy.

W zdecydowanej wi瘯szo軼i muzyk nagrywano chronologicznie w stosunku do filmowej narracji, wyj徠ek pe軟i帷 jedynie dla utwor闚 廝鏚這wych, kt鏎e to wymagaj bardzo ma貫go sk豉du wykonawczego. D逝窺ze utwory nagrywano przy zazwyczaj czterech podej軼iach. Z kolei na mniejsze, kr鏒sze fragmenty nagrania wystarcza造 nieraz dwa podej軼ia. Dla przyk豉du dajmy kompozycj zatytu這wan Jordan – za pierwszym podej軼iem, orkiestra zagra豉 ca造 utw鏎. Po zako鎍zeniu „take'u”, Raine zaznacza r騜ne uwagi na partyturze i gdy muzycy ko鎍zyli gra dany fragment, dyrygent przekazywa im swoje wytyczne – np. ”W takcie 60-65, prosz mniej puzon闚”, „Wi璚ej wiolonczel w takcie 15-18, „Perkusje – prosz g這郾iej podczas cody”, innym razem - „Poprosz wi璚ej humoreski od klarnet闚”. R闚nie James Fitzpatrick przekazywa swoje uwagi zar闚no bezpo鈔ednio do muzyk闚, jak i omawiaj帷 telefonicznie szczeg馧y z Rainem.


Zdarza造 si sytuacje, gdy Fitzpatrick prosi o powt鏎zenie danego, d逝窺zego fragmentu, ale tylko i wy陰cznie przez sekcj smyczk闚. Innym razem o wykonanie danego fragmentu prosi dyrygent i producent konkretn sekcj instrumentaln. S造szeli鄉y w闚czas: Prosz tylko blach o takt 25 do 40. Ciekawe by造 tak瞠 wskaz闚ki przekazywane muzykom dotycz帷e interpretacji muzyki. Podczas rejestracji jednego z utwor闚 lirycznych Nic zwr鏂i si do orkiestry - Graj帷 to wyobra嬈ie sobie scen z hollywoodzkiego filmu, gdy bohater odchodzi w dal w blasku s這鎍a. Z kolei w przypadku marszu Elamit闚 us造szeli鄉y - To musi by szalone!. Pr鏂z zwracania uwagi na poszczeg鏊ne elementy, James i Nic r闚nie cz瘰to komplementowali muzyk闚. Ju po pierwszym odczytaniu Torture of Tamar”, us造szeli鄉y – Wspaniale, tempo by這 fantastyczne! Z kolei gdy zako鎍zono nagranie Answer to a Dream, Nic Raine, kieruj帷 swoje s這wa do graj帷ego w tym utworze, rozbudowane solo, oboisty, powiedzia - To by這 cudowne wykonanie, absolutnie cudowne, dzi瘯uj bardzo!. Muzyk nagrywano tak瞠 z uwzgl璠nieniem naturalnego rubato orkiestry, w zwi您ku z czym Panowie postanowili porzuci stu-procentowe na郵adownictwo orygina逝 pod wzgl璠em tempa. Do niekt鏎ych utwor闚, kt鏎e potem mia造 mie dograne partie ch鏎alne - muzycy zak豉dali s逝chawki, w kt鏎ych s造szeli wskaz闚ki dotycz帷e metrum.

Podczas kr鏒kich przerw, cz窷 muzyk闚 pi豉 kaw odpoczywaj帷 w ma貫j kawiarence wewn徠rz studia, za inna ekipa instrumentalist闚 sz豉 na papierosa na wewn皻rzny dziedziniec budynku. Osobi軼ie udawa貫m si w闚czas do pokoju kontrolnego, gdzie czeka造 ciastka i kawa. Podczas pierwszej przerwy, James pokaza mi szkic ok豉dki przygotowanej dla Sodom and Gomorrah. Na potrzeby coveru, James pozyska prawa do wykorzystania XIX-wiecznego obrazu The Destruction of Sodom and Gomorrah autorstwa Johna Martina, porzucaj帷 paskudne, oryginalne grafiki filmowe. Poniedzia趾owy lunch zjad貫m w towarzystwie Petra Kocandy - niesamowicie sympatycznego Czecha, entuzjasty i kolekcjonera muzyki filmowej, kt鏎ego pozna貫m wcze郾iej podczas pozna雟kiego Transatlantyku i koncertu z okazji 35 lecia wytw鏎ni Varese. Petr podczas praskich sesji odpowiada za zdj璚ia, kt鏎e trafiaj potem do booklet闚, do陰czonych do p造t CD.

Pozosta豉 cz窷 sesji min窸a w bardzo podobnym tonie – Raine prowadzi muzyk闚, daj帷 im r騜norakie wskaz闚ki, za Ci z niezwyk陰 pasj i zaanga穎waniem grali materia R霩sy. Ostatnim utworem nagranym pierwszego dnia by Victory. Pod koniec sesji, muzycy us造szeli od Jamesa: Dzi瘯uj serdecznie za pi瘯n gr dzisiejszego dnia. Poprosz jeszcze o zostanie na chwil perkusje i sekcj d皻 blaszan, wszyscy inni s wolni. Wystarczy造 jeszcze 2-3 podej軼ia do ostatniego utworu i muzycy zako鎍zyli prac tego dnia. Fantastycznie, dzi瘯uj bardzo za dzi!, powiedzia Nic Raine na sam koniec.

Tym samym, w ci庵u pierwszego dnia, nagrano oko這 45 minut materia逝 muzycznego. Kr鏒ko po zako鎍zeniu poniedzia趾owej sesji, zosta貫m zaproszony na kolacj w jednej z Praskich restauracji i sp璠zi貫m wiecz鏎 wraz z Niciem, Leigh i Jamesem. Podczas kolacji, rozmawiali鄉y zar闚no o muzyce filmowej jak te o zupe軟ie innych sprawach. Spotkanie up造n窸o w bardzo pogodnej i mi貫j atmosferze, da這 si pozna specyficzny, ci皻y humor Nica – niejednokrotnie z Jamesem panowie dogryzali sobie wzajemnie, cho wszystko oczywi軼ie mie軼i這 si w ramach 瘸rtu pomi璠zy starymi przyjaci馧mi. R闚nie Leigh sprawia bardzo pozytywne wra瞠nie, du穎 te rozmawia z Rainem na temat rekonstrukcji Sodomy i Gomory, za kt鏎 to dyrygent bardzo chwali Phillipsa - Zrobi貫 kawa znakomitej roboty, m闚i. Ja za, siedz帷 wraz z nimi przy stole, dziel帷 si moimi wra瞠niami po pierwszym dniu sesji, jedz帷 pyszn kolacj i popijaj帷 wino – nadal nie wierzy貫m 瞠 to wszystko dzieje si naprawd.


We wtorek, do陰czy do mnie Doug Raynes – przesympatyczny starszy Pan, Londy鎍zyk, cz這nek i reprezentant Mikl鏀 R霩sa Society, stowarzyszenia skupiaj帷ego wok馧 siebie pasjonat闚 muzyki W璕ierskiego mistrza. Doug wizytowa r闚nie wszelkie wcze郾iejsze sesje nagraniowe R霩sy w r騜nych miejscach 鈍iata. Musz w tym miejscu wyrazi wdzi璚zno嗆 p造n帷 w stron mojego przyjaciela, Alana Hamera, z pomoc kt鏎ego dane mi by這, jeszcze przed prask sesj, pozna Douga. Z Dougiem Raynesem, nie tylko sp璠zali鄉y czas wraz z ca陰 ekip realizacyjn, ale r闚nie sporo rozmawiali鄉y na temat R霩sy i innych kompozytor闚 Z這tej Ery. Tego dnia jak i nast瘼ne, wraz z Dougiem, Niciem i Leigh jedli鄉y wsp鏊nie lunch. James z kolei jada osobno, w restauracji serwuj帷ej indyjsk kuchni – reszta ekipy preferowa豉 bardzie standardowe po篡wienie :) Drugi dzie sesji zapowiada si niezwykle spektakularnie i taki te by – tego dnia bowiem orkiestra mia豉 wykona znakomit, ogromn sekwencj „oko這-bitewn” partytury, na czele z gigantycznym, ponad 14 minutowym utworem Battle of the Dam. Ca造 dzie wype軟ia豉 wi璚 epika pe軟 g瑿 – sala wprost eksplodowa豉 od pot璕i brzmienia, za sekcja d皻a wprost rozsadza豉 軼iany budynku, a wykonanie zwala這 z n鏬. R闚nie i cz窷 bitwy, muzycy nagrali ze s逝chawkami na uszach. Co interesuj帷e, Nic musia momentami „temperowa” sekcj d皻, m闚i帷 z u鄉iechem na ustach Tr帳ki – znakomicie, znakomicie! Ale troszk ciszej prosz. Z drugiego ko鎍a sali da這 si us造sze r闚nie u鄉iechni皻ych muzyk闚 - Ok!, ok! :)

Kr鏒ko po serii epickich utwor闚, podczas jednej z kr鏒kich przerw, postanowili鄉y z Dougiem nie opuszcza studia. W闚czas Leigh Phillips, przechadza si przez sal nagraniow id帷 po kaw. Leigh zatrzyma si i z pe軟i zachwytu rzek - Oni s niesamowici!, chwal帷 muzyk闚 za to co s造szeli鄉y do tej pory. W闚czas rozgadali鄉y si tak bardzo (pami皻am uwag Phillipsa o tym jak fenomenalne s kontrapunkty w kompozycjach R霩sy), 瞠 przerwa si sko鎍zy豉, a Leigh nie zd捫y i嗆 po kaw. Podczas nast瘼nej przerwy, przechodz帷 szybko ko這 nas zaznaczy - Panowie, rozmowa p騧niej, teraz id po kaw, teraz musz zd捫y :) Muzyk bitewn nagrywano dalej, oczywi軼ie kr鏒kimi, oko這 minutowymi fragmentami, niekt鏎e z nich powtarzano kilkukrotnie, ograniczaj帷 si do konkretnych takt闚, czy te poszczeg鏊nych sekcji. Niejednokrotnie nagrywano tylko i wy陰cznie graj帷 samotnie sekcj smyczk闚. Pami皻am te doskonale, jak Nic zwr鏂i si do perkusist闚 - Grajcie najg這郾iej jak to tylko mo磧iwe.

Zdarzy豉 si sytuacja, w kt鏎ej James zatrzyma nagranie, m闚i帷 i nie s造szy grzechotek. Ponowne wykonanie nie przynios這 poprawy. W闚czas na sal nagraniow wyszed Jan i dokona pewnych modyfikacji w ustawieniu mikrofon闚. Problem zosta w闚czas rozwi您any. Jeden problem pojawi si te w przypadku utworu Escaping Slaves - okaza這 si 瞠 co posz這 nie tak, podczas procesu drukowania/kopiowania materia逝 nutowego, w zwi您ku z czym utw鏎 prze這穎no na nast瘼ny dzie, kiedy to ju zosta nagrany bez 瘸dnych problem闚. Dzie drugi sesji by wi璚 wyj徠kowo g這郾y i z pewno軼i wymagaj帷y dla muzyk闚, lecz efektem ci篹kiej pracy ca貫go zespo逝 jest bez w徠pienia wy鄉ienite nagranie ca貫j muzyki bitewnej. Na zako鎍zenie dnia, w celu wyciszenia eksploduj帷ej g這wy, uda貫m si na kr鏒ki spacer po przepi瘯nym mie軼ie jakim jest Praga, po czym zm璚zony wr鏂i貫m do hotelu. Dzie drugi zaowocowa nagraniem oko這 40 minut, najbardziej wymagaj帷ej, a jednocze郾ie najbardziej spektakularnej cz窷ci partytury.

Trzeciego dnia sesji nagrano pozosta陰 cz窷 Sodomy i Gomory, kt鏎a wymaga豉 pe軟ego sk豉du symfonicznego. Bardzo dobrze wspominam nagranie Messengers of Jehovah. James prosi muzyk闚 o zachowanie maksymalnej ciszy – jest to utw鏎 bardzo skromny, oparty na wysokich d德i瘯ach szemraj帷ych smyczk闚. W zwi您ku z tym 瘸den d德i瘯 nie m鏬 zak堯ci wykonania. Po pierwszym czytaniu James poprosi muzyk闚 raz jeszcze o maksymalne skupienie, poniewa pierwsze wykonanie zak堯ci jaki d德i瘯 (prawdopodobnie by這 to skrzypni璚ie krzes豉). Nagranie Sodom and Gomorrah zaplanowane na ten dzie uda這 si sko鎍zy przed czasem, w zwi您ku z czym, James postanowi przej嗆 do nagrania materia逝 na nadchodz帷y album Tadlowa, zawieraj帷y kompletnego Blue Maxa oraz inne utwory Jerry'ego Goldsmitha. Pozostaje mi tylko powiedzie, 瞠 us造szenie na 篡wo takiego materia逝 jak suita z Inchon czy kultowe marsze z Pattona, jest czym tak niesamowitym, 瞠 nie spos鏏 tego opisa s這wami.


Dzie czwarty by swoistym oddechem po poprzednich, ogromnych brzmieniach. Ot騜 na porann sesj, zaplanowano nagranie muzyki „廝鏚這wej” z Sodom and Gomorrah. Jan zmieni ustawienie mikrofon闚, po to aby uzyska specjalne brzmienie dla tych utwor闚. Podczas tej sesji, nagrywano nast瘼uj帷e instrumenty – dwie waltornie, dwie tr帳ki, dwa kontrabasy, dwa fagoty, dwie gitary, dwa oboje, dwa flety oraz instrumenty perkusyjne. Co istotne, tr瑿acze, waltorni軼i i kontrabasi軼i przyszli do studia tylko po to aby nagra bodaj瞠 dwa utwory. Dzie ten by bardzo przyjemny, zdecydowanie l瞠jszy dla muzyk闚 jak i dyrygenta a bior帷 pod uwag charakter nagrywanej muzyki stanowi dobr zabaw dla wszystkich zgromadzonych. Po pierwszym „ta鎍u”, Nic zwr鏂i si do muzyk闚 – Bardzo 豉dnie, ale za 豉dnie, to musi by bardziej dzikie, to taniec grzesznik闚!. Po tej wskaz闚ce od dyrygenta, kolejne wykonanie by這 ju takie, jakiego Raine oczekiwa. W pewnym momencie 鄉iej帷 si, Nic rzek do muzyk闚 - Grajcie to tak jakby na 鈔odku sali sta wielki kosz pe貫n w篹y!, co spowodowa這 wybuch 鄉iechu zgromadzonych w studio. Wszystkie utwory zosta造 nagrane do godz. 13:00. Tym samym, 16 kwietnia, czwartego dnia mojego pobytu w stolicy Czech, zako鎍zy豉 si sesja nagraniowa dzie豉 R霩sy. Tego samego dnia, Prag mia opu軼i Doug. Po tym jak po瞠gna on ca陰 ekip w studio udali鄉y si na jeszcze jeden wsp鏊ny obiad i kaw. Maj帷 wolne popo逝dnie postanowi貫m wykorzysta je na ponowne zwiedzanie miasta. Niestety nie by這 mi dane us造sze sesji nagraniowej ch鏎u, kt鏎a to zosta豉 prze這穎na na p騧niejszy termin, przez wzgl康 na konieczno嗆 doszlifowania rekonstruowanych „na ucho” hebrajskich tekst闚.

Kolejnego dnia, oko這 godziny 15:00 mia貫m zaplanowany wyjazd z Pragi. W pe軟i spakowany uda貫m si na jeszcze jedn, porann sesj. Przez ostatnie 4 godziny pobytu w studio, dane mi by這 s逝cha na 篡wo znakomitego Blue Maxa Goldsmitha, kt鏎y to b造szcza w wykonaniu praskich instrumentalist闚. Rozpoczynaj帷 nagranie, Raine rzek do muzyk闚: Blue Max to absolutny klasyk, muzyka, kt鏎a w szko豉ch kompozycji uchodzi za wz鏎 ilustracji filmowej. Gdy sko鎍zy豉 si poranna sesja, uda貫m si do pokoju kontrolnego, aby po瞠gna si ze wszystkimi. Ze 透ami w oczach, 豉mi帷ym g這sem podzi瘯owa貫m ca貫j ekipie za ciep貫 przyj璚ie, a Jamesowi za mo磧iwo嗆 spe軟ienia marze i sp璠zenia tych kilku wspania造ch dni w Praskim Smecky Studios. Jeszcze przed wyjazdem z Pragi, wraz z Niciem i Leigh oraz kilkoma muzykami zjedli鄉y wsp鏊nie ostatni lunch, po czym uda貫m si do autobusu maj帷ego zawie潭 mnie do domu.

Te kilka dni by這 z pewno軼i jednymi z najwspanialszych w ca造m moim 篡ciu – mo磧iwo嗆 poznania moich idoli, s逝chania na 篡wo ukochanej orkiestry, obserwowania pe軟ej entuzjazmu i energii pracy os鏏, kt鏎e stoj za sukcesem praskich nagra – by這 to co niesamowitego. Cudownie by這 porozmawia z muzykami, oraz sp璠za czas z moimi idolami i ca陰 ekip nagraniow. Przez te kilka dni by貫m wprost oczarowany mi這軼i do muzyki filmowej jaka promieniowa豉 od ca貫go zespo逝 realizacyjnego w Pradze oraz czeskich muzyk闚. By to absolutnie wspania造, wyj徠kowy i niezapomniany czas w moim 篡ciu.

Niniejszy artyku dedykuj: Jamesowi Fitzpatrickowi, Nickowi Raine, Leigh Philipsowi, Janowi Holznerowi, Dougowi Raynesowi, Petrowi Kocandzie, Albicie Sidy, Vitkowi Kralowi, Alanowi Hamerowi, ca貫j ekipie nagraniowej oraz muzykom The City of Prague Philharmonic Orchestra and Chorus.


Specjalne podzi瘯owania dla Petra Kocandy za udost瘼nienie zdj耩 z sesji.

Autor artyku逝:  Micha Turkowski
Komentarze
Michal 2016-08-24 20:26
Odpowiedni cz這wiek na odpowiednim miejscu.Nic doda , nic uj望 !!!!
Tomasz Goska 2016-08-25 18:12
Takie sesje to fajna sprawa - na pewno bardzo du瞠 wra瞠nie robi to na kim, kto z wielkim poszanowaniem podchodzi do tw鏎c闚. Dlatego gratuluj spe軟ienia marze :)
Mateusz 2016-08-25 21:33
Spelniaj marzenia kolego:)

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:




Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie